లిఙ్గపురాణమ్

సౌవర్ణమభవచ్చాణ్డమ్ ఆవేష్ట్యాద్యం తదక్షరమ్ అనేకాబ్దం తథా చాప్సు దివ్యమణ్డం వ్యవస్థితమ్

ఒక బంగారు గుడ్డు ఆ మొదటి అక్షరాన్ని చుట్టుకొని ఏర్పడింది. అనేక సంవత్సరాలు ఆ దివ్య మండలం జలాలలో స్థిరంగా ఉంది.

తతో వర్షసహస్రాన్తే ద్విధా కృతమజోద్భవమ్ అణ్డమ్ అప్సు స్థితం సాక్షాద్ ఆద్యాఖ్యేనేశ్వరేణ తు

వెయ్యేళ్ళ తర్వాత, ఆ ఆదిలేని గుడ్డు రెండు భాగాలుగా విడిపోయింది. ఆ గుడ్డు నీటిలో ఉండగా, మొదటి ప్రభువు దానిని విభజించాడు.

తస్యాణ్డస్య శుభం హైమం కపాలం చోర్ధ్వసంస్థితమ్ జజ్ఞే యద్ద్యౌస్తదపరం పృథివీ పఞ్చలక్షణా

ఆ గుడ్డులో పైభాగంలో శుభ్రమైన బంగారు పొర ఏర్పడింది. క్రింద భాగం భూమిగా, ఐదు లక్షణాలతో ఏర్పడింది.

తస్మాదణ్డోద్భవో జజ్ఞే త్వ్ అకారాఖ్యశ్చతుర్ముఖః స స్రష్టా సర్వలోకానాం స ఏవ త్రివిధః ప్రభుః

ఆ గుడ్డు నుండి 'అ' అనే అక్షర రూపంలో నాలుగు ముఖాలవాడు జన్మించాడు. అతడే అన్ని లోకాల సృష్టికర్త, మూడు రూపాలలో ప్రభువు.

ఏవమోమోమితి ప్రోక్తమ్ ఇత్యాహుర్యజుషాం వరాః యజుషాం వచనం శ్రుత్వా ఋచః సామాని సాదరమ్

ఇలా 'ఓం ఓం' అని చెప్పబడింది అని యజుర్వేద పండితులు అంటారు. యజుర్వేద వాక్యాన్ని వినగానే ఋగ్వేద, సామవేదాలు గౌరవంతో వినిపించాయి.

ఏవమేవ హరే బ్రహ్మన్న్ ఇత్యాహుః శ్రుతయస్తదా తతో విజ్ఞాయ దేవేశం యథావచ్ఛ్రుతిసంభవైః

అలా, హరి! బ్రహ్మన్! ఆ సమయంలో వేదాలు కూడా ఇదే చెప్పారు. అప్పుడు వేదాలలో చెప్పినట్టు దేవతల అధిపతిని తెలుసుకొని,

మన్త్రైర్మహేశ్వరం దేవం తుష్టావ సుమహోదయమ్ ఆవయోః స్తుతిసంతుష్టో లిఙ్గే తస్మిన్నిరఞ్జనః

వేదమంత్రాలతో మహేశ్వరుడిని, ఆ మహోన్నత దేవుని స్తుతించాడు. మా స్తోత్రాలతో సంతుష్టుడై, నిర్దోషుడైన ఆయన ఆ లింగంలో స్థిరంగా ఉన్నాడు.

దివ్యం శబ్దమయం రూపమ్ ఆస్థాయ ప్రహసన్ స్థితః అకారస్తస్య మూర్ధా తు లలాటం దీర్ఘముచ్యతే

దివ్యమైన, శబ్దరూపాన్ని ధరించి, చిరునవ్వుతో అక్కడ నిలిచాడు. ఆ స్వరాల్లో 'అ' ఆయన తల, ఆయన నుదురు పొడవుగా ఉందని అంటారు.

ఇకారో దక్షిణం నేత్రమ్ ఈకారో వామలోచనమ్ ఉకారో దక్షిణం శ్రోత్రమ్ ఊకారో వామముచ్యతే

'ఇ' ఆయన కుడి కన్ను, 'ఈ' ఆయన ఎడమ కన్ను; 'ఉ' ఆయన కుడి చెవి, 'ఊ' ఆయన ఎడమ చెవి అని అంటారు.

