లిఙ్గపురాణమ్

ఏకత్రింశత్తమః కల్పః పీతవాసా ఇతి స్మృతః బ్రహ్మా యత్ర మహాభాగః పీతవాసా బభూవ హ

ముప్పై ఒకటవ కల్పం పీతవాసా అని ప్రసిద్ధి. అందులో మహాభాగుడైన బ్రహ్మ పీతవాసుడిగా అవతరించాడు.

ధ్యాయతః పుత్రకామస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ప్రాదుర్భూతో మహాతేజాః కుమారః పీతవస్త్రధృక్

కుమారుని కోరికతో పరమేశ్ఠి బ్రహ్మ ధ్యానం చేస్తున్నప్పుడు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన మహాతేజస్సుతో కూడిన యువకుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

పీతగన్ధానులిప్తాఙ్గః పీతమాల్యాంబరో యువా హేమయజ్ఞోపవీతశ్ చ పీతోష్ణీషో మహాభుజః

ఆ యువకుని శరీరానికి పసుపు సువాసన పూసి, పసుపు పూలమాలలు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, బంగారు యజ్ఞోపవీతం, పసుపు పాగ, బలమైన భుజాలు ఉన్నాయి.

తం దృష్ట్వా ధ్యానసంయుక్తో బ్రహ్మా లోకమహేశ్వరమ్ మనసా లోకధాతారం ప్రపేదే శరణం విభుమ్

అతన్ని చూసి, ధ్యానంలో లీనమైన బ్రహ్మ, లోకములకు అధిపతిని, సృష్టికర్తను మనసులో ఆశ్రయంగా తీసుకున్నాడు.

తతో ధ్యానగతస్తత్ర బ్రహ్మా మాహేశ్వరీం వరామ్ గాం విశ్వరూపాం దదృశే మహేశ్వరముఖాచ్చ్యుతామ్

ఆ తరువాత, ధ్యానంలో ఉన్న బ్రహ్మకు, మహాదేవుని ముఖం నుండి ఉద్భవించిన విశ్వరూపిణి, గొప్ప మాహేశ్వరీ అయిన భూమాతను దర్శించాడు.

చతుష్పదాం చతుర్వక్త్రాం చతుర్హస్తాం చతుఃస్తనీమ్ చతుర్నేత్రాం చతుఃశృఙ్గీం చతుర్దంష్ట్రాం చతుర్ముఖీమ్

ఆమెకు నాలుగు కాళ్లు, నాలుగు ముఖాలు, నాలుగు చేతులు, నాలుగు వక్షోజాలు, నాలుగు కళ్ళు, నాలుగు కొమ్ములు, నాలుగు పళ్ళు, నాలుగు నోర్లు ఉన్నాయి.

ద్వాత్రింశద్గుణసంయుక్తామ్ ఈశ్వరీం సర్వతోముఖీమ్ స తాం దృష్ట్వా మహాతేజా మహాదేవీం మహేశ్వరీమ్

ముప్పై రెండు లక్షణాలతో, అన్ని దిక్కులవైపు ముఖాలు కలిగి, పరిపూర్ణమైన ఆ మహాదేవిని, మహాతేజస్సుతో కూడిన మహాదేవిని బ్రహ్మ చూశాడు.

పునరాహ మహాదేవః సర్వదేవనమస్కృతః మతిః స్మృతిర్బుద్ధిరితి గాయమానః పునః పునః

అప్పుడు అందరు దేవతలు పూజించే మహాదేవుడు, మళ్లీ మళ్లీ 'మతి, స్మృతి, బుద్ధి' అని పాడుతూ ఉన్నాడు.

ఏహ్యేహీతి మహాదేవి సాతిష్ఠత్ప్రాఞ్జలిర్విభుమ్ విశ్వమావృత్య యోగేన జగత్సర్వం వశీకురు

'రా రా మహాదేవి!' అని చేతులు జోడించి నిలబడి, యోగబలంతో విశ్వాన్ని ఆవరించి, జగత్తు అంతటినీ తన ఆధీనంలోకి తీసుకొచ్చాడు.

