లిఙ్గపురాణమ్

తపసా విద్యయా వాపి యోగేనేహ వద ప్రభో నిశమ్య వచనం తస్యాస్ తథా హ్యాలోక్య పార్వతీమ్

తపస్సుతోనా, జ్ఞానంతోనా, లేక యోగంతోనా ఇక్కడ మహాదేవుడిని పొందవచ్చా? ప్రభూ, దయచేసి చెప్పు. ఆమె మాటలు వినిన తరువాత, పార్వతిని చూచి ఇలా అడిగాడు.

ఆహ బాలేన్దుతిలకః పూర్ణేన్దువదనాం హసన్ స్మృత్వాథ మేనయా పత్న్యా గిరేర్గాం కథితాం పురా

చంద్రబింబాన్ని తలలో ధరించినవాడు, ముఖం పూర్ణచంద్రంలా ప్రకాశించే వాడు, చిరునవ్వుతో, కొంతసేపు మౌనంగా ఉండి, పర్వతరాజు భార్య మేనాదేవి చెప్పిన కథను గుర్తు చేసుకున్నాడు.

చిరకాలస్థితిం ప్రేక్ష్య గిరౌ దేవ్యా మహాత్మనః దేవి లబ్ధా పురీ రమ్యా త్వయా యత్ప్రష్టుమర్హసి

పర్వతంపై మహాత్మ అయిన దేవి చాలా కాలంగా ఉన్నదాన్ని చూచి, ఓ దేవీ, నీవు ఈ మధురమైన నగరాన్ని పొందావు. అందుకే దీనిని గురించి అడిగే హక్కు నీకుంది.

స్థానార్థం కథితం మాత్రా విస్మృతేహ విలాసిని పురా పితామహేనాపి పృష్టః ప్రశ్నవతాం వరే

ఈ స్థలానికి సంబంధించిన విషయాన్ని తల్లి చెప్పింది, కానీ అది ఇక్కడ మరచిపోయింది, ఓ లీలావతి. గతంలో బ్రహ్మదేవుడు కూడా ఇదే విషయాన్ని అడిగాడు.

యథా త్వయాద్య వై పృష్టో ద్రష్టుం బ్రహ్మాత్మకం త్వహమ్ శ్వేతే శ్వేతేన వర్ణేన దృష్ట్వా కల్పే తు మాం శుభే

నీవు నన్ను ఇప్పుడు బ్రహ్మస్వరూపాన్ని చూడాలని అడిగినట్లే, ఓ పవిత్రురాలీ, ఒక కల్పంలో బ్రహ్మదేవుడు కూడా నన్ను తెల్లవర్ణంతో, తెల్లరూపంతో దర్శించాడు.

సద్యోజాతం తథా రక్తే రక్తం వామం పితామహః పీతే తత్పురుషం పీతమ్ అఘోరే కృష్ణమీశ్వరమ్

సద్యోజాతుడు తెల్లవర్ణంలో, వామదేవుడు ఎరుపు రంగులో, బ్రహ్మదేవుడు పసుపు రంగులో తత్పురుషుడిని, అఘోరుడైన ఈశ్వరుడు నల్లవర్ణంలో దర్శించబడ్డాడు.

ఈశానం విశ్వరూపాఖ్యో విశ్వరూపం తదాహ మామ్

ఈశానుడు, విశ్వరూపుడని పిలవబడే వాడు, అప్పట్లో నన్ను విశ్వరూపుడిగా వివరించాడు.

వామ తత్పురుషాఘోర సద్యోజాత మహేశ్వర దృష్టో మయా త్వం గాయత్ర్యా దేవదేవ మహేశ్వర కేన వశ్యో మహాదేవ ధ్యేయః కుత్ర ఘృణానిధే

వామదేవుడు, తత్పురుషుడు, అఘోరుడు, సద్యోజాతుడు, మహేశ్వరుడు—ఈ ఐదుగురు రూపాలలో నీవు నన్ను గాయత్రీ ద్వారా దర్శించావు, ఓ దేవదేవా, మహేశ్వరా. మహాదేవుడు ఎలా వశమవుతాడు? ఎక్కడ ధ్యానం చేయాలి, ఓ కాంతినిధీ?

దృశ్యః పూజ్యస్ తథా దేవ్యా వక్తుమర్హసి శఙ్కర అవోచం శ్రద్ధయైవేతి వశ్యో వారిజసంభవ

ఆయన దర్శించదగినవాడు, పూజించదగినవాడు; అందుకే, ఓ దేవీ, నీవు చెప్పాలి, ఓ శంకరా. నేను ఇలా చెప్పాను: కేవలం విశ్వాసంతోనే ఆయన వశమవుతాడు, ఓ పద్మజా.

