లిఙ్గపురాణమ్

పణ్యం ప్రసారితం చైవ వర్ణాశ్రమవిభాగశః శుచిరాకరజం తేషాం శ్వా మృగగ్రహణే శుచిః

వివిధ వర్ణాశ్రమాలకు అనుగుణంగా ప్రదర్శించిన వస్తువులు భూగర్భంలోనుంచి తీసినవైతే అవి శుద్ధమైనవే. కుక్క అడవి జంతువులను పట్టుకున్నప్పుడు అది కూడా శుద్ధమైనదే.

ఛాయా చ విప్లుషో విప్రా మక్షికాద్యా ద్విజోత్తమాః రజో భూర్ వాయుర్ అగ్నిశ్ చ మేధ్యాని స్పర్శనే సదా

ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా! నీడ, తుమ్ము, ఈగలు మొదలైనవి, ధూళి, భూమి, గాలి, అగ్ని — ఇవన్నీ ఎప్పుడూ తాకడానికి శుద్ధమైనవే.

సుప్త్వా భుక్త్వా చ వై విప్రాః క్షుత్త్వా పీత్వా చ వై తథా ష్ఠీవిత్వాధ్యయనాదౌ చ శుచిరప్యాచమేత్పునః

బ్రాహ్మణుడు నిద్రపోయిన తర్వాత, తిన్న తర్వాత, తుమ్మిన తర్వాత, తాగిన తర్వాత, ఉమ్మిన తర్వాత, చదువుకున్న తర్వాత—even శుద్ధుడైనా—మళ్లీ ఆచమనం చేయాలి.

పాదౌ స్పృశన్తి యే చాపి పరాచమనబిన్దవః తే పార్థివైః సమా జ్ఞేయా న తైరప్రయతో భవేత్

ఆచమనం సమయంలో పాదాలకు తాకిన నీటి బిందువులు లేదా బయట పడిన నీరు భూమిలా భావించాలి; అవి శ్రద్ధగా లేని వారు ఉపయోగించకూడదు.

కృత్వా చ మైథునం స్పృష్ట్వా పతితం కుక్కుటాదికమ్ సూకరం చైవ కాకాది శ్వానముష్ట్రం ఖరం తథా

మైథునం చేసిన తర్వాత, పతితులను, కోడి, పంది, కాకి, కుక్క, ఒంటె, గాడిదను తాకిన తర్వాత స్నానం చేస్తే శుద్ధి కలుగుతుంది.

యూపం చాణ్డాలకాద్యాంశ్ చ స్పృష్ట్వా స్నానేన శుధ్యతి రజస్వలాం సూతికాం చ న స్పృశేదన్త్యజామపి

యూపం లేదా చండాలుడు వంటి పతితులను తాకినప్పుడు స్నానం చేస్తే శుద్ధి కలుగుతుంది. రజస్వల, ప్రసూతి అయిన స్త్రీ, లేదా అంత్యజను కూడా తాకకూడదు.

సూతికాశౌచసంయుక్తః శావాశౌచసమన్వితః సంస్పృశేన్న రజస్తాసాం స్పృష్ట్వా స్నాత్వైవ శుధ్యతి

ప్రసూతి అశౌచం లేదా శవ అశౌచం కలిగినవాడు రజస్వలలను తాకకూడదు. తాకితే, స్నానం చేసినప్పుడే శుద్ధి కలుగుతుంది.

నైవాశౌచం యతీనాం చ వనస్థబ్రహ్మచారిణామ్ నైష్ఠికానాం నృపాణాం చ మణ్డలీనాం చ సువ్రతాః

వ్రతస్థులు, వనవాసులు, బ్రహ్మచారులు, నిష్ఠావంతులు, రాజులు, గుంపుగా తిరిగే సద్గుణులు — వీరికి అశౌచం ఉండదు.

తతః కార్యవిరోధాద్ధి నృపాణాం నాన్యథా భవేత్ వైఖానసానాం విప్రాణాం పతితానామసంభవాత్

రాజులకు వారి విధులకు భంగం కలుగుతుందని అశౌచం వర్తించదు. అలాగే, వైఖానస బ్రాహ్మణులకు పతితులు ఉండరని, అశౌచం ఉండదు.

అసంచయాద్ ద్విజానాం చ స్నానమాత్రేణ నాన్యథా తథా సంనిహితానాం చ యజ్ఞార్థం దీక్షితస్య చ

ద్విజులకు, ఏదైనా పుణ్యస్నానం చేస్తే చాలు, వేరే విధంగా శుద్ధి అవసరం లేదు. యజ్ఞంలో పాల్గొన్నవారికీ, దీక్ష తీసుకున్నవారికీ ఇదే వర్తిస్తుంది.

