లిఙ్గపురాణమ్

బ్రహ్మసిద్ధిమవాప్నోతి వ్రతేనానేన సుందరి జపేల్లక్షమనాలస్యో నిర్వాతే ధ్వనివర్జితే

ఈ వ్రతం వల్ల, ఓ సుందరి, బ్రహ్మసిద్ధి లభిస్తుంది. శ్రద్ధతో, అలసత్వం లేకుండా, శబ్దం లేని నిశ్శబ్దంలో లక్ష సార్లు జపించాలి.

మధ్యరాత్రే చ శివయోః పశ్యత్యేవ న సంశయః అన్ధకారవినాశశ్ చ దీపస్యేవ ప్రకాశనమ్

మధ్యరాత్రి సమయంలో శివుడు, పార్వతిని తప్పకుండా దర్శించగలడు – ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. దీపం వెలిగినప్పుడు చీకటి పోయినట్లే.

హృదయాన్తర్బహిర్వాపి భవిష్యతి న సంశయః సర్వసంపత్సమృద్ధ్యర్థం జపేదయుతమాత్మవాన్

హృదయంలోనైనా, బయటైనా ఇది తప్పకుండా జరుగుతుంది – ఇందులో సందేహం లేదు. సంపద, ఐశ్వర్యం కోసం ఆత్మనిగ్రహం కలిగినవాడు పది వేల సార్లు జపించాలి.

సబీజసంపుటం మన్త్రం శతలక్షం జపేచ్ఛుచిః మత్సాయుజ్యమవాప్నోతి భక్తిమాన్ కిమతః పరమ్

బీజముతో కూడిన మంత్రాన్ని పవిత్రతతో లక్ష సార్లు జపించినవాడు, భక్తితో ఉన్నవాడు నాకు ఐక్యం పొందుతాడు – దీనికంటే గొప్పది ఏముంది?

ఇతి తే సర్వమాఖ్యాతం పఞ్చాక్షరవిధిక్రమమ్ యః పఠేచ్ఛృణుయాద్వాపి స యాతి పరమాం గతిమ్

ఇలా ఐదు అక్షరాల మంత్ర విధిని పూర్తిగా నీకు వివరించాను. దాన్ని చదివినవాడు లేదా వినినవాడు పరమ గతి పొందుతాడు.

శ్రావయేచ్చ ద్విజాఞ్ఛుద్ధాన్ పఞ్చాక్షరవిధిక్రమమ్ దైవే కర్మణి పిత్ర్యే వా శివలోకే మహీయతే

పవిత్రమైన ద్విజులకు ఐదు అక్షరాల మంత్ర విధిని బోధించినవాడు, దైవకర్మల్లోనైనా, పితృకర్మల్లోనైనా, శివలోకంలో ఘనత పొందుతాడు.

జపాచ్ఛ్రేష్ఠతమం ప్రాహుర్ బ్రాహ్మణా దగ్ధకిల్బిషాః విరక్తానాం ప్రబుద్ధానాం ధ్యానయజ్ఞం సుశోభనమ్

పాపాలు పోయిన బ్రాహ్మణులు జపాన్ని అత్యుత్తమమని అంటారు. కానీ విరక్తులు, జ్ఞానులు ధ్యానయజ్ఞాన్ని అత్యంత శ్రేష్ఠమని భావిస్తారు.

తస్మాద్వదస్వ సూతాద్య ధ్యానయజ్ఞమశేషతః విస్తారాత్సర్వయత్నేన విరక్తానాం మహాత్మనామ్

అందువల్ల, ఓ సూతాదులు, విరక్తులైన మహాత్ముల కోసం ధ్యానయజ్ఞాన్ని పూర్తిగా, విశదంగా, అన్ని విధాలా వివరించు.

తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా మునీనాం దీర్ఘసత్త్రిణామ్ రుద్రేణ కథితం ప్రాహ గుహాం ప్రాప్య మహాత్మనామ్

ఆ మునులు చెప్పిన మాటలు విని, దీర్ఘకాలం యజ్ఞంలో నిమగ్నమైన వారికి రుద్రుడు చెప్పినదాన్ని, మహాత్ముల గుహకు చేరి వివరించాడు.

సంహృత్య కాలకూటాఖ్యం విషం వై విశ్వకర్మణా గుహాం ప్రాప్య సుఖాసీనం భవాన్యా సహ శఙ్కరమ్

విశ్వకర్మ చేత కలకూట విషాన్ని గ్రహించి, గుహలోకి వెళ్లి, భవానితో కలిసి శంకరుడు సుఖంగా కూర్చున్నాడు.