ఋకారో దక్షిణం తస్య కపోలం పరమేష్ఠినః వామం కపోలమ్ ౠకారో ఌ ౡ నాసాపుటే ఉభే

'ఋ' ఆయన కుడి చెంప, పరమేశ్వరుడికి; 'ఋ' ఆయన ఎడమ చెంప; 'ఌ', 'ఌ' రెండూ ఆయన ముక్కు రంధ్రాలు.

ఏకారమ్ ఓష్ఠమూర్ద్ధ్వశ్ చ ఐకారస్త్వధరో విభోః ఓకారశ్ చ తథౌకారో దన్తపఙ్క్తిద్వయం క్రమాత్

'ఎ' ఆయన పై పెదవి, 'ఐ' ఆయన దిగువ పెదవి; 'ఒ', 'ఔ' రెండూ వరుసగా ఆయన రెండు పళ్ల వరుసలు.

అమస్తు తాలునీ తస్య దేవదేవస్య ధీమతః కాదిపఞ్చాక్షరాణ్యస్య పఞ్చ హస్తాని దక్షిణే

'అం' ఆ దేవదేవుని, జ్ఞానవంతుడైన ఆయన తాలువు; 'క'తో మొదలయ్యే అయిదు అక్షరాలు ఆయన కుడి చేతులు.

చాదిపఞ్చాక్షరాణ్యేవం పఞ్చ హస్తాని వామతః టాదిపఞ్చాక్షరం పాదస్ తాదిపఞ్చాక్షరం తథా

అలాగే, 'చ'తో మొదలయ్యే అయిదు అక్షరాలు ఆయన ఎడమ చేతులు; 'ట'తో మొదలయ్యే అయిదు అక్షరాలు ఆయన పాదాలు, అలాగే 'త'తో మొదలైనవి కూడా.

పకారముదరం తస్య ఫకారః పార్శ్వముచ్యతే బకారో వామపార్శ్వం వై భకారం స్కన్ధమస్య తత్

'ప' ఆయన పొట్ట, 'ఫ' ఆయన ప్రక్క అని అంటారు; 'బ' ఆయన ఎడమ ప్రక్క, 'భ' ఆయన భుజం.

మకారం హృదయం శంభోర్ మహాదేవస్య యోగినః యకారాదిసకారాన్తం విభోర్వై సప్త ధాతవః

'మ' శంభుని, ఆ మహాదేవుని, యోగికి హృదయం; 'య' నుండి 'స' వరకు ఆయన ఏడు ధాతువులు.

హకార ఆత్మరూపం వై క్షకారః క్రోధ ఉచ్యతే తం దృష్ట్వా ఉమయా సార్ధం భగవన్తం మహేశ్వరమ్

'హ' ఆయన ఆత్మరూపం, 'క్ష' కోపంగా చెప్పబడింది; అలా ఉమాతో కలిసి ఉన్న మహేశ్వరుడిని చూసి,

ప్రణమ్య భగవాన్ విష్ణుః పునశ్చాపశ్యదూర్ద్ధ్వతః ఓఙ్కారప్రభవం మన్త్రం కలాపఞ్చకసంయుతమ్

వినయంగా నమస్కరించిన విష్ణువు, మళ్లీ పైవైపు చూశాడు. అప్పుడు ఓంకారమునుండి ఉద్భవించిన, ఐదు కళలతో కూడిన మంత్రాన్ని చూశాడు.

శుద్ధస్ఫటికసంకాశం సుభాష్టత్రింశదక్షరమ్ మేధాకరమ్ అభూద్భూయః సర్వధర్మార్థసాధకమ్

అది శుద్ధ స్ఫటికంలా మెరిసింది, అందమైన ముప్పై రెండు అక్షరాలతో కూడింది, జ్ఞానానికి మూలం, అన్ని ధర్మార్ధాలను సాధించేది.

గాయత్రీప్రభవం మన్త్రం హరితం వశ్యకారకమ్ చతుర్వింశతివర్ణాఢ్యం చతుష్కలమనుత్తమమ్

గాయత్రీ నుండి ఉద్భవించిన మంత్రాన్ని, ఆకుపచ్చ రంగులో, వశీకరణ శక్తితో, ఇరవై నాలుగు అక్షరాలతో, నాలుగు కళలతో, అపూర్వమైనదిగా చూశాడు.

