లిఙ్గపురాణమ్

పఞ్చాక్షరస్య మాహాత్మ్యం వర్షకోటిశతైరపి న శక్యం కథితుం దేవి తస్మాత్ సంక్షేపతః శృణు

పంచాక్షరీ మంత్ర మహిమను కోట్ల సంవత్సరాలు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేం, దేవీ. అందుకే, ఇప్పుడు సంక్షిప్తంగా విను.

ప్రలయే సమనుప్రాప్తే నష్టే స్థావరజఙ్గమే నష్టే దేవాసురే చైవ నష్టే చోరగరాక్షసే

ప్రళయం వచ్చినప్పుడు, స్థావరజంగమములన్నీ నశించినప్పుడు, దేవతలు, అసురులు, పాములు, రాక్షసులు అంతా లేనప్పుడు,

సర్వం ప్రకృతిమాపన్నం త్వయా ప్రలయమేష్యతి ఏకో ఽహం సంస్థితో దేవి న ద్వితీయో ఽస్తి కుత్రచిత్

అన్నీ ప్రకృతిలో కలిసిపోతాయి, నీ ద్వారా ప్రళయంలో లీనమవుతాయి. నేను ఒక్కడే మిగిలిపోతాను, దేవీ — మరొకరు ఎక్కడా ఉండరు.

తస్మిన్వేదాశ్ చ శాస్త్రాణి మన్త్రే పఞ్చాక్షరే స్థితాః తే నాశం నైవ సమ్ప్రాప్తా మచ్ఛక్త్యా హ్యనుపాలితాః

ఆ లింగంలోనే అన్ని వేదాలు, శాస్త్రాలు, ఐదు అక్షరాల మంత్రం స్థిరంగా ఉన్నాయి. నా శక్తితో అవి ఎప్పుడూ నశించలేదు, నిర్లక్ష్యం చేయబడలేదు.

అహమేకో ద్విధాప్యాసం ప్రకృత్యాత్మప్రభేదతః స తు నారాయణః శేతే దేవో మాయామయీం తనుమ్

నేను ఒక్కడినే ఉండి, ప్రకృతి, ఆత్మ అనే భేదంతో ఇద్దరినయ్యాను. ఆ నారాయణుడు మాయతో కూడిన శరీరంలో విశ్రాంతిగా ఉన్నాడు.

ఆస్థాయ యోగపర్యఙ్కశయనే తోయమధ్యగః తన్నాభిపఙ్కజాజ్జాతః పఞ్చవక్త్రః పితామహః

ఆయన యోగాసనంలో, జలమధ్యంలో విశ్రాంతిగా ఉండగా, ఆయన నాభిలోని కమలంలో నుంచి ఐదు ముఖాలున్న బ్రహ్మ జన్మించాడు.

సిసృక్షమాణో లోకాన్వై త్రీనశక్తో ఽసహాయవాన్ దశ బ్రహ్మా ససర్జాదౌ మానసానమితౌజసః

లోకాలను సృష్టించాలనుకున్నా, ఒక్కడే ఉండి, సహాయం లేకపోవడంతో, బ్రహ్మ మొదట గొప్ప శక్తితో పది మనసుపుత్రులను సృష్టించాడు.

తేషాం సృష్టిప్రసిద్ధ్యర్థం మాం ప్రోవాచ పితామహః మత్పుత్రాణాం మహాదేవ శక్తిం దేహి మహేశ్వర

వారు సృష్టి విజయానికి, బ్రహ్మ నాకు ఇలా అన్నాడు: 'మహాదేవా, మహేశ్వరా, నా కుమారులకు శక్తిని ప్రసాదించు' అని.

ఇతి తేన సమాదిష్టః పఞ్చవక్త్రధరో హ్యహమ్ పఞ్చాక్షరాన్పఞ్చముఖైః ప్రోక్తవాన్ పద్మయోనయే

అలా ఆయన ఆజ్ఞతో, నేను ఐదు ముఖాలతో ఉండి, పద్మలో జన్మించిన బ్రహ్మకు ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని నా ఐదు నోట్లతో ఉచ్చరించాను.

తాన్పఞ్చవదనైర్గృహ్ణన్ బ్రహ్మా లోకపితామహః వాచ్యవాచకభావేన జ్ఞాతవాన్పరమేశ్వరమ్

ఆ ఐదు ముఖాలతో ఆ మంత్రాన్ని స్వీకరించిన బ్రహ్మ, లోకాల పితామహుడు, పేరు-పేరుపెట్టబడినదాని సంబంధం ద్వారా పరమేశ్వరుని గ్రహించాడు.

