లిఙ్గపురాణమ్

ఏవం లబ్ధ్వా శివం జ్ఞానం జ్ఞాత్వా జపవిధిక్రమమ్

ఇలా శివుని జ్ఞానం పొందినవాడు, జపవిధిని సరిగ్గా తెలుసుకున్నవాడు—

సదాచారీ జపన్నిత్యం ధ్యాయన్ భద్రం సమశ్నుతే సదాచారం ప్రవక్ష్యామి సమ్యగ్ధర్మస్య సాధనమ్

ఎప్పుడూ మంచి ఆచారంతో జపం చేస్తూ, ధ్యానం చేస్తూ ఉంటే శుభం పొందుతాడు. ఇప్పుడు నేను మంచి ఆచారం, నిజమైన ధర్మానికి మార్గాన్ని వివరించబోతున్నాను.

యస్మాదాచారహీనస్య సాధనం నిష్ఫలం భవేత్ ఆచారః పరమో ధర్మ ఆచారః పరమం తపః

ఎందుకంటే, మంచి ఆచారం లేనివాడికి ఏ సాధనమైనా ఫలించదు. మంచి ఆచారమే పరమధర్మం; అదే పరమ తపస్సు.

ఆచారః పరమా విద్యా ఆచారః పరమా గతిః సదాచారవతాం పుంసాం సర్వత్రాప్యభయం భవేత్

మంచి ఆచారమే గొప్ప విద్య, అదే ఉత్తమ మార్గం. మంచి ఆచారం ఉన్నవారికి ఎక్కడా భయం ఉండదు.

తద్వదాచారహీనానాం సర్వత్రైవ భయం భవేత్ సదాచారేణ దేవత్వమ్ ఋషిత్వం చ వరాననే

కానీ మంచి ఆచారం లేనివారికి ఎక్కడైనా భయం ఉంటుంది. మంచి ఆచారంతో దేవతత్వం, ఋషిత్వం కూడా పొందవచ్చు, ఓ సుందరీ!

ఉపయాన్తి కుయోనిత్వం తద్వద్ ఆచారలఙ్ఘనాత్ ఆచారహీనః పురుషో లోకే భవతి నిన్దితః

మంచి ఆచారాన్ని అతిక్రమిస్తే చెడు జన్మలు పొందుతారు. మంచి ఆచారం లేని మనిషిని లోకంలో అందరూ నిందిస్తారు.

తస్మాత్సంసిద్ధిమన్విచ్ఛన్ సమ్యగాచారవాన్ భవేత్ దుర్వృత్తః శుద్ధిభూయిష్ఠః పాపీయాన్ జ్ఞానదూషకః

కాబట్టి, సంపూర్ణత కోరేవాడు సరిగ్గా మంచి ఆచారం కలిగి ఉండాలి. చెడు స్వభావం ఉన్నవారు బయటకు పవిత్రంగా కనిపించినా, వారు ఇంకా పాపులు, జ్ఞానాన్ని చెడగొడతారు.

వర్ణాశ్రమవిధానోక్తం ధర్మం కుర్వీత యత్నతః

వర్ణాశ్రమ నియమాల ప్రకారం చెప్పిన ధర్మాన్ని శ్రద్ధగా ఆచరించాలి.

యస్య యద్విహితం కర్మ తత్కుర్వన్మత్ప్రియః సదా సంధ్యోపాసనశీలః స్యాత్ సాయం ప్రాతః ప్రసన్నధీః

ఎవరికి ఏ కర్మ విధించబడిందో అది ఆచరిస్తే వారు నాకు ఎప్పుడూ ప్రియులే. వారు సాయంత్రం, ఉదయం సంధ్యావందనం చేయాలి; మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచాలి.

ఉదయాస్తమయాత్పూర్వమ్ ఆరమ్య విధినా శుచిః కామాన్మోహాద్భయాల్లోభాత్ సంధ్యాం నాతిక్రమేద్ద్విజః

సూర్యోదయం, అస్తమయం కంటే ముందే, శుద్ధిగా, నియమంగా సిద్ధమై, కోరిక, మోహం, భయం, లోభం వల్ల ద్విజుడు సంధ్యావందనం వదిలిపెట్టకూడదు.

సంధ్యాతిక్రమణాద్విప్రో బ్రాహ్మణ్యాత్పతతే యతః అసత్యం న వదేత్ కించిన్ న సత్యం చ పరిత్యజేత్

సంధ్యావందనాన్ని వదిలిపెడితే బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు. అందుకే అసత్యం మాట్లాడకూడదు, సత్యాన్ని వదిలిపెట్టకూడదు.

