లిఙ్గపురాణమ్

ప్రాఙ్ముఖోదఙ్ముఖో వాపి న్యాసకర్మ సమాచరేత్ స్మరేత్ పూర్వమ్ ఋషిం ఛన్దో దైవతం బీజమేవ చ

తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశను చూసి, న్యాసకర్మను చేయాలి. ముందుగా ఋషిని, ఛందస్సును, దేవతను, బీజాక్షరాన్ని స్మరించాలి.

శక్తిం చ పరమాత్మానం గురుం చైవ వరాననే మన్త్రేణ పాణీ సంమృజ్య తలయోః ప్రణవం న్యసేత్

శక్తిని, పరమాత్మను, గురువును కూడా స్మరించాలి, మంగళమయమైనవాడా! మంత్రంతో చేతులను రుద్ది, రెండు అరచేతులపై ప్రణవాన్ని న్యాసం చేయాలి.

అఙ్గులీనాం చ సర్వేషాం తథా చాద్యన్తపర్వసు సబిన్దుకాని బీజాని పఞ్చ మధ్యమపర్వసు

అన్ని వేళ్లపై, మొదటి మరియు చివరి ముడులపై, అలాగే మధ్య ముడులపై కూడా బిందువుతో కూడిన బీజాక్షరాలను న్యాసం చేయాలి.

ఉత్పత్త్యాదిత్రిభేదేన న్యసేదాశ్రమతః క్రమాత్ ఉభాభ్యామేవ పాణిభ్యామ్ ఆపాదతలమస్తకమ్

మూడు విధాలుగా ఉత్పత్తి మొదలైన వాటి క్రమంలో, రెండు చేతులతో, పాదతల నుంచి తల వరకు న్యాసం చేయాలి.

మన్త్రేణ సంస్పృశేద్దేహం ప్రణవేనైవ సంపుటమ్ మూర్ధ్ని వక్త్రే చ కణ్ఠే చ హృదయే గుహ్యకే తథా

మంత్రంతో శరీరాన్ని తాకి, ప్రణవంతో ఆవరించి, తల, నోరు, గొంతు, హృదయం, రహస్య భాగంలో న్యాసం చేయాలి.

పాదయోర్ ఉభయోశ్చైవ గుహ్యే చ హృదయే తథా కణ్ఠే చ ముఖమధ్యే చ మూర్ధ్ని చ ప్రణవాదికమ్

రెండు పాదాలపై, రహస్య భాగంలో, హృదయంలో, గొంతులో, నోటి మధ్యలో, తలపై ప్రణవం మరియు ఇతరాలను న్యాసం చేయాలి.

హృదయే గుహ్యకే చైవ పాదయోర్మూర్ధ్ని వాచి వా కణ్ఠే చైవ న్యసేదేవ ప్రణవాదిత్రిభేదతః

హృదయం, రహస్య భాగం, పాదాలు, తల, వాక్కు, గొంతు—ఈ భాగాల్లో మూడు విధాలుగా ప్రణవం మొదలైనవాటిని న్యాసం చేయాలి.

కృత్వాఙ్గన్యాసమేవం హి ముఖాని పరికల్పయేత్ పూర్వాది చోర్ధ్వపర్యన్తం నకారాది యథాక్రమమ్

ఇలా అవయవ న్యాసం చేసిన తర్వాత, తూర్పు మొదలుకొని పైభాగం వరకు, 'న' మొదలైన అక్షరాలను క్రమంగా ముఖాలపై ఏర్పాటు చేయాలి.

షడఙ్గాని న్యసేత్పశ్చాద్ యథాస్థానం చ శోభనమ్ నమః స్వాహా వషడ్ఢుం చ వౌషట్ఫట్కారకైః సహ

తరువాత, ఆరు అవయవాలను వాటి స్థానాల్లో అందంగా న్యాసం చేయాలి. 'నమః', 'స్వాహా', 'వషట్', 'హూం', 'వౌషట్', 'ఫట్' అనే అక్షరాలతో కలిపి చేయాలి.

