లిఙ్గపురాణమ్

అపానాయ ద్వితీయా చ వ్యానాయేతి తథా పరా ఉదానాయ చతుర్థీ స్యాత్ సమానాయేతి పఞ్చమీ

రెండవది అపానానికి, మూడవది వ్యానానికి, నాలుగవది ఉదానానికి, ఐదవది సమానానికి అర్పించాలి.

స్వాహాకారైః పృథగ్ఘుత్వా శేషం భుఞ్జీత కామతః అపః పునః సకృత్ప్రాశ్య ఆచమ్య హృదయం స్పృశేత్

ప్రతి ఆహుతిని 'స్వాహా' అని వేర్వేరుగా సమర్పించి, మిగిలినదాన్ని ఇష్టమొచ్చినట్టు తినవచ్చు. మళ్లీ ఒక్కసారి నీళ్లు మ్రోగి, నోటిని కడిగి, హృదయాన్ని తాకాలి.

ప్రాణానాం గ్రన్థిరస్యాత్మా రుద్రో హ్యాత్మా విశాన్తకః రుద్రో వై హ్యాత్మనః ప్రాణ ఏవమాప్యాయయేత్స్వయమ్

ప్రాణాల బంధమే అతని ఆత్మ. రుద్రుడే ఆత్మ, అంతయు కలిపే వాడు. రుద్రుడే ఆత్మకు ప్రాణం, ఇలా తానే తనను పోషించుకుంటాడు.

ప్రాణే నివిష్టో వై రుద్రస్ తస్మాత్ప్రాణమయః స్వయమ్ ప్రాణాయ చైవ రుద్రాయ జుహోత్యమృతముత్తమమ్

ప్రాణంలోనే రుద్రుడు స్థిరంగా ఉన్నాడు, అందుకే అతను ప్రాణమయుడే. ఆ ప్రాణానికి, రుద్రునికి, ఉత్తమమైన అమృతాన్ని సమర్పించాలి.

శివావిశేహ మామీశ స్వాహా బ్రహ్మాత్మనే స్వయమ్ ఏవం పఞ్చాహుతీశ్చైవ ప్రభుః ప్రీణాతు శాశ్వతః

శివా! ప్రభూ! నాలో మంగళంగా ప్రవేశించు—స్వాహా—బ్రహ్మాత్మ స్వరూపుడైన నీకు. ఇలా ఐదు ఆహుతులతో శాశ్వతుడైన ప్రభువు సంతోషించాలి.

పురుషో ఽసి పురే శేషే త్వం అఙ్గుష్ఠప్రమాణతః ఆశ్రితశ్చైవ చాఙ్గుష్ఠమ్ ఈశః పరమకారణమ్

నీవు పురుషుడవు, నగరంలో నివసించేవాడవు, అంగుళం పరిమాణంతో ఉన్నవాడవు. అంగుళంలో స్థిరమైన పరమకారణమైన ప్రభువవు.

సర్వస్య జగతశ్చైవ ప్రభుః ప్రీణాతు శాశ్వతః త్వం దేవానామసి జ్యేష్ఠో రుద్రస్త్వం చ పురో వృషా

ఈ జగత్తు అంతటికి శాశ్వతుడైన ప్రభువు సంతోషించాలి. నీవే దేవతలందరిలో పెద్దవాడవు, రుద్రుడవు, ముందున్న వృషభుడవు.

మృదుస్త్వమన్నమస్మభ్యమ్ ఏతదస్తు హుతం తవ ఇత్యేవం కథితం సర్వం గుణప్రాప్తివిశేషతః

నీవు మృదువుగా ఉండాలి, ఈ అన్నం మాకు లభించాలి, ఈ హవనం నీదే కావాలి—ఇలా అన్ని విషయాలు, గుణాల ప్రాప్తి గురించి వివరించబడ్డాయి.

యోగాచారః స్వయం తేన బ్రహ్మణా కథితః పురా ఏవం పాశుపతం జ్ఞానం జ్ఞాతవ్యం చ ప్రయత్నతః

ఈ యోగాచారాన్ని బ్రహ్మదేవుడు స్వయంగా పూర్వం బోధించాడు. అందుకే పశుపతిజ్ఞానం శ్రద్ధగా తెలుసుకోవాలి.

