లిఙ్గపురాణమ్

సంధ్యాతిక్రమణాద్విప్రో బ్రాహ్మణ్యాత్పతతే యతః అసత్యం న వదేత్ కించిన్ న సత్యం చ పరిత్యజేత్

సంధ్యావందనాన్ని వదిలిపెడితే బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు. అందుకే అసత్యం మాట్లాడకూడదు, సత్యాన్ని వదిలిపెట్టకూడదు.

యత్సత్యం బ్రహ్మ ఇత్యాహుర్ అసత్యం బ్రహ్మదూషణమ్ అనృతం పరుషం శాఠ్యం పైశున్యం పాపహేతుకమ్

సత్యమే పరబ్రహ్మం అని చెబుతారు. అసత్యం బ్రహ్మాన్ని మలినం చేస్తుంది. అబద్ధం, కఠినమైన మాటలు, మోసం, దూషణ, పాపకార్యాలు—all ఇవన్నీ దూరంగా ఉంచాలి.

పరదారాన్పరద్రవ్యం పరహింసాం చ సర్వదా క్వచిచ్చాపి న కుర్వీత వాచా చ మనసా తథా

ఇతరుల భార్యలతో సంబంధం, ఇతరుల ద్రవ్యాన్ని తీసుకోవడం, ఇతరులకు హాని చేయడం—ఇవి ఎప్పుడూ చేయకూడదు. మాటలోనైనా, మనసులోనైనా చేయకూడదు.

శూద్రాన్నం యాతయామాన్నం నైవేద్యం శ్రాద్ధమేవ చ గణాన్నం సముదాయాన్నం రాజాన్నం చ వివర్జయేత్

శూద్రులు చేసిన భోజనం, పాత భోజనం, నైవేద్యం, శ్రాద్ధ భోజనం, సమూహ భోజనం, రాజభోజనం—ఇవన్నీ తినకూడదు.

అన్నశుద్ధౌ సత్త్వశుద్ధిర్ న మృదా న జలేన వై సత్త్వశుద్ధౌ భవేత్సిద్ధిస్ తతో ఽన్నం పరిశోధయేత్

భోజనం శుద్ధిగా ఉంటే మనస్సు కూడా శుద్ధమవుతుంది. మట్టి లేదా నీటితో కాదు. మనస్సు శుద్ధిగా ఉంటే సిద్ధి లభిస్తుంది. అందుకే భోజనాన్ని శుద్ధపరచాలి.

రాజప్రతిగ్రహైర్ దగ్ధాన్ బ్రాహ్మణాన్ బ్రహ్మవాదినః స్విన్నానామపి బీజానాం పునర్జన్మ న విద్యతే

రాజుల బహుమతులు తీసుకున్న బ్రాహ్మణులు, ఎండిపోయిన విత్తనాల్లా, మళ్లీ జన్మించరు. వారు బ్రహ్మవేత్తలైనా ఇదే ఫలితం.

రాజప్రతిగ్రహో ఘోరో బుద్ధ్వా చాదౌ విషోపమః బుధేన పరిహర్తవ్యః శ్వమాంసం చాపి వర్జయేత్

రాజుల బహుమతులు భయంకరమైనవి, మొదట విషంలా ఉంటాయి అని తెలుసుకుని, జ్ఞానులు వాటిని వదిలిపెట్టాలి. అలాగే కుక్క మాంసాన్ని కూడా తినకూడదు.

అస్నాత్వా న చ భుఞ్జీయాద్ అజపో ఽగ్నిమపూజ్య చ పర్ణపృష్ఠే న భుఞ్జీయాద్ రాత్రౌ దీపం వినా తథా

స్నానం చేయకుండా తినకూడదు. అగ్ని పూజించకుండా తినకూడదు. ఆకుపై తినకూడదు. రాత్రి దీపం లేకుండా తినకూడదు.

భిన్నభాణ్డే చ రథ్యాయాం పతితానాం చ సంనిధౌ శూద్రశేషం న భుఞ్జీయాత్ సహాన్నం శిశుకైరపి

పగిలిన పాత్రలో, వీధిలో, పతితుల సమక్షంలో, శూద్రుల మిగిలిన అన్నం, పిల్లలతో కలిపి తినకూడదు.

శుద్ధాన్నం స్నిగ్ధమ్ అశ్నీయాత్ సంస్కృతం చాభిమన్త్రితమ్ భోక్తా శివ ఇతి స్మృత్వా మౌనీ చైకాగ్రమానసః

శుద్ధమైన, నెయ్యి కలిగిన, బాగా తయారుచేసిన, మంత్రపూర్వకంగా సమర్పించిన అన్నాన్ని, 'నేను శివుడిని, భోజనాన్ని అనుభవిస్తున్నాను' అని గుర్తు చేసుకుంటూ, మౌనంగా, ఏకాగ్రంగా తినాలి.

