లిఙ్గపురాణమ్

గిరిజాం పూర్వవచ్ఛంభోర్ దృష్ట్వా పార్శ్వస్థితాం శుభామ్ మాయయా మోహితస్తస్యాః సర్వజ్ఞో ఽపి చతుర్ముఖః

గిరిజను, శుభంగా, శంభుని పక్కన మునుపటిలాగే నిలిచినదిగా చూసి, సర్వజ్ఞుడైన నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మ కూడా ఆమె మాయకు మోహితుడయ్యాడు.

సా ప్రవిష్టా తనుం తస్య దేవదేవస్య పార్వతీ కణ్ఠస్థేన విషేణాస్య తనుం చక్రే తదాత్మనః

అప్పుడు పార్వతీ ఆ దేవదేవుని శరీరంలో ప్రవేశించి, అతని కంఠంలో ఉన్న విషంతో ఆ శరీరాన్ని తనదిగా చేసుకుంది.

తాం చ జ్ఞాత్వా తథాభూతాం తృతీయేనేక్షణేన వై ససర్జ కాలీం కామారిః కాలకణ్ఠీం కపర్దినీమ్

ఆమె అలా మారినదాన్ని తన మూడవ కంటితో గమనించిన కామద్వేషి, కృష్ణగళం, జటాజూటం కలిగిన కాళీని సృష్టించాడు.

జాతా యదా కాలిమకాలకణ్ఠీ జాతా తదానీం విపులా జయశ్రీః దేవేతరాణామజయస్త్వసిద్ధ్యా తుష్టిర్భవాన్యాః పరమేశ్వరస్య

కృష్ణగళ కాళీ జన్మించినప్పుడు, దేవతలకు గొప్ప విజయమూ మహిమా లభించాయి. ఇతరులకు ఓటమి కలిగింది. భవానీకి, పరమేశ్వరునికి సంతృప్తి కలిగింది.

జాతాం తదానీం సురసిద్ధసంఘా దృష్ట్వా భయాద్ దుద్రువుర్ అగ్నికల్పామ్ కాలీం గరాలంకృతకాలకణ్ఠీమ్ ఉపేన్ద్రపద్మోద్భవశక్రముఖ్యాః

ఆమె అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, విషంతో అలంకరించబడిన నల్లగళ కాళీగా జన్మించినదాన్ని చూసి, ఉపేంద్రుడు, పద్మలో జన్మించినవాడు, ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు, సిద్ధులు భయంతో పారిపోయారు.

తథైవ జాతం నయనం లలాటే సితాంశులేఖా చ శిరస్యుదగ్రా కణ్ఠే కరాలం నిశితం త్రిశూలం కరే కరాలం చ విభూషణాని

ఆమె లలాటంపై ఒక కన్ను, తలపై చంద్రబింబం ప్రకాశిస్తూ, కంఠంలో భయంకరమైన త్రిశూలం, చేతిలో పదునైన త్రిశూలం, భయానకమైన ఆభరణాలు ధరించి కనిపించింది.

సార్ధం దివ్యాంబరా దేవ్యాః సర్వాభరణభూషితాః సిద్ధేన్ద్రసిద్ధాశ్ చ తథా పిశాచా జజ్ఞిరే పునః

ఆ దేవితో పాటు, దివ్య వస్త్రాలు, అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన సిద్ధేంద్రులు, ఇతర సిద్ధులు, పిశాచులు కూడా మళ్లీ జన్మించారు.

ఆజ్ఞయా దారుకం తస్యాః పార్వత్యాః పరమేశ్వరీ దానవం సూదయామాస సూదయన్తం సురాధిపాన్

ఆ పార్వతీ పరమేశ్వరీ ఆజ్ఞతో, దేవతాధిపతులను సంహరించుతున్న దారుక అనే దానవుడు సంహరించబడ్డాడు.

సంరంభాతిప్రసంగాద్ వై తస్యాః సర్వమిదం జగత్ క్రోధాగ్నినా చ విప్రేన్ద్రాః సంబభూవ తదాతురమ్

ఆమె కోపాగ్నితో, ఉల్లాసంతో, ఓ ఉత్తమ బ్రాహ్మణులారా, ఈ మొత్తం లోకమూ బాధపడింది.

భవో ఽపి బాలరూపేణ శ్మశానే ప్రేతసంకులే రురోద మాయయా తస్యాః క్రోధాగ్నిం పాతుమ్ ఈశ్వరః

భవుడు చిన్నవాడిగా మారి, పిశాచులతో నిండిన శ్మశానంలో, తన మాయతో, ఆమె కోపాగ్నిని త్రాగేందుకు ఏడ్వసాగాడు.

