లిఙ్గపురాణమ్

ఆస్యేన న పిబేత్తోయం తిష్ఠన్నఞ్జలినాపి వా వామహస్తేన శయ్యాయాం తథైవాన్యంకరేణ వా

నేరుగా నోటితో నీరు త్రాగకూడదు. నిలబడి అంజలితో త్రాగకూడదు. ఎడమ చేతితో, మంచంపై పడుకుని, లేదా ఇతర అవయవాలతో కూడా త్రాగకూడదు.

విభీతకార్కకారఞ్జస్నుహిచ్ఛాయాం న చాశ్రయేత్ స్తంభదీపమనుష్యాణామ్ అన్యేషాం ప్రాణినాం తథా

విబీతక, అర్క, కారంజ, స్నుహి చెట్ల నీడలో ఉండకూడదు. కంబం, దీపం దగ్గర, జనసమూహంలో లేదా ఇతర ప్రాణులతో కూడిన చోట కూడా ఉండకూడదు.

ఏకో న గచ్ఛేదధ్వానం బాహుభ్యాం నోత్తరేన్నదీమ్ నావరోహేత కూపాదిం నారోహేదుచ్చపాదపాన్

ఒక్కడే దారిలో ప్రయాణించకూడదు. చేతులతో నది దాటి పోకూడదు. బావిలోకి దిగకూడదు. ఎత్తయిన చెట్లెక్కకూడదు.

సూర్యాగ్నిజలదేవానాం గురూణాం విముఖః శుభే న కుర్యాదిహ కార్యాణి జపకర్మ శుభాని వా

సూర్యుడు, అగ్ని, నీరు, దేవతలు, గురువులు వీరికి వెనుకవైపు తిరిగి శుభకార్యాలు, జపం, లేదా పూజలు చేయకూడదు.

అగ్నౌ న తాపయేత్పాదౌ హస్తం పద్భ్యాం న సంస్పృశేత్ అగ్నేర్నోచ్ఛ్రయమ్ ఆసీత నాగ్నౌ కించిన్ మలం త్యజేత్

అగ్నికి పాదాలు వేడి పెట్టకూడదు. పాదాలతో లేదా చేతితో అగ్నిని తాకకూడదు. అగ్నికి పైగా కూర్చోకూడదు. అగ్నిలో మలినాలను వేయకూడదు.

న జలం తాడయేత్పద్భ్యాం నాంభస్యఙ్గమలం త్యజేత్ మలం ప్రక్షాలయేత్ తీరే ప్రక్షాల్య స్నానమాచరేత్

నీటిని పాదాలతో తడవకూడదు. శరీర మలినాలను నీటిలో వేయకూడదు. అవి ఒడ్డున శుభ్రం చేసుకుని, తర్వాత స్నానం చేయాలి.

నఖాగ్రకేశనిర్ధూతస్నానవస్త్రఘటోదకమ్ అశ్రీకరం మనుష్యాణామ్ అశుద్ధం సంస్పృశేద్యది

నఖాలు, వెంట్రుకలు, స్నానం చేసిన తర్వాత వేసిన బట్టలు లేదా గడచిన పాత్రలు తాకిన నీరు మానవులకు శుభం కాదు, తాకితే అది అపవిత్రమవుతుంది.

అజాశ్వానఖురోష్ట్రాణాం మార్జనాత్ తుషరేణుకాన్ సంస్పృశేద్ యది మూఢాత్మా శ్రియం హన్తి హరేరపి

మందలు, గుర్రాలు, పాదాలు చీలని జంతువులు, ఒంటెలు వీటి నుంచి ఊడ్చిన దుమ్ము లేదా తొక్కను ఎవడు మూర్ఖుడై తాకినా, అతడు తన సొంత ఐశ్వర్యాన్ని, హరిచేత ఇచ్చినదాన్ని కూడా నాశనం చేసుకుంటాడు.

మార్జారశ్ చ గృహే యస్య సో ఽప్యన్త్యజసమో నరః భోజయేద్యస్తు విప్రేన్ద్రాన్ మార్జారసంనిధౌ యది

ఎవరి ఇంట్లో మేక ఉండి ఉంటే, ఆ మనిషి అంత్యజుడితో సమానంగా భావించబడతాడు. మేక సమక్షంలో బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టినవాడు కూడా అలాగే.

