లిఙ్గపురాణమ్

తథైనాం పుత్రకామస్య ధ్యాయతః పరమేష్ఠినః ప్రదదౌ దేవదేవేశః చతుష్పాదాం జగద్గురుః

అలా కుమారుని కోరికతో ధ్యానం చేస్తున్న బ్రహ్మకు, దేవతల దేవుడు, జగద్గురు, నాలుగు కాళ్లు కలిగిన ఆ దేవిని ఇచ్చాడు.

తతస్తాం ధ్యానయోగేన విదిత్వా పరమేశ్వరీమ్ బ్రహ్మా లోకగురోః సో ఽథ ప్రతిపేదే మహేశ్వరీమ్

తర్వాత, ధ్యానయోగంతో పరమేశ్వరిని తెలుసుకుని, లోకగురువు అయిన బ్రహ్మ, ఆ మహేశ్వరిని స్వీకరించాడు.

గాయత్రీం తు తతో రౌద్రీం ధ్యాత్వా బ్రహ్మానుయన్త్రితః ఇత్యేతాం వైదికీం విద్యాం రౌద్రీం గాయత్రీమీరితామ్

అనంతరం, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో రౌద్రీ గాయత్రీని ధ్యానించి, ఈ విధంగా రౌద్రీ గాయత్రీ అనే వైదిక విద్యను పొందాడు.

జపిత్వా తు మహాదేవీం బ్రహ్మా లోకనమస్కృతామ్ ప్రపన్నస్తు మహాదేవం ధ్యానయుక్తేన చేతసా

అప్పుడా మహాదేవిని, లోకాలందరూ పూజించే దేవిని జపించి, ధ్యానంతో మనస్సు నింపుకుని మహాదేవుని ఆశ్రయించాడు.

తతస్తస్య మహాదేవో దివ్యయోగం బహుశ్రుతమ్ ఐశ్వర్యం జ్ఞానసంపత్తిం వైరాగ్యం చ దదౌ ప్రభుః

తర్వాత ఆ ప్రభువు అతనికి దివ్యయోగాన్ని, విస్తృతమైన జ్ఞానాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని, జ్ఞానసంపదను, వైరాగ్యాన్ని ప్రసాదించాడు.

తతో ఽస్య పార్శ్వతో దివ్యాః ప్రాదుర్భూతాః కుమారకాః పీతమాల్యాంబరధరాః పీతస్రగనులేపనాః

అతని పక్కనుండి పసుపు పూలమాలలు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన, పసుపు లేపనాలు వేసుకున్న దివ్య బాలురు ప్రత్యక్షమయ్యారు.

పీతాభోష్ణీషశిరసః పీతాస్యాః పీతమూర్ధజాః తతో వర్షసహస్రాన్త ఉషిత్వా విమలౌజసః

వాళ్ల తలపై పసుపు పాగలు, ముఖాలు, జుట్టు అన్నీ పసుపు రంగులో మెరిసిపోయాయి. అలా వారు సహస్రాబ్దకాలం అక్కడ పవిత్రమైన తేజస్సుతో నివసించారు.

యోగాత్మానస్తపోహ్లాదాః బ్రాహ్మణానాం హితైషిణః ధర్మయోగబలోపేతా మునీనాం దీర్ఘసత్త్రిణామ్

వారు యోగంలో లీనమైనవారు, తపస్సులో ఆనందించే వారు, బ్రాహ్మణుల మేలు కోరేవారు, ధర్మయోగబలంతో నిండిన వారు, దీర్ఘయజ్ఞాలు చేసే మునులు.

ఉపదిశ్య మహాయోగం ప్రవిష్టాస్తే మహేశ్వరమ్ ఏవమేతేన విధినా యే ప్రపన్నా మహేశ్వరమ్

వారు మహాయోగాన్ని బోధించి, చివరకు మహేశ్వరునిలో లీనమయ్యారు. ఈ విధంగా మహేశ్వరుని ఆశ్రయించే వారు కూడా అంతే.

