లిఙ్గపురాణమ్

తం దృష్ట్వా సంస్థితం దేవమ్ అర్ధనారీశ్వరం ప్రభుమ్ తుష్టావ వాగ్భిర్ ఇష్టాభిర్ వరదం వారిజోద్భవః

అర్ధనారీశ్వరుడైన ఆ ప్రభువును అక్కడ నిలుచున్నట్టు చూసి, పద్మంలో జన్మించిన బ్రహ్మ, వరదాత అయిన ఆయనను ఇష్టమైన మాటలతో స్తుతించాడు.

విభజస్వేతి విశ్వేశం విశ్వాత్మానమజో విభుః ససర్జ దేవీం వామాఙ్గాత్ పత్నీం చైవాత్మనః సమామ్

అజన్ముడైన సర్వవ్యాపి జగదీశ్వరుడు, 'నీను విడగొట్టు' అని చెప్పి, తన ఎడమ భాగం నుండి తాను సమానమైన దేవిని, తన భార్యను సృష్టించాడు.

శ్రద్ధా హ్యస్య శుభా పత్నీ తతః పుంసః పురాతనీ సైవాజ్ఞయా విభోర్దేవీ దక్షపుత్రీ బభూవ హ

ఆ పురాతన పురుషునికి శ్రద్ధ అనే శుభలక్షణమయిన భార్య ఉండేది. భగవంతుని ఆజ్ఞతో ఆ దేవి దక్షుని కుమార్తెగా జన్మించింది.

సతీసంజ్ఞా తదా సా వై రుద్రమేవాశ్రితా పతిమ్ దక్షం వినిన్ద్య కాలేన దేవీ మైనా హ్యభూత్పునః

ఆమె సతీ అనే పేరుతో రుద్రుడిని మాత్రమే భర్తగా స్వీకరించింది. దక్షుని నిందించి, కాలక్రమంలో ఆ దేవి మళ్లీ మేనాదేవిగా జన్మించింది.

నారదస్యైవ దక్షో ఽపి శాపాదేవం వినిన్ద్య చ అవజ్ఞాదుర్మదో దక్షో దేవదేవముమాపతిమ్

నారదుని శాపంతో, దక్షుడు కూడా అహంకారం, అవమానంతో దేవదేవుడైన ఉమాపతిని తక్కువగా చూసి నిందించాడు.

అనాదృత్య కృతిం జ్ఞాత్వా సతీ దక్షేణ తత్క్షణాత్ భస్మీకృత్వాత్మనో దేహం యోగమార్గేణ సా పునః

దక్షుడు చేసిన అవమానాన్ని తెలుసుకున్న సతీ, వెంటనే యోగమార్గంతో తన శరీరాన్ని బూడిదగా మార్చుకుంది.

బభూవ పార్వతీ దేవీ తపసా చ గిరేః ప్రభోః జ్ఞాత్వైతద్భగవాన్ భర్గో దదాహ రుషితః ప్రభుః

ఆమె పర్వతాధిపతికి కుమార్తెగా తపస్సుతో పార్వతిగా జన్మించింది. ఇది తెలుసుకున్న భగవంతుడు భర్గుడు, కోపంతో ఆ యజ్ఞాన్ని కాల్చేశాడు.

దక్షస్య విపులం యజ్ఞం చ్యావనేర్ వచనాదపి చ్యవనస్య సుతో ధీమాన్ దధీచ ఇతి విశ్రుతః

చ్యవనుని మాటతో, దక్షుని గొప్ప యజ్ఞం నాశనం అయింది. చ్యవనుని కుమారుడు, ధీమంతుడైన దధీచి అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి పొందాడు.

విజిత్య విష్ణుం సమరే ప్రసాదాత్ త్ర్యంబకస్య చ విష్ణునా లోకపాలాంశ్ చ శశాప చ మునీశ్వరః

త్ర్యంబకుని అనుగ్రహంతో యుద్ధంలో విష్ణువును జయించిన మునీశ్వరుడు, విష్ణువుని మరియు లోకపాలులను శపించాడు.

రుద్రస్య క్రోధజేనైవ వహ్నినా హవిషా సురాః వినాశో వై క్షణాదేవ మాయయా శఙ్కరస్య వై

రుద్రుని కోపంతో పుట్టిన అగ్నితో, హవిస్సుతో కూడిన యజ్ఞంలో దేవతలు శంకరుని మాయవశంగా క్షణంలోనే నాశనం అయ్యారు.

