లిఙ్గపురాణమ్

వాయుః సంభవతే ఖాత్తు వాతాద్భవతి వై జలమ్ జలాత్ సమ్భవతి ప్రాణః ప్రాణాచ్ఛుక్రం వివర్ధతే

వాయువు ఆకాశం నుంచి పుట్టుతుంది, వాయువుతో నీరు ఏర్పడుతుంది, నీటితో ప్రాణం కలుగుతుంది, ప్రాణంతో శుక్లం పెరుగుతుంది.

రక్తభాగాస్ త్రయస్త్రింశద్ రేతోభాగాశ్ చతుర్దశ భాగతో ఽర్ధఫలం కృత్వా తతో గర్భో నిషిచ్యతే

రక్త భాగాలు ముప్పైమూడు, శుక్ల భాగాలు పద్నాలుగు. వాటిలో సగాన్ని కలిపి, గర్భం ఏర్పడుతుంది.

తతస్తు గర్భసంయుక్తః పఞ్చభిర్ వాయుభిర్ వృతః పితుః శరీరాత్ప్రత్యఙ్గం రూపమస్యోపజాయతే

తర్వాత ఆ గర్భంతో కలిసినవాడు, ఐదు వాయువులతో చుట్టబడి, తండ్రి శరీరం నుంచి ఒక్కొక్క అవయవం అభివృద్ధి చెందుతుంది.

తతో ఽస్య మాతురాహారాత్ పీతలీఢప్రవేశనాత్ నాభిదేశేన వై ప్రాణాస్ తే హ్య్ ఆధారా హి దేహినామ్

తర్వాత తల్లి తినే ఆహారం ద్వారా, జీర్ణమైన పోషకాలు నాభి ద్వారా ప్రాణవాయువులు ప్రవేశిస్తాయి. అవే శరీరధారుల ఆధారాలు.

నవమాసాత్ పరిక్లిష్టః సంవేష్టితశిరోధరః వేష్టితః సర్వగాత్రైశ్ చ అపర్యాప్తప్రవేశనః

తొమ్మిది నెలలు గడిచాక, తల, మెడ వంగిపోయి, అన్ని అవయవాలు ముడుచుకొని, కదలలేని స్థితిలో బాధపడతాడు.

నవమాసోషితశ్చాపి యోనిచ్ఛిద్రాదవాఙ్ముఖః తతః స్వకర్మభిః పాపైర్ నిరయం సమ్ప్రపద్యతే

తొమ్మిది నెలలు గర్భంలో ఉండి, యోని ద్వారం వద్ద తలకిందుగా ఉంటాడు. తన పాపకర్మల వల్ల నరకానికి వెళ్తాడు.

అసిపత్రవనం చైవ శాల్మలిచ్ఛేదనం తథా తాడనం భక్షణం చైవ పూయశోణితభక్షణమ్

అక్కడ అతడు కత్తిపత్రాల అడవి, శాల్మలి చెట్టు కోత, కొట్టడాలు, పుయి, రక్తం తినడం వంటి బాధలు అనుభవిస్తాడు.

యథా హ్యాపస్తు సంఛిన్నాః సంశ్లేష్మమ్ ఉపయాన్తి వై తథా ఛిన్నాశ్ చ భిన్నాశ్చ యాతనాస్థానమ్ ఆగతాః

నీళ్ళు వేరవేసినా మళ్లీ కలిసిపోతాయి. అలాగే, నరకంలో కత్తిరించబడినవారు, విరిగినవారు మళ్లీ బాధ స్థలానికి చేరుకుంటారు.

ఏవం జీవాస్తు తైః పాపైస్ తప్యమానాః స్వయంకృతైః ప్రాప్నుయుః కర్మభిః శేషైర్ దుఃఖం వా యది వేతరత్

ఇలా, ఆత్మలు తమ చేత చేసిన పాపాల వల్ల బాధపడుతూ, మిగిలిన కర్మల ప్రకారం బాధలను లేదా వేరే ఫలితాలను అనుభవిస్తారు.

ఏకేనైవ తు గన్తవ్యం సర్వముత్సృజ్య వై జనమ్ ఏకేనైవ తు భోక్తవ్యం తస్మాత్సుకృతమాచరేత్

ప్రతి ఒక్కరూ ఒంటరిగా వెళ్లాలి, అందరినీ వదిలిపెట్టాలి. ఒంటరిగా అనుభవించాలి. అందుకే మంచికర్మలు చేయాలి.

