ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ತವ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನರಾಧಿಪ । ತಸ್ಮಾಪ್ರತಿಹತಂ ಚಕ್ರಮಸ್ಯಾಂ ಭುವಿ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೭೨.

'ನಿನ್ನ ಮಗನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುವನು, ಅವನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'

ಸರ್ವಾರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರತತ್ತ್ವಜ್ಞೋ ಧರ್ಮಾನುಷ್ಠಾನತತ್ಪರಃ । ಮನ್ವನ್ತರೇಶ್ವರೋ ಧೀಮಾನ್ ! ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸ ವೈ ಮನುಃ ॥ ೭೨.

'ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವನು. ಅವನು ಈ ಮನ್ವಂತರದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗುವನು, ಅವನೇ ಮನುವಾಗುವನು.'

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಇತಿ ದತ್ವಾ ವರಂ ತಸ್ಮೈ ನಾಗರಾಜಸುತಾ ತತಃ । ಸಖೀಂ ತಾಂ ಸಂಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಪಾತಾಲಮಗಮನ್ಮುನೇ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ನಾಗರಾಜನ ಮಗಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು, ಮುನಿಯೇ.

ತತ್ರ ತಸ್ಯ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ರಮತಃ ಪೃಥಿವೀಪತೇಃ । ಜಗಾಮ ಕಾಲಃ ಸುಮಹಾನ್ ಪ್ರಜಾಃ ಪಾಲಯತಸ್ತಥಾ ॥ ೭೨.

ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿ ಆ ರಾಜನು ಆಕೆಯ ಜೊತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಬಹುಕಾಲ ಕಳೆದನು.

ತತಃ ಸ ತಸ್ಯಾನ್ತನಯೋ ಜಜ್ಞೇ ರಾಜ್ಞೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ಯಥಾ ಕಾನ್ತಶ್ಚನ್ದ್ರಃ ಸಂಪೂರ್ಣಮಣ್ಡಲಃ ॥ ೭೨.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಆಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಜಾತೇ ಮುದಂ ಪ್ರಾಪುಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸರ್ವಾ ಮಹಾತ್ಮನಿ । ದೇವದುನ್ದುಭಯೋ ನೇದುಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಃ ಪಪಾತ ಚ ॥ ೭೨.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಜನಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು.

ತಸ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಪುಃ ಕಾನ್ತಂ ಭವಿಷ್ಯಂ ಶೀಲಮೇವ ಚ । ಔತ್ತಮಶ್ಚೇತಿ ಮುನಯೋ ನಾಮ ಚಕ್ರುಃ ಸಮಾಗತಾಃ ॥ ೭೨.

ಅವನ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನೂ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೂ, ಶೀಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಸೇರಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಅವನಿಗೆ 'ಉತ್ತಮ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.

ಜಾತೋಽಯಮುತ್ತಮೇ ವಂಶೇ ತತ್ರ ಕಾಲೇ ತಥೋತ್ತಮೇ । ಉತ್ತಮಾವಯವಸ್ತೇನ ಔತ್ತಮೋಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ॥ ೭೨.

ಅವನಂತಹ ಉತ್ತಮ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನು 'ಉತ್ತಮ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವನು.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಉತ್ತಮಸ್ಯ ಸುತಃ ಸೋಽಥ ನಾಮ್ನಾ ಖ್ಯಾತಸ್ತಥೌತ್ತಮಃ । ಮನುರಾಸೀತ್ತತ್ಪ್ರಭಾವೋ ಭಾಗುರೇ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಮಮ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಉತ್ತಮನ ಮಗನೂ ಅವನು 'ಉತ್ತಮ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಅವನು ಮನುವಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು. ಭಾಗುರಿ, ಅವನ ಮಹಿಮೆ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

ಉತ್ತಮಾಖ್ಯಾನಮಖಿಲಂ ಜನ್ಮ ಚೈವೋತ್ತಮಸ್ಯ ಚ । ನಿತ್ಯಂ ಶೃಣೋತಿ ವಿದ್ವೇಷಂ ಸ ಕದಾಚಿನ್ನ ಗಚ್ಛತಿ ॥ ೭೨.

ಯಾರು ಉತ್ತಮನ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಅವನ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ವೈರಾಗ್ಯ ಅಥವಾ ಶತ್ರುತ್ವ ಉಂಟಾಗದು.

ಇಷ್ಟೈರ್ದಾರೈಸ್ತಥಾ ಪುತ್ರೈರ್ಬನ್ಧುಭಿರ್ವಾ ಕದಾಚನ । ವಿಯೋಗೋ ನಾಸ್ಯ ಭವಿತಾ ಶೃಣ್ವತಃ ಪಠತೋಽಪಿ ವಾ ॥ ೭೨.

ಯಾರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಾದ ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು ಅಥವಾ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಾಗುವದು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ಮನ್ವನ್ತರಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ! ವದತೋ ಮೇ ನಿಶಾಮಯ । ಶ್ರೂಯತಾಂ ತತ್ರ ಯಶ್ಚೇನ್ದ್ರೋ ಯೇ ಚ ದೇವಾಸ್ತಥರ್ಷಯಃ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈಗ ಅವನ ಮನ್ವಂತರದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಂದ್ರನಾಗಿದ್ದ, ಯಾರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಯಾರು ಋಷಿಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.

ಮಾರ್ತಣ್ಡ ರಸ್ಯವೇರ್ಭಾರ್ಯಾ ತನಯಾ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಃ । ಸಂಜ್ಞಾ ನಾಮ ಮಹಾಭಾಗ ತಸ್ಯಾಂ ಭಾನುರಜೀಜನತ್ ॥ ೭೭.

ರಶಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ಮಾರ್ತಂಡನಿಗೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನ ಮಗಳಾದ ಸಂಜ್ಞೆ ಎಂಬ ಪತ್ನಿಯಿದ್ದಳು; ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಭಾನು ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಮನುಂ ಪ್ರಖ್ಯಾತಯಶಸಮನೇಕಜ್ಞಾನಪಾರಗಮ್ । ವಿವಸ್ವತಃ ಸುತೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ವೈವಸ್ವತಸ್ತು ಸಃ ॥ ೭೭.

ವಿವಸ್ವಂತನ ಮಗನು ಅನೇಕ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮನುವಾಗಿದ್ದನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ವೈವಸ್ವತನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಜ್ಞಾ ಚ ರವಿಣಾ ದೃಷ್ಟಾ ನಿಮೀಲಯತಿ ಲೋಚನೇ । ಯತಸ್ತತಃ ಸರೋಷೋರ್ಽಕಃ ಸಂಜ್ಞಾಂ ನಿಷ್ಠುರಮಬ್ರವೀತ್ ॥ ೭೭.

ಸಂಜ್ಞೆ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು; ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಸೂರ್ಯನು ಕೋಪಗೊಂಡು ಆಕೆಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಯಿ ದೃಷ್ಟೇ ಸದಾ ಯಸ್ಮಾತ್ಕುರುಷೇ ನೇತ್ರಸಂಯಮಮ್ । ತಸ್ಮಾಜ್ಜನಿಷ್ಯಸೇ ಮೂಢೇ ಪ್ರಜಾಸಂಯಮನಂ ಯಮಮ್ ॥ ೭೭.

ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ, ನೀನು ಮೂರ್ಖಳೇ, ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಯಮನನ್ನು ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತತಃ ಸಾ ಚಪಲಾಂ ದೃಷ್ಟಿಂ ದೇವೀ ಚಕ್ರೇ ಭಯಾಕುಲಾ । ವಿಲೋಲಿತದೃಶಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನರಾಹ ಚ ತಾಂ ರವಿಃ ॥ ೭೭.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಭಯದಿಂದ ದೇವಿಯಾದ ಸಂಜ್ಞೆ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಚಂಚಲಗೊಳಿಸಿದಳು; ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಯಸ್ಮಾದ್ವಿಲೋಲಿತಾ ದೃಷ್ಟಿರ್ಮಯಿ ದೃಷ್ಟೇ ತ್ವಯಾಧುನಾ । ತಸ್ಮಾದ್ವಿಲೋಲಾಂ ತನಯಾಂ ನದೀಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಸವಿಷ್ಯಸಿ ॥ ೭೭.

ಈಗ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಕಣ್ಣು ಚಂಚಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಚಂಚಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನದಿಯಾದ ಮಗಳನ್ನು ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತತಸ್ತಸ್ಯಾನ್ತು ಸಂಜಜ್ಞೇ ಭರ್ತೃಶಾಪೇನ ತೇನ ವೈ । ಯಮಶ್ಚ ಯಮುನಾ ಚೇಯಂ ಪ್ರಖ್ಯಾತಾ ಸುಮಹಾನದೀ ॥ ೭೭.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆಕೆಗೆ ಗಂಡನ ಶಾಪದಿಂದ ಯಮನು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಹಾನದಿಯಾದ ಯಮುನೆಯು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಾಪಿ ಸಂಜ್ಞಾ ರವೇಸ್ತೇಜಃ ಸೇಹೇ ದುಃ ಖೇನ ಭಾಮಿನೀ । ಅಸಹನ್ತೀ ಚ ಸಾ ತೇಜಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ವೈ ತದಾ ॥ ೭೭.