తచ్చాణ్డాలసమం జ్ఞేయం నాత్ర కార్యా విచారణా స్ఫిగ్వాతం శూర్పవాతం చ వాతం ప్రాణముఖానిలమ్

ఇవి అణ్ణగాళ్లను పోషించడానికీ సమానమని తెలుసుకోవాలి — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం ఉండకూడదు. వెన్నుపోటు నుండి వచ్చే గాలి, వడికట్టుతో వచ్చే గాలి, లేదా నోటి ఊపిరి గాలి,

సుకృతాని హరన్త్యేతే సంస్పృష్టాః పురుషస్య తు ఉష్ణీషీ కఞ్చుకీ నగ్నో ముక్తకేశో మలావృతః

ఇవి మనిషిని తాకినప్పుడు అతని సత్కర్మఫలాలను పోగొడతాయి. అలాగే, తలపై తలపాగా ధరించినవాడు, జాకెట్ వేసుకున్నవాడు, నగ్నుడు, జుట్టు విడిచినవాడు, మురికి కప్పుకున్నవాడు,

అపవిత్రకరో ఽశుద్ధః ప్రలపన్న జపేత్ క్వచిత్ క్రోధో మదః క్షుధా తన్ద్రా నిష్ఠీవనవిజృమ్భణే

అశుద్ధమైన సంకేతాలు చేసేవాడు, శుద్ధి లేనివాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు, లేదా ఎప్పుడైనా కోపంతో, మత్తులో, ఆకలితో, నిద్రతో, ఉమ్మేస్తూ, ఆవలిస్తూ జపం చేసేవాడు,

శ్వనీచదర్శనం నిద్రా ప్రలాపాస్తే జపద్విషః ఏతేషాం సంభవే వాపి కుర్యాత్సూర్యాదిదర్శనమ్

పిల్లి తినడాన్ని చూసేవాడు, నిద్రపోయేవాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు — వీరంతా జపానికి శత్రువులు. వీటిలో ఏదైనా జరిగితే, సూర్యుడిని లేదా ఇతర తారలను చూడాలి.

ఆచమ్య వా జపేచ్ఛేషం కృత్వా వా ప్రాణసంయమమ్ సూర్యో ఽగ్నిశ్చన్ద్రమాశ్చైవ గ్రహనక్షత్రతారకాః

నీళ్లు మింగిన తర్వాత, మిగిలిన మంత్రాన్ని జపించాలి లేదా ఊపిరిని అదుపులో పెట్టాలి. సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, తారలు ఇవన్నీ—

ఏతే జ్యోతీంషి ప్రోక్తాని విద్వద్భిర్ బ్రాహ్మణైస్ తథా ప్రసార్య పాదౌ న జపేత్ కుక్కుటాసన ఏవ చ

పండిత బ్రాహ్మణులు వీటిని వెలుగు పుట్టించే వాటిగా చెప్పారు. కాలును చాపుకుని లేదా కోడి మాదిరిగా కూర్చుని జపించకూడదు.

అనాసనః శయానో వా రథ్యాయాం శూద్రసన్నిధౌ రక్తభూమ్యాం చ ఖట్వాయాం న జపేజ్జాపకస్ తథా

కూర్చోకుండా, పడుకుని, వీధిలో, శూద్రుని సమక్షంలో, రక్తం ఉన్న నేలపై, మంచంపై కూడా జపించకూడదు.

ఆసనస్థో జపేత్సమ్యక్ మన్త్రార్థగతమానసః కౌశేయం వ్యాఘ్రచర్మం వా చైలం తౌలమథాపి వా

సరిగ్గా ఆసనంలో కూర్చుని, మనసు మంత్రార్థంలో నిలిపి జపించాలి. పట్టు, పులిచర్మం, బట్ట, పత్తి ఇవేవైనా ఆసనంగా వాడవచ్చు.

దారవం తాలపర్ణం వా ఆసనం పరికల్పయేత్ త్రిసంధ్యం తు గురోః పూజా కర్తవ్యా హితమిచ్ఛతా

తాళపత్రాలతోనైనా, కలపతోనైనా ఒక ఆసనం సిద్ధం చేయాలి. మూడుసార్లు రోజులో, ఉపాధ్యాయుని పూజ చేయాలని మేలు కోరేవాడు చేయాలి.

యో గురుః స శివః ప్రోక్తో యః శివః స గురుః స్మృతః యథా శివస్ తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః

యెవడు గురువు వాడే శివుడు అని చెప్పబడింది. యెవడు శివుడు వాడే గురువు అని గుర్తించబడాడు. శివుడు ఎలా ఉంటాడో, విద్య కూడా అలాగే ఉంటుంది. విద్య ఎలా ఉంటుందో, గురువు కూడా అలాగే ఉంటాడు.

