లిఙ్గపురాణమ్

దోధూయతే మహాపద్మం స్వచ్ఛన్దం మమ నాభిజమ్ సమాగతో భవానీశో హ్య్ అనాదిశ్చాన్తకృత్ప్రభుః

నా నాభిలోంచి పుట్టిన గొప్ప పద్మం స్వేచ్ఛగా ఊగిపోతుంది. ఆ సమయంలో భవానీశ్వరుడు, ఆదియంతరహీనుడైన ప్రభువు అక్కడికి వచ్చాడు.

భవానహం చ స్తోత్రేణ ఉపతిష్ఠావ గోధ్వజమ్ తతః క్రుద్ధో ఽమ్బుజాభాక్షం బ్రహ్మా ప్రోవాచ కేశవమ్

భవుడు మరియు నేను స్తోత్రాలతో వృషభధ్వజుడిని చేరాము. అప్పుడు కోపంతో, కమలనేత్రుడైన కేశవుని బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు.

భవాన్న నూనమాత్మానం వేత్తి లోకప్రభుం విభుమ్ బ్రహ్మాణం లోకకర్తారం మాం న వేత్సి సనాతనమ్

నీవు నిజంగా నిన్ను, లోకాలకు అధిపతిని, అన్నింటికీ వ్యాపించినవాడిని, లోకాలను సృష్టించే నన్ను, శాశ్వతుడైన బ్రహ్మను, ఇంకా తెలుసుకోలేదు.

కో హ్యసౌ శఙ్కరో నామ ఆవయోర్వ్యతిరిచ్యతే తస్య తత్క్రోధజం వాక్యం శ్రుత్వా హరిరభాషత

మనిద్దరిని మించిపోయే శంకరుడు ఎవరు? ఆ కోపంతో వచ్చిన మాటలు విని, హరి ఇలా అన్నాడు.

మా మైవం వద కల్యాణ పరివాదం మహాత్మనః మహాయోగేన్ధనో ధర్మో దురాధర్షో వరప్రదః

కల్యాణీ, అలా మాట్లాడవద్దు. ఆ మహాత్ముడిని నిందించవద్దు. మహాయోగేశ్వరుడు, ధర్మమూర్తి, దుర్జేయుడు, వరప్రదాత.

హేతురస్యాథ జగతః పురాణపురుషో ఽవ్యయః బీజీ ఖల్వేష బీజానాం జ్యోతిరేకః ప్రకాశతే

ఈ జగత్తుకు కారణుడు ఆయనే. పురాతనుడు, నశించని వాడు. అన్ని బీజాలకు మూలమైన వాడు, ఒక్క వెలుగు లాంటి వాడు.

బాలక్రీడనకైర్దేవః క్రీడతే శఙ్కరః స్వయమ్ ప్రధానమవ్యయో యోనిర్ అవ్యక్తం ప్రకృతిస్తమః

శంకరుడు తనే తన బాల్యంలో బొమ్మలతో ఆడుకుంటాడు. ఆయన అవినాశి, ప్రధాన కారణం, యోని, అవ్యక్తం, ప్రకృతి అనే చీకటి.

మమ చైతాని నామాని నిత్యం ప్రసవధర్మిణః యః కః స ఇతి దుఃఖార్తైర్ దృశ్యతే యతిభిః శివః

నా ఈ పేర్లు ఎప్పుడూ సృష్టిని కలిగించేవే. ఆ శివుడు ఎవరో, బాధతో ఉన్న యతులు మాత్రమే తెలుసుకుంటారు.

ఏష బీజీ భవాన్బీజమ్ అహం యోనిః సనాతనః స ఏవముక్తో విశ్వాత్మా బ్రహ్మా విష్ణుమపృచ్ఛత

ఆయనే బీజం, నీవు బీజధారి, నేను శాశ్వతమైన యోని. ఇలా చెప్పినప్పుడు, విశ్వాత్మ అయిన బ్రహ్మా విష్ణువును అడిగాడు.

భవాన్ యోనిరహం బీజం కథం బీజీ మహేశ్వరః ఏతన్మే సూక్ష్మమవ్యక్తం సంశయం ఛేత్తుమర్హసి

నీవు యోని, నేను బీజం. మరి మహేశ్వరుడు ఎలా బీజధారి? ఈ సూక్ష్మమైన, అవ్యక్తమైన సందేహాన్ని నీవు తీర్చాలి.