వాచ్యః పఞ్చాక్షరైర్దేవి శివస్త్రైలోక్యపూజితః వాచకః పరమో మన్త్రస్ తస్య పఞ్చాక్షరః స్థితః

దేవీ, మూడు లోకాలలో పూజింపబడే శివుడు ఐదు అక్షరాల మంత్రంతో సూచించబడతాడు. ఆ పరమ మంత్రమే ఆయనకు పేరు పెట్టింది, ఆ ఐదు అక్షరాల మంత్రం ఆయనలో స్థిరంగా ఉంది.

జ్ఞాత్వా ప్రయోగం విధినా చ సిద్ధిం లబ్ధ్వా తథా పఞ్చముఖో మహాత్మా ప్రోవాచ పుత్రేషు జగద్ధితాయ మన్త్రం మహార్థం కిల పఞ్చవర్ణమ్

దాని ప్రయోగాన్ని విధిగా తెలుసుకుని, సిద్ధిని పొందిన ఐదు ముఖాల మహాత్ముడు, లోక హితార్థంగా తన కుమారులకు గొప్ప అర్థమున్న ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని చెప్పాడు.

తే లబ్ధ్వా మన్త్రరత్నం తు సాక్షాల్లోకపితామహాత్ తమారాధయితుం దేవం పరాత్పరతరం శివమ్

వారు ఆ మంత్రరత్నాన్ని లోకాల పితామహుడైన బ్రహ్మ నుంచి నేరుగా పొంది, పరమాత్ముడైన శివుని ఆరాధించేందుకు ప్రయత్నించారు.

తతస్తుతోష భగవాన్ త్రిమూర్తీనాం పరః శివః దత్తవానఖిలం జ్ఞానమ్ అణిమాదిగుణాష్టకమ్

అప్పుడా పరమేశ్వరుడు, త్రిమూర్తుల్లో శ్రేష్ఠుడైన శివుడు సంతోషించి, వారికి సమస్త జ్ఞానం, అణిమాది ఎనిమిది శక్తులను ప్రసాదించాడు.

తే ఽపి లబ్ధ్వా వరాన్విప్రాస్ తదారాధనకాఙ్క్షిణః మేరోస్తు శిఖరే రమ్యే ముఞ్జవాన్నామ పర్వతః

వారు ఆ వరాలను పొంది, మరింత ఆరాధన కోరికతో, మేరు పర్వతం పై అందమైన ముంజవాన్ అనే పర్వత శిఖరంపైకి వెళ్లారు.

మత్ప్రియః సతతం శ్రీమాన్ మద్భూతైః పరిరక్షితః తస్యాభ్యాశే తపస్తీవ్రం లోకసృష్టిసముత్సుకాః

నాకు ఎప్పుడూ ప్రియమైన, మహిమ కలిగిన, నా గణాలతో రక్షించబడే వారు, అక్కడి సమీపంలో, లోక సృష్టికై తపస్సు ప్రారంభించారు.

దివ్యవర్షసహస్రం తు వాయుభక్షాః సమాచరన్ తిష్ఠన్తో ఽనుగ్రహార్థాయ దేవి తే ఋషయః పురా

ఆ ప్రాచీన ఋషులు, దివ్య సంవత్సరాల వెయ్యేళ్లు గాలి మాత్రమే తీసుకుంటూ, కృప కోసం నిలబడి తపస్సు చేశారు, ఓ దేవీ.

తేషాం భక్తిమహం దృష్ట్వా సద్యః ప్రత్యక్షతామియామ్ పఞ్చాక్షరమ్ ఋషిచ్ఛన్దో దైవతం శక్తిబీజవత్

వారి గొప్ప భక్తిని చూసి, నేను వెంటనే ప్రత్యక్షమై, ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని ఋషిచ్ఛందస్సుతో, దైవతం, శక్తి, బీజంతో కలిపి వారికి చూపించాను.

న్యాసం షడఙ్గం దిగ్బన్ధం వినియోగమశేషతః ప్రోక్తవానహమార్యాణాం లోకానాం హితకామ్యయా

లోకాల మేలుకోసం, ఆ మహనీయులకు నేను షడంగ న్యాసం, దిక్బంధం, అన్ని విధాల వినియోగాన్ని పూర్తిగా వివరించాను.

తచ్ఛ్రుత్వా మన్త్రమాహాత్మ్యమ్ ఋషయస్తే తపోధనాః మన్త్రస్య వినియోగం చ కృత్వా సర్వమనుష్ఠితాః

ఆ మంత్ర మహిమను విని, తపస్సులో నిమగ్నమైన ఋషులు, మంత్ర వినియోగాన్ని పూర్తిగా ఆచరించారు.

