లిఙ్గపురాణమ్

భవ భక్త్యాద్య దృష్టో ఽహం త్వయాణ్డజ జగద్గురో సో ఽపి మామాహ భావార్థం దత్తం తస్మై మయా పురా

నీవు నన్ను నేడు భక్తితో దర్శించావు, ఓ అండజుడా, జగద్గురూ. ఆయన కూడా నాతో మాట్లాడాడు, అప్పట్లో నేను భక్తి యొక్క అర్థాన్ని ఆయనకు వివరించాను.

భావం భావేన దేవేశి దృష్టవాన్మాం హృదీశ్వరమ్ తస్మాత్తు శ్రద్ధయా వశ్యో దృశ్యః శ్రేష్ఠగిరేః సుతే

భక్తితో, ఓ దేవేశ్వరి, ఆయన నన్ను హృదయంలో ఈశ్వరునిగా చూశాడు. అందువల్ల విశ్వాసంతోనే వశమవడం, దర్శించడం సాధ్యం, ఓ శ్రేష్ఠగిరిపుత్రికా.

పూజ్యో లిఙ్గే న సందేహః సర్వదా శ్రద్ధయా ద్విజైః శ్రద్ధా ధర్మః పరః సూక్ష్మః శ్రద్ధా జ్ఞానం హుతం తపః

లింగంలో ఎప్పుడూ, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, బ్రాహ్మణులు విశ్వాసంతో పూజించాలి. విశ్వాసమే అత్యున్నతమైన, సూక్ష్మమైన ధర్మం; విశ్వాసమే జ్ఞానం, హవనం, తపస్సు.

శ్రద్ధా స్వర్గశ్ చ మోక్షశ్ చ దృశ్యో ఽహం శ్రద్ధయా సదా

విశ్వాసమే స్వర్గం, విశ్వాసమే మోక్షం; నేను ఎప్పుడూ విశ్వాసంతోనే దర్శించబడతాను.

కథం వై దృష్టవాన్బ్రహ్మా సద్యోజాతం మహేశ్వరమ్ వామదేవం మహాత్మానం పురాణపురుషోత్తమమ్

బ్రహ్మదేవుడు ఎలా సద్యోజాతుడిని, మహేశ్వరుడిని, వామదేవుడిని, మహాత్ముడైన పురాతనపురుషోత్తముడిని దర్శించాడు?

అఘోరం చ తథేశానం యథావద్వక్తుమర్హసి ఏకోనత్రింశకః కల్పో విజ్ఞేయః శ్వేతలోహితః

అఘోరుడిని, ఈశానుడిని కూడా ఎలా దర్శించాడో నీవు సరిగ్గా చెప్పాలి. ఇరవై తొమ్మిదవ కల్పాన్ని శ్వేతలోహిత కల్పంగా తెలుసుకోవాలి.

తస్మింస్తత్పరమం ధ్యానం ధ్యాయతో బ్రహ్మణస్తదా ఉత్పన్నస్తు శిఖాయుక్తః కుమారః శ్వేతలోహితః

ఆ కల్పంలో, బ్రహ్మదేవుడు పరమధ్యానంలో లీనమై ఉన్నప్పుడు, అక్కడ శిఖధారి కుమారుడు అయిన శ్వేతలోహితుడు ప్రकटించబడ్డాడు.

తం దృష్ట్వా పురుషం శ్రీమాన్ బ్రహ్మా వై విశ్వతోముఖః హృది కృత్వా మహాత్మానం బ్రహ్మరూపిణమీశ్వరమ్

ఆ మహిమాన్వితుడైన పురుషుడిని చూసిన బ్రహ్మ, నాలుగు ముఖాలవాడు, ఆ మహాత్ముడైన పరమాత్మను తన హృదయంలో స్థాపించాడు.

సద్యోజాతం తతో బ్రహ్మా ధ్యానయోగపరో ఽభవత్ ధ్యానయోగాత్పరం జ్ఞాత్వా వవన్దే దేవమీశ్వరమ్

తర్వాత బ్రహ్మ సద్యోజాతుడిని ధ్యానిస్తూ ధ్యానయోగంలో లీనమయ్యాడు. ధ్యానయోగంతో పరమార్థాన్ని గ్రహించి, ఆ దేవుడైన పరమేశ్వరుని ఆరాధించాడు.