ఏకాహాద్ యజ్ఞయాజినాం శుద్ధిరుక్తా స్వయంభువా తతస్త్వధీతశాఖానాం చతుర్భిః సర్వదేహినామ్

ఒక రోజు యజ్ఞం చేసినవారికి శుద్ధి అని స్వయంభువు చెప్పారు. నాలుగు శాఖలు చదివినవారికి, ఆ తరువాత అన్ని జీవులకు ఇది వర్తిస్తుంది.

సూతకం ప్రేతకం నాస్తి త్ర్యహాద్ ఊర్ధ్వమ్ అముత్ర వై అర్వాగ్ ఏకాదశాహాన్తం బాన్ధవానాం ద్విజోత్తమాః

పుట్టినప్పుడు లేదా మరణించినప్పుడు కలిగే అపవిత్రత పరలోకంలో మూడు రోజులు తర్వాత ఉండదు. ఇక్కడ బంధువులకు పదకొండు రోజుల వరకూ ఉంటుంది, ద్విజోత్తములారా.

స్నానమాత్రేణ వై శుద్ధిర్ మరణే సముపస్థితే తత ఋతుత్రయాదర్వాగ్ ఏకాహః పరిగీయతే

మరణ సమయంలో స్నానం చేస్తే వెంటనే శుద్ధి కలుగుతుంది. మూడు ఋతువుల తర్వాత ఒక రోజు శుద్ధిగా చెప్పబడింది.

సప్తవర్షాత్ తతశ్చార్వాక్ త్రిరాత్రం హి తతః పరమ్ దశాహం బ్రాహ్మణానాం వై ప్రథమే ఽహని వా పితుః

ఏడు సంవత్సరాల తర్వాత మూడు రాత్రులు, ఆ తరువాత బ్రాహ్మణులకు పది రోజులు, లేదా తండ్రి మరణానికి మొదటి రోజున శుద్ధి ఉంటుంది.

దశాహం సూతికాశౌచం మాతురప్యేవమవ్యయాః అర్వాక్ త్రివర్షాత్స్నానేన బాన్ధవానాం పితుః సదా

పుట్టినప్పుడు పది రోజులు అపవిత్రత ఉంటుంది, తల్లికీ ఇదే వర్తిస్తుంది. మూడు సంవత్సరాల తర్వాత తండ్రి బంధువులు స్నానం చేస్తే శుద్ధి పొందుతారు.

అష్టాబ్దాద్ ఏకరాత్రేణ శుద్ధిః స్యాద్ బాన్ధవస్య తు ద్వాదశాబ్దాత్తతశ్చార్వాక్ త్రిరాత్రం స్త్రీషు సువ్రతాః

ఎనిమిదేళ్ల తర్వాత బంధువుకు ఒక రాత్రి శుద్ధి చాలు. పన్నెండు సంవత్సరాల తర్వాత స్త్రీలకు మూడు రాత్రులు శుద్ధిగా ఉంటాయి, సద్గుణులారా.

సపిణ్డతా చ పురుషే సప్తమే వినివర్తతే అతిక్రాన్తే దశాహే తు త్రిరాత్రమశుచిర్భవేత్

ఒకే పిండం ఇచ్చే బంధుత్వం ఏడవ సంవత్సరంలో ముగుస్తుంది. పది రోజులు గడిచిన తర్వాత మూడు రాత్రులు అపవిత్రత ఉంటుంది.

తతః సంనిహితో విప్రశ్ చార్వాక్ పూర్వం తదేవ వై సంవత్సరే వ్యతీతే తు స్నానమాత్రేణ శుధ్యతి

తర్వాత, అక్కడ ఉన్నవారికి కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది. ఒక సంవత్సరం గడిచిన తర్వాత స్నానం చేస్తే చాలు, శుద్ధి కలుగుతుంది.

స్పృష్ట్వా ప్రేతం త్రిరాత్రేణ ధర్మార్థం స్నానముచ్యతే దాహకానాం చ నేతౄణాం స్నానమాత్రమబాన్ధవే

శవాన్ని తాకినవారు మూడు రాత్రులు తర్వాత ధర్మార్థంగా స్నానం చేస్తే శుద్ధి పొందుతారు. మృతదేహాన్ని కాల్చేవారు లేదా మోసేవారికి బంధువులు కాకపోతే స్నానం మాత్రమే చాలు.