శివవిద్యాగురోస్తస్మాద్ భక్త్యా చ సదృశం ఫలమ్ సర్వదేవమయో దేవి సర్వశక్తిమయో హి సః

కాబట్టి, శివుడి మీద, విద్య మీద, గురువు మీద భక్తితో ఉన్నవారికి తగిన ఫలితం లభిస్తుంది. దేవీ, అతడు అన్నీ దేవతలతో కూడి, అన్నీ శక్తులతో కూడి ఉంటాడు.

సగుణో నిర్గుణో వాపి తస్యాజ్ఞాం శిరసా వహేత్ శ్రేయో ఽర్థీ యస్తు గుర్వాజ్ఞాం మనసాపి న లఙ్ఘయేత్

గుణాలతో ఉన్నవాడైనా, గుణాలకన్నా అతీతుడైనా, అతని ఆజ్ఞను తలపై పెట్టుకోవాలి. శ్రేయస్సు కోరేవాడు గురువు ఆజ్ఞను మనసులో కూడా అతిక్రమించకూడదు.

గుర్వాజ్ఞాపాలకః సమ్యక్ జ్ఞానసంపత్తిమశ్నుతే గచ్ఛంస్తిష్ఠన్స్వపన్ భుఞ్జన్ యద్యత్కర్మ సమాచరేత్

ఆచార్యుని ఆజ్ఞను నిష్టగా పాటించే వాడు నిజమైన జ్ఞాన సంపదను పొందుతాడు. అతడు ఎక్కడ నడిచినా, నిల్చున్నా, నిద్రించినా, తిన్నా — ఏ పని చేసినా,

సమక్షం యది తత్సర్వం కర్తవ్యం గుర్వనుజ్ఞయా గురోర్దేవసమక్షం వా న యథేష్టాసనో భవేత్

అది అన్నీ గురువు సమక్షంలో లేదా ఆయన అనుమతితో చేయాలి. గురువు గానీ, దేవుడు గానీ ఎదుట ఉన్నప్పుడు మన ఇష్టం వచ్చినట్లు కూర్చోవద్దు.

గురుర్దేవో యతః సాక్షాత్ తద్గృహం దేవమన్దిరమ్ పాపినా చ యథాసంగాత్ తత్పాపైః పతనం భవేత్

ఎందుకంటే గురువు దేవుడే కనుక, ఆయన ఇల్లు దేవాలయం లాంటిది. దుష్టులతో కలిసిపోతే వారి పాపాల వల్ల మన downfall జరుగుతుంది.

తద్వదాచార్యసంగేన తద్ధర్మఫలభాగ్భవేత్ యథైవ వహ్నిసంపర్కాన్ మలం త్యజతి కాఞ్చనమ్

అదే విధంగా, ఆచార్యునితో సత్సంగం వల్ల ఆయన ధర్మఫలాన్ని మనం పొందగలం. బంగారం అగ్నిని తాకినప్పుడు మలినాలు పోయినట్టు, మనకూ శుభం కలుగుతుంది.

తథైవ గురుసంపర్కాత్ పాపం త్యజతి మానవః యథా వహ్నిసమీపస్థో ఘృతకుంభో విలీయతే

అలాగే, గురువు సాన్నిధ్యంలో మనిషి పాపాన్ని వదిలిపెడతాడు. అది ఎలా అంటే, నిప్పు దగ్గర పెట్టిన నెయ్యి కుండ కరిగిపోవడం లాంటిది.

తథా పాపం విలీయేత ఆచార్యస్య సమీపతః యథా ప్రజ్వలితో వహ్నిర్ విష్ఠాం కాష్ఠం చ నిర్దహేత్

అదే విధంగా, ఆచార్యుని సమీపంలో పాపం కరుగుతుంది. అది ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్ని పేడను, మంటను కాల్చేసినట్టు.

గురుస్తుష్టో దహత్యేవం పాపం తన్మన్త్రతేజసా బ్రహ్మా హరిస్ తథా రుద్రో దేవాశ్ చ మునయస్ తథా

గురువు సంతోషిస్తే, తన మంత్రశక్తితో పాపాన్ని కాల్చేస్తాడు. అలాగే బ్రహ్మ, హరి, రుద్రుడు, దేవతలు, ఋషులు కూడా పాపాన్ని నాశనం చేస్తారు.

కుర్వన్త్యనుగ్రహం తుష్టా గురౌ తుష్టే న సంశయః కర్మణా మనసా వాచా గురోః క్రోధం న కారయేత్

గురువు సంతోషిస్తే, వారు అనుగ్రహం చేస్తారు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మనం చేత, మనసుతో, మాటతో గురువుకు కోపం రాకుండా చూడాలి.