లిఙ్గపురాణమ్

దేవదున్దుభయో నేదుర్ ననృతుశ్చాప్సరోగణాః వేదాశ్ చ మూర్తిమన్తస్తే ప్రణేముస్తం మహేశ్వరమ్

దేవదుండుభులు మోగాయి, అప్సరసలు నృత్యం చేశారు, మూర్తిరూపంలో ఉన్న వేదాలు ఆ మహేశ్వరునికి నమస్కరించాయి.

బ్రహ్మణా మునిభిః సార్ధం దేవదేవముమాపతిమ్ దేవో ఽపి దేవీమాలోక్య సలజ్జాం హిమశైలజామ్

బ్రహ్మతో పాటు మునులు, దేవదేవుడు, ఉమాపతి, ఆ హిమపర్వత కుమార్తెను, దేవుని ఎదుట సిగ్గుతో ఉన్న ఆమెను చూశాడు.

న తృప్యత్యనవద్యాఙ్గీ సా చ దేవం వృషధ్వజమ్ వరదో ఽస్మీతి తం ప్రాహ హరిం సో ఽప్యాహ శఙ్కరమ్

ఆయన ఆమెను నిరంతరం చూసినా తృప్తి చెందలేదు. ఆమె కూడా వృషధ్వజుడైన దేవుని చూసింది. ఆమె హరికి "నీవు కోరిన వరం ఇస్తాను" అని చెప్పగా, హరి శంకరునితో మాట్లాడాడు.

త్వయి భక్తిః ప్రసీదేతి బ్రహ్మాఖ్యాం చ దదౌ తు సః తతస్తు పునరేవాహ బ్రహ్మా విజ్ఞాపయన్ప్రభుమ్

"నీపై భక్తి పెరగాలి" అని వరమిచ్చి, బ్రహ్మ అనే పేరు కూడా ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత బ్రహ్మా మళ్లీ ప్రభువును ప్రార్థిస్తూ మాట్లాడాడు.

హవిర్జుహోమి వహ్నౌ తు ఉపాధ్యాయపదే స్థితః దదాసి మమ యద్యాజ్ఞాం కర్తవ్యో హ్యకృతో విధిః

"నేను ఉపాధ్యాయునిగా అగ్నికి హవిస్సు సమర్పిస్తున్నాను. మీరు అనుమతిస్తే, ఇప్పటివరకు చేయని విధిని ఇప్పుడు చేయాలి" అని అన్నాడు.

తమాహ శఙ్కరో దేవం దేవదేవో జగత్పతిః యద్యదిష్టం సురశ్రేష్ఠ తత్కురుష్వ యథేప్సితమ్

శంకరుడు, జగత్పతి, దేవదేవుడు అతనితో, "దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు కోరినది ఏదైనా, నీ ఇష్టానుసారం చేయు" అని అన్నాడు.

కర్తాస్మి వచనం సర్వం దేవదేవ పితామహ తతః ప్రణమ్య హృష్టాత్మా బ్రహ్మా లోకపితామహః

"దేవదేవా, పితామహా, మీరు చెప్పినదంతా నేను చేస్తాను" అని అన్నాడు. ఆ తరువాత లోకపితామహుడు బ్రహ్మా ఆనందంతో నమస్కరించాడు.

హస్తం దేవస్య దేవ్యాశ్ చ యుయోజ పరమం ప్రభుః జ్వలనశ్ చ స్వయం తత్ర కృతాఞ్జలిరుపస్థితః

పరమేశ్వరుడు దేవుని చేతిని, దేవి చేతిని కలిపాడు. అప్పుడు అగ్నిదేవుడు కూడా అక్కడ చేతులు జోడించి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

శ్రౌతైరేతైర్మహామన్త్రైర్ మూర్తిమద్భిర్ ఉపస్థితైః యథోక్తవిధినా హుత్వా లాజానపి యథాక్రమమ్

వేదమంత్రాలు మూర్తిరూపంలో అక్కడ ఉండగా, చెప్పిన విధిగా, లాజలు అగ్నిలో ఒక్కొక్కటిగా సమర్పించాడు.

ఆనీతాన్విష్ణునా విప్రాన్ సమ్పూజ్య వివిధైర్వరైః త్రిశ్ చ తం జ్వలనం దేవం కారయిత్వా ప్రదక్షిణమ్

విష్ణువు బ్రాహ్మణులను తీసుకొని వచ్చి, వారికి ఎన్నో రకాల బహుమతులు ఇచ్చి, అగ్నిదేవుని మూడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేయించారు.

