లిఙ్గపురాణమ్

అఙ్గుష్ఠేన వినా కర్మ కృతం తదఫలం యతః శృణుష్వ సర్వయజ్ఞేభ్యో జపయజ్ఞో విశిష్యతే

బొటనవేలు లేకుండా చేసిన కార్యానికి ఫలం ఉండదు. అందుచేత వినుము: అన్ని యజ్ఞాలలో జపయజ్ఞమే శ్రేష్ఠమైనది.

హింసయా తే ప్రవర్తన్తే జపయజ్ఞో న హింసయా యావన్తః కర్మయజ్ఞాః స్యుః ప్రదానాని తపాంసి చ

హింస లేకుండా చేసే జపయజ్ఞాలు నడుస్తాయి; హింసతో చేసే యజ్ఞాలు నిజమైన జపయజ్ఞాలు కావు. ఎన్ని విధాలైన కర్మయజ్ఞాలు, దానాలు, తపస్సులు ఉన్నా,

సర్వే తే జపయజ్ఞస్య కలాం నార్హన్తి షోడశీమ్ మాహాత్మ్యం వాచికస్యైవ జపయజ్ఞస్య కీర్తితమ్

అవి అన్నీ కలిపినా జపయజ్ఞానికి పదహారు వంతు కూడా సమానంగా రావు. వాచికంగా చేసే జపయజ్ఞ మహిమ ఇంత గొప్పదని చెప్పబడింది.

తస్మాచ్ఛతగుణోపాంశుః సహస్రో మానసః స్మృతః యద్ ఉచ్చనీచస్వరితైః శబ్దైః స్పష్టపదాక్షరైః

అందువల్ల, నిశ్శబ్దంగా చేసే జపం వాచిక జపానికి వంద రెట్లు గొప్పది, మనసులో చేసే జపం వెయ్యి రెట్లు గొప్పదని చెప్పబడింది. వాచిక జపం అంటే స్పష్టమైన పదాలతో, ఎత్తు తక్కువ స్వరాలతో చేయడమే.

మన్త్రముచ్చారయేద్వాచా జపయజ్ఞః స వాచికః శనైరుచ్చారయేన్మన్త్రమ్ ఈషద్ ఓష్ఠౌ తు చాలయేత్

మంత్రాన్ని గొంతుతో స్పష్టంగా పలికితే అది వాచిక జపం. మంత్రాన్ని మెల్లగా, కొంచెం పెదవులు కదిలిస్తూ జపించాలి.

కించిత్ కర్ణాన్తరం విద్యాద్ ఉపాంశుః స జపః స్మృతః ధియా యదక్షరశ్రేణ్యా వర్ణాద్వర్ణం పదాత్పదమ్

జపించే వారు తాము మాత్రమే కొద్దిగా వినగలిగితే, దాన్ని ఉపాంశు జపం అంటారు. మనసులో ప్రతి అక్షరాన్ని, పదాన్ని విడివిడిగా ఆలోచిస్తూ జపించటం,

శబ్దార్థం చిన్తయేద్భూయః స తూక్తో మానసో జపః త్రయాణాం జపయజ్ఞానాం శ్రేయాన్ స్యాదుత్తరోత్తరః

పదాల అర్థాన్ని పదే పదే మనసులో తలచుకుంటూ జపించడమే మానసిక జపం. ఈ మూడు రకాల జపయజ్ఞాలలో ఒక్కొక్కటి ముందున్నదానికన్నా గొప్పది.

భవేద్యజ్ఞవిశేషేణ వైశిష్ట్యం తత్ఫలస్య చ జపేన దేవతా నిత్యం స్తూయమానా ప్రసీదతి

ప్రతి యజ్ఞానికి ప్రత్యేకమైన విశిష్టత, ఫలం ఉంటుంది. జపం ద్వారా దేవతను ఎప్పుడూ స్తుతిస్తే, ఆమె ప్రసన్నమవుతుంది.

ప్రసన్నా విపులాన్ భోగాన్ దద్యాన్ముక్తిం చ శాశ్వతీమ్ యక్షరక్షఃపిశాచాశ్ చ గ్రహాః సర్వే చ భీషణాః జాపినం నోపసర్పన్తి భయభీతాః సమన్తతః

దేవత ప్రసన్నమైతే అపారమైన భోగాలు, శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తుంది. యక్షులు, రాక్షసులు, పిశాచులు, భయంకరమైన గ్రహాలు—all భయంతో జపకర్తను దగ్గరపడరు.