న హ్యేనం ప్రస్థితం కశ్చిద్ గచ్ఛన్తమ్ అనుగచ్ఛతి యదనేన కృతం కర్మ తదేనమనుగచ్ఛతి

ఎవ్వరూ ప్రయాణం మొదలుపెట్టినవాడిని వెంట రావు. అతడు చేసిన కర్మమే అతడిని వెంటాడుతుంది.

తే నిత్యం యమవిషయేషు సమ్ప్రవృత్తాః క్రోశన్తః సతతమనిష్టసంప్రయోగైః శుష్యన్తే పరిగతవేదనాః శరీరా బహ్వీభిః సుభృశమనన్తయాతనాభిః

వారు యమలోకాల్లో ఎప్పుడూ నిమగ్నమై ఉండి, ఎప్పుడూ అప్రియమైన సంగతులతో బాధపడుతూ, నిరంతరం అరుస్తూ, ఎన్నో తీవ్రమైన అంతులేని వేదనలతో శరీరాలు ఎండిపోతూ, బాధల్లో మునిగిపోతారు.

కర్మణా మనసా వాచా యదభీక్ష్ణం నిషేవతే తదభ్యాసో హరత్యేనం తస్మాత్కల్యాణమాచరేత్

మనిషి చేతలతో, మనసుతో, మాటలతో ఏది పదే పదే చేస్తాడో, ఆ అలవాటు అతన్ని వెంటాడుతుంది. అందుకే, మంచి పనులు చేయాలి.

అనాదిమాన్ప్రబన్ధః స్యాత్ పూర్వకర్మణి దేహినః సంసారం తామసం ఘోరం షడ్విధం ప్రతిపద్యతే

దేహధారి పూర్వకర్మ వల్ల ఈ జననమరణాల సంకెళి ఆది లేనిది. అది భయంకరమైన, చీకటి సంసారాన్ని ఆరు రూపాల్లో ప్రవేశిస్తుంది.

మానుష్యాత్పశుభావశ్ చ పశుభావాన్ మృగో భవేత్ మృగత్వాత్పక్షిభావశ్ చ తస్మాచ్చైవ సరీసృపః

మనిషిగా పుట్టినవాడు జంతువుగా అవుతాడు; జంతువుగా ఉన్నవాడు మృగమవుతాడు; మృగం పక్షిగా అవుతుంది; పక్షి నుంచి పురుగుగా మారుతుంది.

సరీసృపత్వాద్గచ్ఛేద్వై స్థావరత్వం న సంశయః స్థావరత్వే పునః ప్రాప్తే యావద్ ఉన్మిలతే జనః

పురుగుగా ఉన్నవాడు నిస్సందేహంగా చెట్టు, మొక్క లాంటి స్థావర జీవిగా అవుతాడు. ఆ స్థావర స్థితిలో ఉన్నంత కాలం, జననం కలిగే వరకు అక్కడే ఉంటాడు.

కులాలచక్రవద్భ్రాన్తస్ తత్రైవ పరివర్తతే ఇత్యేవం హి మనుష్యాదిః సంసారః స్థావరాన్తికః

కుమ్మరి చక్రంలా ఈ జననమరణాల చక్రం — మనిషి నుంచి మొక్క వరకు — ఎప్పటికీ తిరుగుతూనే ఉంటుంది.

విజ్ఞేయస్తామసో నామ తత్రైవ పరివర్తతే సాత్త్వికశ్చాపి సంసారో బ్రహ్మాదిః పరికీర్తితః

ఈ సంసార చక్రాన్ని 'తామసిక సంసారం' అని తెలుసుకోవాలి. అలాగే, బ్రహ్మ మొదలయిన సాత్విక సంసారం కూడా ఉంది.

పిశాచాన్తః స విజ్ఞేయః స్వర్గస్థానేషు దేహినామ్ బ్రాహ్మే తు కేవలం సత్త్వం స్థావరే కేవలం తమః

పిశాచుల వరకూ ఉండే సంసారం, స్వర్గస్థులలో కూడా ఇలానే ఉంటుంది. బ్రహ్మ స్థితిలో కేవలం సత్త్వగుణమే, మొక్కల స్థితిలో కేవలం తమోగుణమే ఉంటుంది.