ధ్యేయో లిఙ్గే త్వయా దృష్టే విష్ణునా పయసాం నిధౌ పూజ్యః పఞ్చాస్యరూపేణ పవిత్రైః పఞ్చభిర్ద్విజైః

ఆయనను లింగంలో ధ్యానించాలి, విష్ణువు జలరాశిలో ఆయనను దర్శించాడు, ఐదు పవిత్ర బ్రాహ్మణులు ఐదు ముఖాలతో ఆయనను పూజించాలి.

భవ భక్త్యాద్య దృష్టో ఽహం త్వయాణ్డజ జగద్గురో సో ఽపి మామాహ భావార్థం దత్తం తస్మై మయా పురా

నీవు నన్ను నేడు భక్తితో దర్శించావు, ఓ అండజుడా, జగద్గురూ. ఆయన కూడా నాతో మాట్లాడాడు, అప్పట్లో నేను భక్తి యొక్క అర్థాన్ని ఆయనకు వివరించాను.

భావం భావేన దేవేశి దృష్టవాన్మాం హృదీశ్వరమ్ తస్మాత్తు శ్రద్ధయా వశ్యో దృశ్యః శ్రేష్ఠగిరేః సుతే

భక్తితో, ఓ దేవేశ్వరి, ఆయన నన్ను హృదయంలో ఈశ్వరునిగా చూశాడు. అందువల్ల విశ్వాసంతోనే వశమవడం, దర్శించడం సాధ్యం, ఓ శ్రేష్ఠగిరిపుత్రికా.

పూజ్యో లిఙ్గే న సందేహః సర్వదా శ్రద్ధయా ద్విజైః శ్రద్ధా ధర్మః పరః సూక్ష్మః శ్రద్ధా జ్ఞానం హుతం తపః

లింగంలో ఎప్పుడూ, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, బ్రాహ్మణులు విశ్వాసంతో పూజించాలి. విశ్వాసమే అత్యున్నతమైన, సూక్ష్మమైన ధర్మం; విశ్వాసమే జ్ఞానం, హవనం, తపస్సు.

శ్రద్ధా స్వర్గశ్ చ మోక్షశ్ చ దృశ్యో ఽహం శ్రద్ధయా సదా

విశ్వాసమే స్వర్గం, విశ్వాసమే మోక్షం; నేను ఎప్పుడూ విశ్వాసంతోనే దర్శించబడతాను.

కథం వై దృష్టవాన్బ్రహ్మా సద్యోజాతం మహేశ్వరమ్ వామదేవం మహాత్మానం పురాణపురుషోత్తమమ్

బ్రహ్మదేవుడు ఎలా సద్యోజాతుడిని, మహేశ్వరుడిని, వామదేవుడిని, మహాత్ముడైన పురాతనపురుషోత్తముడిని దర్శించాడు?

అఘోరం చ తథేశానం యథావద్వక్తుమర్హసి ఏకోనత్రింశకః కల్పో విజ్ఞేయః శ్వేతలోహితః

అఘోరుడిని, ఈశానుడిని కూడా ఎలా దర్శించాడో నీవు సరిగ్గా చెప్పాలి. ఇరవై తొమ్మిదవ కల్పాన్ని శ్వేతలోహిత కల్పంగా తెలుసుకోవాలి.

తస్మింస్తత్పరమం ధ్యానం ధ్యాయతో బ్రహ్మణస్తదా ఉత్పన్నస్తు శిఖాయుక్తః కుమారః శ్వేతలోహితః

ఆ కల్పంలో, బ్రహ్మదేవుడు పరమధ్యానంలో లీనమై ఉన్నప్పుడు, అక్కడ శిఖధారి కుమారుడు అయిన శ్వేతలోహితుడు ప్రकटించబడ్డాడు.

తం దృష్ట్వా పురుషం శ్రీమాన్ బ్రహ్మా వై విశ్వతోముఖః హృది కృత్వా మహాత్మానం బ్రహ్మరూపిణమీశ్వరమ్

ఆ మహిమాన్వితుడైన పురుషుడిని చూసిన బ్రహ్మ, నాలుగు ముఖాలవాడు, ఆ మహాత్ముడైన పరమాత్మను తన హృదయంలో స్థాపించాడు.

సద్యోజాతం తతో బ్రహ్మా ధ్యానయోగపరో ఽభవత్ ధ్యానయోగాత్పరం జ్ఞాత్వా వవన్దే దేవమీశ్వరమ్

తర్వాత బ్రహ్మ సద్యోజాతుడిని ధ్యానిస్తూ ధ్యానయోగంలో లీనమయ్యాడు. ధ్యానయోగంతో పరమార్థాన్ని గ్రహించి, ఆ దేవుడైన పరమేశ్వరుని ఆరాధించాడు.

