లిఙ్గపురాణమ్

త్రిధా భిన్నో హ్యహం విష్ణో బ్రహ్మవిష్ణుభవాఖ్యయా సర్గరక్షాలయగుణైర్ నిష్కలః పరమేశ్వరః

ఓ విష్ణూ, నేను సృష్టి, స్థితి, లయ లక్షణాలతో బ్రహ్మ, విష్ణు, భవుడిగా మూడు రూపాల్లో విభజించబడ్డాను. అయినా నేను ఏకత్వంలో ఉన్న పరమేశ్వరుడిని.

సంమోహం త్యజ భో విష్ణో పాలయైనం పితామహమ్ పాద్మే భవిష్యతి సుతః కల్పే తవ పితామహః

విష్ణూ, మాయను వదిలిపెట్టు. ఈ పితామహుడిని కాపాడు. పద్మ కల్పంలో ఆయన నీ కుమారుడవుతాడు, నువ్వు ఆయనకు పితామహుడవుతావు.

తదా ద్రక్ష్యసి మాం చైవం సో ఽపి ద్రక్ష్యతి పద్మజః ఏవముక్త్వా స భగవాంస్ తత్రైవాన్తరధీయత

అప్పుడు నువ్వు నన్ను ఇలా చూస్తావు, పద్మజుడూ నన్ను అలాగే చూస్తాడు. ఇలా చెప్పి ఆ భగవంతుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

తదాప్రభృతి లోకేషు లిఙ్గార్చా సుప్రతిష్ఠితా లిఙ్గవేదీ మహాదేవీ లిఙ్గం సాక్షాన్మహేశ్వరః

అప్పటి నుంచి లోకాలలో లింగార్చన బలంగా స్థాపించబడింది. లింగవేదిక మహాదేవి, లింగమే మహేశ్వరుడు ప్రత్యక్షంగా.

లయనాల్లిఙ్గమిత్యుక్తం తత్రైవ నిఖిలం సురాః యస్తు లైఙ్గం పఠేన్నిత్యమ్ ఆఖ్యానం లిఙ్గసన్నిధౌ

లయ కారణంగా దీనిని లింగం అంటారు. అక్కడే సమస్త దేవతలు నివసిస్తారు. ఎవరైనా లింగసన్నిధిలో లింగ కథను ప్రతిరోజూ చదువుతే—

స యాతి శివతాం విప్రో నాత్ర కార్యా విచారణా

ఆ బ్రాహ్మణుడు శివత్వాన్ని పొందుతాడు. ఇందులో మరెలాంటి సందేహం లేదు.

కథం పాద్మే పురా కల్పే బ్రహ్మా పద్మోద్భవో ఽభవత్ భవం చ దృష్టవాంస్తేన బ్రహ్మణా పురుషోత్తమః

పద్మ కల్పంలో, పురాతన కాలంలో, పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ ఎలా ఉద్భవించాడు? ఆ బ్రహ్మ ద్వారా పురుషోత్తముడు భవుడిని ఎలా దర్శించాడు?

ఏతత్సర్వం విశేషేణ సాంప్రతం వక్తుమర్హసి ఆసీదేకార్ణవం ఘోరమ్ అవిభాగం తమోమయమ్

ఇవి అన్నీ పూర్తిగా వివరంగా ఇప్పుడు చెప్పాలి. అప్పట్లో ఒక్కటే, భయంకరమైన, చీకటి తీరని సముద్రం ఉండేది.

మధ్యే చైకార్ణవే తస్మిన్ శఙ్ఖచక్రగదాధరః జీమూతాభో ఽమ్బుజాక్షశ్ చ కిరీటీ శ్రీపతిర్హరిః

ఆ ఒక్క సముద్రం మధ్యలో, శంఖం, చక్రం, గద ధరించిన, మేఘవర్ణుడైన, కమలనేత్రుడైన శ్రీపతిగా హరిదేవుడు ఉన్నాడు.

నారాయణముఖోద్గీర్ణసర్వాత్మా పురుషోత్తమః అష్టబాహుర్మహావక్షా లోకానాం యోనిరుచ్యతే

నారాయణుని ముఖం నుంచి ఉద్భవించిన, ఎనిమిది చేతులతో, విస్తారమైన వక్షస్సుతో, లోకాలకూ మూలమైన పరమాత్మ అక్కడ ఉన్నాడు.