తం దృష్ట్వా బాలమీశానం మాయయా తస్య మోహితా ఉత్థాప్యాఘ్రాయ వక్షోజం స్తనం సా ప్రదదౌ ద్విజాః

ఆ చిన్నవాడైన ఈశానుని చూసి, ఆమె అతని మాయకు మోహితురాలై, అతన్ని ఎత్తి, ఛాతిని ముద్దాడి, తన పాలు ఇచ్చింది, ద్విజులారా.

స్తనజేన తదా సార్ధం కోపమస్యాః పపౌ పునః క్రోధేనానేన వై బాలః క్షేత్రాణాం రక్షకో ఽభవత్

ఆమె పాలతో పాటు ఆమె కోపాన్ని కూడా అతను త్రాగాడు. ఆ కోపంతో ఆ బాలుడు క్షేత్రాలను రక్షించే వాడయ్యాడు.

మూర్తయో ఽష్టౌ చ తస్యాపి క్షేత్రపాలస్య ధీమతః ఏవం వై తేన బాలేన కృతా సా క్రోధమూర్ఛితా

ఆ ధీరుడైన క్షేత్రపాలునికి ఎనిమిది రూపాలు కూడా పుట్టాయి. అలా ఆ బాలుడి వల్ల కోపంతో మత్తులో ఉన్న ఆమె శాంతించబడింది.

కృతమస్యాః ప్రసాదార్థం దేవదేవేన తాణ్డవమ్ సంధ్యాయాం సర్వభూతేన్ద్రైః ప్రేతైః ప్రీతేన శూలినా

ఆమెను ప్రసన్నం చేయడానికి, దేవదేవుడు సంధ్యాసమయంలో, అన్ని భూతాధిపతులు, పిశాచులతో కలిసి, ఆనందంగా తాండవం చేశాడు.

పీత్వా నృత్యామృతం శంభోర్ ఆకణ్ఠం పరమేశ్వరీ ననర్త సా చ యోగిన్యః ప్రేతస్థానే యథాసుఖమ్

శంభుని నృత్యామృతాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించిన పరమేశ్వరీ కూడా నాట్యం చేసింది. యోగినీలు పిశాచ స్థలంలో తాము ఇష్టమైనట్లు నాట్యం చేశాయి.

తత్ర సబ్రహ్మకా దేవాః సేన్ద్రోపేన్ద్రాః సమన్తతః ప్రణేముస్తుష్టువుః కాలీం పునర్దేవీం చ పార్వతీమ్

అక్కడ బ్రహ్మతో పాటు దేవతలు, ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు చుట్టూ ఉండి, కాళీకి, మళ్లీ పార్వతీ దేవికి నమస్కరించి స్తుతించారు.

ఏవం సంక్షేపతః ప్రోక్తం తాణ్డవం శూలినః ప్రభోః యోగానన్దేన చ విభోస్ తాణ్డవం చేతి చాపరే

ఇలా తాండవం చేసిన త్రిశూలధారి ప్రభువు కథ సంక్షిప్తంగా చెప్పబడింది. యోగానందంతో కూడిన ఆయన తాండవాన్ని మరికొందరు కూడా అంటారు.

పురోపమన్యునా సూత గాణపత్యం మహేశ్వరాత్ క్షీరార్ణవః కథం లబ్ధో వక్తుమర్హసి సాంప్రతమ్

సూతా! ఉపమన్యుడు మహేశ్వరుని నుండి గణపత్య ఉపదేశాన్ని ఎలా పొందాడో, పాలు సముద్రాన్ని ఎలా పొందాడో ఇప్పుడు చెప్పు.

ఏవం కాలీమ్ ఉపాలభ్య గతే దేవే త్రియంబకే ఉపమన్యుః సమభ్యర్చ్య తపసా లబ్ధవాన్ఫలమ్

ఇలా కాళీని పూజించి, త్రినేత్రుడు వెళ్లిన తర్వాత, ఉపమన్యుడు తపస్సుతో ఆరాధించి ఫలితాన్ని పొందాడు.

ఉపమన్యురితి ఖ్యాతో మునిశ్ చ ద్విజసత్తమాః కుమార ఇవ తేజస్వీ క్రీడమానో యదృచ్ఛయా

ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఉపమన్యు అనే ఒక ఋషి ఉండేవాడు. అతడు యువకుడిలా ప్రకాశవంతంగా, తన ఇష్టానుసారం ఆడుకుంటూ తిరుగేవాడు.