అథర్వమసితం మన్త్రం కలాష్టకసమాయుతమ్ అభిచారికమత్యర్థం త్రయస్త్రింశచ్ఛుభాక్షరమ్

అథర్వణ మంత్రాన్ని, నలుపు రంగులో, ఎనిమిది కళలతో, అతి శక్తివంతంగా, ముప్పై మూడు మంగళకరమైన అక్షరాలతో కూడినదిగా చూశాడు.

యజుర్వేదసమాయుక్తం పఞ్చత్రింశచ్ఛుభాక్షరమ్ కలాష్టకసమాయుక్తం సుశ్వేతం శాన్తికం తథా

యజుర్వేదంతో కూడిన మంత్రాన్ని, ముప్పై ఐదు మంగళకరమైన అక్షరాలతో, ఎనిమిది కళలతో, తెల్లగా, శాంతిని కలిగించేదిగా చూశాడు.

త్రయోదశకలాయుక్తం బాలాద్యైః సహ లోహితమ్ సామోద్భవం జగత్యాద్యం వృద్ధిసంహారకారణమ్

పదమూడు కళలతో, బాలాదులతో కలిసి, ఎరుపు రంగులో, సామవేదం నుండి ఉద్భవించిన, జగత్తుకు ఆదిగా, వృద్ధి, నాశనానికి కారణమైనదిగా చూశాడు.

వర్ణాః షడధికాః షష్టిర్ అస్య మన్త్రవరస్య తు పఞ్చ మన్త్రాంస్ తథా లబ్ధ్వా జజాప భగవాన్ హరిః

ఈ మంత్రానికి అరవై ఆరు అక్షరాలు ఉన్నాయి. అలా అయిదు మంత్రాలను పొందిన హరి, వాటిని జపించాడు.

అథ దృష్ట్వా కలావర్ణమ్ ఋగ్యజుఃసామరూపిణమ్ ఈశానమీశముకుటం పురుషాస్యం పురాతనమ్

ఆ సమయంలో, కాల భాగాల రూపాన్ని, ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం రూపంగా, ఈశానుడైన ప్రభువును, పురాతనమైన మనుష్య ముఖంతో, మకుటాన్ని ధరించినవాడిని చూశాడు.

అఘోరహృదయం హృద్యం వామగుహ్యం సదాశివమ్ సద్యః పాదం మహాదేవం మహాభోగీన్ద్రభూషణమ్

అఘోర హృదయాన్ని కలిగి, హృద్యంగా, ఎడమ భాగం రహస్యంగా ఉన్న, ఎప్పుడూ శుభమైన సదాశివుడిని, మహాదేవుని పాదాన్ని, మహా పాము రాజుతో అలంకరించబడినవాడిని చూశాడు.

విశ్వతః పాదవదనం విశ్వతో ఽక్షికరం శివమ్ బ్రహ్మణో ఽధిపతిం సర్గస్థితిసంహారకారణమ్

ప్రపంచమంతటా పాదాలు, ముఖాలు ఉన్న శివుడు, అన్నిచోట్ల కళ్ళు, చేతులు కలిగి, బ్రహ్మకు అధిపతి, సృష్టి, స్థితి, లయానికి కారణమైనవాడు.

తుష్టావ పునరిష్టాభిర్ వాగ్భిర్ వరదమీశ్వరమ్

తర్వాత, కోరిన మాటలతో వరాలిచ్చే ప్రభువును మళ్లీ స్తుతించాడు.

ఏకాక్షరాయ రుద్రాయ అకారాయాత్మరూపిణే ఉకారాయాదిదేవాయ విద్యాదేహాయ వై నమః

ఒక అక్షరమైన రుద్రునికి, అ అనే స్వరూపుడికి, ఆత్మరూపుడైనవాడికి, ఉ అనే ఆదిదేవునికి, జ్ఞానమే శరీరమైనవాడికి నమస్కారం.

తృతీయాయ మకారాయ శివాయ పరమాత్మనే సూర్యాగ్నిసోమవర్ణాయ యజమానాయ వై నమః

మూడవ అక్షరమైన మ్కారానికి, శివునికి, పరమాత్మకు, సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుని వర్ణములవాడికి, యజ్ఞానికి అర్హుడైనవాడికి నమస్కారం.