సగణో నన్దినా సార్ధం సర్వదేవగణైర్వృతః పురీం వారాణసీం దివ్యామ్ ఆజగామ మహాద్యుతిః
తన గణసమేతంగా, నందితో పాటు, అన్ని దేవతలతో కూడి, మహాతేజస్సుతో, ఆ పరమేశ్వరుడు దివ్యమైన వారాణసి నగరానికి వెళ్లాడు.
అవిముక్తే సుఖాసీనం ప్రణమ్య వృషభధ్వజమ్ అపృచ్ఛత్క్షేత్రమాహాత్మ్యం భవానీ హర్షితాననా
అవిముక్తంలో ఆనందంగా కూర్చున్న వృషభధ్వజుడికి భవాని ఆనందంతో నమస్కరించి, ఆ క్షేత్ర మహిమను అడిగింది.
అథాహార్ధేన్దుతిలకః క్షేత్రమాహాత్మ్యముత్తమమ్ అవిముక్తస్య మాహాత్మ్యం విస్తరాచ్ఛక్యతే నహి
అప్పుడు చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించిన శివుడు, ఆ క్షేత్ర మహిమను చెప్పాడు: 'అవిముక్త క్షేత్ర మహిమను పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు' అన్నాడు.
వక్తుం మయా సురేశాని ఋషిసంఘాభిపూజితమ్ కిం మయా వర్ణ్యతే దేవీ హ్య్ అవిముక్తఫలోదయః
'దేవతల రాణీ! మునులందరి పూజకు పాత్రమైనావు. నేను ఏమి చెప్పగలను? అవిముక్తం ముక్తిఫలానికి మూలమైనది' అన్నాడు.
పాపినాం యత్ర ముక్తిః స్యాన్ మృతానామ్ ఏకజన్మనా అన్యత్ర తు కృతం పాపం వారాణస్యాం వ్యపోహతి
'అక్కడ పాపులైనవారికీ మరణించిన వెంటనే ఒక్క జన్మతో ముక్తి లభిస్తుంది; ఇతరత్రా చేసిన పాపం వారాణసిలోనే నశిస్తుంది.'
వారాణస్యాం కృతం పాపం పైశాచ్యనరకావహమ్ కృత్వా పాపసహస్రాణి పిశాచత్వం వరం నృణామ్
'వారణసిలో చేసిన పాపం పిశాచ, నరక లోకాలకే దారి తీస్తుంది; అయినా, మనుషులకు వేల పాపాలు చేసినా, పిశాచుడవడం మిగతా వాటికన్నా మేలైనది.'
న తు శక్రసహస్రత్వం స్వర్గే కాశీపురీం వినా యత్ర త్రివిష్టపో దేవో యత్ర విశ్వేశ్వరో విభుః
'వారణసి నగరాన్ని లేకుండా, స్వర్గంలో వేల ఇంద్రులుగా జన్మించినా అది సమానం కాదు; అక్కడే మూడు లోకాల దేవుడు, విశ్వేశ్వరుడు ఉంటాడు.'
ఓంకారేశః కృత్తివాసా మృతానాం న పునర్భవః ఉక్త్వా క్షేత్రస్య మాహాత్మ్యం సంక్షేపాచ్ఛశిశేఖరః
'ఓంకారేశ్వరుడు, చర్మాలను ధరించినవాడు అక్కడ ఉంటాడు; అక్కడ మరణించినవారికి మరల జన్మ ఉండదు.' అని చంద్రశేఖరుడు ఆ క్షేత్ర మహిమను సంక్షిప్తంగా వివరించాడు.
దర్శయామాస చోద్యానం పరిత్యజ్య గణేశ్వరాన్ తత్రైవ భగవాన్ జాతో గజవక్త్రో వినాయకః
తరువాత, ఆయన తోటను చూపించి, గణాధిపతులను అక్కడే వదిలి, ఆ స్థలంలో భగవంతుడు గజముఖుడైన వినాయకుడిగా జన్మించాడు.
దైత్యానాం విఘ్నరూపార్థమ్ అవిఘ్నాయ దివౌకసామ్ ఏతద్వః కథితం సర్వం కథాసర్వస్వముత్తమమ్
దానవులకు అడ్డంకిగా, దేవతలకు విఘ్నాలను తొలగించడానికై, ఈ మొత్తం ఉత్తమమైన కథాసారం మీకు వివరించబడింది.
