లిఙ్గపురాణమ్

ముక్త్వా హస్తసమాయోగం సహితైః సర్వదైవతైః సురైశ్ చ మానవైః సర్వైః ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా

చేతులు విడిచిన తరువాత, అందరు దేవతలు, మానవులు, అంతరంగంలో ఆనందంతో ఉన్నారు.

ననామ భగవాన్బ్రహ్మా దేవదేవముమాపతిమ్ తతః పాద్యం తయోర్ దత్త్వా శంభోరాచమనం తథా

ఆ సమయంలో భగవంతుడు బ్రహ్మ దేవదేవుడైన ఉమాపతికి నమస్కరించి, ఆయనకు పాద్యాన్ని, ఆచమనం సమర్పించాడు.

మధుపర్కం తథా గాం చ ప్రణమ్య చ పునః శివమ్ అతిష్ఠద్భగవాన్బ్రహ్మా దేవైరిన్ద్రపురోగమైః

తరువాత మధుపర్కాన్ని, ఆవును సమర్పించి, మళ్ళీ శివునికి నమస్కరించి, బ్రహ్మ దేవతలందరితో, ఇంద్రుడు ముందుండగా అక్కడ నిలబడ్డాడు.

భృగ్వాద్యమునయః సర్వే చాక్షతైస్తిలతణ్డులైః సూర్యాదయః సమభ్యర్చ్య తుష్టువుర్వృషభధ్వజమ్

భృగువు మొదలైన మునులు, సూర్యుడు మొదలైన దేవతలు, వ్రుషభధ్వజుడిని అక్షతలు, నువ్వులు, పొంగిన బియ్యంతో పూజించి, ఆయనను స్తుతించారు.

శివః సమాప్య దేవోక్తం వహ్నిమారోప్య చాత్మని తయా సమాగతో రుద్రః సర్వలోకహితాయ వై

దేవతలు చెప్పిన విధంగా పూజను పూర్తిచేసి, అగ్నిని తనలో స్థాపించి, శివుడు ఆమెతో కలసి, రుద్రుడు అన్ని లోకాల మేలుకోసం ఉన్నాడు.

యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి భవోద్వాహం శుచిస్మితః శ్రావయేద్వా ద్విజాఞ్ఛుద్ధాన్ వేదవేదాఙ్గపారగాన్

ఎవరైనా పవిత్రమైన మనసుతో భవుని వివాహాన్ని చదువుతారు లేదా వినుతారు, లేక వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న పవిత్ర ద్విజులకు వినిపిస్తారు—

స లబ్ధ్వా గాణపత్యం చ భవేన సహ మోదతే యత్రాయం కీర్త్యతే విప్రైస్ తావదాస్తే తదా భవః

వారు గణపతిని ప్రసన్నతను పొందుతారు, భవునితో కలిసి ఆనందిస్తారు; ఈ కథను పండితులు ఎక్కడ చెప్పినా, అక్కడ భవుడు స్వయంగా ఉంటాడు.

తస్మాత్ సమ్పూజ్య విధివత్ కీర్తయేన్నాన్యథా ద్విజాః ఉద్వాహే చ ద్విజేన్ద్రాణాం క్షత్రియాణాం ద్విజోత్తమాః

అందువల్ల, ద్విజులారా! యాజ్ఞానుసారం పూజ చేసి, ఈ కథను మాత్రమే చదవాలి, ఇతరంగా కాదు. బ్రాహ్మణులూ, క్షత్రియుల వివాహాల్లో ఇదే చెప్పాలి.

కీర్తనీయమిదం సర్వం భవోద్వాహమనుత్తమమ్ కృతోద్వాహస్తదా దేవ్యా హైమవత్యా వృషధ్వజః

ఈ భవుని వివాహ కథ అంతా, అపూర్వమైనది, ఎల్లప్పుడూ చెప్పాలి. అప్పుడు వృషధ్వజుడు, హిమవంతుని కుమార్తె అయిన దేవిని వివాహం చేసుకున్నాడు.

