లిఙ్గపురాణమ్

ఆకారో నేత్రమస్త్రం తు యకారః పరికీర్తితః ఇత్థమఙ్గాని విన్యస్య తతో వై బన్ధయేద్దిశః

'ఆ'ను కంటిగా, 'య'ను ఆయుధంగా భావించాలి. ఇలా అవయవాలను న్యాసం చేసి, తరువాత దిశలను బంధించాలి.

విఘ్నేశో మాతరో దుర్గా క్షేత్రజ్ఞో దేవతా దిశః ఆగ్నేయాదిషు కోణేషు చతుర్ష్వపి యథాక్రమమ్

విఘ్నేశ్వరుడు, మాతృదేవతలు, దుర్గాదేవి, క్షేత్రజ్ఞుడు, దిక్పాలక దేవతలు—ఇవన్నీ ఆగ్నేయ మొదలైన నాలుగు మూలల్లో క్రమంగా స్థాపించాలి.

అఙ్గుష్ఠతర్జన్యగ్రాభ్యాం సంస్థాప్య సుముఖం శుభమ్ రక్షధ్వమితి చోక్త్వా తు నమస్కుర్యాత్పృథక్పృథక్

అంగుళి, తర్జని చివరలతో మంగళకరమైన ముఖాన్ని స్థాపించి, 'రక్షించు' అని పలికి, ప్రతి ఒక్కదానికి వేర్వేరుగా నమస్కరించాలి.

గలే మధ్యే తథాఙ్గుష్ఠే తర్జన్యాద్యాఙ్గులీషు చ అఙ్గుష్ఠేన కరన్యాసం కుర్యాదేవ విచక్షణః

గొంతు మధ్యలో, అంగుళి మీద, తర్జని మొదలైన వేళ్లపై, అంగుళితో చేతుల న్యాసం చేయాలి.

ఏవం న్యాసమిమం ప్రోక్తం సర్వపాపహరం శుభమ్ సర్వసిద్ధికరం పుణ్యం సర్వరక్షాకరం శివమ్

ఇలా చెప్పిన ఈ న్యాసం అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది, మంగళకరమైనది, అన్ని సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది, పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది, సంపూర్ణ రక్షణను కలిగిస్తుంది, శుభమయమైనది.

న్యస్తే మన్త్రే ఽథ సుభగే శఙ్కరప్రతిమో భవేత్ జన్మాన్తరకృతం పాపమ్ అపి నశ్యతి తత్క్షణాత్

ఓ సుభగే! మంత్రాన్ని స్థాపించిన వెంటనే, మనిషి శంకరుని వలె అవుతాడు. పూర్వజన్మల్లో చేసిన పాపాలన్నీ ఆ క్షణంలోనే నశించిపోతాయి.

ఏవం విన్యస్య మేధావీ శుద్ధకాయో దృఢవ్రతః జపేత్పఞ్చాక్షరం మన్త్రం లబ్ధ్వాచార్యప్రసాదతః

ఇలా మంత్రాన్ని స్థాపించిన తర్వాత, శుద్ధమైన శరీరంతో, దృఢమైన వ్రతంతో, గురువు అనుగ్రహాన్ని పొందినవాడు, ఆ ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించాలి.

అతః పరం ప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభే యం వినా నిష్ఫలం నిత్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు మంత్రాల సమాహారాన్ని వివరించబోతున్నాను, ఓ మంగళకరమైనవాడా! వాటి లేకుండా చేసే నిత్యకర్మలు ఫలించవు, వాటితో చేస్తే ఫలిస్తాయి.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనమ్ అమానసమ్ ఆజ్ఞప్తం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఆజ్ఞ లేకుండా, కర్మ లేకుండా, విశ్వాసం లేకుండా, మనస్పూర్తిగా కాకుండా, ఉపదేశం లేకుండా, దానం లేకుండా, ఎప్పుడూ జపించిన మంత్రం ఫలించదు.

ఆజ్ఞాసిద్ధం క్రియాసిద్ధం శ్రద్ధాసిద్ధం సుమానసమ్ ఏవం చ దక్షిణాసిద్ధం మన్త్రం సిద్ధం యతస్తతః

ఆజ్ఞతో, కర్మతో, విశ్వాసంతో, మంచితనంతో, దానంతో చేసిన మంత్ర జపం అన్ని విధాలా ఫలిస్తుంది.