యథాశ్రుతం మయా సర్వం ప్రసాదాద్వః సుశోభనమ్
మీ అనుగ్రహంతో నేను విన్న ప్రతిదీ నాకు అద్భుతంగా, స్పష్టంగా తెలిసింది.
కథం వినాయకో జాతో గజవక్త్రో గణేశ్వరః కథం ప్రభావస్తస్యైవం సూత వక్తుమిహార్హసి
వినాయకుడు, గజముఖుడు, గణాధిపతి ఎలా జన్మించాడు? ఆయనకు ఇంత ప్రభ ఎలా కలిగింది? సూతా, దీనిని ఇక్కడ వివరించాలి.
ఏతస్మిన్నన్తరే దేవాః సేన్ద్రోపేన్ద్రాః సమేత్య తే ధర్మవిఘ్నం తదా కర్తుం దైత్యానామభవన్ద్విజాః
అంతలో ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు సహా దేవతలు కలిసి, దుర్మార్గమైన దైత్యుల పనులకు అడ్డంకులు కలిగించేందుకు సమాయత్తమయ్యారు.
అసురా యాతుధానాశ్ చ రాక్షసాః క్రూరకర్మిణః తామసాశ్ చ తథా చాన్యే రాజసాశ్ చ తథా భువి
అసురులు, యాతుధానులు, క్రూరమైన పనులు చేసే రాక్షసులు, తమోగుణులు, అలాగే ఇతర రాజోగుణులు భూమిపై ఉన్నారు.
అవిఘ్నం యజ్ఞదానాద్యైః సమభ్యర్చ్య మహేశ్వరమ్ బ్రహ్మాణం చ హరిం విప్రా లబ్ధేప్సితవరా యతః
వేధికలు, దానాలు వంటి కార్యాలతో మహేశ్వరుడిని, బ్రహ్మను, హరిని నిరంతరం పూజించి, వారు కోరుకున్న వరాలు పొందారు.
తతో ఽస్మాకం సురశ్రేష్ఠాః సదా విజయసంభవః తేషాం తతస్తు విఘ్నార్థమ్ అవిఘ్నాయ దివౌకసామ్
దేవతలలో శ్రేష్ఠులైన మనకు ఎప్పుడూ విజయమనే ఫలితం లభించేది. కానీ, వారికోసం అడ్డంకులు కలిగించేందుకు, దేవలోకవాసులకు నిరంతర విజయాన్ని కల్పించేందుకు—
పుత్రార్థం చైవ నారీణాం నరాణాం కర్మసిద్ధయే విఘ్నేశం శఙ్కరం స్రష్టుం గణపం స్తోతుమర్హథ
స్త్రీలకు సంతానార్థం, పురుషులకు కార్యసిద్ధి కోసం, మీరు విఘ్నేశ్వరుడు శంకరుని, గణపతిని సృష్టించి స్తుతించాలి.
ఇత్యుక్త్వాన్యోన్యమనఘం తుష్టువుః శివమీశ్వరమ్ నమః సర్వాత్మనే తుభ్యం సర్వజ్ఞాయ పినాకినే
ఇలా పరస్పరం చెప్పుకుని, వారు శివుడిని ఇలా స్తుతించారు: 'సర్వాంతర్యామినైన నీకు నమస్కారం. సర్వజ్ఞుడవు, పినాకిని!'
అనఘాయ విరిఞ్చాయ దేవ్యాః కార్యార్థదాయినే అకాయాయార్థకాయాయ హరేః కాయాపహారిణే
నిష్కళంకుడైన విరించికి, దేవికి కార్యఫలదాయకుడైనవాడికి, దేహరహితుడైనవాడికి, హరిదేహాన్ని హరించినవాడికి నమస్కారం.
కాయాన్తస్థామృతాధారమణ్డలావస్థితాయ తే కృతాదిభేదకాలాయ కాలవేగాయ తే నమః
శరీరాంతరంలో అమృతమండలంలో నివసించువాడవు, సృష్టి మొదలైన భేదాలను తెలియజేసేవాడవు, కాలశక్తివంతుడవు, నీకు నమస్కారం.
