లిఙ్గపురాణమ్

తతో వర్షసహస్రాత్తు ఉపావృత్తస్య మే ఽనఘ త్వయా మత్సరభావేన మాం వశీకర్తుమిచ్ఛతా

అలా, వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, నిష్కళంకుడా, నీవు అసూయతో నన్ను వశపరిచేందుకు ప్రయత్నించి, నన్ను వెనక్కు తీసుకున్నావు.

ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి పిహితాని సమన్తతః తతో మయా మహాభాగ సంచిన్త్య స్వేన తేజసా

అతి వేగంగా అన్ని ద్వారాలు చుట్టూ మూసివేయబడ్డాయి. ఆ తర్వాత, మహాభాగ, నా స్వంత తేజంతో ఆ విషయం నేను ఆలోచించాను.

లబ్ధో నాభిప్రదేశేన పద్మసూత్రాద్వినిర్గమః మా భూత్తే మనసో ఽల్పో ఽపి వ్యాఘాతో ఽయం కథంచన

నాభి ప్రాంతంలో, పద్మపు దండం ద్వారా ఒక మార్గం కనబడింది. నీ మనసుకు ఏ మాత్రం ఆటంకం కలగకూడదని కోరుకుంటున్నాను.

ఇత్యేషానుగతిర్విష్ణో కార్యాణామ్ ఔపసర్పిణీ యన్మయానన్తరం కార్యం బ్రూహి కిం కరవాణ్యహమ్

విష్ణూ, పనులకు ఈ విధంగా చేయాల్సిన మార్గం ఇదే. ఇప్పుడు నేను తర్వాత ఏమి చేయాలో చెప్పు.

తతః పరమమేయాత్మా హిరణ్యకశిపో రిపుః అనవద్యాం ప్రియామిష్టాం శివాం వాణీం పితామహాత్

తర్వాత, అపరిమితాత్ముడైన శత్రువు హిరణ్యకశిపుడు, పితామహుడైన బ్రహ్మ నుండి నిష్కళంకమైన, ప్రియమైన, శుభమైన వరాన్ని పొందాడు.

శ్రుత్వా విగతమాత్సర్యం వాక్యమస్మై దదౌ హరిః న హ్యేవమీదృశం కార్యం మయాధ్యవసితం తవ

ఆ మాటలు వినగానే, అసూయ లేకుండా హరి అతనికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు. నీ కోసం నేను ఇలాంటి పని చేయాలని నిర్ణయించలేదు.

త్వాం బోధయితుకామేన క్రీడాపూర్వం యదృచ్ఛయా ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి ఘాటితాని మయాత్మనః

నిన్ను బోధించాలనే కోరికతో, ఆటగా, యాదృచ్ఛికంగా, నా అంతరంగ ద్వారాలను నేను త్వరగా మూసివేశాను.

న తే ఽన్యథావగన్తవ్యం మాన్యః పూజ్యశ్ చ మే భవాన్ సర్వం మర్షయ కల్యాణ యన్మయాపకృతం తవ

నువ్వు వేరేలా అర్థం చేసుకోకూడదు. నీవు నాకు గౌరవనీయుడవు, పూజ్యుడవు. నేను నీకు చేసిన దేనినైనా క్షమించు, కళ్ల్యాణి.

అస్మాన్ మయోహ్యమానస్త్వం పద్మాదవతర ప్రభో నాహం భవన్తం శక్నోమి సోఢుం తేజోమయం గురుమ్

ప్రభూ, నువ్వు నన్ను సత్కరిస్తున్నావు, పద్మం నుండి దిగు. తేజోమయుడవైన, గురువైన నిన్ను నేను భరించలేను.

స హోవాచ వరం బ్రూహి పద్మాదవతర ప్రభో పుత్రో భవ మమారిఘ్న ముదం ప్రాప్స్యసి శోభనామ్

అతడు ఇలా అన్నాడు: 'వరమేదైనా కోరుకో, ప్రభూ, పద్మం నుండి దిగు. నా శత్రువులను నాశనం చేసే వాడవై, నా కుమారుడవు కావాలి. అప్పుడు నీవు గొప్ప ఆనందాన్ని పొందుతావు.'