సద్యోజాతం తతో బ్రహ్మ బ్రహ్మ వై సమచిన్తయత్ తతో ఽస్య పార్శ్వతః శ్వేతాః ప్రాదుర్భూతా మహాయశాః

తర్వాత బ్రహ్మ సద్యోజాతుడిని బ్రహ్మముగా భావించాడు. అప్పుడు అతని పక్కన ప్రసిద్ధిగాంచిన తెల్లవాళ్లు ప్రकटమయ్యారు.

సునన్దో నన్దనశ్చైవ విశ్వనన్దోపనన్దనౌ శిష్యాస్తే వై మహాత్మానో యైస్తద్బ్రహ్మ సదావృతమ్

సునందుడు, నందనుడు, విశ్వనందుడు, ఉపనందుడు—ఈ మహాత్ములు, ఆ బ్రహ్మను ఎప్పుడూ చుట్టుముట్టి ఉండే శిష్యులు.

తస్యాగ్రే శ్వేతవర్ణాభః శ్వేతో నామ మహామునిః విజజ్ఞే ఽథ మహాతేజాస్ తస్మాజ్జజ్ఞే హరస్త్వసౌ

వారికన్నా ముందు తెల్లవర్ణంతో ప్రకాశించే శ్వేతుడు అనే మహాముని జన్మించాడు. అతనిలోంచి మహాతేజస్సుతో హరుడు జన్మించాడు.

తత్ర తే మునయః సర్వే సద్యోజాతం మహేశ్వరమ్ ప్రపన్నాః పరయా భక్త్యా గృణన్తో బ్రహ్మ శాశ్వతమ్

అక్కడ ఉన్న ఆ మునులు అందరూ పరమ భక్తితో సద్యోజాత మహేశ్వరుని ఆశ్రయించి, శాశ్వతమైన బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ ఉండేవారు.

తస్మాద్విశ్వేశ్వరం దేవం యే ప్రపద్యన్తి వై ద్విజాః ప్రాణాయామపరా భూత్వా బ్రహ్మతత్పరమానసాః

అందువల్ల, ఈ లోకానికి అధిపతియైన దేవుడిని ఆశ్రయించే ద్విజులు, ప్రాణాయామంలో నిమగ్నమై, మనస్సు బ్రహ్మంపై స్థిరపరిచి—

తే సర్వే పాపనిర్ముక్తా విమలా బ్రహ్మవర్చసః విష్ణులోకమతిక్రమ్య రుద్రలోకం వ్రజన్తి తే

వారు అందరూ పాపాలనుండి విముక్తులై, పవిత్రులై, బ్రహ్మ తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ, విష్ణు లోకాన్ని దాటి, రుద్ర లోకాన్ని చేరుతారు.

తతస్త్రింశత్తమః కల్పో రక్తో నామ ప్రకీర్తితః బ్రహ్మా యత్ర మహాతేజా రక్తవర్ణమధారయత్

తర్వాత ముప్పత్తి మూడవ కల్పం రక్త కల్పంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. అందులో మహాతేజస్సుతో ఉన్న బ్రహ్మ, ఎరుపు వర్ణాన్ని ధరించాడు.

ధ్యాయతః పుత్రకామస్య బ్రహ్మణః పరమేష్ఠినః ప్రాదుర్భూతో మహాతేజాః కుమారో రక్తభూషణః

పిల్లలను కోరుకుంటూ పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మ ధ్యానం చేస్తుండగా, ఎరుపు అలంకారాలతో కూడిన మహాతేజస్సుతో కుమారుడు ప్రकटమయ్యాడు.

రక్తమాల్యామ్బరధరో రక్తనేత్రః ప్రతాపవాన్ స తం దృష్ట్వా మహాత్మానం కుమారం రక్తవాససమ్

ఎరుపు పూలమాలలు, వస్త్రాలు ధరించి, ఎరుపు కళ్లతో, ప్రభావంతుడై ఉన్న ఆ మహాత్ముడైన కుమారుని బ్రహ్మ చూశాడు.

పరం ధ్యానం సమాశ్రిత్య బుబుధే దేవమీశ్వరమ్ స తం ప్రణమ్య భగవాన్ బ్రహ్మా పరమయన్త్రితః

పరమ ధ్యానాన్ని ఆశ్రయించి, ఆ దేవుడైన పరమేశ్వరుని గ్రహించాడు. అతనికి నమస్కరించి, పరమ నియమంతో బ్రహ్మ ఆరాధన చేశాడు.