అనుగమ్య చ వై స్నాత్వా ఘృతం ప్రాశ్య విశుధ్యతి ఆచార్యమరణే చైవ త్రిరాత్రం శ్రోత్రియే మృతే

శవాన్ని అనుసరించి వెళ్లినవారు స్నానం చేసి నెయ్యి తినితే శుద్ధి పొందుతారు. ఆచార్యుడు మరణించినప్పుడు, శ్రోత్రియుడు మరణించినప్పుడు మూడు రాత్రులు అపవిత్రత ఉంటుంది.

పక్షిణీ మాతులానాం చ సోదరాణాం చ వా ద్విజాః భూపానాం మణ్డలీనాం చ సద్యో నీరాష్ట్రవాసినామ్

మామలు, సోదరులు, ద్విజులు, రాజులు, వారి పరివారాలు, దేశం బయట నివసించే వారికి వెంటనే శుద్ధి కలుగుతుంది.

కేవలం ద్వాదశాహేన క్షత్త్రియాణాం ద్విజోత్తమాః నాభిషిక్తస్య చాశౌచం సంప్రమాదేషు వై రణే

క్షత్రియులకు పన్నెండు రోజులే అపవిత్రత ఉంటుంది, ద్విజోత్తములారా. అభిషేకం చేయనివారికి తప్పిదంలో లేదా యుద్ధంలో అపవిత్రత ఉంటుంది.

వైశ్యః పఞ్చదశాహేన శూద్రో మాసేన శుధ్యతి ఇతి సంక్షేపతః ప్రోక్తా ద్రవ్యశుద్ధిరనుత్తమా

వైశ్యులు పదిహేను రోజుల్లో, శూద్రులు నెల రోజులో శుద్ధి పొందుతారు. ఈ విధంగా పదార్థాల శుద్ధి సంక్షిప్తంగా చెప్పబడింది.

అశౌచం చానుపూర్వ్యేణ యతీనాం నైవ విద్యతే త్రేతాప్రభృతి నారీణాం మాసి మాస్యార్తవం ద్విజాః

యతులకు వరుసగా అపవిత్రత ఉండదు. త్రేతాయుగం నుండి, ద్విజులారా, స్త్రీలకు ప్రతి నెల రజస్వల సమయంలో అపవిత్రత వస్తుంది.

కృతే సకృద్ యుగవశాజ్ జాయన్తే వై సహైవ తు ప్రయాన్తి చ మహాభాగా భార్యాభిః కురవో యథా

కృతయుగంలో, వారు యుగానికి అనుగుణంగా కలిసే పుడతారు, కలిసే వెళ్లిపోతారు. మహాభాగులారా, భార్యలతో కలిసి కురువులు చేసినట్లే.

వర్ణాశ్రమవ్యవస్థా చ త్రేతాప్రభృతి సువ్రతాః భారతే దక్షిణే వర్షే వ్యవస్థా నేతరేష్వథ

సద్గుణులారా, వర్ణాశ్రమ వ్యవస్థ త్రేతాయుగం నుండి భారతదేశ దక్షిణభాగంలో ఉంది, ఇతర ప్రాంతాల్లో లేదు.

మహావీతే సువీతే చ జంబూద్వీపే తథాష్టసు శాకద్వీపాదిషు ప్రోక్తో ధర్మో వై భారతే యథా

మహావీత, సువీత, జంబూద్వీపం, అలాగే ఎనిమిది ప్రాంతాలు, శాకద్వీపాది ప్రాంతాల్లో కూడా ధర్మం భారతదేశంలో ఉన్నట్లే చెప్పబడింది.

రసోల్లాసా కృతే వృత్తిస్ త్రేతాయాం గృహవృక్షజా సైవార్తవకృతాద్ దోషాద్ రాగద్వేషాదిభిర్ నృణామ్

కృతయుగంలో జీవులకు పోషణం స్వయంగా సారంతో కలిగేది. త్రేతాయుగంలో ఇంటి వద్ద పెరిగే చెట్ల ద్వారా ఆహారం దొరికేది. కానీ కాలానికి తగినట్టు పంటలు పండించక, మనుషులలో రాగం, ద్వేషం లాంటి దోషాల వల్ల ఇది మారిపోయింది.

మైథునాత్కామతో విప్రాస్ తథైవ పరుషాదిభిః యవాద్యాః సమ్ప్రజాయన్తే గ్రామ్యారణ్యాశ్చతుర్దశ

కామంతో కలయిక వల్ల, బ్రాహ్మణులారా, అలాగే దుర్భాషణం వంటివాటివల్ల కూడా, యవలు మొదలైన ధాన్యాలు పుట్టాయి. ఇవి పల్లెటూర్లలోనూ అడవుల్లోనూ కలిసీ, పద్నాలుగు రకాలుగా ఉన్నాయి.