సగణో నన్దినా సార్ధం సర్వదేవగణైర్వృతః పురీం వారాణసీం దివ్యామ్ ఆజగామ మహాద్యుతిః

తన గణసమేతంగా, నందితో పాటు, అన్ని దేవతలతో కూడి, మహాతేజస్సుతో, ఆ పరమేశ్వరుడు దివ్యమైన వారాణసి నగరానికి వెళ్లాడు.

అవిముక్తే సుఖాసీనం ప్రణమ్య వృషభధ్వజమ్ అపృచ్ఛత్క్షేత్రమాహాత్మ్యం భవానీ హర్షితాననా

అవిముక్తంలో ఆనందంగా కూర్చున్న వృషభధ్వజుడికి భవాని ఆనందంతో నమస్కరించి, ఆ క్షేత్ర మహిమను అడిగింది.

అథాహార్ధేన్దుతిలకః క్షేత్రమాహాత్మ్యముత్తమమ్ అవిముక్తస్య మాహాత్మ్యం విస్తరాచ్ఛక్యతే నహి

అప్పుడు చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించిన శివుడు, ఆ క్షేత్ర మహిమను చెప్పాడు: 'అవిముక్త క్షేత్ర మహిమను పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు' అన్నాడు.

వక్తుం మయా సురేశాని ఋషిసంఘాభిపూజితమ్ కిం మయా వర్ణ్యతే దేవీ హ్య్ అవిముక్తఫలోదయః

'దేవతల రాణీ! మునులందరి పూజకు పాత్రమైనావు. నేను ఏమి చెప్పగలను? అవిముక్తం ముక్తిఫలానికి మూలమైనది' అన్నాడు.

పాపినాం యత్ర ముక్తిః స్యాన్ మృతానామ్ ఏకజన్మనా అన్యత్ర తు కృతం పాపం వారాణస్యాం వ్యపోహతి

'అక్కడ పాపులైనవారికీ మరణించిన వెంటనే ఒక్క జన్మతో ముక్తి లభిస్తుంది; ఇతరత్రా చేసిన పాపం వారాణసిలోనే నశిస్తుంది.'

వారాణస్యాం కృతం పాపం పైశాచ్యనరకావహమ్ కృత్వా పాపసహస్రాణి పిశాచత్వం వరం నృణామ్

'వారణసిలో చేసిన పాపం పిశాచ, నరక లోకాలకే దారి తీస్తుంది; అయినా, మనుషులకు వేల పాపాలు చేసినా, పిశాచుడవడం మిగతా వాటికన్నా మేలైనది.'

న తు శక్రసహస్రత్వం స్వర్గే కాశీపురీం వినా యత్ర త్రివిష్టపో దేవో యత్ర విశ్వేశ్వరో విభుః

'వారణసి నగరాన్ని లేకుండా, స్వర్గంలో వేల ఇంద్రులుగా జన్మించినా అది సమానం కాదు; అక్కడే మూడు లోకాల దేవుడు, విశ్వేశ్వరుడు ఉంటాడు.'

ఓంకారేశః కృత్తివాసా మృతానాం న పునర్భవః ఉక్త్వా క్షేత్రస్య మాహాత్మ్యం సంక్షేపాచ్ఛశిశేఖరః

'ఓంకారేశ్వరుడు, చర్మాలను ధరించినవాడు అక్కడ ఉంటాడు; అక్కడ మరణించినవారికి మరల జన్మ ఉండదు.' అని చంద్రశేఖరుడు ఆ క్షేత్ర మహిమను సంక్షిప్తంగా వివరించాడు.

దర్శయామాస చోద్యానం పరిత్యజ్య గణేశ్వరాన్ తత్రైవ భగవాన్ జాతో గజవక్త్రో వినాయకః

తరువాత, ఆయన తోటను చూపించి, గణాధిపతులను అక్కడే వదిలి, ఆ స్థలంలో భగవంతుడు గజముఖుడైన వినాయకుడిగా జన్మించాడు.

దైత్యానాం విఘ్నరూపార్థమ్ అవిఘ్నాయ దివౌకసామ్ ఏతద్వః కథితం సర్వం కథాసర్వస్వముత్తమమ్

దానవులకు అడ్డంకిగా, దేవతలకు విఘ్నాలను తొలగించడానికై, ఈ మొత్తం ఉత్తమమైన కథాసారం మీకు వివరించబడింది.