ఉపాగమ్య గురుం విప్రం మన్త్రతత్త్వార్థవేదినమ్ జ్ఞానినం సద్గుణోపేతం ధ్యానయోగపరాయణమ్

మంత్ర తత్వాన్ని తెలిసిన, జ్ఞానంతో, సద్గుణాలతో, ధ్యానయోగానికి నిబద్ధుడైన, బ్రాహ్మణుడైన గురువును చేరుకోవాలి.

తోషయేత్తం ప్రయత్నేన భావశుద్ధిసమన్వితః వాచా చ మనసా చైవ కాయేన ద్రవిణేన చ

మనసు శుద్ధితో, మాటతో, మనసుతో, శరీరంతో, ధనంతో, గురువును శ్రద్ధగా సంతుష్టిపరచాలి.

ఆచార్యం పూజయేచ్ఛిష్యః సర్వదాతిప్రయత్నతః హస్త్యశ్వరథరత్నాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ

శిష్యుడు ఎల్లప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధతో గురువును పూజించాలి. ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, రత్నాలు, పొలాలు, ఇళ్ళు ఇవన్నీ సమర్పించాలి.

భూషణాని చ వాసాంసి ధాన్యాని వివిధాని చ ఏతాని గురవే దద్యాద్ భక్త్యా చ విభవే సతి

భూషణాలు, వస్త్రాలు, వివిధ రకాల ధాన్యాలు కూడా, శక్తి ఉన్నవాడు అయితే, భక్తితో గురువుకి ఇవ్వాలి.

విత్తశాఠ్యం న కుర్వీత యదీచ్ఛేత్సిద్ధిమాత్మనః పశ్చాన్నివేదయేద్దేవి ఆత్మానం సపరిచ్ఛదమ్

తన సిద్ధిని కోరితే ధనంలో మోసం చేయకూడదు. తరువాత, ఓ దేవీ! తనను తాను, తన వస్తువులతో సహా సమర్పించాలి.

ఏవం సమ్పూజ్య విధివద్ యథాశక్తి త్వవఞ్చయన్ ఆదదీత గురోర్మన్త్రం జ్ఞానం చైవ క్రమేణ తు

ఇలా, శక్తికి తగినట్లుగా, మోసం చేయకుండా, విధిగా పూజించి, గురువునుంచి మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని క్రమంగా స్వీకరించాలి.

ఏవం తుష్టో గురుః శిష్యం పూజితం వత్సరోషితమ్ శుశ్రూషుమ్ అనహఙ్కారమ్ ఉపవాసకృశం శుచిమ్

ఇలా, ఒక సంవత్సరం పాటు పూజించబడిన, సంతృప్తుడైన గురువు, శ్రద్ధతో, అహంకారం లేకుండా, ఉపవాసంతో, శుద్ధుడైన శిష్యుని చూసి,

స్నాపయిత్వా తు శిష్యాయ బ్రాహ్మణానపి పూజ్య చ సముద్రతీరే నద్యాం చ గోష్ఠే దేవాలయే ఽపి వా

శిష్యునికి స్నానం చేయించి, బ్రాహ్మణులను పూజించి, సముద్రతీరంలో, నదికట్టపై, గోశాలలో లేదా దేవాలయంలో,

శుచౌ దేశే గృహే వాపి కాలే సిద్ధికరే తిథౌ నక్షత్రే శుభయోగే చ సర్వదా దోషవర్జితే

శుభ్రమైన ప్రదేశంలో, ఇంట్లో లేదా ఇతరత్రా, సిద్ధికరమైన సమయాన, తిథిలో, నక్షత్రంలో, శుభయోగంలో, ఎప్పుడూ దోషరహితంగా,

అనుగృహ్య తతో దద్యాచ్ ఛివజ్ఞానమ్ అనుత్తమమ్ స్వరేణోచ్చారయేత్ సమ్యగ్ ఏకాన్తే ఽపి ప్రసన్నధీః

ఆశీర్వదించి, శివుని పరమ జ్ఞానాన్ని స్పష్టంగా తన స్వరంతో, ఏకాంతంలోనైనా, ప్రశాంతమైన మనసుతో బోధించాలి.

