లిఙ్గపురాణమ్

యువాం ప్రసూతౌ గాత్రాభ్యాం మమ పూర్వం మహాబలౌ అయం మే దక్షిణే పార్శ్వే బ్రహ్మా లోకపితామహః

మీ ఇద్దరూ మహాబలులు, నా శరీరంనుండి పుట్టారు. నా కుడివైపు బ్రహ్మా ఉన్నాడు, అతడే లోకాల పితామహుడు.

వామే పార్శ్వే చ మే విష్ణుర్ విశ్వాత్మా హృదయోద్భవః ప్రీతో ఽహం యువయోః సమ్యగ్ వరం దద్మి యథేప్సితమ్

నా ఎడమవైపు విష్ణువు ఉన్నాడు, అతడే విశ్వానికి ఆత్మ, నా హృదయంనుండి పుట్టినవాడు. మీ ఇద్దరిపట్ల నేను సంతోషంగా ఉన్నాను, మీరు కోరిన వరాన్ని ఇస్తాను.

ఏవముక్త్వా తు తం విష్ణుం కరాభ్యాం పరమేశ్వరః పస్పర్శ సుభగాభ్యాం తు కృపయా తు కృపానిధిః

ఇలా చెప్పిన తర్వాత, పరమేశ్వరుడు తన మంగళకరమైన చేతులతో విష్ణువును కరుణతో తాకాడు.

తతః ప్రహృష్టమనసా ప్రణిపత్య మహేశ్వరమ్ ప్రాహ నారాయణో నాథం లిఙ్గస్థం లిఙ్గవర్జితమ్

ఆ తరువాత ఆనందంతో నారాయణుడు మహేశ్వరుడికి నమస్కరించి, లింగంలోనూ లింగానికి అతీతుడైన ప్రభువుని ప్రశంసించాడు.

యది ప్రీతిః సముత్పన్నా యది దేయో వరశ్ చ నౌ భక్తిర్భవతు నౌ నిత్యం త్వయి చావ్యభిచారిణీ

నీవు నిజంగా సంతోషపడి, మాకు వరం ఇవ్వాలనుకుంటే, నీపై ఎప్పుడూ మారని భక్తి మాకు కలగాలి.

దేవః ప్రదత్తవాన్ దేవాః స్వాత్మన్యవ్యభిచారిణీమ్ బ్రహ్మణే విష్ణవే చైవ శ్రద్ధాం శీతాంశుభూషణః

చల్లని చంద్రుడిని అలంకరించుకున్న దేవుడు, బ్రహ్మా మరియు విష్ణువుకు తనపై మారని విశ్వాసాన్ని అనుగ్రహించాడు.

జానుభ్యామవనీం గత్వా పునర్నారాయణః స్వయమ్ ప్రణిపత్య చ విశ్వేశం ప్రాహ మన్దతరం వశీ

తర్వాత నారాయణుడు మోకాళ్లపై భూమికి వంగి, విశ్వేశ్వరుడికి నమస్కరించి, మృదువుగా, నియమంతో మాట్లాడాడు.

ఆవయోర్దేవదేవేశ వివాదమతిశోభనమ్ ఇహాగతో భవాన్ యస్మాద్ వివాదశమనాయ నౌ

దేవదేవా, ప్రభువా, మా ఇద్దరి మధ్య జరిగిన గొప్ప వాదాన్ని నివారించేందుకు మీరు ఇక్కడికి వచ్చారు.

తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా పునః ప్రాహ హరో హరిమ్ ప్రణిపత్య స్థితం మూర్ధ్నా కృతాఞ్జలిపుటం స్మయన్

ఆ మాటలు విని, హరుడు నమస్కరించి, చేతులు ముడిచిన హరిని, తల వంచి, చిరునవ్వుతో నిలబడ్డ హరిని మళ్లీ ఇలా అడిగాడు.

ప్రలయస్థితిసర్గాణాం కర్తా త్వం ధరణీపతే వత్స వత్స హరే విష్ణో పాలయైతచ్చరాచరమ్

ఓ భూమిపాలకా, నీవే సృష్టి, స్థితి, లయాలకు కర్తవు. నా బిడ్డా, హరి, విష్ణూ, ఈ చరాచర జగత్తును కాపాడు.