సద్యోజాతం తతో బ్రహ్మ బ్రహ్మ వై సమచిన్తయత్ తతో ఽస్య పార్శ్వతః శ్వేతాః ప్రాదుర్భూతా మహాయశాః

తర్వాత బ్రహ్మ సద్యోజాతుడిని బ్రహ్మముగా భావించాడు. అప్పుడు అతని పక్కన ప్రసిద్ధిగాంచిన తెల్లవాళ్లు ప్రकटమయ్యారు.

సునన్దో నన్దనశ్చైవ విశ్వనన్దోపనన్దనౌ శిష్యాస్తే వై మహాత్మానో యైస్తద్బ్రహ్మ సదావృతమ్

సునందుడు, నందనుడు, విశ్వనందుడు, ఉపనందుడు—ఈ మహాత్ములు, ఆ బ్రహ్మను ఎప్పుడూ చుట్టుముట్టి ఉండే శిష్యులు.

తస్యాగ్రే శ్వేతవర్ణాభః శ్వేతో నామ మహామునిః విజజ్ఞే ఽథ మహాతేజాస్ తస్మాజ్జజ్ఞే హరస్త్వసౌ

వారికన్నా ముందు తెల్లవర్ణంతో ప్రకాశించే శ్వేతుడు అనే మహాముని జన్మించాడు. అతనిలోంచి మహాతేజస్సుతో హరుడు జన్మించాడు.

తత్ర తే మునయః సర్వే సద్యోజాతం మహేశ్వరమ్ ప్రపన్నాః పరయా భక్త్యా గృణన్తో బ్రహ్మ శాశ్వతమ్

అక్కడ ఉన్న ఆ మునులు అందరూ పరమ భక్తితో సద్యోజాత మహేశ్వరుని ఆశ్రయించి, శాశ్వతమైన బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ ఉండేవారు.

తస్మాద్విశ్వేశ్వరం దేవం యే ప్రపద్యన్తి వై ద్విజాః ప్రాణాయామపరా భూత్వా బ్రహ్మతత్పరమానసాః

అందువల్ల, ఈ లోకానికి అధిపతియైన దేవుడిని ఆశ్రయించే ద్విజులు, ప్రాణాయామంలో నిమగ్నమై, మనస్సు బ్రహ్మంపై స్థిరపరిచి—

తే సర్వే పాపనిర్ముక్తా విమలా బ్రహ్మవర్చసః విష్ణులోకమతిక్రమ్య రుద్రలోకం వ్రజన్తి తే

వారు అందరూ పాపాలనుండి విముక్తులై, పవిత్రులై, బ్రహ్మ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, విష్ణు లోకాన్ని దాటి, రుద్ర లోకాన్ని చేరుతారు.

తతస్త్రింశత్తమః కల్పో రక్తో నామ ప్రకీర్తితః బ్రహ్మా యత్ర మహాతేజా రక్తవర్ణమధారయత్

తర్వాత ముప్పత్తి మూడవ కల్పం రక్త కల్పంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. అందులో మహాతేజస్సుతో ఉన్న బ్రహ్మ, ఎరుపు వర్ణాన్ని ధరించాడు.

ధ్యాయతః పుత్రకామస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ప్రాదుర్భూతో మహాతేజాః కుమారో రక్తభూషణః

పిల్లలను కోరుకుంటూ పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ ధ్యానం చేస్తుండగా, ఎరుపు అలంకారాలతో కూడిన మహాతేజస్సుతో కుమారుడు ప్రकटమయ్యాడు.

రక్తమాల్యామ్బరధరో రక్తనేత్రః ప్రతాపవాన్ స తం దృష్ట్వా మహాత్మానం కుమారం రక్తవాససమ్

ఎరుపు పూలమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, ఎరుపు కళ్లతో, ప్రభావంతుడై ఉన్న ఆ మహాత్ముడైన కుమారుని బ్రహ్మ చూశాడు.

పరం ధ్యానం సమాశ్రిత్య బుబుధే దేవమీశ్వరమ్ స తం ప్రణమ్య భగవాన్ బ్రహ్మా పరమయన్త్రితః

పరమ ధ్యానాన్ని ఆశ్రయించి, ఆ దేవుడైన పరమేశ్వరుని గ్రహించాడు. అతనికి నమస్కరించి, పరమ నియమంతో బ్రహ్మ ఆరాధన చేశాడు.

వామదేవం తతో బ్రహ్మా బ్రహ్మ వై సమచిన్తయత్ తథా స్తుతో మహాదేవో బ్రహ్మణా పరమేశ్వరః

తర్వాత బ్రహ్మ వామదేవుడిని బ్రహ్మముగా ధ్యానించాడు. అలా బ్రహ్మ స్తుతించగా, పరమేశ్వరుడైన మహాదేవుడు పూజింపబడాడు.