జపేన భోగాన్ జయతే చ మృత్యుం జపేన సిద్ధిం లభతే చ ముక్తిమ్

జపం ద్వారా భోగాలను, మరణాన్ని జయించవచ్చు; జపం వల్ల సిద్ధి, మోక్షం కూడా లభిస్తుంది.

ఏవం లబ్ధ్వా శివం జ్ఞానం జ్ఞాత్వా జపవిధిక్రమమ్

ఇలా శివుని జ్ఞానం పొందినవాడు, జపవిధిని సరిగ్గా తెలుసుకున్నవాడు—

సదాచారీ జపన్నిత్యం ధ్యాయన్ భద్రం సమశ్నుతే సదాచారం ప్రవక్ష్యామి సమ్యగ్ధర్మస్య సాధనమ్

ఎప్పుడూ మంచి ఆచారంతో జపం చేస్తూ, ధ్యానం చేస్తూ ఉంటే శుభం పొందుతాడు. ఇప్పుడు నేను మంచి ఆచారం, నిజమైన ధర్మానికి మార్గాన్ని వివరించబోతున్నాను.

యస్మాదాచారహీనస్య సాధనం నిష్ఫలం భవేత్ ఆచారః పరమో ధర్మ ఆచారః పరమం తపః

ఎందుకంటే, మంచి ఆచారం లేనివాడికి ఏ సాధనమైనా ఫలించదు. మంచి ఆచారమే పరమధర్మం; అదే పరమ తపస్సు.

ఆచారః పరమా విద్యా ఆచారః పరమా గతిః సదాచారవతాం పుంసాం సర్వత్రాప్యభయం భవేత్

మంచి ఆచారమే గొప్ప విద్య, అదే ఉత్తమ మార్గం. మంచి ఆచారం ఉన్నవారికి ఎక్కడా భయం ఉండదు.

తద్వదాచారహీనానాం సర్వత్రైవ భయం భవేత్ సదాచారేణ దేవత్వమ్ ఋషిత్వం చ వరాననే

కానీ మంచి ఆచారం లేనివారికి ఎక్కడైనా భయం ఉంటుంది. మంచి ఆచారంతో దేవతత్వం, ఋషిత్వం కూడా పొందవచ్చు, ఓ సుందరీ!

ఉపయాన్తి కుయోనిత్వం తద్వద్ ఆచారలఙ్ఘనాత్ ఆచారహీనః పురుషో లోకే భవతి నిన్దితః

మంచి ఆచారాన్ని అతిక్రమిస్తే చెడు జన్మలు పొందుతారు. మంచి ఆచారం లేని మనిషిని లోకంలో అందరూ నిందిస్తారు.

తస్మాత్సంసిద్ధిమన్విచ్ఛన్ సమ్యగాచారవాన్ భవేత్ దుర్వృత్తః శుద్ధిభూయిష్ఠః పాపీయాన్ జ్ఞానదూషకః

కాబట్టి, సంపూర్ణత కోరేవాడు సరిగ్గా మంచి ఆచారం కలిగి ఉండాలి. చెడు స్వభావం ఉన్నవారు బయటకు పవిత్రంగా కనిపించినా, వారు ఇంకా పాపులు, జ్ఞానాన్ని చెడగొడతారు.

వర్ణాశ్రమవిధానోక్తం ధర్మం కుర్వీత యత్నతః

వర్ణాశ్రమ నియమాల ప్రకారం చెప్పిన ధర్మాన్ని శ్రద్ధగా ఆచరించాలి.

యస్య యద్విహితం కర్మ తత్కుర్వన్మత్ప్రియః సదా సంధ్యోపాసనశీలః స్యాత్ సాయం ప్రాతః ప్రసన్నధీః

ఎవరికి ఏ కర్మ విధించబడిందో అది ఆచరిస్తే వారు నాకు ఎప్పుడూ ప్రియులే. వారు సాయంత్రం, ఉదయం సంధ్యావందనం చేయాలి; మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచాలి.

ఉదయాస్తమయాత్పూర్వమ్ ఆరమ్య విధినా శుచిః కామాన్మోహాద్భయాల్లోభాత్ సంధ్యాం నాతిక్రమేద్ద్విజః

సూర్యోదయం, అస్తమయం కంటే ముందే, శుద్ధిగా, నియమంగా సిద్ధమై, కోరిక, మోహం, భయం, లోభం వల్ల ద్విజుడు సంధ్యావందనం వదిలిపెట్టకూడదు.

