లిఙ్గపురాణమ్

యతీనాం సంహృతిర్ న్యాసః సిద్ధిర్ భవతి నాన్యథా అఙ్గన్యాసః కరన్యాసో దేహన్యాస ఇతి త్రిధా

యతులకు లయమే న్యాసం; వేరే విధంగా సిద్ధి రాదు. అంగన్యాసం, కరణ్యాసం, దేహన్యాసం అనే మూడు విధాలున్నాయి.

ఉత్పత్త్యాదిత్రిభేదేన వక్ష్యతే తే వరాననే న్యసేత్పూర్వం కరన్యాసం దేహన్యాసమ్ అనన్తరమ్

ఓ ముద్దుబాలా! సృష్టి మొదలైన మూడు విధాల విభాగాన్ని నేను వివరించబోతున్నాను. ముందుగా కరణ్యాసం చేయాలి, తరువాత దేహన్యాసం చేయాలి.

అఙ్గన్యాసం తతః పశ్చాద్ అక్షరాణాం విధిక్రమాత్ మూర్ధాదిపాదపర్యన్తమ్ ఉత్పత్తిన్యాస ఉచ్యతే

తర్వాత అక్షరాల క్రమానుసారం తల నుండి పాదాల వరకు అంగన్యాసం చేయాలి. దీనిని సృష్టి న్యాసం అంటారు.

పాదాదిమూర్ధపర్యన్తం సంహారో భవతి ప్రియే హృదయాస్యగలన్యాసః స్థితిన్యాస ఉదాహృతః

పాదాల నుండి తల వరకు చేయడమే లయ. హృదయం, నోటిమూల, గొంతు మీద న్యాసం చేయడాన్ని స్థితి న్యాసం అంటారు.

బ్రహ్మచారిగృహస్థానాం యతీనాం చైవ శోభనే సశిరస్కం తతో దేహం సర్వమన్త్రేణ సంస్పృశేత్

బ్రహ్మచారులు, గృహస్థులు, యతులకు, ఓ శుభలక్షణా! ముందుగా తలను తాకి, ఆ తర్వాత మంత్రంతో మొత్తం శరీరాన్ని తాకాలి.

స దేహన్యాస ఇత్యుక్తః సర్వేషాం సమ ఏవ స దక్షిణాఙ్గుష్ఠమారభ్య వామాఙ్గుష్ఠాన్త ఏవ హి

దీనిని దేహన్యాసం అంటారు, ఇది అందరికీ ఒకే విధంగా ఉంటుంది. కుడి బొటనవేలు నుండి ఎడమ బొటనవేలు వరకు చేయాలి.

న్యస్యతే యత్తదుత్పత్తిర్ విపరీతం తు సంహృతిః అఙ్గుష్ఠాదికనిష్ఠాన్తం న్యస్యతే హస్తయోర్ ద్వయోః

ఇలా చేయడమే సృష్టి, దీనికి విరుద్ధంగా చేయడమే లయ. బొటనవేలు నుండి చిన్నవేలు వరకు రెండు చేతుల మీద న్యాసం చేయాలి.

అతీవ భోగదో దేవి స్థితిన్యాసః కుటుంబినామ్ కరన్యాసం పురా కృత్వా దేహన్యాసమ్ అనన్తరమ్

దేవీ! ఈ అవయవ న్యాసం గృహస్థులకు ఎంతో ఫలదాయకంగా ఉంటుంది. ముందుగా చేతులపై న్యాసం చేసి, తరువాత శరీరంపై న్యాసం చేయాలి.

అఙ్గన్యాసం న్యసేత్పశ్చాద్ ఏష సాధారణో విధిః ఓఙ్కారం సంపుటీకృత్య సర్వాఙ్గేషు చ విన్యసేత్

తరువాత అవయవాలపై న్యాసం చేయాలి. ఇదే సాధారణ విధానం. ఓం అక్షరాన్ని మనసులో ఉంచి, అన్ని అవయవాలపై న్యాసం చేయాలి.

కరయోరుభయోశ్చైవ దశాగ్రాంగులిషు క్రమాత్ ప్రక్షాల్య పాదావాచమ్య శుచిర్భూత్వా సమాహితః

రెండు చేతులపై, పది వేళ్ల చివరల్లో క్రమంగా న్యాసం చేయాలి. ముందుగా కాళ్లు కడిగి, నోరు కడిగి, పవిత్రంగా, ఏకాగ్రంగా ఉండాలి.