యత్సత్యం బ్రహ్మ ఇత్యాహుర్ అసత్యం బ్రహ్మదూషణమ్ అనృతం పరుషం శాఠ్యం పైశున్యం పాపహేతుకమ్

సత్యమే పరబ్రహ్మం అని చెబుతారు. అసత్యం బ్రహ్మాన్ని మలినం చేస్తుంది. అబద్ధం, కఠినమైన మాటలు, మోసం, దూషణ, పాపకార్యాలు—all ఇవన్నీ దూరంగా ఉంచాలి.

పరదారాన్పరద్రవ్యం పరహింసాం చ సర్వదా క్వచిచ్చాపి న కుర్వీత వాచా చ మనసా తథా

ఇతరుల భార్యలతో సంబంధం, ఇతరుల ద్రవ్యాన్ని తీసుకోవడం, ఇతరులకు హాని చేయడం—ఇవి ఎప్పుడూ చేయకూడదు. మాటలోనైనా, మనసులోనైనా చేయకూడదు.

శూద్రాన్నం యాతయామాన్నం నైవేద్యం శ్రాద్ధమేవ చ గణాన్నం సముదాయాన్నం రాజాన్నం చ వివర్జయేత్

శూద్రులు చేసిన భోజనం, పాత భోజనం, నైవేద్యం, శ్రాద్ధ భోజనం, సమూహ భోజనం, రాజభోజనం—ఇవన్నీ తినకూడదు.

అన్నశుద్ధౌ సత్త్వశుద్ధిర్ న మృదా న జలేన వై సత్త్వశుద్ధౌ భవేత్సిద్ధిస్ తతో ఽన్నం పరిశోధయేత్

భోజనం శుద్ధిగా ఉంటే మనస్సు కూడా శుద్ధమవుతుంది. మట్టి లేదా నీటితో కాదు. మనస్సు శుద్ధిగా ఉంటే సిద్ధి లభిస్తుంది. అందుకే భోజనాన్ని శుద్ధపరచాలి.

రాజప్రతిగ్రహైర్ దగ్ధాన్ బ్రాహ్మణాన్ బ్రహ్మవాదినః స్విన్నానామపి బీజానాం పునర్జన్మ న విద్యతే

రాజుల బహుమతులు తీసుకున్న బ్రాహ్మణులు, ఎండిపోయిన విత్తనాల్లా, మళ్లీ జన్మించరు. వారు బ్రహ్మవేత్తలైనా ఇదే ఫలితం.

రాజప్రతిగ్రహో ఘోరో బుద్ధ్వా చాదౌ విషోపమః బుధేన పరిహర్తవ్యః శ్వమాంసం చాపి వర్జయేత్

రాజుల బహుమతులు భయంకరమైనవి, మొదట విషంలా ఉంటాయి అని తెలుసుకుని, జ్ఞానులు వాటిని వదిలిపెట్టాలి. అలాగే కుక్క మాంసాన్ని కూడా తినకూడదు.

అస్నాత్వా న చ భుఞ్జీయాద్ అజపో ఽగ్నిమపూజ్య చ పర్ణపృష్ఠే న భుఞ్జీయాద్ రాత్రౌ దీపం వినా తథా

స్నానం చేయకుండా తినకూడదు. అగ్ని పూజించకుండా తినకూడదు. ఆకుపై తినకూడదు. రాత్రి దీపం లేకుండా తినకూడదు.

భిన్నభాణ్డే చ రథ్యాయాం పతితానాం చ సంనిధౌ శూద్రశేషం న భుఞ్జీయాత్ సహాన్నం శిశుకైరపి

పగిలిన పాత్రలో, వీధిలో, పతితుల సమక్షంలో, శూద్రుల మిగిలిన అన్నం, పిల్లలతో కలిపి తినకూడదు.

శుద్ధాన్నం స్నిగ్ధమ్ అశ్నీయాత్ సంస్కృతం చాభిమన్త్రితమ్ భోక్తా శివ ఇతి స్మృత్వా మౌనీ చైకాగ్రమానసః

శుద్ధమైన, నెయ్యి కలిగిన, బాగా తయారుచేసిన, మంత్రపూర్వకంగా సమర్పించిన అన్నాన్ని, 'నేను శివుడిని, భోజనాన్ని అనుభవిస్తున్నాను' అని గుర్తు చేసుకుంటూ, మౌనంగా, ఏకాగ్రంగా తినాలి.

