ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ನಯಾಸ್ಮಾನಪಿ ರಾಜರ್ಷೇ ಯದಿ ಧರ್ಮಮವೇಕ್ಷಸೇ । ಮುಹೂರ್ತಂ ತಿಷ್ಠ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಭವತೋ ಮುಖಪಙ್ಕಜಮ್॥೭.

ರಾಜಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನಿಲ್ಲು, ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಕಮಲವನ್ನು ನೋಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡು.

ಪಿಬಾಮೋ ನೇತ್ರಭ್ರಮರೈಃ ಕದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಹೇ ಪುನಃ । ಯಸ್ಯ ಪ್ರಯಾತಸ್ಯ ಪುರೋ ಯಾನ್ತಿ ಪೃಷ್ಠೇ ಚ ಪಾರ್ಥಿವಾಃ॥೭.

ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಿಡಿತದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬಹುದು? ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ರಾಜನ ಮುಂದೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತಸ್ಯಾನುಯಾತಿ ಭಾರ್ಯೇಯಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಬಾಲಕಂ ಸುತಮ್ । ಯಸ್ಯ ಭೃತ್ಯಾಃ ಪ್ರಯಾತಸ್ಯ ಯಾನ್ತಯಗ್ರೇ ಕುಞ್ಜಚರಸ್ಥಿತಾಃ॥೭.

ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮಗನನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ; ಅವನ ಸೇವಕರು, ಅವನು ಹೊರಡುವಾಗ, ಆನೆಗಳಂತೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸ ಏಷ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋಽದ್ಯ ಗಚ್ಛತಿ । ಹಾ ರಾಜನ್ ಸುಕುಮಾರಂ ತೇ ಸುಭ್ರು ಸುತ್ವಚಮುನ್ನಸಮ್॥೭.

ಈ ರಾಜ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಈಗ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅಯ್ಯೋ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ কোমಲ ಚರ್ಮದ, ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳ ಮಗನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಪಥಿ ಪಾಂಶುಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಮುಖಂ ಕೀದೃಗ್ಭವಿಷ್ಯತಿ । ತಿಷ್ಠ ತಿಷ್ಠ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವಧರ್ಮಮನುಪಾಲಯ॥೭.

ದಾರಿಯ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಅವನ ಮುಖ ಹೇಗಾಗಿಬಿಡಬಹುದು? ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸು.

ಆನೃಶಂಸ್ಯಂ ಪರೋ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಕಿಂ ದಾರೈಃ ಕಿಂ ಸುತೈರ್ನಾಥ ಧನೈರ್ಧಾನ್ಯೈರಥಾಪಿ ವಾ॥೭.

ದಯೆ ಎಂಬುದು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮ. ಹೆಂಡತಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಧನ, ಧಾನ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಏನು ಬೇಕು ಸ್ವಾಮಿ?

ಸರ್ವಮೇತತ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಛಾಯಾಭೂತಾ ವಯಂ ತವ । ಹಾನಾಥ ಹಾ ಮಹಾರಾಜ ಹಾ ಸ್ವಾಮಿನ್ ಕಿಂ ಜಹಾಸಿ ನಃ॥೭.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು ನಾವು ನಿನ್ನ ನೆರಳಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಯ್ಯೋ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅಯ್ಯೋ ಸ್ವಾಮಿಯೇ, ಯಾಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ?

ಯತ್ರ ತ್ವಂ ತತ್ರ ಹಿ ವಯಂ ತತ್ ಸುಖಂ ಯತ್ರ ವೈ ಭವಾನ್ । ನಗರಂ ತದ್ಭವಾನ್ ಯತ್ರ ಸ ಸ್ವರ್ಗೋ ಯತ್ರ ನೋ ನೃಪಃ॥೭.

ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯೋ ಅಲ್ಲೇ ನಾವು ಇದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನಿರುವ ಜಾಗವೇ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷ. ನೀನು ಇರುವ ಊರೇ ನಮ್ಮ ಊರು, ನಮ್ಮ ರಾಜನಿರುವ ಜಾಗವೇ ಸ್ವರ್ಗ.

ಇತಿ ಪೌರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾ ಶೋಕಪರಿಪ್ಲುತಃ । ಅತಿಷ್ಠತ್ ಸ ತದಾ ಮಾರ್ಗೇ ತೇಷಾಮೇವಾನುಕಮ್ಪಯಾ॥೭.

ಹೀಗೆ ಪೌರರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ದಯೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡನು.