భస్మస్నాయీ భవేన్ నిత్యం భస్మలిప్తః సదా భవేత్ యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి శ్రావయేద్వా ద్విజోత్తమాన్

ఎప్పుడూ బస్మంతో స్నానం చేయాలి, ఎల్లప్పుడూ బస్మాన్ని పూసుకోవాలి. ఈ శ్లోకాన్ని చదివేవారు, వినేవారు, లేదా ఇతర ద్విజులకు వినిపించేవారు—

దైవే కర్మణి పిత్ర్యే వా స యాతి పరమాం గతిమ్

దైవకర్మలోనైనా, పితృకర్మలోనైనా, వారు పరమగతిని పొందుతారు.

అత ఊర్ధ్వం ప్రవక్ష్యామి శౌచాచారస్య లక్షణమ్ యదనుష్ఠాయ శుద్ధాత్మా పరేత్య గతిమాప్నుయాత్

ఇప్పుడే నేను శౌచాచార లక్షణాలను వివరించబోతున్నాను. వాటిని ఆచరించినవాడు, శుద్ధాత్ముడై, మరణానంతరం పరమగతిని పొందుతాడు.

బ్రహ్మణా కథితం పూర్వం సర్వభూతహితాయ వై సంక్షేపాత్సర్వవేదార్థం సంచయం బ్రహ్మవాదినామ్

బ్రహ్మదేవుడు పూర్వం అన్ని జీవుల హితార్థంగా, వేదసారాన్ని సంక్షిప్తంగా, బ్రహ్మవేత్తలకు బోధించాడు.

ఉదయార్థం తు శౌచానాం మునీనాముత్తమం పదమ్ యస్తత్రాథాప్రమత్తః స్యాత్ స మునిర్నావసీదతి

శౌచానికి ఉద్దేశంగా, మునులకు ఇది అత్యున్నత స్థానం. అక్కడ శ్రద్ధగా ఉండేవాడు మునిస్థితిని కోల్పోడు.

మానావమానౌ ద్వావేతౌ తావేవాహుర్ విషామృతే అవమానో ఽమృతం తత్ర సన్మానో విషముచ్యతే

గౌరవం, అవమానం—ఈ రెండూ అమృతం, విషం అని అంటారు. అక్కడ అవమానమే అమృతం, నిజమైన గౌరవమే విషంగా చెప్పబడింది.

గురోరపి హితే యుక్తః స తు సంవత్సరం వసేత్ నియమేష్వప్రమత్తస్తు యమేషు చ సదా భవేత్

గురువు హితంలో కూడా నిమగ్నుడై, సంవత్సరం పాటు నివసించాలి. నియమాలలో అప్రమత్తుడై, ఎప్పుడూ నియమంలో ఉండాలి.

ప్రాప్యానుజ్ఞాం తతశ్చైవ జ్ఞానయోగమనుత్తమమ్ అవిరోధేన ధర్మస్య చరేత పృథివీమిమామ్

అనుమతి పొంది, అనంతరం ఉత్తమమైన జ్ఞానయోగాన్ని ఆచరించాలి. ధర్మానికి విఘాతం కలగకుండా, ఈ భూమిపై జీవించాలి.

చక్షుఃపూతం చరేన్మార్గం వస్త్రపూతం జలం పిబేత్ సత్యపూతం వదేద్వాక్యం మనఃపూతం సమాచరేత్

కళ్ళు శుభ్రంగా ఉంచుకొని మార్గంలో నడవాలి, వస్త్రంతో వడకట్టి నీళ్లు త్రాగాలి, మాటలు నిజాయితీగా మాట్లాడాలి, మనసు పవిత్రంగా ఉంచుకొని పనులు చేయాలి.

మత్స్యగృహ్యస్య యత్పాపం షణ్మాసాభ్యన్తరే భవేత్ ఏకాహం తత్సమం జ్ఞేయమ్ అపూతం యజ్జలం భవేత్

ఆరు నెలల్లో చేపలు తినడం వల్ల కలిగే పాపం, ఒక రోజు వడకట్టని నీళ్లు తాగినప్పుడు కలిగే పాపానికి సమానం.

అపూతోదకపానే తు జపేచ్చ శతపఞ్చకమ్ అఘోరలక్షణం మన్త్రం తతః శుద్ధిమవాప్నుయాత్

వడకట్టని నీళ్లు తాగితే, అఘోర మంత్రాన్ని నూట అయిదు సార్లు జపించాలి. అప్పుడు పవిత్రత లభిస్తుంది.