ప్రాఙ్ముఖోదఙ్ముఖో వాపి న్యాసకర్మ సమాచరేత్ స్మరేత్ పూర్వమ్ ఋషిం ఛన్దో దైవతం బీజమేవ చ

తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశను చూసి, న్యాసకర్మను చేయాలి. ముందుగా ఋషిని, ఛందస్సును, దేవతను, బీజాక్షరాన్ని స్మరించాలి.

శక్తిం చ పరమాత్మానం గురుం చైవ వరాననే మన్త్రేణ పాణీ సంమృజ్య తలయోః ప్రణవం న్యసేత్

శక్తిని, పరమాత్మను, గురువును కూడా స్మరించాలి, మంగళమయమైనవాడా! మంత్రంతో చేతులను రుద్ది, రెండు అరచేతులపై ప్రణవాన్ని న్యాసం చేయాలి.

అఙ్గులీనాం చ సర్వేషాం తథా చాద్యన్తపర్వసు సబిన్దుకాని బీజాని పఞ్చ మధ్యమపర్వసు

అన్ని వేళ్లపై, మొదటి మరియు చివరి ముడులపై, అలాగే మధ్య ముడులపై కూడా బిందువుతో కూడిన బీజాక్షరాలను న్యాసం చేయాలి.

ఉత్పత్త్యాదిత్రిభేదేన న్యసేదాశ్రమతః క్రమాత్ ఉభాభ్యామేవ పాణిభ్యామ్ ఆపాదతలమస్తకమ్

మూడు విధాలుగా ఉత్పత్తి మొదలైన వాటి క్రమంలో, రెండు చేతులతో, పాదతల నుంచి తల వరకు న్యాసం చేయాలి.

మన్త్రేణ సంస్పృశేద్దేహం ప్రణవేనైవ సంపుటమ్ మూర్ధ్ని వక్త్రే చ కణ్ఠే చ హృదయే గుహ్యకే తథా

మంత్రంతో శరీరాన్ని తాకి, ప్రణవంతో ఆవరించి, తల, నోరు, గొంతు, హృదయం, రహస్య భాగంలో న్యాసం చేయాలి.

పాదయోర్ ఉభయోశ్చైవ గుహ్యే చ హృదయే తథా కణ్ఠే చ ముఖమధ్యే చ మూర్ధ్ని చ ప్రణవాదికమ్

రెండు పాదాలపై, రహస్య భాగంలో, హృదయంలో, గొంతులో, నోటి మధ్యలో, తలపై ప్రణవం మరియు ఇతరాలను న్యాసం చేయాలి.

హృదయే గుహ్యకే చైవ పాదయోర్మూర్ధ్ని వాచి వా కణ్ఠే చైవ న్యసేదేవ ప్రణవాదిత్రిభేదతః

హృదయం, రహస్య భాగం, పాదాలు, తల, వాక్కు, గొంతు—ఈ భాగాల్లో మూడు విధాలుగా ప్రణవం మొదలైనవాటిని న్యాసం చేయాలి.

కృత్వాఙ్గన్యాసమేవం హి ముఖాని పరికల్పయేత్ పూర్వాది చోర్ధ్వపర్యన్తం నకారాది యథాక్రమమ్

ఇలా అవయవ న్యాసం చేసిన తర్వాత, తూర్పు మొదలుకొని పైభాగం వరకు, 'న' మొదలైన అక్షరాలను క్రమంగా ముఖాలపై ఏర్పాటు చేయాలి.

షడఙ్గాని న్యసేత్పశ్చాద్ యథాస్థానం చ శోభనమ్ నమః స్వాహా వషడ్ఢుం చ వౌషట్ఫట్కారకైః సహ

తరువాత, ఆరు అవయవాలను వాటి స్థానాల్లో అందంగా న్యాసం చేయాలి. 'నమః', 'స్వాహా', 'వషట్', 'హూం', 'వౌషట్', 'ఫట్' అనే అక్షరాలతో కలిపి చేయాలి.