మునయః సంశితాత్మానః ప్రణేముస్తం గుహాశ్రయమ్ అస్తువంశ్ చ తతః సర్వే నీలకణ్ఠముమాపతిమ్

మనస్సు నియంత్రణ కలిగిన మునులు ఆ గుహలో నివసిస్తున్నవారికి నమస్కరించి, అందరూ నీలకంఠుడు, ఉమాపతిని స్తుతించారు.

అత్యుగ్రం కాలకూటాఖ్యం సంహృతం భగవంస్త్వయా అతః ప్రతిష్ఠితం సర్వం త్వయా దేవ వృషధ్వజ

భగవంతుడా, కలకూటమనే భయంకరమైన విషాన్ని నీవే గ్రహించావు. అందువల్ల, దేవా, వృషధ్వజా, సమస్తం నీవే స్థాపించావు.

తేషాం తద్వచనం శ్రుత్వా భగవాన్నీలలోహితః ప్రహసన్ప్రాహ విశ్వాత్మా సనన్దనపురోగమాన్

వారి మాటలు విని, నీలలోహితుడు, విశ్వాత్ముడు చిరునవ్వుతో సనందనాది మునులకు ఇలా అన్నాడు.

కిమనేన ద్విజశ్రేష్ఠా విషం వక్ష్యే సుదారుణమ్ సంహరేత్తద్విషం యస్తు స సమర్థో హ్యనేన కిమ్

ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, ఈ విషానికి ఏమి ఉపయోగం? నేను మరింత భయంకరమైన విషాన్ని చెబుతాను. దాన్ని ఎవరు గ్రహించగలరో వారు నిజంగా శక్తివంతులు – ఇది ఎంత మాత్రమూ కాదు.

న విషం కాలకూటాఖ్యం సంసారో విషముచ్యతే తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన సంహరేత సుదారుణమ్

కలకూటమనే విషం నిజమైన విషం కాదు; సంసారం నిజమైన విషమని అంటారు. అందువల్ల, దాన్ని పోగొట్టేందుకు అన్ని విధాలా ప్రయత్నించాలి.

సంసారో ద్వివిధః ప్రోక్తః స్వాధికారానురూపతః పుంసాం సంమూఢచిత్తానామ్ అసంక్షీణః సుదారుణః

సంసారం రెండు విధాలుగా ఉంటుంది, ప్రతివారి అర్హతను బట్టి. మూర్ఖులైనవారికి అది తీరని, అత్యంత భయంకరమైనదిగా ఉంటుంది.

ఈషణారాగదోషేణ సర్గో జ్ఞానేన సువ్రతాః తద్వశాదేవ సర్వేషాం ధర్మాధర్మౌ న సంశయః

ఇషణ, రాగమనే దోషాల వల్ల సృష్టి కలుగుతుంది. జ్ఞానంతో, ఓ సద్గుణులారా, అందరిలో ధర్మాధర్మాలు వాటి ఆధీనంగా ఉంటాయి – ఇందులో సందేహం లేదు.

అసన్నికృష్టే త్వర్థే ఽపి శాస్త్రం తచ్ఛ్రవణాత్సతామ్ బుద్ధిముత్పాదయత్యేవ సంసారే విదుషాం ద్విజాః

ఓ ద్విజులారా, విషయము మనకు దగ్గరగా లేకపోయినా, శాస్త్రాన్ని వినడం వల్ల, ఈ సంసారంలో జ్ఞానులు తప్పకుండా మంచి బుద్ధిని పొందుతారు.

తస్మాద్దృష్టానుశ్రవికం దుష్టమిత్యుభయాత్మకమ్ సంత్యజేత్సర్వయత్నేన విరక్తః సో ఽభిధీయతే

కాబట్టి, ఎవరు వేరే విషయాల్లో ఆసక్తి లేకుండా ఉంటారో వారు, చూడబడినదైనా, వినబడినదైనా చెడిపోయినదని తెలిసిన వాటిని అన్ని విధాలా విడిచిపెట్టాలి అని చెప్పబడింది.

శాస్త్రమిత్యుచ్యతే భాగం శ్రుతేః కర్మసు తద్ద్విజాః మూర్ధానం బ్రహ్మణః సారమ్ ఋషీణాం కర్మణః ఫలమ్

శాస్త్రం అనేది కర్మలకు సంబంధించిన వేద భాగం అని అంటారు, ఓ ద్విజులారా. అది బ్రహ్మకు ముద్దు, ఋషుల కర్మలకు ఫలం, సారాంశం కూడా.