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋಽಪಿ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೌರವಾಕ್ಯಾಕುಲೀಕೃತಮ್ । ರೋಷಮರ್ಷವಿವೃತ್ತಾಕ್ಷಃ ಸಮಾಗಮ್ಯ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್॥೭.

ಪೌರರ ಮಾತಿನಿಂದ ರಾಜನು ಕಳವಳಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಧಿಕ್ ತ್ವಾಂ ದುಷ್ಟಸಮಾಚಾರಮನೃತಂ ಜಿಹ್ಮಭಾಷಣಮ್ । ಮಮ ರಾಜ್ಯಂ ಚ ದತ್ವಾ ಯಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾಕ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಸಿ॥೭.

ನಿನ್ನಂತಹ ದುಷ್ಟನು, ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ವಕ್ರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನಿಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಬೇಕು! ನನ್ನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾಕೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯೆ?

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪರುಷಂ ತೇನ ಗಚ್ಛಾಮೀತಿ ಸವೇಪಥುಃ । ಬ್ರುವನ್ನೇವಂ ಯಯೌ ಶೀಘ್ರಮಾಕರ್ಷನ್ ದಯಿತಾಂ ಕರೇ॥೭.

ಹೀಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಹೆದರಿ, 'ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬೇಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಕರ್ಷತಸ್ತಾಂ ತತೋ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸುಕುಮಾರೀಂ ಶ್ರಮಾತುರಾಮ್ । ಸಹಸಾ ದಣ್ಡಕಾಷ್ಠೇನ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಕೌಶಿಕಃ॥೭.

ಅವನು ತನ್ನ ಸೊಗಸುಮಗಳು, ದುರ್ಬಲವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೌಶಿಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ಹಠಾತ್ ಒಂದು ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತಾಂ ತಥಾ ತಾಡಿತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋ ಮಹೀಪತಿಃ । ಗಚ್ಛಾಮೀತ್ಯಾಹ ದುಃ ಖಾರ್ತೋ ನಾನ್ಯತ್ ಕಿಞ್ಚಿದುದಾಹರತ್॥೭.

ಹೀಗೆ ಅವಳನ್ನು ಹೊಡೆದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಾಜ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ದುಃಖದಿಂದ 'ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು, ಬೇರೆ ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.

ಅಥ ವಿಶ್ವೇ ತದಾ ದೇವಾಃ ಪಞ್ಚ ಪ್ರಾಹುಃ ಕೃಪಾಲವಃ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಃ ಸುಪಾಪೋಽಯಂ ಲೋಕಾನ್ ಕಾನ್ ಸಮವಾಪ್ಸ್ಯತಿ॥೭.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಐದು ದಯಾಳು ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಇಷ್ಟು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನು ಯಾವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ?'

ಯೇನಾಯಾಂ ಯಜ್ವನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸ್ವರಾಜ್ಯಾದವರೋಪಿತಃ । ಕಸ್ಯ ವಾ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪೂತಂ ಸುತಂ ಸೋಮಂ ಮಹಾಧ್ವರೇ । ಪೀತ್ವಾ ವಯಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯಾಮೋ ಮುದಂ ಮನ್ತ್ರಪುರಃ ಸರಮ್॥೭.

ಯಾರಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಬೇಕಾಯಿತು? ಯಾರ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನಾವು ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋಗಬಹುದು?

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ಇತಿ ತೇಷಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೌಶಿಕೋಽತಿರುಷಾನ್ವಿತಃ । ಶಶಾಪ ತಾನ್ ಮನುಷ್ಯತ್ವಂ ಸರ್ವೇ ಯೂಯಮವಾಪ್ಸ್ಯಥ॥೭.

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೌಶಿಕನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು, 'ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು' ಎಂದು ಶಪಿಸಿದನು.

ಪ್ರಸಾದಿತಶ್ಚ ತೈಃ ಪ್ರಾಹ ಪುನರೇವ ಮಹಾಮುನಿಃ. ಮಾನುಷತ್ವೇಽಪಿ ಭವತಾಂ ಭವಿತ್ರೀ ನೈವ ಸನ್ತತಿಃ॥೭.

ಅವರು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಮುನಿಯು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ನಿಮಗೆ ಸಂತಾನವಾಗದು.'

ನ ದಾರಸಂಗ್ರಹಶ್ಚೈವ ಭವಿತಾ ನ ಚ ಮತ್ಸರಃ । ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಭವಿಷ್ಯಥ ಸುರಾಃ ಪುನಃ॥೭.