ఆస్యేన న పిబేత్తోయం తిష్ఠన్నఞ్జలినాపి వా వామహస్తేన శయ్యాయాం తథైవాన్యంకరేణ వా

నేరుగా నోటితో నీరు త్రాగకూడదు. నిలబడి అంజలితో త్రాగకూడదు. ఎడమ చేతితో, మంచంపై పడుకుని, లేదా ఇతర అవయవాలతో కూడా త్రాగకూడదు.

విభీతకార్కకారఞ్జస్నుహిచ్ఛాయాం న చాశ్రయేత్ స్తంభదీపమనుష్యాణామ్ అన్యేషాం ప్రాణినాం తథా

విబీతక, అర్క, కారంజ, స్నుహి చెట్ల నీడలో ఉండకూడదు. కంబం, దీపం దగ్గర, జనసమూహంలో లేదా ఇతర ప్రాణులతో కూడిన చోట కూడా ఉండకూడదు.

ఏకో న గచ్ఛేదధ్వానం బాహుభ్యాం నోత్తరేన్నదీమ్ నావరోహేత కూపాదిం నారోహేదుచ్చపాదపాన్

ఒక్కడే దారిలో ప్రయాణించకూడదు. చేతులతో నది దాటి పోకూడదు. బావిలోకి దిగకూడదు. ఎత్తయిన చెట్లెక్కకూడదు.

సూర్యాగ్నిజలదేవానాం గురూణాం విముఖః శుభే న కుర్యాదిహ కార్యాణి జపకర్మ శుభాని వా

సూర్యుడు, అగ్ని, నీరు, దేవతలు, గురువులు వీరికి వెనుకవైపు తిరిగి శుభకార్యాలు, జపం, లేదా పూజలు చేయకూడదు.

అగ్నౌ న తాపయేత్పాదౌ హస్తం పద్భ్యాం న సంస్పృశేత్ అగ్నేర్నోచ్ఛ్రయమ్ ఆసీత నాగ్నౌ కించిన్ మలం త్యజేత్

అగ్నికి పాదాలు వేడి పెట్టకూడదు. పాదాలతో లేదా చేతితో అగ్నిని తాకకూడదు. అగ్నికి పైగా కూర్చోకూడదు. అగ్నిలో మలినాలను వేయకూడదు.

న జలం తాడయేత్పద్భ్యాం నాంభస్యఙ్గమలం త్యజేత్ మలం ప్రక్షాలయేత్ తీరే ప్రక్షాల్య స్నానమాచరేత్

నీటిని పాదాలతో తడవకూడదు. శరీర మలినాలను నీటిలో వేయకూడదు. అవి ఒడ్డున శుభ్రం చేసుకుని, తర్వాత స్నానం చేయాలి.

నఖాగ్రకేశనిర్ధూతస్నానవస్త్రఘటోదకమ్ అశ్రీకరం మనుష్యాణామ్ అశుద్ధం సంస్పృశేద్యది

నఖాలు, వెంట్రుకలు, స్నానం చేసిన తర్వాత వేసిన బట్టలు లేదా గడచిన పాత్రలు తాకిన నీరు మానవులకు శుభం కాదు, తాకితే అది అపవిత్రమవుతుంది.

అజాశ్వానఖురోష్ట్రాణాం మార్జనాత్ తుషరేణుకాన్ సంస్పృశేద్ యది మూఢాత్మా శ్రియం హన్తి హరేరపి

మందలు, గుర్రాలు, పాదాలు చీలని జంతువులు, ఒంటెలు వీటి నుంచి ఊడ్చిన దుమ్ము లేదా తొక్కను ఎవడు మూర్ఖుడై తాకినా, అతడు తన సొంత ఐశ్వర్యాన్ని, హరిచేత ఇచ్చినదాన్ని కూడా నాశనం చేసుకుంటాడు.

మార్జారశ్ చ గృహే యస్య సో ఽప్యన్త్యజసమో నరః భోజయేద్యస్తు విప్రేన్ద్రాన్ మార్జారసంనిధౌ యది

ఎవరి ఇంట్లో మేక ఉండి ఉంటే, ఆ మనిషి అంత్యజుడితో సమానంగా భావించబడతాడు. మేక సమక్షంలో బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టినవాడు కూడా అలాగే.