నను స్వభావః సర్వేషాం కామో దృష్టో న చాన్యథా శ్రుతిః ప్రవర్తికా తేషామ్ ఇతి కర్మణ్యతద్విదః

అందరికీ కోరిక సహజంగా కనిపిస్తుంది, అది వేరుగా ఉండదు. వేదం వారికి కర్మ చేయమని ఆజ్ఞాపిస్తుంది. ఇది తెలిసినవారు కర్మలో నిమగ్నమై ఉంటారు.

నివృత్తిలక్షణో ధర్మః సమర్థానామ్ ఇహోచ్యతే తస్మాదజ్ఞానమూలో హి సంసారః సర్వదేహినామ్

ఇక్కడ శక్తివంతులకు ధర్మ లక్షణం వదిలిపెట్టడమే అని చెప్పబడింది. అందుకే, అన్ని జీవుల సంసారం మూలం అజ్ఞానం.

కలా సంశోషమాయాతి కర్మణాన్యస్వభావతః సకలస్త్రివిధో జీవో జ్ఞానహీనస్త్వవిద్యయా

తమ స్వభావానికి విరుద్ధంగా కర్మలు చేసినప్పుడు శక్తి క్షీణిస్తుంది. జ్ఞానం లేని జీవుడు, మూడు విధాలుగా ఉన్నా, అజ్ఞానంతో బంధించబడతాడు.

నారకీ పాపకృత్స్వర్గీ పుణ్యకృత్ పుణ్యగౌరవాత్ వ్యతిమిశ్రేణ వై జీవశ్ చతుర్ధా సంవ్యవస్థితః

పాపానికి బరువు వల్ల నరకానికి, పుణ్యానికి బరువు వల్ల స్వర్గానికి, రెండింటి కలయిక వల్ల మిశ్రమంగా, ఇలా జీవుడు నాలుగు విధాలుగా స్థిరపడతాడు.

ఉద్భిజ్జః స్వేదజశ్చైవ అణ్డజో వై జరాయుజః ఏవం వ్యవస్థితో దేహీ కర్మణాజ్ఞో హ్యనిర్వృతః

జీవుడు మొక్క, చెమట, గుడ్డు, గర్భం నుండి జన్మించేవాడిగా నాలుగు విధాలుగా వర్గీకరించబడతాడు. ఇలా కర్మ వల్ల స్థిరంగా, అజ్ఞానంతో, తృప్తి లేకుండా ఉంటాడు.

ప్రజయా కర్మణా ముక్తిర్ ధనేన చ సతాం న హి త్యాగేనైకేన ముక్తిః స్యాత్ తదభావాద్భ్రమత్యసౌ

పిల్లలు, కర్మలు, ధనం వల్ల ముక్తి కలగదు, ఓ సద్జనులారా. ఒక్క త్యాగం వల్ల కూడా ముక్తి రాదు. ఇవి లేకపోతే జీవుడు ఇక్కడ తిరుగుతూనే ఉంటాడు.

ఏవమజ్ఞానదోషేణ నానాకర్మవశేన చ షట్కౌశికం సముద్భూతం భజత్యేష కలేవరమ్

ఇలా అజ్ఞాన దోషం వల్ల,色色 కర్మల ప్రభావం వల్ల, ఈ జీవుడు ఆరు విధాల స్థితిని పొందుతాడు.

గర్భే దుఃఖాన్యనేకాని యోనిమార్గే చ భూతలే కౌమారే యౌవనే చైవ వార్ద్ధకే మరణే ఽపి వా

గర్భంలో ఎన్నో బాధలు ఉంటాయి. జనన మార్గంలో, భూమిపై, బాల్యంలో, యవ్వనంలో, వృద్ధాప్యంలో, మరణ సమయంలో కూడా బాధలు ఉంటాయి.

విచారతః సతాం దుఃఖం స్త్రీసంసర్గాదిభిర్ ద్విజాః దుఃఖేనైకేన వై దుఃఖం ప్రశామ్యతీహ దుఃఖినః

విచారించే జ్ఞానులకు, ఓ ద్విజులారా, స్త్రీ సంగాది మొదలైన కారణాల వల్ల బాధ కలుగుతుంది. బాధపడేవారికి ఒక బాధను మరొక బాధతోనే తగ్గించుకుంటారు.