లిఙ్గపురాణమ్

రాత్రౌ చేన్ద్రధనుః పశ్యేద్ దివా నక్షత్రమణ్డలమ్ పరనేత్రేషు చాత్మానం న పశ్యేన్న స జీవతి

రాత్రిపూట ఇంద్రధనుస్సు కనిపిస్తే, లేదా పగలు నక్షత్రాల వలయం కనిపిస్తే, లేదా పరుల కళ్లలో తన ప్రతిబింబం కనిపించకపోతే, ఆ వ్యక్తి బ్రతికుండడు.

నేత్రమేకం స్రవేద్యస్య కర్ణౌ స్థానాచ్చ భ్రశ్యతః వక్రా చ నాసా భవతి విజ్ఞేయో గతజీవితః

ఒకవాడి ఒక కన్ను నీరు కారితే, లేదా చెవులు స్థానంలో ఉండకపోతే, లేదా ముక్కు వంకరగా మారితే, అతని ప్రాణం పోయిందని గ్రహించాలి.

యస్య కృష్ణా ఖరా జిహ్వా పద్మాభాసం చ వై ముఖమ్ గణ్డే వా పిణ్డికారక్తే తస్య మృత్యురుపస్థితః

ఎవరికి నల్లగా, గట్టిగా నాలుక ఉంటే, లేదా ముఖం పద్మం లాగా కనిపిస్తే, లేదా చెంపపై ఎర్రగా ఉబ్బిన చోటు ఉంటే, అతనికి మరణం సమీపంలోనే ఉంది.

ముక్తకేశో హసంశ్చైవ గాయన్నృత్యంశ్ చ యో నరః యామ్యామభిముఖం గచ్ఛేత్ తదన్తం తస్య జీవితమ్

ఎవరైనా జుట్టు వదిలేసి, నవ్వుతూ, పాడుతూ, నర్తిస్తూ, దక్షిణ దిశగా నడిచితే, అతని జీవితం ముగిసిపోతుంది.

యస్య శ్వేతఘనాభాసా శ్వేతసర్షపసంనిభా శ్వేతా చ మూర్తిర్హ్యసకృత్ తస్య మృత్యురుపస్థితః

ఎవరికి రూపం మళ్లీ మళ్లీ తెల్లగా, ముదురు తెల్లగా, లేదా తెల్ల ఆవిరి గింజల్లా, లేదా పూర్తిగా తెల్లగా కనిపిస్తే, అతనికి మరణం దగ్గరగా ఉంది.

ఉష్ట్రా వా రాసభా వాభియుక్తాః స్వప్నే రథే శుభాః యస్య సో ఽపి న జీవేత్తు దక్షిణాభిముఖో గతః

ఒకవాడు కలలో ఒంటెలు లేదా గాడిదలు మంచి రథానికి జోడించబడినట్టు చూస్తే, ముఖ్యంగా దక్షిణ దిశగా వెళ్తే, అతను బ్రతికుండడు.

ద్వే వాథ పరమే ఽరిష్టే ఏకీభూతః పరం భవేత్ ఘోషం న శృణుయాత్కర్ణే జ్యోతిర్ నేత్రే న పశ్యతి

ఒకరికి రెండు లేదా అత్యంత భయంకరమైన అపశకునాలు కలిసిపోతే, చెవిలో శబ్దం వినిపించకపోతే, కన్నులో వెలుగు కనిపించకపోతే, అది ఘోర సంకేతం.

శ్వభ్రే యో నిపతేత్స్వప్నే ద్వారం చాపి పిధీయతే న చోత్తిష్ఠతి యః శ్వభ్రాత్ తదన్తం తస్య జీవితమ్

ఒకవాడు కలలో గోతిలో పడిపోతే, లేదా తలుపు మూసివేయబడితే, ఆ గోతిలోంచి లేవకపోతే, అతని జీవితం అంతమవుతుంది.

ముఖస్య శోషః సుషిరా చ నాభిరత్యుష్ణమూత్రో విషమస్థ ఏవ

ముఖం పొడిగా ఉండటం, నాభి లోపలికి పోవడం, మూత్రం చాలా వేడిగా ఉండటం—ఇలాంటి వాడి స్థితి ప్రమాదకరం.

దివా వా యది వా రాత్రౌ ప్రత్యక్షం యో నిహన్యతే హన్తారం న చ పశ్యేచ్చ స గతాయుర్న జీవతి

పగలు అయినా రాత్రి అయినా ఎవరో బహిరంగంగా హత్య చేస్తే, హంతకుడిని చూడలేకపోతే, అతని ప్రాణం పోయింది; బ్రతికుండడు.