సంధ్యాతిక్రమణాద్విప్రో బ్రాహ్మణ్యాత్పతతే యతః అసత్యం న వదేత్ కించిన్ న సత్యం చ పరిత్యజేత్

సంధ్యావందనాన్ని వదిలిపెడితే బ్రాహ్మణుడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు. అందుకే అసత్యం మాట్లాడకూడదు, సత్యాన్ని వదిలిపెట్టకూడదు.

యత్సత్యం బ్రహ్మ ఇత్యాహుర్ అసత్యం బ్రహ్మదూషణమ్ అనృతం పరుషం శాఠ్యం పైశున్యం పాపహేతుకమ్

సత్యమే పరబ్రహ్మం అని చెబుతారు. అసత్యం బ్రహ్మాన్ని మలినం చేస్తుంది. అబద్ధం, కఠినమైన మాటలు, మోసం, దూషణ, పాపకార్యాలు—all ఇవన్నీ దూరంగా ఉంచాలి.

పరదారాన్పరద్రవ్యం పరహింసాం చ సర్వదా క్వచిచ్చాపి న కుర్వీత వాచా చ మనసా తథా

ఇతరుల భార్యలతో సంబంధం, ఇతరుల ద్రవ్యాన్ని తీసుకోవడం, ఇతరులకు హాని చేయడం—ఇవి ఎప్పుడూ చేయకూడదు. మాటలోనైనా, మనసులోనైనా చేయకూడదు.

శూద్రాన్నం యాతయామాన్నం నైవేద్యం శ్రాద్ధమేవ చ గణాన్నం సముదాయాన్నం రాజాన్నం చ వివర్జయేత్

శూద్రులు చేసిన భోజనం, పాత భోజనం, నైవేద్యం, శ్రాద్ధ భోజనం, సమూహ భోజనం, రాజభోజనం—ఇవన్నీ తినకూడదు.

అన్నశుద్ధౌ సత్త్వశుద్ధిర్ న మృదా న జలేన వై సత్త్వశుద్ధౌ భవేత్సిద్ధిస్ తతో ఽన్నం పరిశోధయేత్

భోజనం శుద్ధిగా ఉంటే మనస్సు కూడా శుద్ధమవుతుంది. మట్టి లేదా నీటితో కాదు. మనస్సు శుద్ధిగా ఉంటే సిద్ధి లభిస్తుంది. అందుకే భోజనాన్ని శుద్ధపరచాలి.

రాజప్రతిగ్రహైర్ దగ్ధాన్ బ్రాహ్మణాన్ బ్రహ్మవాదినః స్విన్నానామపి బీజానాం పునర్జన్మ న విద్యతే

రాజుల బహుమతులు తీసుకున్న బ్రాహ్మణులు, ఎండిపోయిన విత్తనాల్లా, మళ్లీ జన్మించరు. వారు బ్రహ్మవేత్తలైనా ఇదే ఫలితం.

రాజప్రతిగ్రహో ఘోరో బుద్ధ్వా చాదౌ విషోపమః బుధేన పరిహర్తవ్యః శ్వమాంసం చాపి వర్జయేత్

రాజుల బహుమతులు భయంకరమైనవి, మొదట విషంలా ఉంటాయి అని తెలుసుకుని, జ్ఞానులు వాటిని వదిలిపెట్టాలి. అలాగే కుక్క మాంసాన్ని కూడా తినకూడదు.

అస్నాత్వా న చ భుఞ్జీయాద్ అజపో ఽగ్నిమపూజ్య చ పర్ణపృష్ఠే న భుఞ్జీయాద్ రాత్రౌ దీపం వినా తథా

స్నానం చేయకుండా తినకూడదు. అగ్ని పూజించకుండా తినకూడదు. ఆకుపై తినకూడదు. రాత్రి దీపం లేకుండా తినకూడదు.

భిన్నభాణ్డే చ రథ్యాయాం పతితానాం చ సంనిధౌ శూద్రశేషం న భుఞ్జీయాత్ సహాన్నం శిశుకైరపి

పగిలిన పాత్రలో, వీధిలో, పతితుల సమక్షంలో, శూద్రుల మిగిలిన అన్నం, పిల్లలతో కలిపి తినకూడదు.