చతుర్దశానాం స్థానానాం మధ్యే విష్టమ్భకం రజః మర్మసు ఛిద్యమానేషు వేదనార్తస్య దేహినః

ఈ పద్నాలుగు స్థితుల్లో మధ్యలో రాజోగుణమే ఆధారం. శరీరంలో ప్రాణబిందువులు దెబ్బతింటే, దేహధారి తీవ్ర వేదన అనుభవిస్తాడు.

తతస్తత్పరమం బ్రహ్మ కథం విప్రః స్మరిష్యతి సంసారః పూర్వధర్మస్య భావనాభిః ప్రణోదితః

అప్పుడు, ఓ మునివరా! పరబ్రహ్మాన్ని ఎలా జ్ఞాపకం చేసుకోగలడు? పూర్వకర్మల ప్రభావంతో సంసారం తిరుగుతూనే ఉంటుంది.

మానుషం భజతే నిత్యం తస్మాద్ధ్యానం సమాచరేత్ చతుర్దశవిధం హ్యేతద్ బుద్ధ్వా సంసారమణ్డలమ్

మనిషిగా జన్మించడం ఎప్పుడూ జరుగుతుంది. అందుకే, ఈ పద్నాలుగు రకాల సంసార చక్రాన్ని తెలుసుకుని ధ్యానం చేయాలి.

నిత్యం సమారభేద్ధర్మం సంసారభయపీడితః తతస్తరతి సంసారం క్రమేణ పరివర్తితః

సంసార భయంతో బాధపడేవాడు ఎప్పుడూ ధర్మాన్ని ఆచరించాలి. అలా చేస్తే, క్రమంగా మారుతూ, సంసారాన్ని దాటి పోవచ్చు.

తస్మాచ్చ సతతం యుక్తో ధ్యానతత్పరయుఞ్జకః తథా సమారభేద్యోగం యథాత్మానం స పశ్యతి

కాబట్టి ఎప్పుడూ ఏకాగ్రతతో ధ్యానంలో నిమగ్నమై, యోగాన్ని ఆచరించాలి. అలా చేస్తే, తనను తాను తెలుసుకోవచ్చు.

ఏష ఆపః పరం జ్యోతిర్ ఏష సేతురనుత్తమః వివృత్యా హ్యేష సంభేదాద్ భూతానాం చైవ శాశ్వతః

ఇది పరమ జలం, ఇది అత్యున్నత జ్యోతి, ఇది మించిన వంతెన లేదు. దీని విస్తరణతో, కలయికతో, ఇది అన్ని జీవులకు శాశ్వతమైన తత్త్వం.

తదేనం సేతుమాత్మానమ్ అగ్నిం వై విశ్వతోముఖమ్ హృదిస్థం సర్వభూతానామ్ ఉపాసీత మహేశ్వరమ్

ఈ వంతెనను, ఆత్మను, అన్ని దిశల్లో ముఖాలున్న అగ్నిని, అన్ని జీవుల హృదయంలో ఉన్న మహేశ్వరుడిని ఆరాధించాలి.

తథాన్తః సంస్థితం దేవం స్వశక్త్యా పరిమణ్డితమ్ అష్టధా చాష్టధా చైవ తథా చాష్టవిధేన చ

అలాగే, లోపల నివసించే దేవుడిని, తన శక్తితో అలంకరించబడి, ఎనిమిది రూపాల్లో, మళ్లీ ఎనిమిది విధాలుగా, అలాగే ఎనిమిది విధాలుగా ధ్యానం చేయాలి.

సృష్ట్యర్థం సంస్థితం వహ్నిం సంక్షిప్య చ హృది స్థితమ్ ధ్యాత్వా యథావద్దేవేశం రుద్రం భువననాయకమ్

సృష్టి కోసం అగ్ని స్థాపించబడుతుంది, ఆ తరువాత హృదయంలో నిలిపి, సరైన విధంగా లోకనాయకుడైన రుద్రుడిని ధ్యానం చేయాలి.

హుత్వా పఞ్చాహుతీః సమ్యక్ తచ్చిన్తాగతమానసః వైశ్వానరం హృదిస్థం తు యథావదనుపూర్వశః

ఐదు హోమాలు సమ్యకంగా చేసి, ఆ ధ్యానంలో మనసు లీనమై, హృదయంలో స్థాపించబడిన వైశ్వానర అగ్నిని క్రమంగా, నియమంగా ధ్యానం చేయాలి.