కిమప్యచిన్త్యం యోగాత్మా యోగమాస్థాయ యోగవిత్ ఫణాసహస్రకలితం తమప్రతిమవర్చసమ్

ఆ యోగస్వరూపుడు, యోగాన్ని ఆచరిస్తూ, ఎవరికీ అందని మహాశక్తితో, వెయ్యి పాము తలలతో, అపూర్వమైన కాంతితో ప్రకాశించాడు.

మహాభోగపతేర్భోగం సాధ్వాస్తీర్య మహోచ్ఛ్రయమ్ తస్మిన్మహతి పర్యఙ్కే శేతే చైకార్ణవే ప్రభుః

మహాభోగపతి అయిన ఆదిశేషుని పలుకులను మంచంలా పరచుకొని, ఆ విశాలమైన పరియంకంపై ప్రభువు ఆ సముద్రంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఏవం తత్ర శయానేన విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా ఆత్మారామేణ క్రీడార్థం లీలయాక్లిష్టకర్మణా

అలా ఆ స్థలంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, స్వయంగా ఆనందిస్తూ, హరిదేవుడు కష్టపడకుండా లీలగా క్రీడించాడు.

శతయోజనవిస్తీర్ణం తరుణాదిత్యసన్నిభమ్ వజ్రదణ్డం మహోత్సేధం నాభ్యాం సృష్టం తు పుష్కరమ్

వెయ్యి యోజనల వెడల్పుతో, ఉదయించే సూర్యుని వలె ప్రకాశిస్తూ, వజ్రపు దండంలా ఉన్న, గొప్ప ఎత్తు కలిగిన పద్మం ఆయన నాభి నుంచి పుట్టింది.

తస్యైవం క్రీడమానస్య సమీపం దేవమీఢుషః హేమగర్భాణ్డజో బ్రహ్మా రుక్మవర్ణో హ్యతీన్ద్రియః

ఆ దేవుడు ఆనందంగా క్రీడిస్తూ ఉండగా, ఆయన సమీపంలో బంగారు వర్ణంతో, ఇంద్రియాలకు అందని పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ కనిపించాడు.

చతుర్వక్త్రో విశాలాక్షః సమాగమ్య యదృచ్ఛయా శ్రియా యుక్తేన దివ్యేన సుశుభేన సుగన్ధినా

నాలుగు ముఖాలుతో, విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న బ్రహ్మ దేవుడు, యాదృచ్ఛికంగా అక్కడికి వచ్చాడు. ఆయన దివ్యమైన, అద్భుతమైన, సువాసనతో కూడిన శోభతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.

క్రీడమానం చ పద్మేన దృష్ట్వా బ్రహ్మా శుభేక్షణమ్ సవిస్మయమథాగమ్య సౌమ్యసమ్పన్నయా గిరా

కమలంతో ఆడుకుంటున్న, శుభదృష్టి కలిగిన బ్రహ్మను చూసి, ఆశ్చర్యంతో దగ్గరికి వచ్చి, మృదువైన, మధురమైన మాటలతో పలికాడు.

ప్రోవాచ కో భవాఞ్ఛేతే హ్య్ ఆశ్రితో మధ్యమమ్భసామ్ అథ తస్యాచ్యుతః శ్రుత్వా బ్రహ్మణస్తు శుభం వచః

‘నీరు మధ్యలో నివసించువాడా, నువ్వెవరు?’ అని అడిగాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ చెప్పిన శుభవాక్యాలు విని, అచ్యుతుడు సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఉదతిష్ఠత పర్యఙ్కాద్ విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః ప్రత్యువాచోత్తరం చైవ కల్పే కల్పే ప్రతిశ్రయః

తన పర్యంకం మీద నుంచి ఆశ్చర్యంతో కళ్లు విప్పి లేచి, ‘ప్రతి కల్పంలో నేను శరణ్యుడిని’ అని సమాధానం చెప్పాడు.

కర్తవ్యం చ కృతం చైవ క్రియతే యచ్చ కించన ద్యౌరన్తరిక్షం భూశ్చైవ పరం పదమహం భువః

ఏది చేయవలసిందో, ఏది జరిగిందో, ఏది జరుగుతోందో — ఆకాశం, మధ్యలోని లోకం, భూమి — ఇవన్నీకి మించిన పరమపదం నేనే.

