ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ದ್ವಿಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ೭೨ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತತಃ ಸ್ವನಗರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಂ ದದರ್ಶ ದ್ವಿಜಂ ನೃಪಃ । ಸಮೇತಂ ಭಾರ್ಯಯಾ ಚೈವ ಶೀಲವತ್ಯಾ ಮುದಾನ್ವಿತಮ್ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆಗೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ರಾಜವರ್ಯ ! ಕೃತಾರ್ಥೋಽಸ್ಮಿ ಯತೋ ಧರ್ಮೋ ಹಿ ರಕ್ಷಿತಃ । ಧರ್ಮಜ್ಞನೇಹ ಭವತಾ ಭಾರ್ಯಾಮಾನಯತಾ ಮಮ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನಾನು ಧನ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದಿದ್ದೀಯ.

ರಾಜೋವಾಚ ಕೃತಾರ್ಥಸ್ತ್ವಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ! ನಿಜಧರ್ಮಾನುಪಾಲನಾತ್ । ವಯಂ ಸಙ್ಕಟಿನೋ ವಿಪ್ರ ! ಯೇಷಾಂ ಪತ್ನೀ ನ ವೇಶ್ಮನಿ ॥ ೭೨.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಧನ್ಯನಾಗಿದ್ದೀಯ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ನರೇನ್ದ್ರ ! ಸಾ ಹಿ ವಿಪಿನೇ ಭಕ್ಷಿತಾ ಶ್ವನಾಪದೈರ್ಯದಿ । ಅಲನ್ತಯಾ ಕಿಮನ್ಯಸ್ಯಾ ನ ಪಾಣಿರ್ಗೃಹ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ । ಕ್ರೋಧಸ್ಯ ವಶಮಾಗಮ್ಯ ಧರ್ಮೋ ನ ರಕ್ಷಿತಸ್ತ್ವಯಾ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಆಕೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ? ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ.

ರಾಜೋವಾಚ ನ ಭಕ್ಷಿತಾ ಮೇ ದಯಿತಾ ಶ್ವಾಪದೈಃ ಸಾ ಹಿ ಜೀವತಿ । ಅವಿದೂಷಿತಚಾರಿತ್ರಾ ಕಥಮೇತತ್ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೭೨.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಿನ್ನಿಲ್ಲ, ಆಕೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ನಡತೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ಯದಿ ಜೀವತಿ ತೇ ಭಾರ್ಯಾ ನ ಚೈವ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ । ತದಪತ್ನೀಕತಾಜನ್ಮ ಕಿಂ ಪಾಪಂ ಕ್ರಿಯತೇ ತ್ವಯಾ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳು ನಿಷ್ಠುರಳಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವಳನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿರದಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೀನು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯ?

ರಾಜೋವಾಚ ಆನೀತಾಪಿ ಹಿ ಸಾ ವಿಪ್ರ ! ಪ್ರತಿಕೂಲಾ ಸದೈವ ಮೇ । ದುಃ ಖಾಯ ನ ಸುಖಾಯಾಲಂ ತಸ್ಯಾ ಮೈತ್ರೀ ನ ವೈ ಮಯಿ । ತಥಾ ತ್ವಂ ಕುರು ಯತ್ನಂ ಮೇ ಯಥಾ ಸಾ ವಶಗಾಮಿನೀ ॥ ೭೨.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದರೂ ಅವಳು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಂದ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಲ್ಲ, ದುಃಖವೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನೀನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ತವ ಸಂಪ್ರೀತಯೇ ತಸ್ಯಾ ವರೇಷ್ಟಿರುಪಕಾರಿಣೀ । ಕ್ರಿಯತೇ ಮಿತ್ರಕಾಮೈರ್ಯಾ ಮಿತ್ರವಿನ್ದಾಂ ಕರೋಮಿ ತಾಮ್ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಪ್ರೀತಯೋಃ ಪ್ರೀತಿಕರೋ ಸಾ ಹಿ ಸಂಜನನೀ ಪರಮ್ । ಭಾರ್ಯಾಪತ್ಯೋರ್ಮನುಷ್ಯೇನ್ದ್ರ ! ತಾನ್ತವೇಷ್ಟಿಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್ ॥ ೭೨.

ಅವಳು ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯರ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾರಣ. ರಾಜನೇ, ನಾನು ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಗನಿಗಾಗಿ ತಾಂತವೇಷ್ಠಿ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಯತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಾ ಸುಭ್ರೂಸ್ತವ ಭಾರ್ಯಾ ಮಹೀಪತೇ । ತಸ್ಮಾದಾನೋಯತಾಂ ಸಾ ತೇ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಮುಪೈಷ್ಯತಿ ॥ ೭೨.

ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳಿರುವ ಹೆಂಡತಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾಳೋ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ, ಅವಳು ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವಳು.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ತು ಸಮ್ಭಾರಾನಶೇಷಾನವನೀಪತಿಃ । ಆನಿನಾಯ ಚಕಾರೇಷ್ಟಿಂ ಸ ಚ ತಾಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಎಲ್ಲ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಸಪ್ತಕೃತ್ವಃ ಸ ತು ತದಾ ಚಕಾರೇಷ್ಟಿಂ ಪುನಃ ಪುನಃ । ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಭಾರ್ಯಾಸಮ್ಪಾದನಾಯ ವೈ ॥ ೭೨.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಯಾಗವನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮಾಡಿದನು, ರಾಜನಿಗೆ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿಗಾಗಿ.

ಯದಾರೋಪಿತಮೈತ್ರೀನ್ತಾಮಮನ್ಯತ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸ್ವಭರ್ತರಿ ತದಾ ವಿಪ್ರಸ್ತಮುವಾಚ ನರಾಧಿಪಮ್ ॥ ೭೨.

ಆ ಮಹಾಮುನಿಯು ಅವಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಆನೀಯತಾಂ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ! ಯಾ ತವೇಷ್ಟಾತ್ಮನೋಽನ್ತಿಕಮ್ । ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಭೋಗಾಂಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಯಜ ಯಜ್ಞಾಂಸ್ತಥಾದೃತಃ ॥ ೭೨.

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾಗದಿಂದ ನಿನಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾದಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ. ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸು.

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತೇನ ವಿಪ್ರೇಣ ಭೂಪಾಲೋ ವಿಸ್ಮಿತಸ್ತದಾ । ಸಸ್ಮಾರ ತಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಸತ್ಯಸನ್ಧಂ ನಿಶಾಚರಮ್ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಸತ್ಯವಂತನಾದ ನಿಶಾಚರನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸ್ಮೃತಸ್ತೇನ ತದಾ ಸದ್ಯಃ ಸಮುಪೇತ್ಯ ನರಾಧಿಪಮ್ । ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಸೋಽಪ್ಯಾಹ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾಮುನೇ ॥ ೭೨.

ಆಗ ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿದ ಕೂಡಲೆ ಅವನು ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಮಹಾಮುನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತತಸ್ತೇನ ನರೇನ್ದ್ರೇಣ ವಿಸ್ತರೇಣ ನಿವೇದಿತೇ । ಗತ್ವಾ ಪಾತಾಲಮಾದಾಯ ರಾಜಪತ್ನೀಮುಪಾಯಯೌ ॥ ೭೨.

ಅನಂತರ ರಾಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ರಾಣಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು.

ಆನೀತಾ ಚಾತಿಹಾರ್ದೇನ ಸಾ ದದರ್ಶ ತದಾ ಪತಿಮ್ । ಉವಾಚ ಚ ಪ್ರಸೀದೇತಿ ಭೂಯೋಭೂಯೋ ಮುದಾನ್ವಿತಾ ॥ ೭೨.

ಅವನಿಂದ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆತರಲಾದ ಆಕೆ, ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ 'ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

ತತಃ ಸ ರಾಜಾ ರಭಸಾ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯಾಹ ಮಾನಿನೀಮ್ । ಪ್ರಿಯೇ ! ಪ್ರಸನ್ನ ಏವಾಹಂ ಭೂಯೋಽಪ್ಯೇವಂ ಬ್ರವೀಷಿ ಕಿಮ್ ॥ ೭೨.

ಅನಂತರ ರಾಜನು ಆತುರದಿಂದ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, 'ಪ್ರಿಯೆ, ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಪತ್ನ್ಯುವಾಚ ಯದಿ ಪ್ರಿಸಾದಪ್ರವಣಂ ನರೇನ್ದ್ರ ! ಮಯಿ ತೇ ಮನಃ । ತದೇತದಭಿಯಾಚೇ ತ್ವಾಂ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಮಮಾರ್ಹಣಮ್ ॥ ೭೨.

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಇದ್ದರೆ, ನಾನು ಒಂದು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಕೊಡು.'

