లిఙ్గపురాణమ్

అగచ్ఛద్యత్ర సో ఽనన్తో నాగభోగపతిర్ హరిః శీఘ్రం విక్రమతస్తస్య పద్భ్యామ్ ఆక్రాన్తపీడితాః

అక్కడికి అనంతుడు, నాగపట్టాల అధిపతి అయిన హరిదేవుడు వెళ్లాడు. అతడు వేగంగా అడుగులు వేసినప్పుడు, భూమి అతని పాదాల బరువుతో నలిగిపోయింది.

ఉద్భూతాస్తూర్ణమాకాశే పృథులాస్తోయబిన్దవః అత్యుష్ణశ్చాతిశీతశ్ చ వాయుస్తత్ర వవౌ పునః

అప్పుడే ఆకాశంలో మందపాటి నీటి బిందువులు వేగంగా ఏర్పడ్డాయి; అక్కడ గాలి చాలా వేడిగా, మరికొన్ని చోట్ల చాలా చల్లగా వీచింది.

తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం బ్రహ్మా విష్ణుమభాషత అబ్బిన్దవశ్ చ శీతోష్ణాః కమ్పయన్త్యంబుజం భృశమ్

ఆ అద్భుతాన్ని చూసి, బ్రహ్మ విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ చల్లదనం, వేడితనం కలిగిన నీటి బిందువులు పద్మాన్ని బాగా కదిలిస్తున్నాయి.'

ఏతన్మే సంశయం బ్రూహి కిం వా త్వన్యచ్చికీర్షసి ఏతదేవంవిధం వాక్యం పితామహముఖోద్గతమ్

'నా ఈ సందేహాన్ని నివృత్తి చేయు, లేదా ఇంకేమైనా చేయదలచుకున్నావా?' — ఇలాంటి మాటలు పితామహుని నోట నుండి వచ్చాయి.

శ్రుత్వాప్రతిమకర్మా హి భగవానసురాన్తకృత్ కిం ను ఖల్వత్ర మే నాభ్యాం భూతమన్యత్కృతాలయమ్

అది విని, అసురులను సంహరించే, అపూర్వ కార్యశక్తి కలిగిన ప్రభువు, 'నా నాభిలో ఇంకెవరైనా జీవి నివసిస్తున్నాడేమో?' అని ఆలోచించాడు.

వదతి ప్రియమత్యర్థం మన్యుశ్చాస్య మయా కృతః ఇత్యేవం మనసా ధ్యాత్వా ప్రత్యువాచేదముత్తరమ్

అతడు ఎంతో ప్రేమగా మాట్లాడుతుండగా, నాకు కోపం వచ్చింది. ఇలా మనసులో తలచుకుని, ఈ విధంగా సమాధానం ఇచ్చాను.

కిమత్ర భగవానద్య పుష్కరే జాతసంభ్రమః కిం మయా చ కృతం దేవ యన్మాం ప్రియమనుత్తమమ్

'ప్రభూ, ఈ రోజు పద్మంలో ఎందుకు అలజడి ఏర్పడింది? దేవా, నేను ఏం చేశాను, మీరు నాతో ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడుతున్నారు?'

భాషసే పురుషశ్రేష్ఠ కిమర్థం బ్రూహి తత్త్వతః ఏవం బ్రువాణం దేవేశం లోకయాత్రానుగం తతః

'పురుషశ్రేష్ఠా, మీరు ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నారు? నిజంగా చెప్పండి.' ఇలా లోకయాత్రను నడిపించే దేవేంద్రుడు అడిగాడు.

ప్రత్యువాచామ్బుజాభాక్షం బ్రహ్మా వేదనిధిః ప్రభుః యో ఽసౌ తవోదరం పూర్వం ప్రవిష్టో ఽహం త్వదిచ్ఛయా

వేద సంపద కలిగిన ప్రభువు బ్రహ్మ, కమలనేత్రుడైన విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: 'నీ ఇష్టానుసారం నేను ముందుగా నీ గర్భంలోకి ప్రవేశించాను.'

