లిఙ్గపురాణమ్

భగవానాదిరఙ్కశ్ చ మధ్యం కాలో దిశో నభః నాహమన్తం ప్రపశ్యామి ఉదరస్య తవానఘ

‘భగవంతుడా, నువ్వు ఆది, స్థానం, మధ్యం, కాలం, దిక్కులు, ఆకాశం అన్నీ. నీ పొట్టకి అంతం నాకు కనబడడం లేదు, పాపరహితుడా!’

ఏవముక్త్వాబ్రవీద్భూయః పితామహమిదం హరిః భగవానేవమేవాహం శాశ్వతం హి మమోదరమ్

ఇలా చెప్పి, హరి మళ్లీ బ్రహ్మను ఉద్దేశించి అన్నాడు — ‘భగవంతుడా, అలాగే నా పొట్ట కూడా శాశ్వతమే.’

ప్రవిశ్య లోకాన్ పశ్యైతాన్ అనౌపమ్యాన్సురోత్తమ తతః ప్రాహ్లాదినీం వాణీం శ్రుత్వా తస్యాభినన్ద్య చ

‘దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, లోకాల్లోకి ప్రవేశించి, ఈ అపూర్వమైన లోకాలను చూడు.’ అప్పుడు, అతని ఆనందదాయకమైన మాటలు విని, బ్రహ్మ హర్షించాడు.

శ్రీపతేరుదరం భూయః ప్రవివేశ పితామహః తానేవ లోకాన్ గర్భస్థాన్ అపశ్యత్ సత్యవిక్రమః

అప్పుడు సత్యవిక్రముడైన బ్రహ్మ, మళ్లీ శ్రీపతి గర్భంలోకి ప్రవేశించి, అక్కడే ఉన్న ఆ లోకాలను గర్భంలోనే చూశాడు.

పర్యటిత్వా తు దేవస్య దదృశే ఽన్తం న వై హరేః జ్ఞాత్వా గతిం తస్య పితామహస్య ద్వారాణి సర్వాణి పిధాయ విష్ణుః విభుర్మనః కర్తుమియేష చాశు సుఖం ప్రసుప్తో ఽహమితి ప్రచిన్త్య

ఆ ప్రభువు శరీరమంతా తిరిగినా, హరిలో అంతం కనబడలేదు. బ్రహ్మయొక్క ప్రయాణాన్ని గ్రహించిన విష్ణువు, అన్ని ద్వారాలను మూసి వేసి, 'నేను త్వరగా విశ్రాంతి తీసుకుంటాను' అని మనసులో ఆలోచించాడు.

తతో ద్వారాణి సర్వాణి పిహితాని సమీక్ష్య వై సూక్ష్మం కృత్వాత్మనో రూపం నాభ్యాం ద్వారమవిన్దత

అప్పుడు అన్ని ద్వారాలు మూసివున్నట్టు గమనించి, తన రూపాన్ని సూక్ష్మంగా మార్చుకుని, నాభి ద్వారం ద్వారా బయటకు వచ్చాడు.

పద్మసూత్రానుసారేణ చాన్వపశ్యత్పితామహః ఉజ్జహారాత్మనో రూపం పుష్కరాచ్చతురాననః

పద్మపు తంతువును అనుసరిస్తూ బ్రహ్మ చూశాడు. ఆ పద్మం నుంచి తన స్వరూపంతో నాలుగు ముఖాలవాడైన వాడు బయల్పడ్డాడు.

విరరాజారవిన్దస్థః పద్మగర్భసమద్యుతిః బ్రహ్మా స్వయంభూర్భగవాఞ్ జగద్యోనిః పితామహః

పద్మంపై కూర్చున్న బ్రహ్మ, పద్మగర్భపు ప్రకాశంతో వెలిగిపోతూ, స్వయంభువుగా, జగత్తుకి మూలమైన పితామహుడిగా ప్రకాశించాడు.

ఏతస్మిన్నన్తరే తాభ్యామ్ ఏకైకస్య తు కృత్స్నశః వర్తమానే తు సంఘర్షే మధ్యే తస్యార్ణవస్య తు

ఈలోపే, ఇద్దరూ పూర్తిగా పరస్పరం పోటీ పడుతుండగా, ఆ అర్ణవ మధ్యలో గొప్ప ఘర్షణ మొదలైంది.