ಆ ಭಾಮಿನಿಯಾದ ಸಂಜ್ಞೆ ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಆದರೆ ಆ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತಾಳಲಾಗದೆ ಆಕೆ ಯೋಚನೆಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

ಕಿಙ್ಕರೋಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕ್ವ ಗತಾಯಾಶ್ಚ ನಿರ್ವೃತಿಃ । ಭವೇನ್ಮಮ ಕಥಂ ಭರ್ತಾ ಕೋಪಮರ್ಕಶ್ಚ ನೈಷ್ಯತಿ ॥ ೭೭.

ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೋಪ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮಾಡಬಹುದು?

ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಬಹುಧಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಸುತಾ ತದಾ । ಬಹು ಮೇನೇ ಮಹಾಭಾಗಾ ಪಿತೃಸಂಶ್ರಯಮೇವ ಸಾ ॥ ೭೭.

ಅವನವನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪುತ್ರಿ, ಪುಣ್ಯವಂತಿಯಾದಳು, ತಂದೆಯ ಆಶ್ರಯವೇ ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.

ತತಃ ಪಿತೃಗೃಹೇ ಗನ್ತುಂ ಕೃತಬುದ್ಧಿರ್ಯಶಸ್ವಿನೀ । ಛಾಯಾಮಯೀಮಾತ್ಮತನುಂ ನಿರ್ಮಮೇ ದಯಿತಾಂ ರವೇಃ ॥ ೭೭.

ಆಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಿತೃಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ, ತನ್ನಿಂದಲೇ ಒಂದು ಛಾಯಾರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಳು.

ತಾಞ್ಚೋವಾಚ ತ್ವಯಾ ವೇಶ್ಮನ್ಯತ್ರ ಭಾನೋರ್ಯಥಾ ಮಯಾ । ತಥಾ ಸಮ್ಯಗಪತ್ಯೇಷು ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ಯಥಾ ರವೌ ॥ ೭೭.

ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಭಾನುನ ಮನೆದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೆವೋ, ನೀನು ಕೂಡ ಅವನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೆಯೇ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ನೀನು ವರ್ತಿಸಬೇಕು.'

ಪೃಷ್ಟಯಾಪಿ ನ ವಾಚ್ಯನ್ತೇ ತಥೈತದ್ಗಮನಂ ಮಮ । ಸೈವಾಸ್ಮಿ ನಾಮ ಸಂಜ್ಞೇತಿ ವಾಚ್ಯಮೇತತ್ಸದಾ ವಚಃ ॥ ೭೭.

'ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೂ, ನನ್ನ ಈ ಹೋದ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ನಾನು ಸಂಜ್ಞೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು.'

ಛಾಯಸಂಜ್ಞೋವಾಚ ಆಕೇಶಗ್ರಹಣಾದ್ದೇವಿ ! ಆಶಾಪಾಚ್ಚ ವಚಸ್ತವ । ಕರಿಷ್ಯೇ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ವೃತ್ತನ್ತು ಶಾಪಕರ್ಷಣಾತ್ ॥ ೭೭.

ಛಾಯೆ ಎಂಬವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ದೇವಿ, ನೀನು ನನ್ನ ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶಾಪದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾದಾಗ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.'

ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಸಾ ತದಾ ದೇವೀ ಜಗಾಮ ಭವನಂ ಪಿತುಃ । ದದರ್ಶ ತತ್ರ ತ್ವಷ್ಟಾರಂ ತಪಸಾ ಧೂತಕಲ್ಮಷಮ್ ॥ ೭೭.

ಹೀಗೆ ದೇವಿಯನ್ನು ಆಕೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ದೇವಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು; ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ತ್ವಷ್ಟಾರನ್ನು ನೋಡಿದಳು.

ಬಹುಮಾನಾಚ್ಚ ತೇನಾಪಿ ಪೂಜಿತಾ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ । ತಸ್ಥೌ ಪಿತೃಗೃಹೇ ಸಾ ತು ಕಞ್ಚಿತ್ಕಾಲಮನಿನ್ದಿತಾ ॥ ೭೭.

ಅಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ಬಹುಮಾನದಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದಳು; ಆಕೆ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಳು.

ತತಸ್ತಾಂ ಪ್ರಾಹ ಚಾರ್ವಙ್ಗೀ ಪಿತಾ ನಾತಿಚಿರೋಷಿತಾಮ್ । ಸ್ತುತ್ವಾ ಚ ತನಯಾಂ ಪ್ರೇಮಬಹುಮಾನಪುರಃ ಸರಮ್ ॥ ೭೭.

ಆಮೇಲೆ, ಆ ಸುಂದರಾಂಗಿಯಾದ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ತಂದೆ, ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯದೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.