యథా మమోదరే లోకాః సర్వే దృష్టాస్త్వయా ప్రభో తథైవ దృష్టాః కార్త్స్న్యేన మయా లోకాస్తవోదరే

'ప్రభూ, మీరు నా గర్భంలో అన్ని లోకాలను చూసినట్లే, నేను కూడా నీ గర్భంలో అన్ని లోకాలను పూర్తిగా చూశాను.'

తతో వర్షసహస్రాత్తు ఉపావృత్తస్య మే ఽనఘ త్వయా మత్సరభావేన మాం వశీకర్తుమిచ్ఛతా

అలా, వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, నిష్కళంకుడా, నీవు అసూయతో నన్ను వశపరిచేందుకు ప్రయత్నించి, నన్ను వెనక్కు తీసుకున్నావు.

ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి పిహితాని సమన్తతః తతో మయా మహాభాగ సంచిన్త్య స్వేన తేజసా

అతి వేగంగా అన్ని ద్వారాలు చుట్టూ మూసివేయబడ్డాయి. ఆ తర్వాత, మహాభాగ, నా స్వంత తేజంతో ఆ విషయం నేను ఆలోచించాను.

లబ్ధో నాభిప్రదేశేన పద్మసూత్రాద్వినిర్గమః మా భూత్తే మనసో ఽల్పో ఽపి వ్యాఘాతో ఽయం కథంచన

నాభి ప్రాంతంలో, పద్మపు దండం ద్వారా ఒక మార్గం కనబడింది. నీ మనసుకు ఏ మాత్రం ఆటంకం కలగకూడదని కోరుకుంటున్నాను.

ఇత్యేషానుగతిర్విష్ణో కార్యాణామ్ ఔపసర్పిణీ యన్మయానన్తరం కార్యం బ్రూహి కిం కరవాణ్యహమ్

విష్ణూ, పనులకు ఈ విధంగా చేయాల్సిన మార్గం ఇదే. ఇప్పుడు నేను తర్వాత ఏమి చేయాలో చెప్పు.

తతః పరమమేయాత్మా హిరణ్యకశిపో రిపుః అనవద్యాం ప్రియామిష్టాం శివాం వాణీం పితామహాత్

తర్వాత, అపరిమితాత్ముడైన శత్రువు హిరణ్యకశిపుడు, పితామహుడైన బ్రహ్మ నుండి నిష్కళంకమైన, ప్రియమైన, శుభమైన వరాన్ని పొందాడు.

శ్రుత్వా విగతమాత్సర్యం వాక్యమస్మై దదౌ హరిః న హ్యేవమీదృశం కార్యం మయాధ్యవసితం తవ

ఆ మాటలు వినగానే, అసూయ లేకుండా హరి అతనికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు. నీ కోసం నేను ఇలాంటి పని చేయాలని నిర్ణయించలేదు.

త్వాం బోధయితుకామేన క్రీడాపూర్వం యదృచ్ఛయా ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి ఘాటితాని మయాత్మనః

నిన్ను బోధించాలనే కోరికతో, ఆటగా, యాదృచ్ఛికంగా, నా అంతరంగ ద్వారాలను నేను త్వరగా మూసివేశాను.

న తే ఽన్యథావగన్తవ్యం మాన్యః పూజ్యశ్ చ మే భవాన్ సర్వం మర్షయ కల్యాణ యన్మయాపకృతం తవ

నువ్వు వేరేలా అర్థం చేసుకోకూడదు. నీవు నాకు గౌరవనీయుడవు, పూజ్యుడవు. నేను నీకు చేసిన దేనినైనా క్షమించు, కళ్ల్యాణి.

అస్మాన్ మయోహ్యమానస్త్వం పద్మాదవతర ప్రభో నాహం భవన్తం శక్నోమి సోఢుం తేజోమయం గురుమ్

ప్రభూ, నువ్వు నన్ను సత్కరిస్తున్నావు, పద్మం నుండి దిగు. తేజోమయుడవైన, గురువైన నిన్ను నేను భరించలేను.

స హోవాచ వరం బ్రూహి పద్మాదవతర ప్రభో పుత్రో భవ మమారిఘ్న ముదం ప్రాప్స్యసి శోభనామ్

అతడు ఇలా అన్నాడు: 'వరమేదైనా కోరుకో, ప్రభూ, పద్మం నుండి దిగు. నా శత్రువులను నాశనం చేసే వాడవై, నా కుమారుడవు కావాలి. అప్పుడు నీవు గొప్ప ఆనందాన్ని పొందుతావు.'