కుతో ఽప్యపరిమేయాత్మా భూతానాం ప్రభురీశ్వరః శూలపాణిర్మహాదేవో హేమవీరాంబరచ్ఛదః

ఏదో తెలియని స్థలంలో నుంచి, అపారమైన ఆత్మవంతుడైన, భూతాలకు అధిపతిగా, త్రిశూలాన్ని పట్టుకున్న మహాదేవుడు, బంగారు వీర వస్త్రాలతో అలంకరించబడి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

అగచ్ఛద్యత్ర సో ఽనన్తో నాగభోగపతిర్ హరిః శీఘ్రం విక్రమతస్తస్య పద్భ్యామ్ ఆక్రాన్తపీడితాః

అక్కడికి అనంతుడు, నాగపట్టాల అధిపతి అయిన హరిదేవుడు వెళ్లాడు. అతడు వేగంగా అడుగులు వేసినప్పుడు, భూమి అతని పాదాల బరువుతో నలిగిపోయింది.

ఉద్భూతాస్తూర్ణమాకాశే పృథులాస్తోయబిన్దవః అత్యుష్ణశ్చాతిశీతశ్ చ వాయుస్తత్ర వవౌ పునః

అప్పుడే ఆకాశంలో మందపాటి నీటి బిందువులు వేగంగా ఏర్పడ్డాయి; అక్కడ గాలి చాలా వేడిగా, మరికొన్ని చోట్ల చాలా చల్లగా వీచింది.

తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం బ్రహ్మా విష్ణుమభాషత అబ్బిన్దవశ్ చ శీతోష్ణాః కమ్పయన్త్యంబుజం భృశమ్

ఆ అద్భుతాన్ని చూసి, బ్రహ్మ విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ చల్లదనం, వేడితనం కలిగిన నీటి బిందువులు పద్మాన్ని బాగా కదిలిస్తున్నాయి.'

ఏతన్మే సంశయం బ్రూహి కిం వా త్వన్యచ్చికీర్షసి ఏతదేవంవిధం వాక్యం పితామహముఖోద్గతమ్

'నా ఈ సందేహాన్ని నివృత్తి చేయు, లేదా ఇంకేమైనా చేయదలచుకున్నావా?' — ఇలాంటి మాటలు పితామహుని నోట నుండి వచ్చాయి.

శ్రుత్వాప్రతిమకర్మా హి భగవానసురాన్తకృత్ కిం ను ఖల్వత్ర మే నాభ్యాం భూతమన్యత్కృతాలయమ్

అది విని, అసురులను సంహరించే, అపూర్వ కార్యశక్తి కలిగిన ప్రభువు, 'నా నాభిలో ఇంకెవరైనా జీవి నివసిస్తున్నాడేమో?' అని ఆలోచించాడు.

వదతి ప్రియమత్యర్థం మన్యుశ్చాస్య మయా కృతః ఇత్యేవం మనసా ధ్యాత్వా ప్రత్యువాచేదముత్తరమ్

అతడు ఎంతో ప్రేమగా మాట్లాడుతుండగా, నాకు కోపం వచ్చింది. ఇలా మనసులో తలచుకుని, ఈ విధంగా సమాధానం ఇచ్చాను.

కిమత్ర భగవానద్య పుష్కరే జాతసంభ్రమః కిం మయా చ కృతం దేవ యన్మాం ప్రియమనుత్తమమ్

'ప్రభూ, ఈ రోజు పద్మంలో ఎందుకు అలజడి ఏర్పడింది? దేవా, నేను ఏం చేశాను, మీరు నాతో ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడుతున్నారు?'

భాషసే పురుషశ్రేష్ఠ కిమర్థం బ్రూహి తత్త్వతః ఏవం బ్రువాణం దేవేశం లోకయాత్రానుగం తతః

'పురుషశ్రేష్ఠా, మీరు ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నారు? నిజంగా చెప్పండి.' ఇలా లోకయాత్రను నడిపించే దేవేంద్రుడు అడిగాడు.

ప్రత్యువాచామ్బుజాభాక్షం బ్రహ్మా వేదనిధిః ప్రభుః యో ఽసౌ తవోదరం పూర్వం ప్రవిష్టో ఽహం త్వదిచ్ఛయా

వేద సంపద కలిగిన ప్రభువు బ్రహ్మ, కమలనేత్రుడైన విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు: 'నీ ఇష్టానుసారం నేను ముందుగా నీ గర్భంలోకి ప్రవేశించాను.'