త్రిధా భిన్నో హ్యహం విష్ణో బ్రహ్మవిష్ణుభవాఖ్యయా సర్గరక్షాలయగుణైర్ నిష్కలః పరమేశ్వరః

ఓ విష్ణూ, నేను సృష్టి, స్థితి, లయ లక్షణాలతో బ్రహ్మ, విష్ణు, భవుడిగా మూడు రూపాల్లో విభజించబడ్డాను. అయినా నేను ఏకత్వంలో ఉన్న పరమేశ్వరుడిని.

సంమోహం త్యజ భో విష్ణో పాలయైనం పితామహమ్ పాద్మే భవిష్యతి సుతః కల్పే తవ పితామహః

విష్ణూ, మాయను వదిలిపెట్టు. ఈ పితామహుడిని కాపాడు. పద్మ కల్పంలో ఆయన నీ కుమారుడవుతాడు, నువ్వు ఆయనకు పితామహుడవుతావు.

తదా ద్రక్ష్యసి మాం చైవం సో ఽపి ద్రక్ష్యతి పద్మజః ఏవముక్త్వా స భగవాంస్ తత్రైవాన్తరధీయత

అప్పుడు నువ్వు నన్ను ఇలా చూస్తావు, పద్మజుడూ నన్ను అలాగే చూస్తాడు. ఇలా చెప్పి ఆ భగవంతుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

తదాప్రభృతి లోకేషు లిఙ్గార్చా సుప్రతిష్ఠితా లిఙ్గవేదీ మహాదేవీ లిఙ్గం సాక్షాన్మహేశ్వరః

అప్పటి నుంచి లోకాలలో లింగార్చన బలంగా స్థాపించబడింది. లింగవేదిక మహాదేవి, లింగమే మహేశ్వరుడు ప్రత్యక్షంగా.

లయనాల్లిఙ్గమిత్యుక్తం తత్రైవ నిఖిలం సురాః యస్తు లైఙ్గం పఠేన్నిత్యమ్ ఆఖ్యానం లిఙ్గసన్నిధౌ

లయ కారణంగా దీనిని లింగం అంటారు. అక్కడే సమస్త దేవతలు నివసిస్తారు. ఎవరైనా లింగసన్నిధిలో లింగ కథను ప్రతిరోజూ చదువుతే—

స యాతి శివతాం విప్రో నాత్ర కార్యా విచారణా

ఆ బ్రాహ్మణుడు శివత్వాన్ని పొందుతాడు. ఇందులో మరెలాంటి సందేహం లేదు.

కథం పాద్మే పురా కల్పే బ్రహ్మా పద్మోద్భవో ఽభవత్ భవం చ దృష్టవాంస్తేన బ్రహ్మణా పురుషోత్తమః

పద్మ కల్పంలో, పురాతన కాలంలో, పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ ఎలా ఉద్భవించాడు? ఆ బ్రహ్మ ద్వారా పురుషోత్తముడు భవుడిని ఎలా దర్శించాడు?

ఏతత్సర్వం విశేషేణ సాంప్రతం వక్తుమర్హసి ఆసీదేకార్ణవం ఘోరమ్ అవిభాగం తమోమయమ్

ఇవి అన్నీ పూర్తిగా వివరంగా ఇప్పుడు చెప్పాలి. అప్పట్లో ఒక్కటే, భయంకరమైన, చీకటి తీరని సముద్రం ఉండేది.

మధ్యే చైకార్ణవే తస్మిన్ శఙ్ఖచక్రగదాధరః జీమూతాభో ఽమ్బుజాక్షశ్ చ కిరీటీ శ్రీపతిర్హరిః

ఆ ఒక్క సముద్రం మధ్యలో, శంఖం, చక్రం, గద ధరించిన, మేఘవర్ణుడైన, కమలనేత్రుడైన శ్రీపతిగా హరిదేవుడు ఉన్నాడు.

నారాయణముఖోద్గీర్ణసర్వాత్మా పురుషోత్తమః అష్టబాహుర్మహావక్షా లోకానాం యోనిరుచ్యతే

నారాయణుని ముఖం నుంచి ఉద్భవించిన, ఎనిమిది చేతులతో, విస్తారమైన వక్షస్సుతో, లోకాలకూ మూలమైన పరమాత్మ అక్కడ ఉన్నాడు.