అథవా పూజయేచ్ఛంభుం ఘృతస్నానాదివిస్తరైః త్రిధా ప్రదక్షిణీకృత్య శుధ్యతే నాత్ర సంశయః

లేదా, ఘృతస్నానం మొదలైన విశేష పూజలతో శంభువును పూజించి, మూడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేయాలి. అప్పుడు నిస్సందేహంగా పవిత్రత కలుగుతుంది.

ఆతిథ్యశ్రాద్ధయజ్ఞేషు న గచ్ఛేద్యోగవిత్క్వచిత్ ఏవం హ్యహింసకో యోగీ భవేదితి విచారితమ్

యోగాన్ని తెలిసినవాడు అతిథి సత్కారం, పితృకర్మలు, యజ్ఞాలలో ఎప్పుడూ పాల్గొనకూడదు. అలా చేస్తే యోగి హింస చేయకుండా ఉంటాడు అని నిర్ణయించబడింది.

వహ్నౌ విధూమే ఽత్యఙ్గారే సర్వస్మిన్భుక్తవజ్జనే చరేత్తు మతిమాన్ భైక్ష్యం న తు తేష్వేవ నిత్యశః

విప్రుడైన జ్ఞాని, పొగ లేకుండా మంటల వద్ద భోజనం చేసినవారి దగ్గర లేదా అగ్ని మీద ఉడికించినవారి దగ్గర భిక్ష అడగాలి, కానీ ఎప్పుడూ వారిదగ్గరే అడగకూడదు.

అథైనమ్ అవమన్యన్తే పరే పరిభవన్తి చ తథా యుక్తం చరేద్భైక్ష్యం సతాం ధర్మమదూషయన్

ఇతరులు తక్కువగా చూసినా, అవమానించినా, ధర్మాన్ని దెబ్బతీయకుండా, యుక్తంగా, సత్పురుషుల మార్గంలో భిక్షాటన చేయాలి.

భైక్ష్యం చరేద్వనస్థేషు యాయావరగృహేషు చ శ్రేష్ఠా తు ప్రథమా హీయం వృత్తిరస్యోపజాయతే

అడవిలో నివసించే వారిలో, లేదా సంచార కుటుంబాలలో భిక్ష అడగాలి. మొదటిది ఉత్తమం, అది సాధ్యపడకపోతే రెండవ మార్గాన్ని అనుసరించాలి.

అత ఊర్ధ్వం గృహస్థేషు శీలీనేషు చరేద్ద్విజాః శ్రద్దధానేషు దాన్తేషు శ్రోత్రియేషు మహాత్మసు

అదే విధంగా, ఆ తరువాత శీలవంతులైన, విశ్వాసం ఉన్న, దంతులైన, విద్యావంతులైన, మహాత్ములైన గృహస్థుల దగ్గర భిక్ష అడగవచ్చు.

అత ఊర్ధ్వం పునశ్చాపి అదుష్టాపతితేషు చ భైక్ష్యచర్యా హి వర్ణేషు జఘన్యా వృత్తిరుచ్యతే

ఇంకా, చెడు మార్గంలో లేని, పతితుల కాని వారిలో కూడా భిక్ష అడగవచ్చు. కానీ అన్ని వర్ణాలలో ఇలాంటి వారిలో భిక్షాటన చేయడం అత్యంత తక్కువ జీవన మార్గంగా చెప్పబడింది.

భైక్ష్యం యవాగూస్తక్రం వా పయో యావకమేవ చ ఫలమూలాది పక్వం వా కణపిణ్యాకసక్తవః

భిక్షగా యవగూదు, మజ్జిగ, పాలు, యవాలు, పండ్లు, కందులు, వండిన అన్నం, లేదా పిండి రొట్టెలు తీసుకోవచ్చు.

ఇత్యేవ తే మయా ప్రోక్తా యోగినాం సిద్ధివర్ద్ధనాః ఆహారాస్తేషు సిద్ధేషు శ్రేష్ఠం భైక్ష్యమితి స్మృతమ్

యోగులకు సిద్ధిని పెంచే ఆహారాలను నేను చెప్పాను. వాటిలో భిక్షగా పొందినది ఉత్తమమైందిగా గుర్తించబడింది.