ರಾಜೋವಾಚ ನಿಃ ಶಙ್ಕಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮತ್ತೋ ಯದ್ಭವಾತ್ಯಾ ಕಿಞ್ಚಿದೀಪ್ಸಿತಮ್ । ತದಲಭ್ಯಂ ನ ತೇ ಭೀರು ! ತವಾಯತ್ತೋಽಸ್ಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ ॥ ೭೨.

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೋಡು, ನೀನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಕೇಳು. ಭಯಪಡುವದಕ್ಕೆ ಏನು ಇಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತಹುದು ಇಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.'

ಪತ್ನ್ಯುವಾಚ ಮದರ್ಥಂ ತೇನ ನಾಗೇನ ಸುತಾ ಶಪ್ತಾ ಸಖೀ ಮಮ । ಮೂಕಾ ಭವಿಷ್ಯಸೀತ್ಯಾಹ ಸಾ ಚ ಮೂಕತ್ವಮಾಗತಾ ॥ ೭೨.

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಆ ನಾಗಕನ್ಯೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಮೂಗಾದಳು. ಆಕೆ ಈಗ ಮಾತಾಡಲಾಗದೆ ಇದ್ದಾಳೆ.'

ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಮಮ ಶಕ್ನೋತಿ ಚೇದ್ಭವಾನ್ । ವಾಗ್ವಿಘಾತಪ್ರಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ತತಃ ಕಿಂ ನ ಕೃತಂ ಮಮ ॥ ೭೨.

'ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಬಲ್ಲೆಂದರೆ, ಅವಳ ಮಾತಾಡುವ ತೊಂದರೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲೆಂದರೆ, ನನಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡದೇಕೆ?'

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ತತಃ ಸ ರಾಜಾ ತಂ ವಿಪ್ರಮಾಹಾಸ್ಮಿನ್ ಕೀದೃಶೀ ಕ್ರಿಯಾ । ತನ್ಮೂಕತಾಪನೋದಾಯ ಸ ಚ ತಂ ಪ್ರಾಹ ಪಾರ್ಥಿವಮ್ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೇಳಿದನು, 'ಇಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೂಗುತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು. ಆಗ ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ಭೂಪ ! ಸಾರಸ್ವತೀಮಿಷ್ಟಿಂ ಕರೋಮಿ ವಚನಾತ್ತವ । ಪತ್ನೀ ತವೇಯಮಾನೃಣ್ಯಂ ಯಾತು ತದ್ವಾಕ್ಪ್ರವರ್ತನಾತ್ ॥ ೭೨.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಾನು ಸಾರಸ್ವತ ಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ಈ ಬಾಧೆ ಹೋಗಲಿ, ಅವಳ ಮಾತು ಮರಳಿ ಬರಲಿ.'

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಉವಾಚ ಇಷ್ಟಿಂ ಸಾರಸ್ವತೀಂ ಚಕ್ರೇ ತದರ್ಥಂ ಸ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಸಾರಸ್ವತಾನಿ ಸೂಕ್ತಾನಿ ಜಜಾಪ ಚ ಸಮಾಹಿತಃ ॥ ೭೨.

ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವಳಿಗಾಗಿ ಸಾರಸ್ವತ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾರಸ್ವತ ಸೂಕ್ತಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಕ್ಯಾನ್ತಾಂ ಗರ್ಗಃ ಪ್ರಾಹ ರಸಾತಲೇ । ಉಪಕಾರಃ ಸಖೀಭರ್ತ್ರಾ ಕೃತೋಽಯಮತಿದುಷ್ಕರಃ ॥ ೭೨.

ಅನಂತರ ಗರ್ಗನು ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ ಅವಳ ಗಂಡನು ಈ ಮಹಾ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದನು, ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು.'

ಇತ್ಥಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ನನ್ದಾ ಶೀಘ್ರಗತಿಃ ಪುರಮ್ । ತತೋ ರಾಜ್ಞೀಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸ್ವಸಖೀಮುರಗಾತ್ಮಜಾ ॥ ೭೨.

ಮಾತು ಮರಳಿ ಬಂದ ನಂದಾ ಬೇಗನೆ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆ ನಾಗಕನ್ಯೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು.

ತಞ್ಚ ಸಂಸ್ತೂಯ ಭೂಪಾಲಂ ಕಲ್ಯಾಣೋಕ್ತ್ಯಾ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ನಾಗೀ ಕೃತಾಸನಪರಿಗ್ರಹಾ ॥ ೭೨.

ಆ ನಾಗಕನ್ಯೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ರಾಜನನ್ನು ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.