సద్భావవచనం బ్రూహి పద్మాదవతర ప్రభో స త్వం చ నో మహాయోగీ త్వమీడ్యః ప్రణవాత్మకః

'శుభాకాంక్షలు చెప్పు, ప్రభూ, పద్మం నుండి దిగు. నువ్వే మా మహాయోగి, పూజించదగినవాడవు, ప్రణవ స్వరూపుడవు.'

అద్యప్రభృతి సర్వేశః శ్వేతోష్ణీషవిభూషితః పద్మయోనిరితి హ్యేవం ఖ్యాతో నామ్నా భవిష్యసి

ఈ రోజు నుండి, సమస్త లోకాలకు అధిపతివైన ప్రభూ, తెల్లటి తలపాగా ధరించినవాడవై, 'పద్మయోని' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు.

పుత్రో మే త్వం భవ బ్రహ్మన్ సప్తలోకాధిపః ప్రభో తతః స భగవాన్దేవో వరం దత్త్వా కిరీటినే

'బ్రహ్మన్, నువ్వు నా కుమారుడవు కావాలి, ఏడుకొండల అధిపతివవు.' అలా చెప్పి, కిరీటధారికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చిన అనంతరం, ఆ భగవంతుడు—

ఏవం భవతు చేత్యుక్త్వా ప్రీతాత్మా గతమత్సరః ప్రత్యాసన్నమ్ అథాయాన్తం బాలార్కాభం మహాననమ్

'అలా జరగాలి' అని సంతోషంతో, అసూయ లేకుండా, సమీపంలోకి వస్తున్న, ఉదయించే సూర్యుని వంటి ముఖం కలిగిన మహాత్ముడిని చూశాడు.

భవమత్యద్భుతం దృష్ట్వా నారాయణమథాబ్రవీత్ అప్రమేయో మహావక్త్రో దంష్ట్రీ ధ్వస్తశిరోరుహః

ఆ అద్భుతమైన రూపాన్ని చూసి, నారాయణుడు ఇలా అన్నాడు: 'అపరిమితుడవు, విస్తారమైన నోరు కలవాడు, పళ్లతో, తలపై జుట్టు లేకుండా ఉన్నవాడు—'

దశబాహుస్త్రిశూలాఙ్కో నయనైర్విశ్వతః స్థితః లోకప్రభుః స్వయం సాక్షాద్ వికృతో ముఞ్జమేఖలీ

పది చేతులు, త్రిశూలం గుర్తుగా, అన్ని వైపులా కళ్లతో నిలబడి, లోకాల అధిపతిగా, స్వయంగా ప్రత్యక్షమై, వింతగా, ముంజ గడ్డి కట్టుతో ఉన్నవాడు—

మేణ్ఢ్రేణోర్ధ్వేన మహతా నర్దమానో ఽతిభైరవమ్ కః ఖల్వేష పుమాన్ విష్ణో తేజోరాశిర్ మహాద్యుతిః

భయంకరంగా గర్జిస్తూ, పెద్దగా పైకి ఉన్న లింగంతో, ఈ మహాతేజస్సు, మహోత్కటుడు ఎవరో చెప్పు, విష్ణూ?

వ్యాప్య సర్వా దిశో ద్యాం చ ఇత ఏవాభివర్తతే తేనైవముక్తో భగవాన్ విష్ణుర్బ్రహ్మాణమబ్రవీత్

అతడు అన్ని దిశలు, ఆకాశాన్ని వ్యాపించి, అక్కడి నుండి ముందుకు వస్తున్నాడు. అప్పుడు, భగవంతుడు విష్ణువు బ్రహ్మను ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు:

పద్భ్యాం తలనిపాతేన యస్య విక్రమతో ఽర్ణవే వేగేన మహతాకాశే ఽప్యుత్థితాశ్ చ జలశయాః

యువని అడుగులతో సముద్రంపై నడిచినప్పుడు, అతని వేగంతో, ఆ నీళ్లు మహా ఆకాశంలోకి ఎగసిపడుతున్నాయి.