కాలాగ్నిరుద్రరూపాయ ధర్మాద్యష్టపదాయ చ కాలీవిశుద్ధదేహాయ కాలికాకారణాయ తే
కాలాగ్ని రూపుడవు, ధర్మాది ఎనిమిది మార్గాల అధిపతివి, కాలికాంతి వలె పవిత్రమైన దేహమున్నవాడవు, కాలికా కారణుడవు, నీకు నమస్కారం.
కాలకణ్ఠాయ ముఖ్యాయ వాహనాయ వరాయ తే అంబికాపతయే తుభ్యం హిరణ్యపతయే నమః
కాలకంఠుడవు, ప్రధానుడవు, ఉత్తమ వాహనుడవు, అంబికాపతివి, హిరణ్యపతివి, నీకు నమస్కారం.
హిరణ్యరేతసే చైవ నమః శర్వాయ శూలినే కపాలదణ్డపాశాసిచర్మాఙ్కుశధరాయ చ
బంగారు రేతస్సు కలవాడవు, శర్వుడవు, త్రిశూలధారివి, కపాలం, దండం, పాశం, ఖడ్గం, చర్మం, అంకుశం ధరించినవాడవు, నీకు నమస్కారం.
పతయే హైమవత్యాశ్ చ హేమశుక్లాయ తే నమః పీతశుక్లాయ రక్షార్థం సురాణాం కృష్ణవర్త్మనే
హేమవతిపతివి, బంగారు-తెలుపు వర్ణుడవు, పీత-తెలుపు వర్ణుడవు, దేవతల రక్షణకై కృష్ణమార్గాన్ని అనుసరించువాడవు, నీకు నమస్కారం.
పఞ్చమాయ మహాపఞ్చయజ్ఞినాం ఫలదాయ చ పఞ్చాస్యఫణిహారాయ పఞ్చాక్షరమయాయ తే
ఐదవవాడవు, మహా పంచయజ్ఞులు చేసే యజ్ఞాలకు ఫలదాతవు, ఐదు ముఖాలు, పాము హారాలు ధరించినవాడవు, పంచాక్షర స్వరూపుడవు, నీకు నమస్కారం.
పఞ్చధా పఞ్చకైవల్యదేవైరర్చితమూర్తయే పఞ్చాక్షరదృశే తుభ్యం పరాత్పరతరాయ తే
ఐదు విధాలుగా, ఐదు ముక్తులను పూజించే మూర్తివి, పంచాక్షర దర్శనుడవు, పరమునికంటే పరముడవు, నీకు నమస్కారం.
షోడశస్వరవజ్రాఙ్గవక్త్రాయాక్షయరూపిణే కాదిపఞ్చకహస్తాయ చాదిహస్తాయ తే నమః
పదహారు వజ్రాలవంటి ముఖం, అవయవాలు కలవాడవు, నశించని రూపుడవు, 'క' మొదలైన ఐదు అక్షరాలను చేతుల్లో ధరించినవాడవు, ఆదిహస్తుడవు, నీకు నమస్కారం.
టాదిపాదాయ రుద్రాయ తాదిపాదాయ తే నమః పాదిమేణ్ఢ్రాయ యద్యఙ్గధాతుసప్తకధారిణే
'ట' మొదలైన పాదాలు కలవాడవు, రుద్రుడవు, 'త' మొదలైన పాదాలు కలవాడవు, పాదమూ ఆధారమైనవాడవు, శరీరంలోని ఏడు ధాతువులను ధరించినవాడవు, నీకు నమస్కారం.
శాన్తాత్మరూపిణే సాక్షాత్ క్షదన్తక్రోధినే నమః లవరేఫహలాఙ్గాయ నిరఙ్గాయ చ తే నమః
శాంత స్వరూపుడవై, కోపాన్ని, కామాన్ని నాశనం చేయువాడవై, నీవు 'ల', 'ర', 'ఫ' అక్షరముల రూపమై, అవయవాలు లేని వాడవై, నీకు వందనం.
సర్వేషామ్ ఏవ భూతానాం హృది నిఃస్వనకారిణే భ్రువోర్ అన్తే సదా సద్భిర్ దృష్టాయాత్యన్తభానవే
ప్రతి జీవికి హృదయంలో అంతరధ్వని కలిగించువాడవు, మేధావులు కనుబొమ్మల చివరలో ఎప్పుడూ దర్శించే పరమ ప్రకాశమవు.