లిఙ్గపురాణమ్

సుకృతాని హరన్త్యేతే సంస్పృష్టాః పురుషస్య తు ఉష్ణీషీ కఞ్చుకీ నగ్నో ముక్తకేశో మలావృతః

ఇవి మనిషిని తాకినప్పుడు అతని సత్కర్మఫలాలను పోగొడతాయి. అలాగే, తలపై తలపాగా ధరించినవాడు, జాకెట్ వేసుకున్నవాడు, నగ్నుడు, జుట్టు విడిచినవాడు, మురికి కప్పుకున్నవాడు,

అపవిత్రకరో ఽశుద్ధః ప్రలపన్న జపేత్ క్వచిత్ క్రోధో మదః క్షుధా తన్ద్రా నిష్ఠీవనవిజృమ్భణే

అశుద్ధమైన సంకేతాలు చేసేవాడు, శుద్ధి లేనివాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు, లేదా ఎప్పుడైనా కోపంతో, మత్తులో, ఆకలితో, నిద్రతో, ఉమ్మేస్తూ, ఆవలిస్తూ జపం చేసేవాడు,

శ్వనీచదర్శనం నిద్రా ప్రలాపాస్తే జపద్విషః ఏతేషాం సంభవే వాపి కుర్యాత్సూర్యాదిదర్శనమ్

పిల్లి తినడాన్ని చూసేవాడు, నిద్రపోయేవాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు — వీరంతా జపానికి శత్రువులు. వీటిలో ఏదైనా జరిగితే, సూర్యుడిని లేదా ఇతర తారలను చూడాలి.

ఆచమ్య వా జపేచ్ఛేషం కృత్వా వా ప్రాణసంయమమ్ సూర్యో ఽగ్నిశ్చన్ద్రమాశ్చైవ గ్రహనక్షత్రతారకాః

నీళ్లు మింగిన తర్వాత, మిగిలిన మంత్రాన్ని జపించాలి లేదా ఊపిరిని అదుపులో పెట్టాలి. సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, తారలు ఇవన్నీ—

ఏతే జ్యోతీంషి ప్రోక్తాని విద్వద్భిర్ బ్రాహ్మణైస్ తథా ప్రసార్య పాదౌ న జపేత్ కుక్కుటాసన ఏవ చ

పండిత బ్రాహ్మణులు వీటిని వెలుగు పుట్టించే వాటిగా చెప్పారు. కాలును చాపుకుని లేదా కోడి మాదిరిగా కూర్చుని జపించకూడదు.

అనాసనః శయానో వా రథ్యాయాం శూద్రసన్నిధౌ రక్తభూమ్యాం చ ఖట్వాయాం న జపేజ్జాపకస్ తథా

కూర్చోకుండా, పడుకుని, వీధిలో, శూద్రుని సమక్షంలో, రక్తం ఉన్న నేలపై, మంచంపై కూడా జపించకూడదు.

ఆసనస్థో జపేత్సమ్యక్ మన్త్రార్థగతమానసః కౌశేయం వ్యాఘ్రచర్మం వా చైలం తౌలమథాపి వా

సరిగ్గా ఆసనంలో కూర్చుని, మనసు మంత్రార్థంలో నిలిపి జపించాలి. పట్టు, పులిచర్మం, బట్ట, పత్తి ఇవేవైనా ఆసనంగా వాడవచ్చు.

దారవం తాలపర్ణం వా ఆసనం పరికల్పయేత్ త్రిసంధ్యం తు గురోః పూజా కర్తవ్యా హితమిచ్ఛతా

తాళపత్రాలతోనైనా, కలపతోనైనా ఒక ఆసనం సిద్ధం చేయాలి. మూడుసార్లు రోజులో, ఉపాధ్యాయుని పూజ చేయాలని మేలు కోరేవాడు చేయాలి.

యో గురుః స శివః ప్రోక్తో యః శివః స గురుః స్మృతః యథా శివస్ తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః

యెవడు గురువు వాడే శివుడు అని చెప్పబడింది. యెవడు శివుడు వాడే గురువు అని గుర్తించబడాడు. శివుడు ఎలా ఉంటాడో, విద్య కూడా అలాగే ఉంటుంది. విద్య ఎలా ఉంటుందో, గురువు కూడా అలాగే ఉంటాడు.

శివవిద్యాగురోస్తస్మాద్ భక్త్యా చ సదృశం ఫలమ్ సర్వదేవమయో దేవి సర్వశక్తిమయో హి సః

కాబట్టి, శివుడి మీద, విద్య మీద, గురువు మీద భక్తితో ఉన్నవారికి తగిన ఫలితం లభిస్తుంది. దేవీ, అతడు అన్నీ దేవతలతో కూడి, అన్నీ శక్తులతో కూడి ఉంటాడు.