అథ తామాహ దేవేశో రుద్రాణీ త్వం భవిష్యసి బ్రాహ్మణానాం హితార్థాయ పరమార్థా భవిష్యసి

అప్పుడు దేవతాధిపతి ఆమెతో, 'నీవు రుద్రాణిగా అవుతావు. బ్రాహ్మణుల మేలుకోసం, పరమార్థంగా మారుతావు' అని చెప్పాడు.

తథైనాం పుత్రకామస్య ధ్యాయతః పరమేష్ఠినః ప్రదదౌ దేవదేవేశః చతుష్పాదాం జగద్గురుః

అలా కుమారుని కోరికతో ధ్యానం చేస్తున్న బ్రహ్మకు, దేవతల దేవుడు, జగద్గురు, నాలుగు కాళ్లు కలిగిన ఆ దేవిని ఇచ్చాడు.

తతస్తాం ధ్యానయోగేన విదిత్వా పరమేశ్వరీమ్ బ్రహ్మా లోకగురోః సో ఽథ ప్రతిపేదే మహేశ్వరీమ్

తర్వాత, ధ్యానయోగంతో పరమేశ్వరిని తెలుసుకుని, లోకగురువు అయిన బ్రహ్మ, ఆ మహేశ్వరిని స్వీకరించాడు.

గాయత్రీం తు తతో రౌద్రీం ధ్యాత్వా బ్రహ్మానుయన్త్రితః ఇత్యేతాం వైదికీం విద్యాం రౌద్రీం గాయత్రీమీరితామ్

అనంతరం, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో రౌద్రీ గాయత్రీని ధ్యానించి, ఈ విధంగా రౌద్రీ గాయత్రీ అనే వైదిక విద్యను పొందాడు.

జపిత్వా తు మహాదేవీం బ్రహ్మా లోకనమస్కృతామ్ ప్రపన్నస్తు మహాదేవం ధ్యానయుక్తేన చేతసా

అప్పుడా మహాదేవిని, లోకాలందరూ పూజించే దేవిని జపించి, ధ్యానంతో మనస్సు నింపుకుని మహాదేవుని ఆశ్రయించాడు.

తతస్తస్య మహాదేవో దివ్యయోగం బహుశ్రుతమ్ ఐశ్వర్యం జ్ఞానసంపత్తిం వైరాగ్యం చ దదౌ ప్రభుః

తర్వాత ఆ ప్రభువు అతనికి దివ్యయోగాన్ని, విస్తృతమైన జ్ఞానాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని, జ్ఞానసంపదను, వైరాగ్యాన్ని ప్రసాదించాడు.

తతో ఽస్య పార్శ్వతో దివ్యాః ప్రాదుర్భూతాః కుమారకాః పీతమాల్యాంబరధరాః పీతస్రగనులేపనాః

అతని పక్కనుండి పసుపు పూలమాలలు, పసుపు వస్త్రాలు ధరించిన, పసుపు లేపనాలు వేసుకున్న దివ్య బాలురు ప్రత్యక్షమయ్యారు.

పీతాభోష్ణీషశిరసః పీతాస్యాః పీతమూర్ధజాః తతో వర్షసహస్రాన్త ఉషిత్వా విమలౌజసః

వాళ్ల తలపై పసుపు పాగలు, ముఖాలు, జుట్టు అన్నీ పసుపు రంగులో మెరిసిపోయాయి. అలా వారు సహస్రాబ్దకాలం అక్కడ పవిత్రమైన తేజస్సుతో నివసించారు.

యోగాత్మానస్తపోహ్లాదాః బ్రాహ్మణానాం హితైషిణః ధర్మయోగబలోపేతా మునీనాం దీర్ఘసత్త్రిణామ్

వారు యోగంలో లీనమైనవారు, తపస్సులో ఆనందించే వారు, బ్రాహ్మణుల మేలు కోరేవారు, ధర్మయోగబలంతో నిండిన వారు, దీర్ఘయజ్ఞాలు చేసే మునులు.

ఉపదిశ్య మహాయోగం ప్రవిష్టాస్తే మహేశ్వరమ్ ఏవమేతేన విధినా యే ప్రపన్నా మహేశ్వరమ్

వారు మహాయోగాన్ని బోధించి, చివరకు మహేశ్వరునిలో లీనమయ్యారు. ఈ విధంగా మహేశ్వరుని ఆశ్రయించే వారు కూడా అంతే.

