ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಶಯಾನಂ ಭುವಿ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಂ ಮಹೀಪತಿಮ್ । ಉವಾಚೇದಂ ಸಕರುಣಂ ರಾಜಪತ್ನೀ ಸುದುಃ ಖಿತಾ॥೮.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತನ ಪತ್ನಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹೀಗೆಂದಳು.

; ಪತ್ನ್ಯುವಾಚ ಹಾ ಮಹಾರಜಾ ಕಸ್ಯೇದಮಪಧ್ಯಾನಮುಪಸ್ಥಿತಮ್ । ಯತ್ ತ್ವಂ ನಿಪತಿತೋ ಭೂಮೌ ರಾಙ್ಕವಾಸ್ತರಣೋಚಿತಃ॥೮.

ಅವನ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಅಯ್ಯೋ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯಾವ ದುಃಖ ನಿನಗೆ ಬಂದಿದೆ? ರಾಜಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ನೀನು ಇಂದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವೆ.'

ಯೇನ ಕೋಟ್ಯಗ್ರಗೋವಿತ್ತಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಮಪವರ್ಜಿತಮ್ । ಸ ಏಷ ಪೃಥಿವೀನಾಥೋ ಭೂಮೌ ಸ್ವಪಿತಿ ಮೇ ಪತಿಃ॥೮.

'ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ ಗೋವುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿ, ನನ್ನ ಪತಿ, ಇಂದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.'

ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಕಿಂ ತವಾನೇನ ಕೃತಂ ದೇವ ! ಮಹೀಕ್ಷಿತಾ । ಯದಿನ್ದ್ರೋಪೇನ್ದ್ರತುಲ್ಯೋಽಯಂ ನೀತಃ ಪ್ರಸ್ವಾಪನೀಂ ದಶಾಮ್॥೮.

'ಅಯ್ಯೋ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೋ? ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಉಪೇಂದ್ರನಿಗೂ ಸಮನಾಗಿದ್ದ ನೀನು ಇಂತಹ ದುಃಖಕರ ನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾಪಿ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ ನಿಪಪಾತ ಹ । ಭರ್ತೃದುಃ ಖಮಹಾಭಾರೇಣಾಸಹ್ಯೇನ ನಿಪೀಡಿತಾ॥೮.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸುಂದರ ನಡುಕಾಲುಳ್ಳ ಆಕೆ ಕೂಡ, ಪತಿಯ ದುಃಖದ ಭಾರವನ್ನು ತಾಳಲಾಗದೆ, ಅಚೇತನಳಾಗಿ ಬಿದ್ದಳು.

ತೌ ತಥಾ ಪತಿತೌ ಭೂಮಾವನಾಥೌ ಪಿತರೌ ಶಿಶುಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾತ್ಯನ್ತಂ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಃ ಪ್ರಾಹ ವಾಕ್ಯಂ ಸುದುಃ ಖಿತಃ॥೮.

ಹೀಗೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಿಬ್ಬರೂ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಗು ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಹೀಗೆಂದಿತು.

ತಾತ ತಾತ ! ದದಸ್ವಾನ್ನಮಮ್ಬಾಮ್ಬ ! ಭೋಜನಂ ದದ । ಕ್ಷುನ್ಮೇ ಬಲವತೀ ಜಾತಾ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರಂ ಶುಷ್ಯತೇ ತಥಾ॥೮.

'ತಂದೆ, ತಂದೆ! ನನಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಡು! ತಾಯಿ, ತಾಯಿ! ನನಗೆ ಊಟ ಕೊಡು! ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಗಿದೆ, ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆ ಒಣಗುತ್ತಿದೆ.'

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾತಪಾಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ತಂ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಂ ಪತಿತಂ ಭುವಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಮ್॥೮.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಸ ವಾರಿಣಾ ಸಮಭ್ಯುಕ್ಷ್ಯ ರಾಜಾನಮಿದಮಬ್ರವೀತ್ । ಉತ್ತಿಷ್ಠೋತಿಷ್ಠ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಾಂ ದದಸ್ವೇಷ್ಟದಕ್ಷಿಣಾಮ್॥೮.

ಅವನು ನೀರನ್ನು ಎರೆಯುತ್ತಾ, ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಏಳು, ಏಳು ಮಹಾರಾಜನೇ! ಈಗ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡು.'

ಋಣಂ ಧಾರಯತೋ ದುಃ ಖಮಹನ್ಯಹನಿ ವರ್ಧನ್ತೇ । ಆಪ್ಯಾಯ್ಯಮಾನಃ ಸ ತದಾ ಹಿಮಶೀತೇನ ವಾರಿಣಾ॥೮.

'ಋಣವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದುಃಖ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಶೀತವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ಚೇತನಗೊಂಡ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು.'

ಅವಾಪ್ಯ ಚೇತನಾಂ ರಾಜಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಚ । ಪುನರ್ಮೋಹಂ ಸಮಾಪೇದೇ ಸ ಚ ಕ್ರೋಧಂ ಯಯೌ ಮುನಿಃ॥೮.

ಚೇತನವನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜನು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಅಚೇತನನಾದನು, ಆಗ ಮುನಿಯು ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಸ ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ರಾಜಾನಂ ವಾಕ್ಯಮಾಹ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ದೀಯತಾಂ ದಕ್ಷಿಣಾ ಸಾ ಮೇ ಯದಿ ಧರ್ಮಮವೇಕ್ಷಸೇ॥೮.

ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ರಾಜನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಡು.'

ಸತ್ಯೇನಾರ್ಕಃ ಪ್ರತಪತಿ ಸತ್ಯೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಮೇದಿನೀ । ಸತ್ಯಂ ಚೋಕ್ತಂ ಪರೋ ಧರ್ಮಃ ಸ್ವರ್ಗಃ ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ॥೮.

ಸತ್ಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಸತ್ಯದಿಂದ ಭೂಮಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯವೇ ಮಹಾ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತುಲಯಾ ಧೃತಮ್ । ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಾದ್ಧಿ ಸತ್ಯಮೇವ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ॥೮.

ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಸತ್ಯವೇ ಆ ಯಾಗಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ.

ಅಥವಾ ಕಿಂ ಮಮೈತೇನ ಸಾಮ್ನಾ ಪ್ರೋಕ್ತೇನ ಕಾರಣಮ್ । ಅನಾರ್ತ್ಯೇ ಪಾಪಸಙ್ಕಲ್ಪೇ ಕ್ರೂರೇ ಚಾನೃತವಾದಿನಿ॥೮.

ಅಥವಾ, ಇಂತಹ ಮೃದು ಮಾತು ನನಗೆ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವನಿಗೆ ಮಾತಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?

ತ್ವಯಿ ರಾಜ್ಞಿ ಪ್ರಭವತಿ ಸದ್ಭಾವಃ ಶ್ರೂಯತಾಮಯಮ್ । ಅದ್ಯ ಮೇ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ರಾಜನ್ ನ ದಾಸ್ಯತಿ ಭವಾನ್ ಯದಿ॥೮.

ನೀನು ರಾಜನಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿದ್ದೆ, ಇದನ್ನು ಕೇಳು: ಇಂದು ನೀನು ನನಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡದಿದ್ದರೆ—

ಅಸ್ತಾಚಲಂ ಪ್ರಯಾತೇರ್ಽಕೇ ಶಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ತತೋ ಧ್ರುವಮ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಯಯೌ ವಿಪ್ರೋ ರಾಜಾ ಚಾಸೀದ್ಭಯಾತುರಃ॥೮.

'ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ಪರ್ವತದ ಹಿಂದೆ ಅಸ್ತವಾಗುವಾಗ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸುವೆನು; ಆಗ ಅದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೋದನು, ರಾಜನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.

ಕಾನ್ದಿಗ್ಭೂತೋಽಧಮೋ ನಿಃ ಸ್ವೋ ನೃಶಂಸಧನಿನಾರ್ದಿತಃ । ಭಾರ್ಯಾಸ್ಯ ಭೂಯಃ ಪ್ರಾಹೇದಂ ಕ್ರಿಯತಾಂ ವಚನಂ ಮಮ॥೮.

ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಅವಮಾನಗೊಂಡು, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹತಾಶನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ.'

ಮಾ ಶಾಪಾನಲನಿರ್ದಗ್ಧಃ ಪಞ್ಚತ್ವಮುಪಯಾಸ್ಯಸಿ । ಸ ತಥಾ ಚೋದ್ಯಮಾನಸ್ತು ರಾಜಾ ಪತ್ನ್ಯಾ ಪುನಃ ಪುನಃ॥೮.

'ಶಾಪದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ನೀನು ನಾಶವಾಗಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಪತ್ನಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ—

ಪ್ರಾಹ ಭದ್ರೇ ಕರೋಮ್ಯೇಷ ವಿಕ್ರಯಂ ತವ ನಿರ್ಘೃಣಃ । ನೃಶಂಸೈರಪಿ ಯದ್ ಕರ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯಂ ತತ್ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಸುಭದ್ರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾರಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇದು ಕ್ರೂರವಾದರೂ ಸಹ. ಕ್ರೂರ ಹೃದಯರು ಕೂಡ ಮಾಡದ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'

ಯದಿ ಮೇ ಶಕ್ಯತೇ ವಾಣೀ ವಕ್ತುಮೀದೃಕ್ ಸುದುರ್ವಚಃ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ಭಾರ್ಯಾಂ ಗತ್ವಾ ನಾಗರಮಾತುರಃ । ಬಾಷ್ಪಾಪಿಹಿತಕಣ್ಠಾಕ್ಷಸ್ತತೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್॥೮.