ముక్త్వా హస్తసమాయోగం సహితైః సర్వదైవతైః సురైశ్ చ మానవైః సర్వైః ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా

చేతులు విడిచిన తరువాత, అందరు దేవతలు, మానవులు, అంతరంగంలో ఆనందంతో ఉన్నారు.

ననామ భగవాన్బ్రహ్మా దేవదేవముమాపతిమ్ తతః పాద్యం తయోర్ దత్త్వా శంభోరాచమనం తథా

ఆ సమయంలో భగవంతుడు బ్రహ్మ దేవదేవుడైన ఉమాపతికి నమస్కరించి, ఆయనకు పాద్యాన్ని, ఆచమనం సమర్పించాడు.

మధుపర్కం తథా గాం చ ప్రణమ్య చ పునః శివమ్ అతిష్ఠద్భగవాన్బ్రహ్మా దేవైరిన్ద్రపురోగమైః

తరువాత మధుపర్కాన్ని, ఆవును సమర్పించి, మళ్ళీ శివునికి నమస్కరించి, బ్రహ్మ దేవతలందరితో, ఇంద్రుడు ముందుండగా అక్కడ నిలబడ్డాడు.

భృగ్వాద్యమునయః సర్వే చాక్షతైస్తిలతణ్డులైః సూర్యాదయః సమభ్యర్చ్య తుష్టువుర్వృషభధ్వజమ్

భృగువు మొదలైన మునులు, సూర్యుడు మొదలైన దేవతలు, వ్రుషభధ్వజుడిని అక్షతలు, నువ్వులు, పొంగిన బియ్యంతో పూజించి, ఆయనను స్తుతించారు.

శివః సమాప్య దేవోక్తం వహ్నిమారోప్య చాత్మని తయా సమాగతో రుద్రః సర్వలోకహితాయ వై

దేవతలు చెప్పిన విధంగా పూజను పూర్తిచేసి, అగ్నిని తనలో స్థాపించి, శివుడు ఆమెతో కలసి, రుద్రుడు అన్ని లోకాల మేలుకోసం ఉన్నాడు.

యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి భవోద్వాహం శుచిస్మితః శ్రావయేద్వా ద్విజాఞ్ఛుద్ధాన్ వేదవేదాఙ్గపారగాన్

ఎవరైనా పవిత్రమైన మనసుతో భవుని వివాహాన్ని చదువుతారు లేదా వినుతారు, లేక వేదాలు, వేదాంగాలు నేర్చుకున్న పవిత్ర ద్విజులకు వినిపిస్తారు—

స లబ్ధ్వా గాణపత్యం చ భవేన సహ మోదతే యత్రాయం కీర్త్యతే విప్రైస్ తావదాస్తే తదా భవః

వారు గణపతిని ప్రసన్నతను పొందుతారు, భవునితో కలిసి ఆనందిస్తారు; ఈ కథను పండితులు ఎక్కడ చెప్పినా, అక్కడ భవుడు స్వయంగా ఉంటాడు.

తస్మాత్ సమ్పూజ్య విధివత్ కీర్తయేన్నాన్యథా ద్విజాః ఉద్వాహే చ ద్విజేన్ద్రాణాం క్షత్రియాణాం ద్విజోత్తమాః

అందువల్ల, ద్విజులారా! యాజ్ఞానుసారం పూజ చేసి, ఈ కథను మాత్రమే చదవాలి, ఇతరంగా కాదు. బ్రాహ్మణులూ, క్షత్రియుల వివాహాల్లో ఇదే చెప్పాలి.

కీర్తనీయమిదం సర్వం భవోద్వాహమనుత్తమమ్ కృతోద్వాహస్తదా దేవ్యా హైమవత్యా వృషధ్వజః

ఈ భవుని వివాహ కథ అంతా, అపూర్వమైనది, ఎల్లప్పుడూ చెప్పాలి. అప్పుడు వృషధ్వజుడు, హిమవంతుని కుమార్తె అయిన దేవిని వివాహం చేసుకున్నాడు.