ఉచ్చార్యోచ్చారయిత్వా తు ఆచార్యః సిద్ధిదః స్వయమ్ శివం చాస్తు శుభం చాస్తు శోభనో ఽస్తు ప్రియో ఽస్త్వితి

అలా మంత్రాన్ని ఉచ్చరించి, గురువు స్వయంగా సిద్ధిని ప్రసాదిస్తూ, 'శివుడు ఉండాలి, మంగళం కలగాలి, అందం కలగాలి, ప్రేమ కలగాలి' అని ఆశీర్వదిస్తాడు.

ఏవం లబ్ధ్వా పరం మన్త్రం జ్ఞానం చైవ గురోస్తతః జపేన్నిత్యం ససంకల్పం పురశ్చరణమేవ చ

ఇలా గురువునుంచి పరమ మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని పొందినవాడు, ప్రతిరోజూ సంకల్పంతో జపించాలి, కర్మలు కూడా చేయాలి.

యావజ్జీవం జపేన్నిత్యమ్ అష్టోత్తరసహస్రకమ్ అనశ్నంస్తత్పరో భూత్వా స యాతి పరమాం గతిమ్

జీవితాంతం ప్రతిరోజూ, ఆ మంత్రాన్ని వెయ్యి ఎనిమిది సార్లు, ఆహారం తీసుకోకుండా, ఏకాగ్రతతో జపిస్తే, అతడు పరమ గతి పొందుతాడు.

జపేదక్షరలక్షం వై చతుర్గుణితమాదరాత్ నక్తాశీ సంయమీ యశ్ చ పౌరశ్చరణికః స్మృతః

ఒకవేళ ఎవరైనా లక్ష అక్షరాలను లేదా దాని నాలుగు రెట్లు భక్తితో జపిస్తే, రాత్రిపూట ఉపవాసం పాటించి, ఇంద్రియాలను నియంత్రిస్తూ ఉంటే, అతనిని పురశ్చరణను ఆచరించేవాడిగా పిలుస్తారు.

పురశ్చరణజాపీ వా అపి వా నిత్యజాపకః అచిరాత్సిద్ధికాఙ్క్షీ తు తయోరన్యతరో భవేత్

పురశ్చరణ జపం చేసే వారు గానీ, నిత్యజపం చేసే వారు గానీ, వీరిలో ఎవరు అయినా త్వరగా తాము కోరుకున్న సిద్ధిని పొందుతారు.

యః పురశ్చరణం కృత్వా నిత్యజాపీ భవేన్నరః తస్య నాస్తి సమో లోకే స సిద్ధః సిద్ధిదో వశీ

ఎవరైనా పురశ్చరణ జపం చేసి, ఆ తరువాత నిత్యంగా జపం చేయడం ప్రారంభిస్తే, ఈ లోకంలో అతనికి సమానం ఎవరూ ఉండరు; అతను సిద్ధుడవుతాడు, ఇతరులకు సిద్ధిని ప్రసాదించగలడు, తనను తాను పూర్తిగా నియంత్రించుకున్నవాడవుతాడు.

ఆసనం రుచిరం బద్ధ్వా మౌనీ చైకాగ్రమానసః ప్రాఙ్ముఖోదఙ్ముఖో వాపి జపేన్మన్త్రమనుత్తమమ్

ఆసనాన్ని సుందరంగా వేసుకుని, మౌనంగా, మనస్సును ఏకాగ్రంగా ఉంచి, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశలో కూర్చుని, పరమ మంత్రాన్ని జపించాలి.

ఆద్యాన్తయోర్ జపస్యాపి కుర్యాద్వై ప్రాణసంయమాన్ తథా చాన్తే జపేద్బీజం శతమష్టోత్తరం శుభమ్

జపం ప్రారంభంలో మరియు చివర్లో శ్వాస నియంత్రణ చేయాలి. అలాగే చివర్లో బీజమంత్రాన్ని నూట ఎనిమిది సార్లు జపించాలి; ఇది మంగళకరమైనది.

చత్వారింశత్సమావృత్తి ప్రాణానాయమ్య సంస్మరేత్ పఞ్చాక్షరస్య మన్త్రస్య ప్రాణాయామ ఉదాహృతః

నలభై సార్లు శ్వాస నియంత్రణ చేసిన తరువాత, పంచాక్షరి మంత్రాన్ని మనసులో జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి. ఇదే శ్వాస నియంత్రణగా (ప్రాణాయామంగా) పిలవబడుతుంది.