సగుణో నిర్గుణో వాపి తస్యాజ్ఞాం శిరసా వహేత్ శ్రేయో ఽర్థీ యస్తు గుర్వాజ్ఞాం మనసాపి న లఙ్ఘయేత్

గుణాలతో ఉన్నవాడైనా, గుణాలకన్నా అతీతుడైనా, అతని ఆజ్ఞను తలపై పెట్టుకోవాలి. శ్రేయస్సు కోరేవాడు గురువు ఆజ్ఞను మనసులో కూడా అతిక్రమించకూడదు.

గుర్వాజ్ఞాపాలకః సమ్యక్ జ్ఞానసంపత్తిమశ్నుతే గచ్ఛంస్తిష్ఠన్స్వపన్ భుఞ్జన్ యద్యత్కర్మ సమాచరేత్

ఆచార్యుని ఆజ్ఞను నిష్టగా పాటించే వాడు నిజమైన జ్ఞాన సంపదను పొందుతాడు. అతడు ఎక్కడ నడిచినా, నిల్చున్నా, నిద్రించినా, తిన్నా — ఏ పని చేసినా,

సమక్షం యది తత్సర్వం కర్తవ్యం గుర్వనుజ్ఞయా గురోర్దేవసమక్షం వా న యథేష్టాసనో భవేత్

అది అన్నీ గురువు సమక్షంలో లేదా ఆయన అనుమతితో చేయాలి. గురువు గానీ, దేవుడు గానీ ఎదుట ఉన్నప్పుడు మన ఇష్టం వచ్చినట్లు కూర్చోవద్దు.

గురుర్దేవో యతః సాక్షాత్ తద్గృహం దేవమన్దిరమ్ పాపినా చ యథాసంగాత్ తత్పాపైః పతనం భవేత్

ఎందుకంటే గురువు దేవుడే కనుక, ఆయన ఇల్లు దేవాలయం లాంటిది. దుష్టులతో కలిసిపోతే వారి పాపాల వల్ల మన downfall జరుగుతుంది.

తద్వదాచార్యసంగేన తద్ధర్మఫలభాగ్భవేత్ యథైవ వహ్నిసంపర్కాన్ మలం త్యజతి కాఞ్చనమ్

అదే విధంగా, ఆచార్యునితో సత్సంగం వల్ల ఆయన ధర్మఫలాన్ని మనం పొందగలం. బంగారం అగ్నిని తాకినప్పుడు మలినాలు పోయినట్టు, మనకూ శుభం కలుగుతుంది.

తథైవ గురుసంపర్కాత్ పాపం త్యజతి మానవః యథా వహ్నిసమీపస్థో ఘృతకుంభో విలీయతే

అలాగే, గురువు సాన్నిధ్యంలో మనిషి పాపాన్ని వదిలిపెడతాడు. అది ఎలా అంటే, నిప్పు దగ్గర పెట్టిన నెయ్యి కుండ కరిగిపోవడం లాంటిది.

తథా పాపం విలీయేత ఆచార్యస్య సమీపతః యథా ప్రజ్వలితో వహ్నిర్ విష్ఠాం కాష్ఠం చ నిర్దహేత్

అదే విధంగా, ఆచార్యుని సమీపంలో పాపం కరుగుతుంది. అది ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్ని పేడను, మంటను కాల్చేసినట్టు.

గురుస్తుష్టో దహత్యేవం పాపం తన్మన్త్రతేజసా బ్రహ్మా హరిస్ తథా రుద్రో దేవాశ్ చ మునయస్ తథా

గురువు సంతోషిస్తే, తన మంత్రశక్తితో పాపాన్ని కాల్చేస్తాడు. అలాగే బ్రహ్మ, హరి, రుద్రుడు, దేవతలు, ఋషులు కూడా పాపాన్ని నాశనం చేస్తారు.

కుర్వన్త్యనుగ్రహం తుష్టా గురౌ తుష్టే న సంశయః కర్మణా మనసా వాచా గురోః క్రోధం న కారయేత్

గురువు సంతోషిస్తే, వారు అనుగ్రహం చేస్తారు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మనం చేత, మనసుతో, మాటతో గురువుకు కోపం రాకుండా చూడాలి.

తస్య క్రోధేన దహ్యన్తే ఆయుఃశ్రీజ్ఞానసత్క్రియాః తత్క్రోధం యే కరిష్యన్తి తేషాం యజ్ఞాశ్ చ నిష్ఫలాః

ఒకరి కోపంతో అతని ఆయుర్దాయం, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, మంచి పనులు అన్నీ నశించిపోతాయి. ఆ మనిషిని కోపపెట్టే వారు చేసే యజ్ఞాలు కూడా వృథా అవుతాయి.