జ్ఞాత్వా చ వివిధోత్పత్తిం బ్రహ్మణో లోకతన్త్రిణః ఇమం పరమసాదృశ్యం ప్రశ్నమ్ అభ్యవదద్ధరిః

బ్రహ్ముడి వివిధ ఉత్పత్తులను తెలుసుకుని, లోకాలకు అధిపతిని, ఆ పరమమైన ప్రశ్నకు హరి సమాధానం చెప్పాడు.

అస్మాన్మహత్తరం భూతం గుహ్యమన్యన్న విద్యతే మహతః పరమం ధామ శివమ్ అధ్యాత్మినాం పదమ్

ఈ భూతం కన్నా గొప్పది, రహస్యమైనది ఇంకేదీ లేదు. మహత్తుకు పరమమైన నిలయం, శివుని స్థానం, ఆధ్యాత్మికులకు లక్ష్యం.

ద్వివిధం చైవమాత్మానం ప్రవిభజ్య వ్యవస్థితః నిష్కలస్తత్ర యో ఽవ్యక్తః సకలశ్ చ మహేశ్వరః

ఆత్మను రెండు విధాలుగా విభజించి స్థాపించబడింది. అక్కడ మహేశ్వరుడు అవ్యక్తమైన, భాగాలులేని రూపంగా, భాగాలుతో కూడిన రూపంగా ఉన్నాడు.

యస్య మాయావిధిజ్ఞస్య అగమ్యగహనస్య చ పురా లిఙ్గోద్భవం బీజం ప్రథమం త్వాదిసర్గికమ్

మాయా తత్త్వాలను తెలిసినవాడికి, అందరికీ అందని, లోతైన స్వభావం ఉన్నవాడికి, మొదట్లో నీవంటి లింగబీజం పుట్టింది.

మమ యోనౌ సమాయుక్తం తద్బీజం కాలపర్యయాత్ హిరణ్మయమకూపారే యోన్యామణ్డమజాయత

ఆ బీజం నా యోనిలో కలిసినప్పుడు, కాలక్రమంలో, ఆ యోనిలో బంగారు గుడ్డు పుట్టింది.

శతాని దశ వర్షాణామ్ అణ్డమ్ అప్సు ప్రతిష్ఠితమ్ అన్తే వర్షసహస్రస్య వాయునా తద్ద్విధా కృతమ్

పది వందల సంవత్సరాలు ఆ గుడ్డు నీటిలో ఉండింది. వెయ్యేళ్ల చివర, గాలి వలన అది రెండు భాగాలుగా విడిపోయింది.

కపాలమేకం ద్యౌర్జజ్ఞే కపాలమపరం క్షితిః ఉల్బం తస్య మహోత్సేధో యో ఽసౌ కనకపర్వతః

ఒక గుడ్డు పొర ఆకాశంగా మారింది, ఇంకొకటి భూమిగా మారింది. దాని మందమైన పొర, ఎత్తైనది, అదే బంగారు పర్వతం.

తతశ్ చ ప్రతిసంధ్యాత్మా దేవదేవో వరః ప్రభుః హిరణ్యగర్భో భగవాంస్ త్వ్ అభిజజ్ఞే చతుర్ముఖః

ఆ సమయంలో, ఆ సంధి నుండి దేవతలలో శ్రేష్ఠుడైన పరమేశ్వరుడు, హిరణ్యగర్భుడు, నాలుగు ముఖాలు కలిగిన వాడు జన్మించాడు.

ఆ తారార్కేన్దునక్షత్రం శూన్యం లోకమవేక్ష్య చ కో ఽహమిత్యపి చ ధ్యాతే కుమారాస్తే ఽభవంస్తదా

నక్షత్రాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు వరకు ఈ లోకం ఖాళీగా ఉందని చూసి, 'నేను ఎవరు?' అని ధ్యానం చేస్తూ, కుమారులారా, అప్పుడే నేను ఉద్భవించాను.