అన్యే ఽపి నియతాత్మానో ధ్యానయుక్తా జితేన్ద్రియాః తే సర్వే పాపముత్సృజ్య విమలా బ్రహ్మవర్చసః

ఇంకా ఇతరులు కూడా, మనస్సు నియంత్రించుకుని, ధ్యానంలో లీనమై, ఇంద్రియాలను జయించి, పాపాన్ని వదిలేసి, నిర్మలమైన బ్రహ్మతేజస్సుతో ప్రకాశిస్తారు.

ప్రవిశన్తి మహాదేవం రుద్రం తే త్వపునర్భవాః

వారు మహాదేవుడు రుద్రునిలో లీనమై, మళ్ళీ జన్మించరు.

తతస్తస్మిన్గతే కల్పే పీతవర్ణే స్వయంభువః పునరన్యః ప్రవృత్తస్తు కల్పో నామ్నాసితస్తు సః

ఆ కాల్పం ముగిసిన తరువాత, పసుపు వర్ణం కలిగిన యుగంలో, స్వయంభువు మరొక కాల్పాన్ని, ఆసిత అనే పేరుతో ప్రారంభించాడు.

ఏకార్ణవే తదా వృత్తే దివ్యే వర్షసహస్రకే స్రష్టుకామః ప్రజా బ్రహ్మా చిన్తయామాస దుఃఖితః

అప్పుడు ఆ ఒక్క సముద్రంలో వెయ్యేళ్ళ దివ్యకాలం గడిచిన తరువాత, బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టి చేయాలని ఆశించి, బాధతో ఆలోచించాడు.

తస్య చిన్తయమానస్య పుత్రకామస్య వై ప్రభోః కృష్ణః సమభవద్వర్ణో ధ్యాయతః పరమేష్ఠినః

అలా తనకు కుమారుల కావాలని కోరుకుంటూ ఆలోచిస్తున్న ఆ పరమేశ్వరునికి, ధ్యానంలో లీనుడై ఉండగా, ఆయన వర్ణం నల్లగా మారింది.

అథాపశ్యన్మహాతేజాః ప్రాదుర్భూతం కుమారకమ్ కృష్ణవర్ణం మహావీర్యం దీప్యమానం స్వతేజసా

తర్వాత, ఆ మహాతేజస్సు కలవాడు, నల్లవర్ణంలో, గొప్ప శక్తితో, తన స్వంత తేజస్సుతో మెరిసే కుమారుణ్ణి ప్రత్యక్షంగా చూశాడు.

కృష్ణాంబరధరోష్ణీషం కృష్ణయజ్ఞోపవీతినమ్ కృష్ణేన మౌలినా యుక్తం కృష్ణస్రగనులేపనమ్

ఆ బాలుడు నల్లని వస్త్రాలు, నల్లని పాగ, నల్లయజ్ఞోపవీతం ధరించి, నల్లని జడ, నల్లని పూలమాల, నల్లని లేపనాలతో అలంకరించబడ్డాడు.

స తం దృష్ట్వా మహాత్మానమ్ అఘోరం ఘోరవిక్రమమ్ వవన్దే దేవదేవేశమ్ అద్భుతం కృష్ణపిఙ్గలమ్

ఆ అద్భుతమైన, నల్ల-పింగళ వర్ణం కలిగిన, భయంకరమైనా భయపడనివాడైన దేవదేవుని చూసి, బ్రహ్ముడు నమస్కరించాడు.

ప్రాణాయామపరః శ్రీమాన్ హృది కృత్వా మహేశ్వరమ్ మనసా ధ్యానుయుక్తేన ప్రపన్నస్తు తమీశ్వరమ్

ప్రాణాయామంలో లీనమై, మహేశ్వరుని హృదయంలో స్థాపించి, మనస్సు ధ్యానంలో నిమగ్నమై, ఆ ప్రభువుని ఆశ్రయించాడు.

అఘోరం తు తతో బ్రహ్మా బ్రహ్మరూపం వ్యచిన్తయత్ తథా వై ధ్యాయమానస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః

అప్పుడు బ్రహ్ముడు, అఘోరుని బ్రహ్మ రూపంగా ఊహించాడు. అలా పరమేశ్వరుడు ధ్యానంలో లీనమై ఉన్నప్పుడు,