ఆస్యేన న పిబేత్తోయం తిష్ఠన్నఞ్జలినాపి వా వామహస్తేన శయ్యాయాం తథైవాన్యంకరేణ వా

నేరుగా నోటితో నీరు త్రాగకూడదు. నిలబడి అంజలితో త్రాగకూడదు. ఎడమ చేతితో, మంచంపై పడుకుని, లేదా ఇతర అవయవాలతో కూడా త్రాగకూడదు.

విభీతకార్కకారఞ్జస్నుహిచ్ఛాయాం న చాశ్రయేత్ స్తంభదీపమనుష్యాణామ్ అన్యేషాం ప్రాణినాం తథా

విబీతక, అర్క, కారంజ, స్నుహి చెట్ల నీడలో ఉండకూడదు. కంబం, దీపం దగ్గర, జనసమూహంలో లేదా ఇతర ప్రాణులతో కూడిన చోట కూడా ఉండకూడదు.

ఏకో న గచ్ఛేదధ్వానం బాహుభ్యాం నోత్తరేన్నదీమ్ నావరోహేత కూపాదిం నారోహేదుచ్చపాదపాన్

ఒక్కడే దారిలో ప్రయాణించకూడదు. చేతులతో నది దాటి పోకూడదు. బావిలోకి దిగకూడదు. ఎత్తయిన చెట్లెక్కకూడదు.

సూర్యాగ్నిజలదేవానాం గురూణాం విముఖః శుభే న కుర్యాదిహ కార్యాణి జపకర్మ శుభాని వా

సూర్యుడు, అగ్ని, నీరు, దేవతలు, గురువులు వీరికి వెనుకవైపు తిరిగి శుభకార్యాలు, జపం, లేదా పూజలు చేయకూడదు.

అగ్నౌ న తాపయేత్పాదౌ హస్తం పద్భ్యాం న సంస్పృశేత్ అగ్నేర్నోచ్ఛ్రయమ్ ఆసీత నాగ్నౌ కించిన్ మలం త్యజేత్

అగ్నికి పాదాలు వేడి పెట్టకూడదు. పాదాలతో లేదా చేతితో అగ్నిని తాకకూడదు. అగ్నికి పైగా కూర్చోకూడదు. అగ్నిలో మలినాలను వేయకూడదు.

న జలం తాడయేత్పద్భ్యాం నాంభస్యఙ్గమలం త్యజేత్ మలం ప్రక్షాలయేత్ తీరే ప్రక్షాల్య స్నానమాచరేత్

నీటిని పాదాలతో తడవకూడదు. శరీర మలినాలను నీటిలో వేయకూడదు. అవి ఒడ్డున శుభ్రం చేసుకుని, తర్వాత స్నానం చేయాలి.

నఖాగ్రకేశనిర్ధూతస్నానవస్త్రఘటోదకమ్ అశ్రీకరం మనుష్యాణామ్ అశుద్ధం సంస్పృశేద్యది

నఖాలు, వెంట్రుకలు, స్నానం చేసిన తర్వాత వేసిన బట్టలు లేదా గడచిన పాత్రలు తాకిన నీరు మానవులకు శుభం కాదు, తాకితే అది అపవిత్రమవుతుంది.

అజాశ్వానఖురోష్ట్రాణాం మార్జనాత్ తుషరేణుకాన్ సంస్పృశేద్ యది మూఢాత్మా శ్రియం హన్తి హరేరపి

మందలు, గుర్రాలు, పాదాలు చీలని జంతువులు, ఒంటెలు వీటి నుంచి ఊడ్చిన దుమ్ము లేదా తొక్కను ఎవడు మూర్ఖుడై తాకినా, అతడు తన సొంత ఐశ్వర్యాన్ని, హరిచేత ఇచ్చినదాన్ని కూడా నాశనం చేసుకుంటాడు.

మార్జారశ్ చ గృహే యస్య సో ఽప్యన్త్యజసమో నరః భోజయేద్యస్తు విప్రేన్ద్రాన్ మార్జారసంనిధౌ యది

ఎవరి ఇంట్లో మేక ఉండి ఉంటే, ఆ మనిషి అంత్యజుడితో సమానంగా భావించబడతాడు. మేక సమక్షంలో బ్రాహ్మణులను భోజనం పెట్టినవాడు కూడా అలాగే.