ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಪುರಾಣಮ್

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾಕಾಲದ ಪರ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಚನಗಳನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿ. ಮನುವಿನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು, ಇಂದ್ರನು, ಮನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರರಾದ ರಾಜರು—allರು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಪ್ರಲಯದಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು (71) ಯುಗಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಭಾಗವಿದೆ. ಮಾನವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮನ್ವಂತರದ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕೋಟಿ (30,00,00,000) ವರ್ಷಗಳಿವೆ, ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತಾರು (66) ನಿಯುತಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತ ಸಾವಿರ (20,000) ವರ್ಷಗಳು ಸೇರಿ, ಈ ಅವಧಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಮನ್ವಂತರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದರ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಎಂಟು ಸಾವಿರ (8,000) ದೇವವರ್ಷಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಐವತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರ (52,000) ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸೇರಬೇಕು. ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕು (14) ಪಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಪ್ರಲಯ ಎಂಬ ಕರಗುವಿಕೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಭೂಮಿ, ವಾಯುಮಂಡಲ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ—allವು ಈ ಪ್ರಲಯದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಮಹರ್ಲೋಕ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮಹರ್ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವರು ತೀವ್ರವಾದ ಉಷ್ಣದಿಂದ, ಜನಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಒಂದೇ ಮಹಾಸಾಗರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ರಾತ್ರಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವನ ದಿನದಷ್ಟೇ ಉದ್ದವಿರುತ್ತದೆ; ಆ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಪುನಃ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು (100) ವರ್ಷಗಳು ಕೂಡ. ಅವನ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳೆಂದರೆ ಪರಮಾವಧಿ; ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪರಾರ್ಧ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಒಬ್ಬ ಪರಾರ್ಧ ಮುಗಿದಿದೆ; ಅದರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕಲ್ಪ—ಪದ್ಮ ಕಲ್ಪ—ಸಂಭವವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡನೇ ಪರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಪವನ್ನು ವಾರಾಹ ಕಲ್ಪ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳು, ಅವನ ಅಜ್ಞಾತ ಜನ್ಮದಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಅವನು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದುಬಂದಾಗ, ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು; ಗೋಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಖಂಡಗಳು ಇಲ್ಲದ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಖರ್ವಟ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೂ ಶಾಖೆ ಪಟ್ಟಣಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ವಶದೊಳಗಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಇವೆ. ಶೂದ್ರರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ, ತಮ್ಮ ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯಿಂದ ಬದುಕುವ, ಹೊಲಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಗರಗಳ ಹೊರತು, ಜನರು ನಿಗದಿತ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುವ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮಾನವರ ನಿವಾಸ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಇತರರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಹೊಲಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಓಡಾಡುವವನು, ರಾಜನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುವವನನ್ನು 'ದ್ರಮಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗೋವಿನ ರಕ್ಷಕರು, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಹಿಂಡಿನ ಗೋವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು 'ಘೋಷ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಜನರು ಜೋಡಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಮೊದಲು, ಅವರ ಮನೆಗಳು ಮರಗಳ ಹತ್ತಿರ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಆ ನೆನಪನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಮರದ ಶಾಖೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದಂತೆ—ಕೆಲವು ಕುಣಿದಂತೆ, ಕೆಲವು ಎತ್ತಿದಂತೆ—ಅವರ ಮನೆಗಳ ಶಾಖೆಗಳೂ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಇಷ್ಟುಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಾ ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಮನೆಗಳ ಬೀಮ್ಸ್ ಆಗಿ, ಗಡಿಗಳಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡವು. ಆ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಜನರು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಇಚ್ಛಾ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮಾದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಿದ್ದವು. ದುಃಖದಿಂದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತಪ್ತಿಯಿಂದ ಬಳಲಿದ ಜನರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡರು. ಬೇರೆ ಜೀವನೋಪಾಯಗಳು ವಿಫಲವಾದಾಗ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಅಪಾರವಾದ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ಆ ಮಳೆಯ ನೀರು ಕಡಿಮೆಯಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬಂತು. ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ನದಿಗಳು, ಹರಿವ ಹೊಳೆಗಳು, ಚಾನಲ್‌ಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು; ಹಿಂದೆ ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದ ನೀರು ಈಗ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ, ಹದಿನಾಲ್ಕು (14) ವಿಧದ ಸಸ್ಯಗಳು—ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ, ಬಿತ್ತನೆ ಇಲ್ಲದೆ—ಉತ್ಭವಿಸಿದವು. ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಕಾಲಾನುಸಾರವಾಗಿ ನೀಡುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಗುಡಿಗಳು ಜನ್ಮ ಪಡೆದವು; ಆದರೆ ಈ ಸಸ್ಯಗಳ ಮೊದಲ ಪ್ರಾಕಟ್ಯವು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಆ ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಜನರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದರು; ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರೊಳಗೆ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಲೋಭ ಉಂಟಾಯಿತು. ನಂತರ, ಅವರು ನದಿಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು, ಗುಡಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು—ಪ್ರತಿ ಒಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಬುದ್ಧಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆ ತಪ್ಪಿನಿಂದ, ಔಷಧಿಗಳು ಅವರ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ನಾಶವಾದವು; ಬಹಳಷ್ಟು ಔಷಧಿಗಳು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದವು, ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಹಾಳಾದವು. ಔಷಧಿಗಳು ಹೀಗೆ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಮತ್ತೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು. ಆಗ, ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಳಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸುವಿರ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುವೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಸುವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೀರುವ ಮೂಲಕ ಧಾನ್ಯಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಬೀಜಗಳು ಪುನಃ ಉತ್ಪನ್ನವಾದವು. ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಔಷಧಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಹದಿನೇಳು (17) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ, ರಾಗಿ, ಎಳ್ಳು; ಪ್ರಿಯಂಗು, ಉದಾರ, ಕೊರಡುಷ, ಚಿನಕ; ಮಾಷ, ಮುಡ್ಗ, ಮಾಸೂರ, ನಿಷ್ಪಾವ, ಕುಲತ್ತಕ; ಅಧಕ, ಚಣಕ—ಇವುಗಳು ಹದಿನೇಳು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿವೆ; ಇವುಗಳು ಪುರಾತನ ಕೃಷಿ ಔಷಧಿಗಳಾಗಿವೆ. ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಬೇಕಾದ ಔಷಧಿಗಳು, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ, ಹದಿನಾಲ್ಕು (14) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ, ರಾಗಿ, ಎಳ್ಳು; ಪ್ರಿಯಂಗು ಏಳನೇದು, ಕುಲತ್ತ ಎಂಟನೇದು; ಶ್ಯಾಮಕ, ನಿವಾರ, ಯತ್ತಿಲ್ಲ, ಗವೇಧುಕ; ಕುರುವಿಂದ, ಮಾರ್ಕಟಕ, ವೇಣುವ್ಯವ—ಇವು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾಡಿನ ಔಷಧಿಗಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಡಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪವಿತ್ರ ಚಕ್ರ, ಕಾಲದ ಪರ್ವ, ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯ-ಔಷಧಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ—allವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.