ప్రణవం హృదయం విద్యాన్ నకారః శిర ఉచ్యతే శిఖా మకార ఆఖ్యాతః శికారః కవచం తథా

ప్రణవాన్ని హృదయంగా, 'న'ను తలగా, 'మ'ను శిఖరంగా, 'శి'ను జటగా, 'క'ను కవచంగా తెలుసుకోవాలి.

ఆకారో నేత్రమస్త్రం తు యకారః పరికీర్తితః ఇత్థమఙ్గాని విన్యస్య తతో వై బన్ధయేద్దిశః

'ఆ'ను కంటిగా, 'య'ను ఆయుధంగా భావించాలి. ఇలా అవయవాలను న్యాసం చేసి, తరువాత దిశలను బంధించాలి.

విఘ్నేశో మాతరో దుర్గా క్షేత్రజ్ఞో దేవతా దిశః ఆగ్నేయాదిషు కోణేషు చతుర్ష్వపి యథాక్రమమ్

విఘ్నేశ్వరుడు, మాతృదేవతలు, దుర్గాదేవి, క్షేత్రజ్ఞుడు, దిక్పాలక దేవతలు—ఇవన్నీ ఆగ్నేయ మొదలైన నాలుగు మూలల్లో క్రమంగా స్థాపించాలి.

అఙ్గుష్ఠతర్జన్యగ్రాభ్యాం సంస్థాప్య సుముఖం శుభమ్ రక్షధ్వమితి చోక్త్వా తు నమస్కుర్యాత్పృథక్పృథక్

అంగుళి, తర్జని చివరలతో మంగళకరమైన ముఖాన్ని స్థాపించి, 'రక్షించు' అని పలికి, ప్రతి ఒక్కదానికి వేర్వేరుగా నమస్కరించాలి.

గలే మధ్యే తథాఙ్గుష్ఠే తర్జన్యాద్యాఙ్గులీషు చ అఙ్గుష్ఠేన కరన్యాసం కుర్యాదేవ విచక్షణః

గొంతు మధ్యలో, అంగుళి మీద, తర్జని మొదలైన వేళ్లపై, అంగుళితో చేతుల న్యాసం చేయాలి.

ఏవం న్యాసమిమం ప్రోక్తం సర్వపాపహరం శుభమ్ సర్వసిద్ధికరం పుణ్యం సర్వరక్షాకరం శివమ్

ఇలా చెప్పిన ఈ న్యాసం అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది, మంగళకరమైనది, అన్ని సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది, పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది, సంపూర్ణ రక్షణను కలిగిస్తుంది, శుభమయమైనది.

న్యస్తే మన్త్రే ఽథ సుభగే శఙ్కరప్రతిమో భవేత్ జన్మాన్తరకృతం పాపమ్ అపి నశ్యతి తత్క్షణాత్

ఓ సుభగే! మంత్రాన్ని స్థాపించిన వెంటనే, మనిషి శంకరుని వలె అవుతాడు. పూర్వజన్మల్లో చేసిన పాపాలన్నీ ఆ క్షణంలోనే నశించిపోతాయి.

ఏవం విన్యస్య మేధావీ శుద్ధకాయో దృఢవ్రతః జపేత్పఞ్చాక్షరం మన్త్రం లబ్ధ్వాచార్యప్రసాదతః

ఇలా మంత్రాన్ని స్థాపించిన తర్వాత, శుద్ధమైన శరీరంతో, దృఢమైన వ్రతంతో, గురువు అనుగ్రహాన్ని పొందినవాడు, ఆ ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించాలి.

అతః పరం ప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభే యం వినా నిష్ఫలం నిత్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు మంత్రాల సమాహారాన్ని వివరించబోతున్నాను, ఓ మంగళకరమైనవాడా! వాటి లేకుండా చేసే నిత్యకర్మలు ఫలించవు, వాటితో చేస్తే ఫలిస్తాయి.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనమ్ అమానసమ్ ఆజ్ఞప్తం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఆజ్ఞ లేకుండా, కర్మ లేకుండా, విశ్వాసం లేకుండా, మనస్పూర్తిగా కాకుండా, ఉపదేశం లేకుండా, దానం లేకుండా, ఎప్పుడూ జపించిన మంత్రం ఫలించదు.