సద్భావవచనం బ్రూహి పద్మాదవతర ప్రభో స త్వం చ నో మహాయోగీ త్వమీడ్యః ప్రణవాత్మకః

'శుభాకాంక్షలు చెప్పు, ప్రభూ, పద్మం నుండి దిగు. నువ్వే మా మహాయోగి, పూజించదగినవాడవు, ప్రణవ స్వరూపుడవు.'

అద్యప్రభృతి సర్వేశః శ్వేతోష్ణీషవిభూషితః పద్మయోనిరితి హ్యేవం ఖ్యాతో నామ్నా భవిష్యసి

ఈ రోజు నుండి, సమస్త లోకాలకు అధిపతివైన ప్రభూ, తెల్లటి తలపాగా ధరించినవాడవై, 'పద్మయోని' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు.

పుత్రో మే త్వం భవ బ్రహ్మన్ సప్తలోకాధిపః ప్రభో తతః స భగవాన్దేవో వరం దత్త్వా కిరీటినే

'బ్రహ్మన్, నువ్వు నా కుమారుడవు కావాలి, ఏడుకొండల అధిపతివవు.' అలా చెప్పి, కిరీటధారికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చిన అనంతరం, ఆ భగవంతుడు—

ఏవం భవతు చేత్యుక్త్వా ప్రీతాత్మా గతమత్సరః ప్రత్యాసన్నమ్ అథాయాన్తం బాలార్కాభం మహాననమ్

'అలా జరగాలి' అని సంతోషంతో, అసూయ లేకుండా, సమీపంలోకి వస్తున్న, ఉదయించే సూర్యుని వంటి ముఖం కలిగిన మహాత్ముడిని చూశాడు.

భవమత్యద్భుతం దృష్ట్వా నారాయణమథాబ్రవీత్ అప్రమేయో మహావక్త్రో దంష్ట్రీ ధ్వస్తశిరోరుహః

ఆ అద్భుతమైన రూపాన్ని చూసి, నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: 'అపరిమితుడవు, విస్తారమైన నోరు కలవాడు, పళ్లతో, తలపై జుట్టు లేకుండా ఉన్నవాడు—'

దశబాహుస్త్రిశూలాఙ్కో నయనైర్విశ్వతః స్థితః లోకప్రభుః స్వయం సాక్షాద్ వికృతో ముఞ్జమేఖలీ

పది చేతులు, త్రిశూలం గుర్తుగా, అన్ని వైపులా కళ్లతో నిలబడి, లోకాల అధిపతిగా, స్వయంగా ప్రత్యక్షమై, వింతగా, ముంజ గడ్డి కట్టుతో ఉన్నవాడు—

మేణ్ఢ్రేణోర్ధ్వేన మహతా నర్దమానో ఽతిభైరవమ్ కః ఖల్వేష పుమాన్ విష్ణో తేజోరాశిర్ మహాద్యుతిః

భయంకరంగా గర్జిస్తూ, పెద్దగా పైకి ఉన్న లింగంతో, ఈ మహాతేజస్సు, మహోత్కటుడు ఎవరో చెప్పు, విష్ణూ?

వ్యాప్య సర్వా దిశో ద్యాం చ ఇత ఏవాభివర్తతే తేనైవముక్తో భగవాన్ విష్ణుర్బ్రహ్మాణమబ్రవీత్

అతడు అన్ని దిశలు, ఆకాశాన్ని వ్యాపించి, అక్కడి నుండి ముందుకు వస్తున్నాడు. అప్పుడు, భగవంతుడు విష్ణువు బ్రహ్మను ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు:

పద్భ్యాం తలనిపాతేన యస్య విక్రమతో ఽర్ణవే వేగేన మహతాకాశే ఽప్యుత్థితాశ్ చ జలశయాః

యువని అడుగులతో సముద్రంపై నడిచినప్పుడు, అతని వేగంతో, ఆ నీళ్లు మహా ఆకాశంలోకి ఎగసిపడుతున్నాయి.