అగ్నిప్రవేశం కురుతే స్వప్నాన్తే యస్తు మానవః స్మృతిం నోపలభేచ్చాపి తదన్తం తస్య జీవితమ్

ఒకవాడు కల చివరలో అగ్నిలోకి వెళ్తే, లేదా జ్ఞాపకం గుర్తు పెట్టుకోలేకపోతే, అతని జీవితం ముగిసిపోతుంది.

యస్తు ప్రావరణం శుక్లం స్వకం పశ్యతి మానవః కృష్ణం రక్తమపి స్వప్నే తస్య మృత్యురుపస్థితః

ఒకవాడు తన తెల్ల దుస్తులు, లేదా నల్ల, ఎరుపు దుస్తులు కలలో చూస్తే, అతనికి మరణం దగ్గరగా ఉంది.

అరిష్టే సూచితే దేహే తస్మిన్కాల ఉపస్థితే త్యక్త్వా ఖేదం విషాదం చ ఉపేక్షేద్ బుద్ధిమాన్ నరః

ఇలాంటి అపశకునాలు శరీరంలో కనిపించి, సమయం వచ్చినప్పుడు, జ్ఞానవంతుడు బాధను, నిరాశను వదిలేసి, నిర్లిప్తంగా ఉండాలి.

ప్రాచీం వా యది వోదీచీం దిశం నిష్క్రమ్య వై శుచిః సమే ఽతిస్థావరే దేశే వివిక్తే జన్తువర్జితే

తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశగా బయలుదేరి, పరిశుద్ధమైన, సమతలమైన, బలమైన, ఒంటరిగా, జంతువులు లేని ప్రదేశంలో ఉండాలి.

ఉదఙ్ముఖః ప్రాఙ్ముఖో వా స్వస్థశ్ చాచాన్త ఏవ చ స్వస్తికేనోపవిష్టస్తు నమస్కృత్వా మహేశ్వరమ్

ఉత్తరముఖంగా లేదా తూర్పు ముఖంగా, ప్రశాంతంగా, స్థిరంగా, స్వస్తికాసనంలో కూర్చుని, మహేశ్వరునికి నమస్కరించాలి.

సమకాయశిరోగ్రీవో ధారయన్ నావలోకయేత్ యథా దీపో నివాతస్థో నేఙ్గతే సోపమా స్మృతా

శరీరం, తల, మెడ నేరుగా ఉంచి, చుట్టూ చూడకుండా, గాలి లేని చోట దీపం ఎలా కదలకుండా ఉంటుందో, అలా ఉండాలి.

ప్రాగుదక్ప్రవణే దేశే తథా యుఞ్జీత శాస్త్రవిత్ కామం వితర్కం ప్రీతిం చ సుఖదుఃఖే ఉభే తథా

తూర్పు లేదా ఉత్తర వైపు ఒరిగిన ప్రదేశంలో, శాస్త్రజ్ఞుడు కోరిక, సందేహం, ఆనందం, సుఖదుఃఖాలను వదిలిపెట్టి సాధన చేయాలి.

నిగృహ్య మనసా సర్వం శుక్లం ధ్యానమ్ అనుస్మరేత్ ఘ్రాణే చ రసనే నిత్యం చక్షుషీ స్పర్శనే తథా

మనసుతో అన్నింటిని అదుపులో ఉంచి, ఎప్పుడూ పవిత్రమైన ధ్యానాన్ని nose, నాలుక, కళ్ళు, మరియు స్పర్శలో నిలిపి, నిరంతరం గుర్తుపెట్టుకోవాలి.

శ్రోత్రే మనసి బుద్ధౌ చ తత్ర వక్షసి ధారయేత్ కాలకర్మాణి విజ్ఞాయ సమూహేష్వేవ నిత్యశః

వినికిలో, మనసులో, బుద్ధిలో, అలాగే ఛాతిలో కూడా దాన్ని నిలిపి, కాలాన్ని, పనులను తెలుసుకుని, సమూహాల్లో ఎప్పుడూ దాన్ని నిలిపి contemplat చేయాలి.

ద్వాదశాధ్యాత్మమిత్యేవం యోగధారణముచ్యతే శతమర్ధశతం వాపి ధారణాం మూర్ధ్ని ధారయేత్

ఇలా, పన్నెండు విధాల అంతరంగ సాధనాన్ని యోగ ధారణ అంటారు. వందసార్లు లేదా యాభైసార్లు ఆ ధారణను తలపై నిలిపి సాధించాలి.