జపాన్యనియమాశ్చైవ నాత్ర కార్యా విచారణా గురోర్విరుద్ధం యద్వాక్యం న వదేత్సర్వయత్నతః

ఇక్కడ జపాలు, నియమాలు చేసుకోవడం వాడదు. గురువుకు వ్యతిరేకంగా ఏ మాటైనా ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ చెప్పకూడదు.

వదేద్ యది మహామోహాద్ రౌరవం నరకం వ్రజేత్ చిత్తేనైవ చ విత్తేన తథా వాచా చ సువ్రతాః

ఎవరైనా గొప్ప మాయలో పడిపోయి అలాంటి మాటలు మాట్లాడితే, వారు రౌరవ నరకానికి పోవాల్సి వస్తుంది. అందుకే, మంచి వారు మనసుతో, ధనంతో, మాటతో ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండాలి.

మిథ్యా న కారయేద్దేవి క్రియయా చ గురోః సదా దుర్గుణే ఖ్యాపితే తస్య నైర్గుణ్యశతభాగ్భవేత్

దేవీ, గురువుకు ఎప్పుడూ అబద్ధంగా ప్రవర్తించకూడదు. ఆయన లోపాలను ఎక్కడా చెప్పకూడదు. అలా చేస్తే, మన మంచితనమంతా వంద రెట్లు తగ్గిపోతుంది.

గుణే తు ఖ్యాపితే తస్య సార్వగుణ్యఫలం భవేత్ గురోర్హితం ప్రియం కుర్యాద్ ఆదిష్టో వా న వా సదా

గురువు యొక్క గుణాలను ప్రఖ్యాతి చేయగలిగినవాడు అన్ని గుణాల ఫలితాన్ని పొందుతాడు. ఎప్పుడూ గురువుకు ఉపయోగపడే, ఆయనకు ఇష్టమైన పనులు చేయాలి; ఆదేశించకపోయినా, ఆదేశించినా కూడా.

అసమక్షం సమక్షం వా గురోః కార్యం సమాచరేత్ గురోర్హితం ప్రియం కుర్యాన్ మనోవాక్కాయకర్మభిః

గురువు సమక్షంలోనైనా, లేనప్పటికీ అయినా, ఆయన పనిని నిబద్ధతతో చేయాలి. మనస్సుతో, మాటతో, శరీరంతో గురువుకు ఉపయోగపడే, ఆయనకు ఇష్టమైన పనులు చేయాలి.

కుర్వన్పతత్యధో గత్వా తత్రైవ పరివర్తతే తస్మాత్స సర్వదోపాస్యో వన్దనీయశ్ చ సర్వదా

ఇలా చేయకపోతే, దిగజారి దిగువ స్థితిలో పడిపోతాడు; అందుకే గురువును ఎప్పుడూ పూజించాలి, గౌరవించాలి.

సమీపస్థో ఽప్యనుజ్ఞాప్య వదేత్తద్విముఖో గురుమ్ ఏవమాచారవాన్ భక్తో నిత్యం జపపరాయణః

గురువు దగ్గర ఉన్నా కూడా, ఆయన అనుమతి తీసుకుని మాత్రమే మాట్లాడాలి; గురువు వైపు తిరిగి ఉండకూడదు. ఈ విధంగా నడుచుకునే భక్తుడు ఎప్పుడూ జపంలో నిమగ్నంగా ఉంటాడు.

గురుప్రియకరో మన్త్రం వినియోక్తుం తతో ఽర్హతి వినియోగం ప్రవక్ష్యామి సిద్ధమన్త్రప్రయోజనమ్

గురువును సంతోషపెట్టినవాడు మంత్రాన్ని ఉపయోగించడానికి అర్హుడు. ఇప్పుడు నేను మంత్ర వినియోగాన్ని, సిద్ధమైన మంత్రాన్ని ఎందుకు ఉపయోగించాలో వివరంగా చెప్పుతున్నాను.

దౌర్బల్యం యాతి తన్మన్త్రం వినియోగమజానతః యస్య యేన వియుఞ్జీత కార్యేణ తు విశేషతః

ఎవరైనా మంత్ర వినియోగాన్ని తెలియకపోతే ఆ మంత్రానికి బలహీనత వస్తుంది. ప్రతి మంత్రాన్ని దాని ప్రత్యేకమైన అవసరానికి అనుగుణంగా ఉపయోగించాలి.