కదాచిత్ క్షీరమ్ అల్పం చ పీతవాన్ మాతులాశ్రమే ఈర్ష్యయా మాతులసుతో హ్య్ అపిబత్ క్షీరమ్ ఉత్తమమ్

ఒకసారి తన మామగారి ఆశ్రమంలో, ఉపమన్యు కొంత పాలు తాగాడు. ఈ విషయాన్ని చూసి, అసూయతో అతని మామగారి కొడుకు మంచి పాలను తాగాడు.

పీత్వా స్థితం యథాకామం దృష్ట్వా ప్రోవాచ మాతరమ్ మాతర్మాతర్మహాభాగే మమ దేహి తపస్విని

తాను తాగిన తర్వాత, ఉపమన్యు తన తల్లిని చూసి ఇలా అన్నాడు: 'తల్లీ, మహాభాగ్యవంతురాలా, తపస్సు చేసే తల్లీ, నాకు కూడా కొంత ఇవ్వు.'

గవ్యం క్షీరమ్ అతిస్వాదు నాల్పముష్ణం నమామ్యహమ్ ఉపలాలితైవం పుత్రేణ పుత్రమ్ ఆలిఙ్గ్య సాదరమ్

'ఆవుపాలు ఎంతో తీపిగా ఉంటాయి, వేడిగా కూడా ఉండవు. నేను నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.' అని తన కుమారుడు ప్రేమగా అడిగినప్పుడు, తల్లి అతన్ని హృదయంగా ఆలింగనం చేసింది.

దుఃఖితా విలలాపార్తా స్మృత్వా నైర్ధన్యమాత్మనః స్మృత్వా స్మృత్వా పునః క్షీరమ్ ఉపమన్యురపి ద్విజాః దేహి దేహీతి తామాహ రోదమానో మహాద్యుతిః

ఆ తల్లి తన దారిద్ర్యాన్ని గుర్తు చేసుకుని బాధతో ఏడ్చింది. మళ్లీ మళ్లీ ఆ విషయాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ, ఉపమన్యు కూడా ఏడుస్తూ, 'ఇవ్వు, ఇవ్వు' అని తల్లిని వేడుకున్నాడు.

ఉఞ్ఛవృత్త్యార్జితాన్ బీజాన్ స్వయం పిష్ట్వా చ సా తదా బీజపిష్టం తదాలోడ్య తోయేన కలభాషిణీ

ఆమె అప్పుడే, పొలాల్లో ఏరిన గింజలను తానే నూరి, వాటిని నీటిలో కలిపి, మృదువుగా మాట్లాడింది.

ఐహ్యేహి మమ పుత్రేతి సామపూర్వం తతః సుతమ్ ఆలిఙ్గ్యాదాయ దుఃఖార్తా ప్రదదౌ కృత్రిమం పయః

'రా నా బిడ్డా' అని సాంత్వనతో పిలిచి, తన కుమారుడిని హత్తుకుని, ఆ బాధతో అతనికి ఆ కలిపిన పాలను ఇచ్చింది.

పీత్వా చ కృత్రిమం క్షీరం మాత్రా దత్తం ద్విజోత్తమాః నైతత్క్షీరమితి ప్రాహ మాతరం చాతివిహ్వలః

తల్లి ఇచ్చిన ఆ కలిపిన పాలను తాగిన ఉపమన్యు, చాలా బాధతో, 'ఇది పాలు కావు తల్లీ' అని అన్నాడు.

దుఃఖితా సా తదా ప్రాహ సమ్ప్రేక్ష్యాఘ్రాయ మూర్ధని సంమార్జ్య నేత్రే పుత్రస్య కరాభ్యాం కమలాయతే

అప్పుడు ఆ తల్లి బాధతో, తన కుమారుడి తలని ముద్దాడి, తన చేతులతో అతని పద్మపుష్పాలాంటి కళ్లను తుడిచింది.

తటినీ రత్నపూర్ణాస్తే స్వర్గపాతాలగోచరాః భాగ్యహీనా న పశ్యన్తి భక్తిహీనాశ్ చ యే శివే

స్వర్గంలో, పాతాళంలో రత్నాలతో నిండిన నదులు ఉన్నాయి. కానీ, అదృష్టం లేని వారు, శివునిపై భక్తి లేని వారు వాటిని చూడలేరు.