యథా మమోదరే లోకాః సర్వే దృష్టాస్త్వయా ప్రభో తథైవ దృష్టాః కార్త్స్న్యేన మయా లోకాస్తవోదరే

'ప్రభూ, మీరు నా గర్భంలో అన్ని లోకాలను చూసినట్లే, నేను కూడా నీ గర్భంలో అన్ని లోకాలను పూర్తిగా చూశాను.'

తతో వర్షసహస్రాత్తు ఉపావృత్తస్య మే ఽనఘ త్వయా మత్సరభావేన మాం వశీకర్తుమిచ్ఛతా

అలా, వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత, నిష్కళంకుడా, నీవు అసూయతో నన్ను వశపరిచేందుకు ప్రయత్నించి, నన్ను వెనక్కు తీసుకున్నావు.

ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి పిహితాని సమన్తతః తతో మయా మహాభాగ సంచిన్త్య స్వేన తేజసా

అతి వేగంగా అన్ని ద్వారాలు చుట్టూ మూసివేయబడ్డాయి. ఆ తర్వాత, మహాభాగ, నా స్వంత తేజంతో ఆ విషయం నేను ఆలోచించాను.

లబ్ధో నాభిప్రదేశేన పద్మసూత్రాద్వినిర్గమః మా భూత్తే మనసో ఽల్పో ఽపి వ్యాఘాతో ఽయం కథంచన

నాభి ప్రాంతంలో, పద్మపు దండం ద్వారా ఒక మార్గం కనబడింది. నీ మనసుకు ఏ మాత్రం ఆటంకం కలగకూడదని కోరుకుంటున్నాను.

ఇత్యేషానుగతిర్విష్ణో కార్యాణామ్ ఔపసర్పిణీ యన్మయానన్తరం కార్యం బ్రూహి కిం కరవాణ్యహమ్

విష్ణూ, పనులకు ఈ విధంగా చేయాల్సిన మార్గం ఇదే. ఇప్పుడు నేను తర్వాత ఏమి చేయాలో చెప్పు.

తతః పరమమేయాత్మా హిరణ్యకశిపో రిపుః అనవద్యాం ప్రియామిష్టాం శివాం వాణీం పితామహాత్

తర్వాత, అపరిమితాత్ముడైన శత్రువు హిరణ్యకశిపుడు, పితామహుడైన బ్రహ్మ నుండి నిష్కళంకమైన, ప్రియమైన, శుభమైన వరాన్ని పొందాడు.

శ్రుత్వా విగతమాత్సర్యం వాక్యమస్మై దదౌ హరిః న హ్యేవమీదృశం కార్యం మయాధ్యవసితం తవ

ఆ మాటలు వినగానే, అసూయ లేకుండా హరి అతనికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు. నీ కోసం నేను ఇలాంటి పని చేయాలని నిర్ణయించలేదు.

త్వాం బోధయితుకామేన క్రీడాపూర్వం యదృచ్ఛయా ఆశు ద్వారాణి సర్వాణి ఘాటితాని మయాత్మనః

నిన్ను బోధించాలనే కోరికతో, ఆటగా, యాదృచ్ఛికంగా, నా అంతరంగ ద్వారాలను నేను త్వరగా మూసివేశాను.

న తే ఽన్యథావగన్తవ్యం మాన్యః పూజ్యశ్ చ మే భవాన్ సర్వం మర్షయ కల్యాణ యన్మయాపకృతం తవ

నువ్వు వేరేలా అర్థం చేసుకోకూడదు. నీవు నాకు గౌరవనీయుడవు, పూజ్యుడవు. నేను నీకు చేసిన దేనినైనా క్షమించు, కళ్ల్యాణి.

అస్మాన్ మయోహ్యమానస్త్వం పద్మాదవతర ప్రభో నాహం భవన్తం శక్నోమి సోఢుం తేజోమయం గురుమ్

ప్రభూ, నువ్వు నన్ను సత్కరిస్తున్నావు, పద్మం నుండి దిగు. తేజోమయుడవైన, గురువైన నిన్ను నేను భరించలేను.