తచ్చాణ్డాలసమం జ్ఞేయం నాత్ర కార్యా విచారణా స్ఫిగ్వాతం శూర్పవాతం చ వాతం ప్రాణముఖానిలమ్

ఇవి అణ్ణగాళ్లను పోషించడానికీ సమానమని తెలుసుకోవాలి — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం ఉండకూడదు. వెన్నుపోటు నుండి వచ్చే గాలి, వడికట్టుతో వచ్చే గాలి, లేదా నోటి ఊపిరి గాలి,

సుకృతాని హరన్త్యేతే సంస్పృష్టాః పురుషస్య తు ఉష్ణీషీ కఞ్చుకీ నగ్నో ముక్తకేశో మలావృతః

ఇవి మనిషిని తాకినప్పుడు అతని సత్కర్మఫలాలను పోగొడతాయి. అలాగే, తలపై తలపాగా ధరించినవాడు, జాకెట్ వేసుకున్నవాడు, నగ్నుడు, జుట్టు విడిచినవాడు, మురికి కప్పుకున్నవాడు,

అపవిత్రకరో ఽశుద్ధః ప్రలపన్న జపేత్ క్వచిత్ క్రోధో మదః క్షుధా తన్ద్రా నిష్ఠీవనవిజృమ్భణే

అశుద్ధమైన సంకేతాలు చేసేవాడు, శుద్ధి లేనివాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు, లేదా ఎప్పుడైనా కోపంతో, మత్తులో, ఆకలితో, నిద్రతో, ఉమ్మేస్తూ, ఆవలిస్తూ జపం చేసేవాడు,

శ్వనీచదర్శనం నిద్రా ప్రలాపాస్తే జపద్విషః ఏతేషాం సంభవే వాపి కుర్యాత్సూర్యాదిదర్శనమ్

పిల్లి తినడాన్ని చూసేవాడు, నిద్రపోయేవాడు, అర్థంలేని మాటలు మాట్లాడేవాడు — వీరంతా జపానికి శత్రువులు. వీటిలో ఏదైనా జరిగితే, సూర్యుడిని లేదా ఇతర తారలను చూడాలి.

ఆచమ్య వా జపేచ్ఛేషం కృత్వా వా ప్రాణసంయమమ్ సూర్యో ఽగ్నిశ్చన్ద్రమాశ్చైవ గ్రహనక్షత్రతారకాః

నీళ్లు మింగిన తర్వాత, మిగిలిన మంత్రాన్ని జపించాలి లేదా ఊపిరిని అదుపులో పెట్టాలి. సూర్యుడు, అగ్ని, చంద్రుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, తారలు ఇవన్నీ—

ఏతే జ్యోతీంషి ప్రోక్తాని విద్వద్భిర్ బ్రాహ్మణైస్ తథా ప్రసార్య పాదౌ న జపేత్ కుక్కుటాసన ఏవ చ

పండిత బ్రాహ్మణులు వీటిని వెలుగు పుట్టించే వాటిగా చెప్పారు. కాలును చాపుకుని లేదా కోడి మాదిరిగా కూర్చుని జపించకూడదు.

అనాసనః శయానో వా రథ్యాయాం శూద్రసన్నిధౌ రక్తభూమ్యాం చ ఖట్వాయాం న జపేజ్జాపకస్ తథా

కూర్చోకుండా, పడుకుని, వీధిలో, శూద్రుని సమక్షంలో, రక్తం ఉన్న నేలపై, మంచంపై కూడా జపించకూడదు.

ఆసనస్థో జపేత్సమ్యక్ మన్త్రార్థగతమానసః కౌశేయం వ్యాఘ్రచర్మం వా చైలం తౌలమథాపి వా

సరిగ్గా ఆసనంలో కూర్చుని, మనసు మంత్రార్థంలో నిలిపి జపించాలి. పట్టు, పులిచర్మం, బట్ట, పత్తి ఇవేవైనా ఆసనంగా వాడవచ్చు.

దారవం తాలపర్ణం వా ఆసనం పరికల్పయేత్ త్రిసంధ్యం తు గురోః పూజా కర్తవ్యా హితమిచ్ఛతా

తాళపత్రాలతోనైనా, కలపతోనైనా ఒక ఆసనం సిద్ధం చేయాలి. మూడుసార్లు రోజులో, ఉపాధ్యాయుని పూజ చేయాలని మేలు కోరేవాడు చేయాలి.

యో గురుః స శివః ప్రోక్తో యః శివః స గురుః స్మృతః యథా శివస్ తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః

యెవడు గురువు వాడే శివుడు అని చెప్పబడింది. యెవడు శివుడు వాడే గురువు అని గుర్తించబడాడు. శివుడు ఎలా ఉంటాడో, విద్య కూడా అలాగే ఉంటుంది. విద్య ఎలా ఉంటుందో, గురువు కూడా అలాగే ఉంటాడు.