స్థూలాద్భిర్ విశ్వతో ఽత్యర్థం సిచ్యసే పద్మసంభవ ఘ్రాణజేన చ వాతేన కమ్ప్యమానం త్వయా సహ

పద్మసంభవా, స్థూలమైన భూతాలతో నీవు అన్ని వైపులా విస్తరించబడుతున్నావు. నీవు ఉన్నప్పుడు, ముక్కు ద్వారా వచ్చే గాలి కూడా నిన్ను కలిపి ఊపిరాడజేస్తుంది.

దోధూయతే మహాపద్మం స్వచ్ఛన్దం మమ నాభిజమ్ సమాగతో భవానీశో హ్య్ అనాదిశ్చాన్తకృత్ప్రభుః

నా నాభిలోంచి పుట్టిన గొప్ప పద్మం స్వేచ్ఛగా ఊగిపోతుంది. ఆ సమయంలో భవానీశ్వరుడు, ఆదియంతరహీనుడైన ప్రభువు అక్కడికి వచ్చాడు.

భవానహం చ స్తోత్రేణ ఉపతిష్ఠావ గోధ్వజమ్ తతః క్రుద్ధో ఽమ్బుజాభాక్షం బ్రహ్మా ప్రోవాచ కేశవమ్

భవుడు మరియు నేను స్తోత్రాలతో వృషభధ్వజుడిని చేరాము. అప్పుడు కోపంతో, కమలనేత్రుడైన కేశవుని బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు.

భవాన్న నూనమాత్మానం వేత్తి లోకప్రభుం విభుమ్ బ్రహ్మాణం లోకకర్తారం మాం న వేత్సి సనాతనమ్

నీవు నిజంగా నిన్ను, లోకాలకు అధిపతిని, అన్నింటికీ వ్యాపించినవాడిని, లోకాలను సృష్టించే నన్ను, శాశ్వతుడైన బ్రహ్మను, ఇంకా తెలుసుకోలేదు.

కో హ్యసౌ శఙ్కరో నామ ఆవయోర్వ్యతిరిచ్యతే తస్య తత్క్రోధజం వాక్యం శ్రుత్వా హరిరభాషత

మనిద్దరిని మించిపోయే శంకరుడు ఎవరు? ఆ కోపంతో వచ్చిన మాటలు విని, హరి ఇలా అన్నాడు.

మా మైవం వద కల్యాణ పరివాదం మహాత్మనః మహాయోగేన్ధనో ధర్మో దురాధర్షో వరప్రదః

కల్యాణీ, అలా మాట్లాడవద్దు. ఆ మహాత్ముడిని నిందించవద్దు. మహాయోగేశ్వరుడు, ధర్మమూర్తి, దుర్జేయుడు, వరప్రదాత.

హేతురస్యాథ జగతః పురాణపురుషో ఽవ్యయః బీజీ ఖల్వేష బీజానాం జ్యోతిరేకః ప్రకాశతే

ఈ జగత్తుకు కారణుడు ఆయనే. పురాతనుడు, నశించని వాడు. అన్ని బీజాలకు మూలమైన వాడు, ఒక్క వెలుగు లాంటి వాడు.

బాలక్రీడనకైర్దేవః క్రీడతే శఙ్కరః స్వయమ్ ప్రధానమవ్యయో యోనిర్ అవ్యక్తం ప్రకృతిస్తమః

శంకరుడు తనే తన బాల్యంలో బొమ్మలతో ఆడుకుంటాడు. ఆయన అవినాశి, ప్రధాన కారణం, యోని, అవ్యక్తం, ప్రకృతి అనే చీకటి.

మమ చైతాని నామాని నిత్యం ప్రసవధర్మిణః యః కః స ఇతి దుఃఖార్తైర్ దృశ్యతే యతిభిః శివః

నా ఈ పేర్లు ఎప్పుడూ సృష్టిని కలిగించేవే. ఆ శివుడు ఎవరో, బాధతో ఉన్న యతులు మాత్రమే తెలుసుకుంటారు.

ఏష బీజీ భవాన్బీజమ్ అహం యోనిః సనాతనః స ఏవముక్తో విశ్వాత్మా బ్రహ్మా విష్ణుమపృచ్ఛత

ఆయనే బీజం, నీవు బీజధారి, నేను శాశ్వతమైన యోని. ఇలా చెప్పినప్పుడు, విశ్వాత్మ అయిన బ్రహ్మా విష్ణువును అడిగాడు.