ప్రియదర్శనాస్తు యతయో యతీనాం పూర్వజాస్ తవ భూయో వర్షసహస్రాన్తే తత ఏవాత్మజాస్తవ

అందంగా కనిపించే యతులు, నీకు ముందుగా పుట్టిన సన్యాసులు, మరో వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, అదే మూలం నుండి నీకు కుమారులుగా పుట్టారు.

భువనానలసంకాశాః పద్మపత్రాయతేక్షణాః శ్రీమాన్సనత్కుమారశ్ చ ఋభుశ్చైవోర్ధ్వరేతసౌ

లోకాలన్నింటిలో అగ్నిలా ప్రకాశించే వారు, తామరాకుల్లా పొడవైన కళ్ళు కలిగిన వారు, మహిమాన్వితుడైన సనత్కుమారుడు, ఋభుడు, ఇద్దరూ పవిత్ర బ్రహ్మచారులు.

సనకః సనాతనశ్చైవ తథైవ చ సనన్దనః ఉత్పన్నాః సమకాలం తే బుద్ధ్యాతీన్ద్రియదర్శనాః

సనకుడు, సనాతనుడు, అలాగే సనందనుడు—ఇవన్నీ ఒకేసారి జన్మించారు. వీరికి ఇంద్రియాలకు అతీతమైన జ్ఞానం ఉంది.

ఉత్పన్నాః ప్రతిభాత్మానో జగతాం స్థితిహేతవః నారప్స్యన్తే చ కర్మాణి తాపత్రయవివర్జితాః

ప్రతిభతో జన్మించిన వారు, జగత్తు నిలబడే కారణమైన వారు, వారు ఏ పనిలోనూ లీనమవరు, బాధలు లేని వారు.

అల్పసౌఖ్యం బహుక్లేశం జరాశోకసమన్వితమ్ జీవనం మరణం చైవ సంభవశ్ చ పునః పునః

జీవితం, మరణం, పునఃపునః జననం—ఇవి అన్నీ తక్కువ ఆనందంతో, ఎక్కువ బాధలతో, వృద్ధాప్యంతో, దుఃఖంతో కూడి ఉంటాయి.

అల్పభూతం సుఖం స్వర్గే దుఃఖాని నరకే తథా విదిత్వా చాగమం సర్వమ్ అవశ్యం భవితవ్యతామ్

స్వర్గంలో ఆనందం తక్కువ, నరకంలో బాధలు ఉంటాయి. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకుని, ప్రతి ఒక్కరికీ విధి తప్పదని గ్రహించాలి.

ఋభుం సనత్కుమారం చ దృష్ట్వా తవ వశే స్థితౌ త్రయస్తు త్రీన్ గుణాన్ హిత్వా చాత్మజాః సనకాదయః

ఋభుడు, సనత్కుమారుడు నీ ఆధీనంలో ఉన్నారని చూసి, నీ కుమారులైన సనకుడు మొదలైన ముగ్గురు తాము మూడు గుణాలను వదిలిపెట్టారు.

వవర్తేన తు జ్ఞానేన ప్రవృత్తాస్తే మహౌజసః తతస్తేషు ప్రవృత్తేషు సనకాదిషు వై త్రిషు

వారు గొప్ప శక్తితో జ్ఞాన మార్గంలో ప్రవేశించారు. అలా సనకుడు మొదలైన ముగ్గురు ఆ మార్గంలో ముందుకు సాగారు.

భవిష్యసి విమూఢస్త్వం మాయయా శఙ్కరస్య తు ఏవం కల్పే తు వైవృత్తే సంజ్ఞా నశ్యతి తే ఽనఘ

శంకరుని మాయ వల్ల నీవు మాయలో పడిపోతావు. అలా కల్పం తిరిగినప్పుడు, పాపరహితుడా, నీ జ్ఞానం పోతుంది.

కల్పే శేషాణి భూతాని సూక్ష్మాణి పార్థివాని చ సర్వేషాం హ్యైశ్వరీ మాయా జాగృతిః సముదాహృతా

కల్పాంతంలో మిగిలిన సూత్ష్మమైన మరియు భౌతిక ప్రాణులు, అందరిలోని దైవ మాయ వల్ల మళ్లీ చైతన్యం పొందుతారు.