ನೀವು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ, ಹಸಿವೂ ಇರದು; ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ದೇವರಾಗುತ್ತೀರಿ.

ತತೋಽವತೇರುರಂಶೈಃ ಸ್ವೈರ್ದೇವಾಸ್ತೇ ಕುರುವೇಶ್ಮನಿ । ದ್ರೌಪದೀಗರ್ಭಸಮ್ಭೂತಾಃ ಪಞ್ಚ ವೈ ಪಾಣ್ಡುನನ್ದನಾಃ॥೭.

ಆಮೇಲೆ ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಭಾಗದಿಂದ ಕುರು ಮನೆಗೆ ಅವತರಿಸಿ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಐದು ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಏತಸ್ಮಾತ್ ಕಾರಣಾತ್ ಪಞ್ಚ ಪಾಣ್ಡವೇಯಾ ಮಹಾರಥಾಃ । ನ ದಾರಸಂಗ್ರಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಶಾಪಾತ್ ತಸ್ಯ ಮಹಾಮುನೇಃ॥೭.

ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರೂ, ಆ ಮಹಾಮುನಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ.

ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಪಾಣ್ಡವೇಯಕಥಾಶ್ರಯಮ್ । ಪ್ರಶ್ನಂ ಚತುಷ್ಟಯಂ ಗೀತಂ ಕಿಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ॥೭.

ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರ ಕಥೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ, ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ?

ಜೈಮಿನಿರುವಾಚ ಭವದ್ಭಿರಿದಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯಥಾಪ್ರಶ್ನಮನುಕ್ರಮಾತ್ । ಮಹತ್ ಕೌತೂಹಲಂ ಮೇಽಸ್ತಿ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರ ಕಥಾಂ ಪ್ರತಿ॥೮.

ಜೈಮಿನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನನಗೆ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕಥೆ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಕುತೂಹಲ ಇದೆ.

ಅಹೋ ಮಹಾತ್ಮನಾ ತೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಮನುತ್ತಮಮ್ । ಕಚ್ಚಿತ್ ಸುಖಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಾದೃಗೇವ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ॥೮.

ಅಯ್ಯೋ! ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅಪಾರವಾದ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆದನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ?

; ಪಕ್ಷಿಣ ಊಚುಃ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ರಾಜಾ ಪ್ರಯಯೌ ಶನೈಃ । ಶೈವ್ಯಯಾನುಗತೋ ದುಃ ಖೀ ಭಾರ್ಯಯಾ ಬಲಾಪುತ್ರಯಾ॥೮.

ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ಅವನ ದುಃಖಿತ ಪತ್ನಿ ಶೈವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಗ ರೋಹಿತನು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.

ಸ ಗತ್ವಾ ವಸುಧಾಪಾಲೋ ದಿವ್ಯಾಂ ವಾರಾಣಸೀಂ ಪುರೀಮ್ । ನೈಷಾ ಮನುಷ್ಯಭೋಗ್ಯೇತಿ ಶೂಲಪಾಣೇಃ ಪರಿಗ್ರಹಃ॥೮.

ಅವನೂ ಭೂಪಾಲಕನು ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ವಾರಾಣಸಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅದು ಮಾನವರ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಶೂಲಧಾರಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿದೆ.

ಜಗಾಮ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ದುಃ ಖಾರ್ತಃ ಸಹ ಪತ್ನ್ಯಾನುಕೂಲಯಾ । ಪುರೀಪ್ರವೇಶೇ ದದೃಶೇ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಮುಪಸ್ಥಿತಮ್॥೮.

ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು. ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಅವನು ವಿಷ್ವಾಮಿತ್ರರನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಿದನು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿನಯಾವನತೋಽಭವತ್ । ಪ್ರಾಹ ಚೈವಾಞ್ಜಲಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋ ಮಹಾಮುನಿಮ್॥೮.

ಅವನನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದನು. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಕೈಮುಗಿದು ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಇಮೇ ಪ್ರಾಣಾಃ ಸುತಶ್ಚಾಯಮಿಯಂ ಪತ್ನೀ ಮುನೇ ! ಮಮ । ಯೇನ ತೇ ಕೃತ್ಯಮಸ್ತ್ಯಾಶು ತದ್ಗೃಹಾಣಾರ್ಘ್ಯಮುತ್ತಮಮ್॥೮.

ಮುನಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿವೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ, ನನ್ನ ಮಗ, ಈ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು, ಯಾವುದು ಬೇಕಾದರೂ, ತಕ್ಷಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.