ప్రతీతహృదయః సర్వ ఇదమాహ పితామహమ్ ధ్యాయతా పుత్రకామేన యస్మాత్తే ఽహం పితామహ

తన హృదయాన్ని పూర్తిగా గ్రహించిన వాడు, పితామహుడైన బ్రహ్మతో ఇలా అన్నాడు: 'పిల్లలను కోరుకుంటూ నన్ను ధ్యానించావు కదా, ఓ పితామహా—'

దృష్టః పరమయా భక్త్యా స్తుతశ్ చ బ్రహ్మపూర్వకమ్ తస్మాద్ధ్యానబలం ప్రాప్య కల్పే కల్పే ప్రయత్నతః

'పరమ భక్తితో నన్ను దర్శించి, బ్రహ్మను అనుసరించి స్తుతించావు. అందువల్ల ధ్యానబలంతో ప్రతి కల్పంలో ప్రయత్నంతో—'

వేత్స్యసే మాం ప్రసంఖ్యాతం లోకధాతారమీశ్వరమ్ తతస్తస్య మహాత్మానశ్ చత్వారస్తే కుమారకాః

'నన్ను లెక్కించబడినవాడిగా, లోకాలన్నింటినీ పోషించే పరమేశ్వరుడిగా తెలుసుకుంటావు.' తర్వాత అతనిలోంచి ఆ నలుగురు మహాత్ములైన కుమారులు పుట్టారు.

సంబభూవుర్మహాత్మానో విశుద్ధా బ్రహ్మవర్చసః విరజాశ్ చ విబాహుశ్ చ విశోకో విశ్వభావనః

వారు మహాత్ములుగా, పవిత్రులుగా, బ్రహ్మ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, విరజ, విబాహు, విశోక, విశ్వభావన అనే పేర్లతో జన్మించారు.

బ్రహ్మణ్యా బ్రహ్మణస్తుల్యా వీరా అధ్యవసాయినః రక్తాంబరధరాః సర్వే రక్తమాల్యానులేపనాః

వారు బ్రహ్మను భక్తిగా సేవించే వారు, బ్రహ్మకు సమానులు, వీరులు, దృఢ సంకల్పం గలవారు. అందరూ ఎరుపు వస్త్రాలు ధరించి, ఎరుపు పూలమాలలు, అంగరాగాలు అలంకరించుకున్నారు.

రక్తకుఙ్కుమలిప్తాఙ్గా రక్తభస్మానులేపనాః తతో వర్షసహస్రాన్తే బ్రహ్మత్వే ఽధ్యవసాయినః

వారు శరీరాన్ని ఎర్ర కుంకుమతో పూసుకుని, ఎర్ర బస్మంతో అలంకరించుకొని, వెయ్యేళ్ళు గడిచిన తర్వాత బ్రహ్మ స్థితిని పొందుతారు.

గృణన్తశ్ చ మహాత్మానో బ్రహ్మ తద్వామదైవికమ్ అనుగ్రహార్థం లోకానాం శిష్యాణాం హితకామ్యయా

అటువంటి మహాత్ములు, లోకాలకోసం, తమ శిష్యుల మేలుకోసం, దయతో ఆ పరమ ద్వంద్వ దైవమైన బ్రహ్మను స్తుతిస్తారు.

ధర్మోపదేశమఖిలం కృత్వా తే బ్రహ్మణః ప్రియాః పునరేవ మహాదేవం ప్రవిష్టా రుద్రమవ్యయమ్

ధర్మోపదేశాన్ని పూర్తిగా చెప్పిన వారు, బ్రహ్మకు ప్రియులై, మళ్లీ మహాదేవుడైన అవినాశి రుద్రునిలో లీనమవుతారు.

యే ఽపి చాన్యే ద్విజశ్రేష్ఠా యుఞ్జానా వామమీశ్వరమ్ ప్రపశ్యన్తి మహాదేవం తద్భక్తాస్ తత్పరాయణాః

ఇంకా, ఇతర ఉత్తమ ద్విజులు, వామ భాగంలో ఉన్న ఈశ్వరుణ్ణి ఆరాధిస్తూ, మహాదేవుణ్ణి దర్శించి, ఆయన భక్తులై, ఆయనకే అర్పణమై ఉంటారు.