అన్యే ఽపి నియతాత్మానో ధ్యానయుక్తా జితేన్ద్రియాః తే సర్వే పాపముత్సృజ్య విమలా బ్రహ్మవర్చసః

ఇంకా ఇతరులు కూడా, మనస్సు నియంత్రించుకుని, ధ్యానంలో లీనమై, ఇంద్రియాలను జయించి, పాపాన్ని వదిలేసి, నిర్మలమైన బ్రహ్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు.

ప్రవిశన్తి మహాదేవం రుద్రం తే త్వపునర్భవాః

వారు మహాదేవుడు రుద్రునిలో లీనమై, మళ్ళీ జన్మించరు.

తతస్తస్మిన్గతే కల్పే పీతవర్ణే స్వయంభువః పునరన్యః ప్రవృత్తస్తు కల్పో నామ్నాసితస్తు సః

ఆ కాల్పం ముగిసిన తరువాత, పసుపు వర్ణం కలిగిన యుగంలో, స్వయంభువు మరొక కాల్పాన్ని, ఆసిత అనే పేరుతో ప్రారంభించాడు.

ఏకార్ణవే తదా వృత్తే దివ్యే వర్షసహస్రకే స్రష్టుకామః ప్రజా బ్రహ్మా చిన్తయామాస దుఃఖితః

అప్పుడు ఆ ఒక్క సముద్రంలో వెయ్యేళ్ళ దివ్యకాలం గడిచిన తరువాత, బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టి చేయాలని ఆశించి, బాధతో ఆలోచించాడు.

తస్య చిన్తయమానస్య పుత్రకామస్య వై ప్రభోః కృష్ణః సమభవద్వర్ణో ధ్యాయతః పరమేష్ఠినః

అలా తనకు కుమారుల కావాలని కోరుకుంటూ ఆలోచిస్తున్న ఆ పరమేశ్వరునికి, ధ్యానంలో లీనుడై ఉండగా, ఆయన వర్ణం నల్లగా మారింది.

అథాపశ్యన్మహాతేజాః ప్రాదుర్భూతం కుమారకమ్ కృష్ణవర్ణం మహావీర్యం దీప్యమానం స్వతేజసా

తర్వాత, ఆ మహాతేజస్సు కలవాడు, నల్లవర్ణంలో, గొప్ప శక్తితో, తన స్వంత తేజస్సుతో మెరిసే కుమారుణ్ణి ప్రత్యక్షంగా చూశాడు.

కృష్ణాంబరధరోష్ణీషం కృష్ణయజ్ఞోపవీతినమ్ కృష్ణేన మౌలినా యుక్తం కృష్ణస్రగనులేపనమ్

ఆ బాలుడు నల్లని వస్త్రాలు, నల్లని పాగ, నల్లయజ్ఞోపవీతం ధరించి, నల్లని జడ, నల్లని పూలమాల, నల్లని లేపనాలతో అలంకరించబడ్డాడు.

స తం దృష్ట్వా మహాత్మానమ్ అఘోరం ఘోరవిక్రమమ్ వవన్దే దేవదేవేశమ్ అద్భుతం కృష్ణపిఙ్గలమ్

ఆ అద్భుతమైన, నల్ల-పింగళ వర్ణం కలిగిన, భయంకరమైనా భయపడనివాడైన దేవదేవుని చూసి, బ్రహ్ముడు నమస్కరించాడు.

ప్రాణాయామపరః శ్రీమాన్ హృది కృత్వా మహేశ్వరమ్ మనసా ధ్యానుయుక్తేన ప్రపన్నస్తు తమీశ్వరమ్

ప్రాణాయామంలో లీనమై, మహేశ్వరుని హృదయంలో స్థాపించి, మనస్సు ధ్యానంలో నిమగ్నమై, ఆ ప్రభువుని ఆశ్రయించాడు.

అఘోరం తు తతో బ్రహ్మా బ్రహ్మరూపం వ్యచిన్తయత్ తథా వై ధ్యాయమానస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః

అప్పుడు బ్రహ్ముడు, అఘోరుని బ్రహ్మ రూపంగా ఊహించాడు. అలా పరమేశ్వరుడు ధ్యానంలో లీనమై ఉన్నప్పుడు,

ప్రదదౌ దర్శనం దేవో హ్య్ అఘోరో ఘోరవిక్రమః అథాస్య పార్శ్వతః కృష్ణాః కృష్ణస్రగనులేపనాః

అఘోరుడు, భయంకరమైన శక్తితో, బ్రహ్ముడికి దర్శనం ఇచ్చాడు. వెంటనే అతని పక్కనుండి నల్లని పూలమాలలు, నల్లని లేపనాలు ధరించిన బాలురు ప్రత్యక్షమయ్యారు.