ఖిన్నస్య ధారణాయోగాద్ వాయురూర్ధ్వం ప్రవర్తతే తతశ్చాపూరయేద్ దేహమ్ ఓఙ్కారేణ సమన్వితః

ధారణ లేక అలసిపోయినవారికి శ్వాస పైకి పోతుంది. అప్పుడు, ఓంకారంతో కూడిన శ్వాసను శరీరాన్ని నింపాలి.

తథౌంకారమయో యోగీ అక్షరే త్వక్షరీ భవేత్ అత ఊర్ధ్వం ప్రవక్ష్యామి ఓఙ్కారప్రాప్తిలక్షణమ్

ఇలా యోగి ఓంకారమయుడవుతాడు; అక్షరంలో అక్షరుడవుతాడు. ఇప్పుడు ఓంకారాన్ని పొందడంలో ఉన్న లక్షణాలను వివరించబోతున్నాను.

ఏష త్రిమాత్రో విజ్ఞేయో వ్యఞ్జనం చాత్ర చేశ్వరః ప్రథమా విద్యుతీ మాత్రా ద్వితీయా తామసీ స్మృతా

ఇది మూడు మాపడులతో కూడినదిగా తెలుసుకోవాలి. ఇక్కడ ఉన్న వ్యంజనం అంటే పరమేశ్వరుడు. మొదటి మాపడు మెరుపులా ఉంటుంది, రెండవది తామసికంగా గుర్తించబడుతుంది.

తృతీయాం నిర్గుణాం చైవ మాత్రామక్షరగామినీమ్ గాన్ధారీ చైవ విజ్ఞేయా గాన్ధారస్వరసంభవా

మూడవ మాపడు గుణరహితమైనది, అది అక్షరానికి దారి తీస్తుంది. ఇది గాంధారి అని కూడా తెలుసుకోవాలి, గాంధార స్వరంలోనుంచి పుట్టింది.

పిపీలికాగతిస్పర్శా ప్రయుక్తా మూర్ధ్ని లక్ష్యతే యథా ప్రయుక్త ఓఙ్కారః ప్రతినిర్యాతి మూర్ధని

పిపీలికా నడకలాంటిది స్పర్శగా ఉపయోగించినప్పుడు, అది తలపై కనిపిస్తుంది. అలాగే ఓంకారాన్ని ఉపయోగించినప్పుడు, అది తలపై బయటకు వెళ్తుంది.

తథౌంకారమయో యోగీ త్వ్ అక్షరీ త్వక్షరీ భవేత్ ప్రణవో ధనుః శరో హ్యాత్మా బ్రహ్మలక్షణముచ్యతే

ఇలా యోగి ఓంకారమయుడవుతాడు; అక్షరంలో అక్షరుడవుతాడు. ప్రణవం విల్లు, ఆత్మ బాణం, బ్రహ్మ లక్ష్యం అని చెప్పబడింది.

అప్రమత్తేన వేద్ధవ్యం శరవత్ తన్మయో భవేత్ ఓమిత్యేకాక్షరం హ్యేతద్ గుహాయాం నిహితం పదమ్

జాగ్రత్తగా ఉండేవాడు ఆ లక్ష్యాన్ని బాణంలా ఛేదించాలి; అతడు దానితో ఏకమవాలి. ఓం అనే ఒక్క అక్షరం హృదయ గుహలో దాగిన పరమపదంగా ఉంది.

ఓమిత్యేతత్త్రయో లోకాస్ త్రయో వేదాస్త్రయో ఽగ్నయః విష్ణుక్రమాస్త్రయస్త్వేతే ఋక్సామాని యజూంషి చ

ఓం అంటే మూడు లోకాలు, మూడు వేదాలు, మూడు అగ్నులు; ఇవే విష్ణువు మూడు అడుగులు, ఋక్, సామ, యజుర్వేదాలు కూడా.

మాత్రా చార్ధం చ తిస్రస్తు విజ్ఞేయాః పరమార్థతః తత్ప్రయుక్తస్తు యో యోగీ తస్య సాలోక్యమాప్నుయాత్

మూడు మాపడులు, అర మాపడును నిజంగా తెలుసుకోవాలి. దాన్ని సాధించే యోగికి ఆ లోకంతో ఏకత్వం లభిస్తుంది.