లిఙ్గపురాణమ్

స తాం గతిమ్ అవాప్నోతి స్వాశ్రమైర్ దుర్లభాం స్థిరామ్ దీపవృక్షం పార్థివం వా దారవం వా శివాలయే

వారు ఆ స్థిరమైన, స్వాశ్రమంలో ఉన్నవారికీ దుర్లభమైన గతిని పొందుతారు. ఆ దీపం కలప, మట్టి లేదా మరే పదార్థమైనా శివాలయంలో వెలిగించవచ్చు.

దత్త్వా కులశతం సాగ్రం శివలోకే మహీయతే ఆయసం తామ్రజం వాపి రౌప్యం సౌవర్ణికం తథా

తన కుటుంబంతో కలిపి దీపం సమర్పిస్తే, శివలోకంలో ఘనంగా గౌరవించబడతారు. ఆ దీపం ఇనుప, రాగి, వెండి, బంగారం ఏదైనా కావచ్చు.

శివాయ దీపం యో దద్యాద్ విధినా వాపి భక్తితః సూర్యాయుతసమైః శ్లక్ష్ణైర్ యానైః శివపురం వ్రజేత్

ఎవరైనా శివునికి నియమానుసారం లేదా భక్తితో దీపం సమర్పిస్తే, పది వేల సూర్యుల్లా ప్రకాశించే వాహనాల్లో శివపురికి చేరుతారు.

కార్తికే మాసి యో దద్యాద్ ఘృతదీపం శివాగ్రతః సమ్పూజ్యమానం వా పశ్యేద్ విధినా పరమేశ్వరమ్

కార్తీక మాసంలో శివుని ముందు నెయ్యి దీపం వెలిగించినా, లేక పరమేశ్వరుని నియమంగా పూజించడాన్ని చూసినా—

స యాతి బ్రహ్మణో లోకం శ్రద్ధయా మునిసత్తమాః ఆవాహనం సుసాన్నిధ్యం స్థాపనం పూజనం తథా

ఆయన బ్రహ్మలోకానికి చేరుతాడు, మునిశ్రేష్ఠులారా! విశ్వాసంతో ఆహ్వానం, సమీపత, స్థాపన, పూజ — ఇవన్నీ చేయాలి.

సమ్ప్రోక్తం రుద్రగాయత్ర్యా ఆసనం ప్రణవేన వై పఞ్చభిః స్నపనం ప్రోక్తం రుద్రాద్యైశ్ చ విశేషతః

రుద్రగాయత్రీతో, ప్రణవంతో ఆసనం చెప్పబడింది. రుద్రుడు మొదలైనవారితో ఐదు సార్లు అభిషేకం చేయాలని ప్రత్యేకంగా చెప్పబడింది.

ఏవం సమ్పూజయేన్నిత్యం దేవదేవముమాపతిమ్ బ్రహ్మాణం దక్షిణే తస్య ప్రణవేన సమర్చయేత్

ఇలా ప్రతిరోజూ దేవదేవుడైన ఉమాపతిని పూజించాలి. ఆయన కుడివైపున బ్రహ్మను ప్రణవంతో ప్రత్యేకంగా ఆరాధించాలి.

ఉత్తరే దేవదేవేశం విష్ణుం గాయత్రియా యజేత్ వహ్నౌ హుత్వా యథాన్యాయం పఞ్చభిః ప్రణవేన చ

ఉత్తరదిక్కున దేవదేవేశుడైన విష్ణువును గాయత్రీతో పూజించాలి. అగ్నిలో యథావిధిగా హోమం చేసి, ప్రణవంతో ఐదు సార్లు పూజించాలి.

స యాతి శివసాయుజ్యమ్ ఏవం సమ్పూజ్య శఙ్కరమ్ ఇతి సంక్షేపతః ప్రోక్తో లిఙ్గార్చనవిధిక్రమః

ఈ విధంగా శంకరుని పూజించినవాడు శివసాయుజ్యాన్ని పొందుతాడు. సంక్షిప్తంగా లింగార్చన విధిక్రమం ఇక్కడ చెప్పబడింది.