కిమప్యచిన్త్యం యోగాత్మా యోగమాస్థాయ యోగవిత్ ఫణాసహస్రకలితం తమప్రతిమవర్చసమ్

ఆ యోగస్వరూపుడు, యోగాన్ని ఆచరిస్తూ, ఎవరికీ అందని మహాశక్తితో, వెయ్యి పాము తలలతో, అపూర్వమైన కాంతితో ప్రకాశించాడు.

మహాభోగపతేర్భోగం సాధ్వాస్తీర్య మహోచ్ఛ్రయమ్ తస్మిన్మహతి పర్యఙ్కే శేతే చైకార్ణవే ప్రభుః

మహాభోగపతి అయిన ఆదిశేషుని పలుకులను మంచంలా పరచుకొని, ఆ విశాలమైన పరియంకంపై ప్రభువు ఆ సముద్రంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.

ఏవం తత్ర శయానేన విష్ణునా ప్రభవిష్ణునా ఆత్మారామేణ క్రీడార్థం లీలయాక్లిష్టకర్మణా

అలా ఆ స్థలంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, స్వయంగా ఆనందిస్తూ, హరిదేవుడు కష్టపడకుండా లీలగా క్రీడించాడు.

శతయోజనవిస్తీర్ణం తరుణాదిత్యసన్నిభమ్ వజ్రదణ్డం మహోత్సేధం నాభ్యాం సృష్టం తు పుష్కరమ్

వెయ్యి యోజనల వెడల్పుతో, ఉదయించే సూర్యుని వలె ప్రకాశిస్తూ, వజ్రపు దండంలా ఉన్న, గొప్ప ఎత్తు కలిగిన పద్మం ఆయన నాభి నుంచి పుట్టింది.

తస్యైవం క్రీడమానస్య సమీపం దేవమీఢుషః హేమగర్భాణ్డజో బ్రహ్మా రుక్మవర్ణో హ్యతీన్ద్రియః

ఆ దేవుడు ఆనందంగా క్రీడిస్తూ ఉండగా, ఆయన సమీపంలో బంగారు వర్ణంతో, ఇంద్రియాలకు అందని పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ కనిపించాడు.

చతుర్వక్త్రో విశాలాక్షః సమాగమ్య యదృచ్ఛయా శ్రియా యుక్తేన దివ్యేన సుశుభేన సుగన్ధినా

నాలుగు ముఖాలుతో, విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న బ్రహ్మ దేవుడు, యాదృచ్ఛికంగా అక్కడికి వచ్చాడు. ఆయన దివ్యమైన, అద్భుతమైన, సువాసనతో కూడిన శోభతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.

క్రీడమానం చ పద్మేన దృష్ట్వా బ్రహ్మా శుభేక్షణమ్ సవిస్మయమథాగమ్య సౌమ్యసమ్పన్నయా గిరా

కమలంతో ఆడుకుంటున్న, శుభదృష్టి కలిగిన బ్రహ్మను చూసి, ఆశ్చర్యంతో దగ్గరికి వచ్చి, మృదువైన, మధురమైన మాటలతో పలికాడు.

ప్రోవాచ కో భవాఞ్ఛేతే హ్య్ ఆశ్రితో మధ్యమమ్భసామ్ అథ తస్యాచ్యుతః శ్రుత్వా బ్రహ్మణస్తు శుభం వచః

‘నీరు మధ్యలో నివసించువాడా, నువ్వెవరు?’ అని అడిగాడు. అప్పుడు బ్రహ్మ చెప్పిన శుభవాక్యాలు విని, అచ్యుతుడు సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఉదతిష్ఠత పర్యఙ్కాద్ విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః ప్రత్యువాచోత్తరం చైవ కల్పే కల్పే ప్రతిశ్రయః

తన పర్యంకం మీద నుంచి ఆశ్చర్యంతో కళ్లు విప్పి లేచి, ‘ప్రతి కల్పంలో నేను శరణ్యుడిని’ అని సమాధానం చెప్పాడు.