తమేవముక్త్వా భగవాన్ విష్ణుః పునరథాబ్రవీత్ కస్త్వం ఖలు సమాయాతః సమీపం భగవాన్కుతః

ఇలా చెప్పిన తరువాత, మహావిష్ణువు మళ్లీ అడిగాడు — ‘భగవంతుడా, నువ్వెవరు? నన్ను చేరి ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు?’

క్వ వా భూయశ్ చ గన్తవ్యం కశ్ చ వా తే ప్రతిశ్రయః కో భవాన్ విశ్వమూర్తిర్వై కర్తవ్యం కిం చ తే మయా

‘ఇంకా ఎక్కడికి వెళ్ళబోతున్నావు? నీకు ఆశ్రయం ఏమిటి? నువ్వెవరు, విశ్వరూపుడా? నీ కోసం నేను ఏం చేయాలి?’

ఏవం బ్రువన్తం వైకుణ్ఠం ప్రత్యువాచ పితామహః మాయయా మోహితః శంభోర్ అవిజ్ఞాయ జనార్దనమ్

ఇలా ప్రశ్నిస్తున్న వైకుంఠునికి, శంభువు మాయ వల్ల మోహితుడై, జనార్దనుడిని గుర్తించని బ్రహ్మ సమాధానం ఇచ్చాడు.

మాయయా మోహితం దేవమ్ అవిజ్ఞాతం మహాత్మనః యథా భవాంస్తథైవాహమ్ ఆదికర్తా ప్రజాపతిః

మాయ వల్ల మోహితుడై, ఆ మహాత్ముడిని గుర్తించలేదు. ‘నువ్వు ఎలా ఉన్నావో, నేనూ అలాగే ఉన్నాను — ఆదికర్త, ప్రజాపతి నేనే’ అన్నాడు.

సవిస్మయం వచః శ్రుత్వా బ్రహ్మణో లోకతన్త్రిణః అనుజ్ఞాతశ్ చ తే నాథ వైకుణ్ఠో విశ్వసంభవః

లోకాల పాలకుడైన బ్రహ్మ చెప్పిన మాటలు ఆశ్చర్యంతో విని, విశ్వసృష్టికర్త అయిన వైకుంఠుడు అంగీకరించాడు.

కౌతూహలాన్మహాయోగీ ప్రవిష్టో బ్రహ్మణో ముఖమ్ ఇమానష్టాదశ ద్వీపాన్ ససముద్రాన్ సపర్వతాన్

ఆశ్చర్యంతో, మహాయోగి బ్రహ్మ ముఖంలోకి ప్రవేశించాడు. ఆపరంగా, సముద్రాలతో, పర్వతాలతో కూడిన పదహారు ద్వీపాలను కూడా తీసుకెళ్లాడు.

ప్రవిశ్య సుమహాతేజాశ్ చాతుర్వర్ణ్యసమాకులాన్ బ్రహ్మణస్తమ్భపర్యన్తం సప్తలోకాన్ సనాతనాన్

అతని లోపలికి ప్రవేశించి, మహాతేజస్సుతో, నాలుగు వర్ణాలతో నిండిన లోకాలను, బ్రహ్మదండం చివర వరకు ఉన్న ఏడూ శాశ్వత లోకాలను చూశాడు.

బ్రహ్మణస్తూదరే దృష్ట్వా సర్వాన్విష్ణుర్మహాభుజః అహో ఽస్య తపసో వీర్యమ్ ఇత్యుక్త్వా చ పునః పునః

బ్రహ్ముడి పొట్టలోకి వెళ్లి, మహాబాహుడు విష్ణువు అన్నీ చూసి, ‘అయ్యో! ఇతని తపస్సు ఎంత గొప్పది!’ అని మళ్ళీ మళ్ళీ ఆశ్చర్యపడ్డాడు.

అటిత్వా వివిధాంల్లోకాన్ విష్ణుర్నానావిధాశ్రయాన్ తతో వర్షసహస్రాన్తే నాన్తం హి దదృశే యదా

వివిధ లోకాల్లో, అనేక ఆశ్రయాల్లో విహరిస్తూ, వేల సంవత్సరాలు గడిపినా, విష్ణువు దాని అంతం కనుగొనలేకపోయాడు.