ప్రణవం హృదయం విద్యాన్ నకారః శిర ఉచ్యతే శిఖా మకార ఆఖ్యాతః శికారః కవచం తథా

ప్రణవాన్ని హృదయంగా, 'న'ను తలగా, 'మ'ను శిఖరంగా, 'శి'ను జటగా, 'క'ను కవచంగా తెలుసుకోవాలి.

ఆకారో నేత్రమస్త్రం తు యకారః పరికీర్తితః ఇత్థమఙ్గాని విన్యస్య తతో వై బన్ధయేద్దిశః

'ఆ'ను కంటిగా, 'య'ను ఆయుధంగా భావించాలి. ఇలా అవయవాలను న్యాసం చేసి, తరువాత దిశలను బంధించాలి.

విఘ్నేశో మాతరో దుర్గా క్షేత్రజ్ఞో దేవతా దిశః ఆగ్నేయాదిషు కోణేషు చతుర్ష్వపి యథాక్రమమ్

విఘ్నేశ్వరుడు, మాతృదేవతలు, దుర్గాదేవి, క్షేత్రజ్ఞుడు, దిక్పాలక దేవతలు—ఇవన్నీ ఆగ్నేయ మొదలైన నాలుగు మూలల్లో క్రమంగా స్థాపించాలి.

అఙ్గుష్ఠతర్జన్యగ్రాభ్యాం సంస్థాప్య సుముఖం శుభమ్ రక్షధ్వమితి చోక్త్వా తు నమస్కుర్యాత్పృథక్పృథక్

అంగుళి, తర్జని చివరలతో మంగళకరమైన ముఖాన్ని స్థాపించి, 'రక్షించు' అని పలికి, ప్రతి ఒక్కదానికి వేర్వేరుగా నమస్కరించాలి.

గలే మధ్యే తథాఙ్గుష్ఠే తర్జన్యాద్యాఙ్గులీషు చ అఙ్గుష్ఠేన కరన్యాసం కుర్యాదేవ విచక్షణః

గొంతు మధ్యలో, అంగుళి మీద, తర్జని మొదలైన వేళ్లపై, అంగుళితో చేతుల న్యాసం చేయాలి.

ఏవం న్యాసమిమం ప్రోక్తం సర్వపాపహరం శుభమ్ సర్వసిద్ధికరం పుణ్యం సర్వరక్షాకరం శివమ్

ఇలా చెప్పిన ఈ న్యాసం అన్ని పాపాలను తొలగిస్తుంది, మంగళకరమైనది, అన్ని సిద్ధులను ప్రసాదిస్తుంది, పుణ్యాన్ని ఇస్తుంది, సంపూర్ణ రక్షణను కలిగిస్తుంది, శుభమయమైనది.

న్యస్తే మన్త్రే ఽథ సుభగే శఙ్కరప్రతిమో భవేత్ జన్మాన్తరకృతం పాపమ్ అపి నశ్యతి తత్క్షణాత్

ఓ సుభగే! మంత్రాన్ని స్థాపించిన వెంటనే, మనిషి శంకరుని వలె అవుతాడు. పూర్వజన్మల్లో చేసిన పాపాలన్నీ ఆ క్షణంలోనే నశించిపోతాయి.

ఏవం విన్యస్య మేధావీ శుద్ధకాయో దృఢవ్రతః జపేత్పఞ్చాక్షరం మన్త్రం లబ్ధ్వాచార్యప్రసాదతః

ఇలా మంత్రాన్ని స్థాపించిన తర్వాత, శుద్ధమైన శరీరంతో, దృఢమైన వ్రతంతో, గురువు అనుగ్రహాన్ని పొందినవాడు, ఆ ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని జపించాలి.

అతః పరం ప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభే యం వినా నిష్ఫలం నిత్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు మంత్రాల సమాహారాన్ని వివరించబోతున్నాను, ఓ మంగళకరమైనవాడా! వాటి లేకుండా చేసే నిత్యకర్మలు ఫలించవు, వాటితో చేస్తే ఫలిస్తాయి.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనమ్ అమానసమ్ ఆజ్ఞప్తం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఆజ్ఞ లేకుండా, కర్మ లేకుండా, విశ్వాసం లేకుండా, మనస్పూర్తిగా కాకుండా, ఉపదేశం లేకుండా, దానం లేకుండా, ఎప్పుడూ జపించిన మంత్రం ఫలించదు.