విజిత్య విష్ణునా సార్ధం భగవాన్పరమేశ్వరః సర్వాన్దధీచవచనాత్ కథం భేజే మహేశ్వరః

విష్ణుతో కలిసి జయించిన పరమేశ్వరుడు, దధీచి మాట ప్రకారం మహేశ్వరుడు ఎలా ప్రవర్తించాడో చెప్పు.

దక్షయజ్ఞే సువిపులే దేవాన్ విష్ణుపురోగమాన్ దదాహ భగవాన్ రుద్రః సర్వాన్ మునిగణాన్ అపి

దక్షుని గొప్ప యజ్ఞంలో, విష్ణువు ముందుండగా, భగవంతుడైన రుద్రుడు దేవతలందరిని, మునుల గణాలనూ కాల్చేశాడు.

భద్రో నామ గణస్తేన ప్రేషితః పరమేష్ఠినా విప్రయోగేన దేవ్యా వై దుఃసహేనైవ సువ్రతాః

దేవిని విడిచిపోవడం తట్టుకోలేక, పరమేశ్వరుడు భద్ర అనే గణాన్ని పంపాడు, ఓ దీక్షతో ఉన్నవారూ!

సో ఽసృజద్ వీరభద్రశ్ చ గణేశాన్రోమజాఞ్ఛుభాన్ గణేశ్వరైః సమారుహ్య రథం భద్రః ప్రతాపవాన్

ఆయన వీరభద్రుడిని, తన జుట్టు నుండి పుట్టిన శుభమైన గణనాయకులను సృష్టించాడు. భద్రుడు, పరాక్రమశాలి, ఆ గణనాయకులతో రథంపై ఎక్కాడు.

గన్తుం చక్రే మతిం యస్య సారథిర్భగవానజః గణేశ్వరాశ్ చ తే సర్వే వివిధాయుధపాణయః

ఆయన వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతని రథసారధి అజన్ముడైన భగవంతుడు. ఆ గణనాయకులందరూ వివిధ ఆయుధాలు పట్టుకుని అతనితో కలిసి వెళ్లారు.

విమానైర్విశ్వతో భద్రైస్ తమన్వయురథో సురాః హిమవచ్ఛిఖరే రమ్యే హేమశృఙ్గే సుశోభనే

దేవతలు అందరూ మంగళకరమైన విమానాల్లో అన్ని దిశలకూ వెళ్ళి, హిమవంతపు అందమైన శిఖరంపై ఉన్న మెరిసే బంగారు కొండపై ఆయన వెంటపడ్డారు.

యజ్ఞవాటస్ తథా తస్య గఙ్గాద్వారసమీపతః తద్దేశే చైవ విఖ్యాతం శుభం కనఖలం ద్విజాః

ఆ గంగ ద్వారానికి దగ్గరగా యజ్ఞవాటిక ఉంది. ఆ ప్రాంతంలో, ఓ ద్విజులారా, ప్రసిద్ధమైన, మంగళకరమైన కనఖళం ఉంది.

దగ్ధుం వై ప్రేషితశ్చాసౌ భగవాన్ పరమేష్ఠినా తదోత్పాతో బభూవాథ లోకానాం భయశంసనః

అప్పుడు పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞతో ఆ భద్రుడు యజ్ఞాన్ని కాల్చడానికి పంపించబడ్డాడు. దాంతో భయంకరమైన అపశకునం ఏర్పడి, లోకాలకు భయాన్ని కలిగించింది.

పర్వతాశ్ చ వ్యశీర్యన్త ప్రచకమ్పే వసుంధరా మరుతశ్ చాప్య్ అఘూర్ణన్త చుక్షుభే మకరాలయః

పర్వతాలు చీలిపోయాయి, భూమి కంపించింది, గాలులు బలంగా ఊదాయి, సముద్రాల నివాసం కూడా కలతచెందింది.

అగ్నయో నైవ దీప్యన్తి న చ దీప్యతి భాస్కరః గ్రహాశ్ చ న ప్రకాశ్యన్తే న దేవా న చ దానవాః

అగ్నులు మండలేదు, సూర్యుడు ప్రకాశించలేదు, గ్రహాలు వెలుగు ఇవ్వలేదు, దేవతలు గానీ, దానవులు గానీ కనబడలేదు.