ఆజ్ఞాసిద్ధం క్రియాసిద్ధం శ్రద్ధాసిద్ధం సుమానసమ్ ఏవం చ దక్షిణాసిద్ధం మన్త్రం సిద్ధం యతస్తతః

ఆజ్ఞతో, కర్మతో, విశ్వాసంతో, మంచితనంతో, దానంతో చేసిన మంత్ర జపం అన్ని విధాలా ఫలిస్తుంది.

ఉపాగమ్య గురుం విప్రం మన్త్రతత్త్వార్థవేదినమ్ జ్ఞానినం సద్గుణోపేతం ధ్యానయోగపరాయణమ్

మంత్ర తత్వాన్ని తెలిసిన, జ్ఞానంతో, సద్గుణాలతో, ధ్యానయోగానికి నిబద్ధుడైన, బ్రాహ్మణుడైన గురువును చేరుకోవాలి.

తోషయేత్తం ప్రయత్నేన భావశుద్ధిసమన్వితః వాచా చ మనసా చైవ కాయేన ద్రవిణేన చ

మనసు శుద్ధితో, మాటతో, మనసుతో, శరీరంతో, ధనంతో, గురువును శ్రద్ధగా సంతుష్టిపరచాలి.

ఆచార్యం పూజయేచ్ఛిష్యః సర్వదాతిప్రయత్నతః హస్త్యశ్వరథరత్నాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ

శిష్యుడు ఎల్లప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధతో గురువును పూజించాలి. ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలు, రత్నాలు, పొలాలు, ఇళ్ళు ఇవన్నీ సమర్పించాలి.

భూషణాని చ వాసాంసి ధాన్యాని వివిధాని చ ఏతాని గురవే దద్యాద్ భక్త్యా చ విభవే సతి

భూషణాలు, వస్త్రాలు, వివిధ రకాల ధాన్యాలు కూడా, శక్తి ఉన్నవాడు అయితే, భక్తితో గురువుకి ఇవ్వాలి.

విత్తశాఠ్యం న కుర్వీత యదీచ్ఛేత్సిద్ధిమాత్మనః పశ్చాన్నివేదయేద్దేవి ఆత్మానం సపరిచ్ఛదమ్

తన సిద్ధిని కోరితే ధనంలో మోసం చేయకూడదు. తరువాత, ఓ దేవీ! తనను తాను, తన వస్తువులతో సహా సమర్పించాలి.

ఏవం సమ్పూజ్య విధివద్ యథాశక్తి త్వవఞ్చయన్ ఆదదీత గురోర్మన్త్రం జ్ఞానం చైవ క్రమేణ తు

ఇలా, శక్తికి తగినట్లుగా, మోసం చేయకుండా, విధిగా పూజించి, గురువునుంచి మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని క్రమంగా స్వీకరించాలి.

ఏవం తుష్టో గురుః శిష్యం పూజితం వత్సరోషితమ్ శుశ్రూషుమ్ అనహఙ్కారమ్ ఉపవాసకృశం శుచిమ్

ఇలా, ఒక సంవత్సరం పాటు పూజించబడిన, సంతృప్తుడైన గురువు, శ్రద్ధతో, అహంకారం లేకుండా, ఉపవాసంతో, శుద్ధుడైన శిష్యుని చూసి,

స్నాపయిత్వా తు శిష్యాయ బ్రాహ్మణానపి పూజ్య చ సముద్రతీరే నద్యాం చ గోష్ఠే దేవాలయే ఽపి వా

శిష్యునికి స్నానం చేయించి, బ్రాహ్మణులను పూజించి, సముద్రతీరంలో, నదికట్టపై, గోశాలలో లేదా దేవాలయంలో,

శుచౌ దేశే గృహే వాపి కాలే సిద్ధికరే తిథౌ నక్షత్రే శుభయోగే చ సర్వదా దోషవర్జితే

శుభ్రమైన ప్రదేశంలో, ఇంట్లో లేదా ఇతరత్రా, సిద్ధికరమైన సమయాన, తిథిలో, నక్షత్రంలో, శుభయోగంలో, ఎప్పుడూ దోషరహితంగా,