సగణో నన్దినా సార్ధం సర్వదేవగణైర్వృతః పురీం వారాణసీం దివ్యామ్ ఆజగామ మహాద్యుతిః

తన గణసమేతంగా, నందితో పాటు, అన్ని దేవతలతో కూడి, మహాతేజస్సుతో, ఆ పరమేశ్వరుడు దివ్యమైన వారాణసి నగరానికి వెళ్లాడు.

అవిముక్తే సుఖాసీనం ప్రణమ్య వృషభధ్వజమ్ అపృచ్ఛత్క్షేత్రమాహాత్మ్యం భవానీ హర్షితాననా

అవిముక్తంలో ఆనందంగా కూర్చున్న వృషభధ్వజుడికి భవాని ఆనందంతో నమస్కరించి, ఆ క్షేత్ర మహిమను అడిగింది.

అథాహార్ధేన్దుతిలకః క్షేత్రమాహాత్మ్యముత్తమమ్ అవిముక్తస్య మాహాత్మ్యం విస్తరాచ్ఛక్యతే నహి

అప్పుడు చంద్రుడిని కిరీటంగా ధరించిన శివుడు, ఆ క్షేత్ర మహిమను చెప్పాడు: 'అవిముక్త క్షేత్ర మహిమను పూర్తిగా వివరించడం సాధ్యం కాదు' అన్నాడు.

వక్తుం మయా సురేశాని ఋషిసంఘాభిపూజితమ్ కిం మయా వర్ణ్యతే దేవీ హ్య్ అవిముక్తఫలోదయః

'దేవతల రాణీ! మునులందరి పూజకు పాత్రమైనావు. నేను ఏమి చెప్పగలను? అవిముక్తం ముక్తిఫలానికి మూలమైనది' అన్నాడు.

పాపినాం యత్ర ముక్తిః స్యాన్ మృతానామ్ ఏకజన్మనా అన్యత్ర తు కృతం పాపం వారాణస్యాం వ్యపోహతి

'అక్కడ పాపులైనవారికీ మరణించిన వెంటనే ఒక్క జన్మతో ముక్తి లభిస్తుంది; ఇతరత్రా చేసిన పాపం వారాణసిలోనే నశిస్తుంది.'

వారాణస్యాం కృతం పాపం పైశాచ్యనరకావహమ్ కృత్వా పాపసహస్రాణి పిశాచత్వం వరం నృణామ్

'వారణసిలో చేసిన పాపం పిశాచ, నరక లోకాలకే దారి తీస్తుంది; అయినా, మనుషులకు వేల పాపాలు చేసినా, పిశాచుడవడం మిగతా వాటికన్నా మేలైనది.'

న తు శక్రసహస్రత్వం స్వర్గే కాశీపురీం వినా యత్ర త్రివిష్టపో దేవో యత్ర విశ్వేశ్వరో విభుః

'వారణసి నగరాన్ని లేకుండా, స్వర్గంలో వేల ఇంద్రులుగా జన్మించినా అది సమానం కాదు; అక్కడే మూడు లోకాల దేవుడు, విశ్వేశ్వరుడు ఉంటాడు.'

ఓంకారేశః కృత్తివాసా మృతానాం న పునర్భవః ఉక్త్వా క్షేత్రస్య మాహాత్మ్యం సంక్షేపాచ్ఛశిశేఖరః

'ఓంకారేశ్వరుడు, చర్మాలను ధరించినవాడు అక్కడ ఉంటాడు; అక్కడ మరణించినవారికి మరల జన్మ ఉండదు.' అని చంద్రశేఖరుడు ఆ క్షేత్ర మహిమను సంక్షిప్తంగా వివరించాడు.

దర్శయామాస చోద్యానం పరిత్యజ్య గణేశ్వరాన్ తత్రైవ భగవాన్ జాతో గజవక్త్రో వినాయకః

తరువాత, ఆయన తోటను చూపించి, గణాధిపతులను అక్కడే వదిలి, ఆ స్థలంలో భగవంతుడు గజముఖుడైన వినాయకుడిగా జన్మించాడు.

దైత్యానాం విఘ్నరూపార్థమ్ అవిఘ్నాయ దివౌకసామ్ ఏతద్వః కథితం సర్వం కథాసర్వస్వముత్తమమ్

దానవులకు అడ్డంకిగా, దేవతలకు విఘ్నాలను తొలగించడానికై, ఈ మొత్తం ఉత్తమమైన కథాసారం మీకు వివరించబడింది.