తతః క్షణాత్ ప్రవిశ్యైవ యజ్ఞవాటం మహాత్మనః రోమజైః సహితో భద్రః కాలాగ్నిరివచాపరః

తర్వాత, ఒక్క క్షణంలోనే భద్రుడు భైరవ గణాలతో కలిసి ఆ మహాత్ముని యజ్ఞవాటికలోకి ప్రవేశించాడు. అతడు మరణాగ్ని లా కనిపించాడు.

ఉవాచ భద్రో భగవాన్ దక్షం చామితతేజసమ్ సంపర్కాదేవ దక్షాద్య మునీన్దేవాన్ పినాకినా

ఆ భద్రుడు, అపారమైన తేజస్సుతో ఉన్న దక్షుని చూచి ఇలా అన్నాడు: 'పినాకిని సన్నిహితమవ్వడమే వల్ల, ఓ దక్షా, నువ్వు, మునులు, దేవతలు—'

దగ్ధుం సంప్రేషితశ్ చాహం భవన్తం సమునీశ్వరైః ఇత్యుక్త్వా యజ్ఞశాలాం తాం దదాహ గణపుఙ్గవః

'నిన్ను మునీశ్వరులతో కలిసి కాల్చమని నన్ను పంపించారు.' అని చెప్పి, ఆ గణాధిపతి ఆ యజ్ఞశాలని దహించేశాడు.

గణేశ్వరాశ్ చ సంక్రుద్ధా యూపానుత్పాట్య చిక్షిపుః ప్రస్తోత్రా సహ హోత్రా చ దగ్ధం చైవ గణేశ్వరైః

కోపంతో ఉన్న గణాధిపతులు యజ్ఞపు స్తంభాలను పీకి విసిరేశారు. ప్రస్తోతారులు, హోతారులతో పాటు వారందరినీ గణాధిపతులు కాల్చేశారు.

గృహీత్వా గణపాః సర్వాన్ గఙ్గాస్రోతసి చిక్షిపుః వీరభద్రో మహాతేజాః శక్రస్యోద్యచ్ఛతః కరమ్

గణాలు అందరినీ పట్టుకుని గంగానదిలో ప్రవాహంలో పడేశారు. మహాతేజస్సుతో ఉన్న వీరభద్రుడు ఇంద్రుడు ఎత్తిన చేయిని పట్టుకున్నాడు.

వ్యష్టమ్భయద్ అదీనాత్మా తథాన్యేషాం దివౌకసామ్ భగస్య నేత్రే చోత్పాట్య కరజాగ్రేణ లీలయా

ఆ భయములేని వీరభద్రుడు దానిని అడ్డేశాడు, ఇతర దేవతల చేతులను కూడా అలా చేశాడు. భగుడి కళ్ళను వేళ్లతో సులభంగా పీకి వేసాడు.

నిహత్య ముష్టినా దన్తాన్ పూష్ణశ్చైవం న్యపాతయత్ తథా చన్ద్రమసం దేవం పాదాఙ్గుష్ఠేన లీలయా

ఒక గుద్దుతో పూషణుని పళ్ళను కొట్టి పడగొట్టాడు. అలాగే, తన పాదపు బొటనవేలితో చంద్రుడిని కూడా సులభంగా నేలకూల్చాడు.

ఘర్షయామాస భగవాన్ వీరభద్రః ప్రతాపవాన్ చిఛేద చ శిరస్తస్య శక్రస్య భగవాన్ప్రభోః

వీరభద్రుడు తన పరాక్రమంతో ఇంద్రుని నెత్తిని తలవంచి, ఖడ్గంతో అతని తల నరికేశాడు.

వహ్నేర్హస్తద్వయం ఛిత్త్వా జిహ్వాముత్పాట్య లీలయా జఘాన మూర్ధ్ని పాదేన వీరభద్రో మహాబలః

అగ్నిదేవుని రెండు చేతులను నరికేసి, నాలుకను సులభంగా పీకి, ఆ మహాబలుడు వీరభద్రుడు అతని తలపై కాలితో కొట్టాడు.