చత్వారస్తు మహాత్మానః సంబభూవుః కుమారకాః కృష్ణః కృష్ణశిఖశ్చైవ కృష్ణాస్యః కృష్ణవస్త్రధృక్

నాలుగు మహాత్ములు, బాలురుగా జన్మించారు — కృష్ణ, కృష్ణశిఖ, కృష్ణాస్య, కృష్ణవస్త్రధారి.

తతో వర్షసహస్రం తు యోగతః పరమేశ్వరమ్ ఉపాసిత్వా మహాయోగం శిష్యేభ్యః ప్రదదుః పునః

ఆ తర్వాత, వారు వెయ్యేళ్ళ పాటు యోగబలంతో పరమేశ్వరుని ఆరాధించారు. మళ్ళీ, ఆ మహాయోగాన్ని తమ శిష్యులకు బోధించారు.

యోగేన యోగసమ్పన్నాః ప్రవిశ్య మనసా శివమ్ అమలం నిర్గుణం స్థానం ప్రవిష్టా విశ్వమీశ్వరమ్

యోగంలో నిపుణులై, మనసుతో నిర్మలమైన, గుణరహితమైన శివుని లోనికి ప్రవేశించి, విశ్వేశ్వరుని స్థానాన్ని పొందారు.

ఏవమేతేన యోగేన యే ఽపి చాన్యే మనీషిణః చిన్తయన్తి మహాదేవం గన్తారో రుద్రమవ్యయమ్

ఇలా, ఈ యోగంతో ఇతర జ్ఞానులు కూడా మహాదేవుడిని ధ్యానిస్తూ, అవినాశి అయిన రుద్రుని చేరుకుంటారు.

తతస్తస్మిన్ గతే కల్పే కృష్ణవర్ణే భయానకే తుష్టావ దేవదేవేశం బ్రహ్మా తం బ్రహ్మరూపిణమ్

అలా ఆ కల్పం ముగిసిన తర్వాత, ఆ భయంకరమైన కృష్ణవర్ణ యుగంలో, బ్రహ్మ దేవదేవేశ్వరుని, బ్రహ్మరూపాన్ని ధరించిన వాడిని స్తుతించాడు.

అనుగృహ్య తతస్తుష్టో బ్రహ్మాణమవదద్ధరః అనేనైవ తు రూపేణ సంహరామి న సంశయః

ఆపైన, హరుడు సంతోషంతో బ్రహ్మను ఇలా అనాడు: 'ఈ రూపంతోనే నేను సంహారం చేస్తాను — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'

బ్రహ్మహత్యాదికాన్ ఘోరాంస్ తథాన్యానపి పాతకాన్ హీనాంశ్చైవ మహాభాగ తథైవ వివిధాన్యపి

ఓ మహాభాగ, బ్రహ్మహత్య వంటి భయంకరమైన పాపాలను, అలాగే ఇతర దోషాలను, చిన్న చిన్న తప్పులను కూడా నేను నాశనం చేస్తాను.

ఉపపాతకమప్యేవం తథా పాపాని సువ్రత మానసాని సుతీక్ష్ణాని వాచికాని పితామహ

అలాగే, ఉపపాతకాలు, మనసులో కలిగే తీవ్రమైన పాపాలు, మాటలతో చేసే దోషాలు అన్నీ నేను తొలగిస్తాను, ఓ పితామహ.

కాయికాని సుమిశ్రాణి తథా ప్రాసంగికాని చ బుద్ధిపూర్వం కృతాన్యేవ సహజాగన్తుకాని చ

శరీరంతో చేసే పాపాలు, కలిసిపోయినవి, అనుకోకుండా జరిగేవి, జాగ్రత్తగా చేసినవి, సహజంగా లేదా యాదృచ్ఛికంగా జరిగేవి — ఇవన్నీ నేను తొలగిస్తాను.