'ನಾನು ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾತು ಹೇಳಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ...' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದುಃಖಭರಿತನಾದ ರಾಜನು ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನ ಕಂಠವೂ ಕಣ್ಣೂ ಅಶ್ರುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಹೀಗೆಂದನು.

; ರಾಜೋವಾಚ ಭೋ ಭೋ ನಾಗರಿಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಶೃಣುಧ್ವಂ ವಚನಂ ಮಮ । ಕಿಂ ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛಥ ಕಸ್ತ್ವಂ ಭೋ ನೃಶಂಸೋಽಹಮಮಾನುಷಃ॥೮.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ನಾಗರಿಕರೆಲ್ಲರೂ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿರಿ. ಯಾರು ನಾನು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ? ನಾನು ಕ್ರೂರ, ಮಾನವತ್ವವಿಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ.'

ರಾಕ್ಷಸೋ ವಾತಿಕಠಿನಸ್ತತಃ ಪಾಪತರೋಽಪಿ ವಾ । ವಿಕ್ರೇತುಂ ದಯಿತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಯೋ ನ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಜಾಮ್ಯಹಮ್॥೮.

'ನಾನು ರಾಕ್ಷಸನಂತೆ, ಕಠಿಣ ಹೃದಯದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೂ ಪಾಪಿಯಾದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಮಾರಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ.'

ಯದಿ ವಃ ಕಸ್ಯಚಿತ್ ಕಾರ್ಯಂ ದಾಸ್ಯಾ ಪ್ರಾಣೇಷ್ಟಯಾ ಮಮ । ಸ ಬ್ರೀವೀತು ತ್ವರಾಯುಕ್ತೋ ಯಾವತ್ ಸನ್ಧಾರಯಾಮ್ಯಹಮ್॥೮.

'ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ದಾಸಿಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಈಕೆಯನ್ನು ಬೇಕಾದರೆ, ಬೇಗನೆ ಹೇಳಿ. ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುವಾಗಲೇ.'

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಅಥ ವೃದ್ಧೋ ದ್ವಿಜಃ ಕಶ್ಚಿದಾಗತ್ಯಾಹ ನರಾಧಿಪಮ್ । ಸಮರ್ಪಯಸ್ವ ಮೇ ದಾಸೀಮಹಂ ಕ್ರೇತಾ ಧನಪ್ರದಃ॥೮.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಂದು ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನೀನು ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ದಾಸಿಯಾಗಿ ಕೊಡು. ನಾನು ಖರೀದಿಸುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಹಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಅಸ್ತಿ ಮೇ ವಿತ್ತಮಸ್ತೋಕಂ ಸುಕುಮಾರೀ ಚ ಮೇ ಪ್ರಿಯಾ । ಗೃಹಕರ್ಮ ನ ಶಕ್ನೋತಿ ಕರ್ತುಮಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ॥೮.

'ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವಿದೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆ ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.'

ಕರ್ಮಣ್ಯತಾ-ವಯೋ-ರೂಪ-ಶೀಲಾನಾಂ ತವ ಯೋಷಿತಃ । ಅನುರೂಪಮಿದಂ ವಿತ್ತಂ ಗೃಹಾಣಾರ್ಪಯ ಮೇಽಬಲಾಮ್॥೮.

'ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ, ವಯಸ್ಸು, ರೂಪ, ಸ್ವಭಾವ—allವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಈ ಹಣ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರೇಣ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ವ್ಯದೀರ್ಯತ ಮನೋ ದುಃ ಖಾನ್ನ ಚೈನಂ ಕಿಞ್ಚಿದಬ್ರವೀತ್॥೮.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ಅವನು ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತತಃ ಸ ವಿಪ್ರೋ ನೃಪತೇರ್ವಲ್ಕಲಾನ್ತೇ ದೃಢಂ ಧನಮ್ । ಬದ್ಧ್ವಾ ಕೇಶೇಷ್ವಥಾದಾಯ ನೃಪಪತ್ನೀಮಕರ್ಷಯತ್॥೮.

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಉಡುಪಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾಜಪತ್ನಿಯ ಕೇಶಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.