యథాశ్రుతం మయా సర్వం ప్రసాదాద్వః సుశోభనమ్

మీ అనుగ్రహంతో నేను విన్న ప్రతిదీ నాకు అద్భుతంగా, స్పష్టంగా తెలిసింది.

కథం వినాయకో జాతో గజవక్త్రో గణేశ్వరః కథం ప్రభావస్తస్యైవం సూత వక్తుమిహార్హసి

వినాయకుడు, గజముఖుడు, గణాధిపతి ఎలా జన్మించాడు? ఆయనకు ఇంత ప్రభ ఎలా కలిగింది? సూతా, దీనిని ఇక్కడ వివరించాలి.

ఏతస్మిన్నన్తరే దేవాః సేన్ద్రోపేన్ద్రాః సమేత్య తే ధర్మవిఘ్నం తదా కర్తుం దైత్యానామభవన్ద్విజాః

అంతలో ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు సహా దేవతలు కలిసి, దుర్మార్గమైన దైత్యుల పనులకు అడ్డంకులు కలిగించేందుకు సమాయత్తమయ్యారు.

అసురా యాతుధానాశ్ చ రాక్షసాః క్రూరకర్మిణః తామసాశ్ చ తథా చాన్యే రాజసాశ్ చ తథా భువి

అసురులు, యాతుధానులు, క్రూరమైన పనులు చేసే రాక్షసులు, తమోగుణులు, అలాగే ఇతర రాజోగుణులు భూమిపై ఉన్నారు.

అవిఘ్నం యజ్ఞదానాద్యైః సమభ్యర్చ్య మహేశ్వరమ్ బ్రహ్మాణం చ హరిం విప్రా లబ్ధేప్సితవరా యతః

వేధికలు, దానాలు వంటి కార్యాలతో మహేశ్వరుడిని, బ్రహ్మను, హరిని నిరంతరం పూజించి, వారు కోరుకున్న వరాలు పొందారు.

తతో ఽస్మాకం సురశ్రేష్ఠాః సదా విజయసంభవః తేషాం తతస్తు విఘ్నార్థమ్ అవిఘ్నాయ దివౌకసామ్

దేవతలలో శ్రేష్ఠులైన మనకు ఎప్పుడూ విజయమనే ఫలితం లభించేది. కానీ, వారికోసం అడ్డంకులు కలిగించేందుకు, దేవలోకవాసులకు నిరంతర విజయాన్ని కల్పించేందుకు—

పుత్రార్థం చైవ నారీణాం నరాణాం కర్మసిద్ధయే విఘ్నేశం శఙ్కరం స్రష్టుం గణపం స్తోతుమర్హథ

స్త్రీలకు సంతానార్థం, పురుషులకు కార్యసిద్ధి కోసం, మీరు విఘ్నేశ్వరుడు శంకరుని, గణపతిని సృష్టించి స్తుతించాలి.

ఇత్యుక్త్వాన్యోన్యమనఘం తుష్టువుః శివమీశ్వరమ్ నమః సర్వాత్మనే తుభ్యం సర్వజ్ఞాయ పినాకినే

ఇలా పరస్పరం చెప్పుకుని, వారు శివుడిని ఇలా స్తుతించారు: 'సర్వాంతర్యామినైన నీకు నమస్కారం. సర్వజ్ఞుడవు, పినాకిని!'

అనఘాయ విరిఞ్చాయ దేవ్యాః కార్యార్థదాయినే అకాయాయార్థకాయాయ హరేః కాయాపహారిణే

నిష్కళంకుడైన విరించికి, దేవికి కార్యఫలదాయకుడైనవాడికి, దేహరహితుడైనవాడికి, హరిదేహాన్ని హరించినవాడికి నమస్కారం.

కాయాన్తస్థామృతాధారమణ్డలావస్థితాయ తే కృతాదిభేదకాలాయ కాలవేగాయ తే నమః

శరీరాంతరంలో అమృతమండలంలో నివసించువాడవు, సృష్టి మొదలైన భేదాలను తెలియజేసేవాడవు, కాలశక్తివంతుడవు, నీకు నమస్కారం.