తన్మాహాత్మ్యాత్ తదా లోకాన్ సదేవాసురమానుషాన్ వర్ణాన్వర్ణవిభాగాంశ్ చ సర్వధర్మాంశ్ చ శోభనాన్

ఆ మంత్ర మహిమ వల్ల, అప్పట్లో దేవతలు, అసురులు, మనుషులు, వర్ణాలు, వాటి విభాగాలు, అన్ని శ్రేష్ఠమైన ధర్మాలు ప్రాప్తించాయి.

పూర్వకల్పసముద్భూతాఞ్ ఛ్రుతవన్తో యథా పురా పఞ్చాక్షరప్రభావాచ్చ లోకా వేదా మహర్షయః

పూర్వకాలాలలో యుగాలు మారినప్పుడు, లోకాలు, వేదాలు, మహర్షులు ఎలా ఉద్భవించారో, అలాగే ఐదు అక్షరాల మంత్ర శక్తితో వారు వినారు.

తిష్ఠన్తి శాశ్వతా ధర్మా దేవాః సర్వమిదం జగత్ తద్ ఇదానీం ప్రవక్ష్యామి శృణు చావహితాఖిలమ్

శాశ్వతమైన ధర్మాలు, దేవతలు, ఈ మొత్తం జగత్తు నిలిచివున్నాయి. ఇప్పుడు నేను వీటి గురించి వివరంగా చెబుతాను, నీవు పూర్తిగా శ్రద్ధతో విను.

అల్పాక్షరం మహార్థం చ వేదసారం విముక్తిదమ్ ఆజ్ఞాసిద్ధమసందిగ్ధం వాక్యమేతచ్ఛివాత్మకమ్

ఈ మాట అతి సంక్షిప్తంగా ఉన్నా, లోతైన అర్థంతో, వేదసారం, ముక్తిని ఇచ్చేది, ఆజ్ఞతో స్థిరమైనది, సందేహం లేనిది, శివస్వరూపమైనది.

నానాసిద్ధియుతం దివ్యం లోకచిత్తానురఞ్జకమ్ సునిశ్చితార్థం గంభీరం వాక్యం మే పారమేశ్వరమ్

ఇది అనేక సిద్ధులతో కూడినది, దివ్యమైనది, ప్రాణుల మనసుకు ఆనందాన్ని కలిగించేది, స్పష్టమైన అర్థంతో, లోతైనది—ఇది నా పరమమైన వాక్యం.

మన్త్రం ముఖసుఖోచ్చార్యమ్ అశేషార్థప్రసాధకమ్ తద్బీజం సర్వవిద్యానాం మన్త్రమాద్యం సుశోభనమ్

ఈ మంత్రాన్ని సులభంగా పలుకవచ్చు, ఇది అన్ని కార్యాలను సిద్ధించిస్తుంది; అన్ని విద్యలకు ఇది విత్తనం, మంత్రాలలో ఇది మొదటిది, అతి శోభనమైనది.

అతిసూక్ష్మం మహార్థం చ జ్ఞేయం తద్వటబీజవత్ వేదః స త్రిగుణాతీతః సర్వజ్ఞః సర్వకృత్ప్రభుః

ఇది చాలా సూక్ష్మమైనది, కానీ గొప్ప అర్థంతో, వటవృక్షం విత్తనంలా తెలుసుకోవాలి; ఆ వేదం మూడు గుణాలకు అతీతమైనది, అన్నీ తెలిసినది, అన్ని క్రియలకు అధిపతి.

ఓమిత్యేకాక్షరం మన్త్రం స్థితః సర్వగతః శివః మన్త్రే షడక్షరే సూక్ష్మే పఞ్చాక్షరతనుః శివః

ఒక అక్షరమైన 'ఓం' మంత్రమే శివుడు, అన్ని చోట్ల ఉన్నవాడు; ఆరు అక్షరాల సూక్ష్మ మంత్రంలో శివుడు ఐదు అక్షరాల రూపంలో ఉన్నాడు.

వాచ్యవాచకభావేన స్థితః సాక్షాత్స్వభావతః వాచ్యః శివః ప్రమేయత్వాన్ మన్త్రస్తద్వాచకః స్మృతః

వాచ్య, వాచక భావంతో, తన స్వభావంతోనే ప్రత్యక్షంగా ఉన్నాడు; శివుడు తెలుసుకోవాల్సినది కాబట్టి వాచ్యుడు, మంత్రం వాచకుడు అని చెప్పబడింది.