వ్యాసేన కథితః పూర్వం శ్రుత్వా రుద్రముఖాత్స్వయమ్

ఇది పూర్వంలో వ్యాసుడు, రుద్రముఖం నుండి స్వయంగా విని, వివరంగా చెప్పాడు.

కథం పశుపతిం దృష్ట్వా పశుపాశవిమోక్షణమ్ పశుత్వం తత్యజుర్దేవాస్ తన్నో వక్తుమిహార్హసి

పశుపతిని దర్శించి, దేవతలు తమ బంధనాలను ఎలా విడిచిపెట్టారు? వారు ఆ పశుత్వాన్ని ఎలా వదిలిపెట్టారో మాకు ఇక్కడ వివరంగా చెప్పాలి.

పురా కైలాసశిఖరే భోగ్యాఖ్యే స్వపురే స్థితమ్ సమేత్య దేవాః సర్వజ్ఞమ్ ఆజగ్ముస్తత్ప్రసాదతః

పూర్వం కైలాసశిఖరంపై భోగ్య అనే తన స్వపురంలో ఉన్న పరిపూర్ణజ్ఞానిని దేవతలు ఆయన కృపతో కలిసి దర్శించడానికి వెళ్లారు.

హితాయ సర్వదేవానాం బ్రహ్మణా చ జనార్దనః గరుడస్య తథా స్కన్ధమ్ ఆరుహ్య పురుషోత్తమః

అన్ని దేవతల శ్రేయస్సు కోసం జనార్దనుడు, బ్రహ్మతో కలిసి గరుడుడి భుజంపై ఎక్కి, పరమపురుషుడిగా వెళ్లాడు.

జగామ దేవతాభిర్ వై దేవదేవాన్తికం హరిః సర్వే సమ్ప్రాప్య దేవస్య సార్ధం గిరివరం శుభమ్

హరిః దేవతలతో కలిసి దేవదేవుడి సమీపానికి వెళ్లాడు. అందరూ ఆ ప్రభువుతో కలిసి శుభమైన గొప్ప పర్వతాన్ని చేరుకొని అక్కడ నిలిచారు.

సేన్ద్రాః ససాధ్యాః సయమాః ప్రణేముర్ గిరిముత్తమమ్ భగవాన్ వాసుదేవో ఽసౌ గరుడాద్ గరుడధ్వజః అవతీర్య గిరిం మేరుమ్ ఆరురోహ సురోత్తమైః

ఇంద్రుడు, సాధ్యులు, యములతో కలిసి వారు ఆ ఉత్తమమైన పర్వతానికి నమస్కరించారు. భగవాన్ వాసుదేవుడు, గరుడధ్వజుడు, గరుడుడి నుండి దిగిపోతూ, ఉత్తమమైన దేవతలతో కలిసి మేరు పర్వతాన్ని ఎక్కాడు.

సకలదురితహీనం సర్వదం భోగముఖ్యం ముదితకురరవృన్దం నాదితం నాగవృన్దైః మధురరణితగీతం సానుకూలాన్ధకారం పదరచితవనాన్తం కాన్తవాతాన్తతోయమ్

అక్కడ అన్ని దురితాలు లేని, ఎప్పుడూ సుఖాన్ని ప్రసాదించే, ఆనందంగా కురర పక్షుల కేకలతో, నాగ గీతాలతో, మధురమైన సంగీతంతో మారుమోగే, సున్నితమైన చీకటితో, అడవి తీరాలతో, మధురమైన గాలులతో, చల్లని నీటితో అలంకరించబడిన పర్వతం ఉంది.

భవనశతసహస్రైర్ జుష్టమ్ ఆదిత్యకల్పైర్ లలితగతివిదగ్ధైర్ హంసవృన్దైశ్ చ భిన్నమ్ ధవఖదిరపలాశైశ్ చన్దనాద్యైశ్ చ వృక్షైర్ ద్విజవరగణవృన్దైః కోకిలాద్యైర్ద్విరేఫైః

అందులో వందలాది వేల భవనాలు, సూర్యుని వంటి ప్రకాశంతో, సుందరంగా కదిలే హంసల సమూహాలతో, ధవ, ఖదిర, పలాశ, చందనాది వృక్షాలతో, ఉత్తమ పక్షులు, కోకిలలు, తేనెటీగలతో నిండినదిగా ఉంది.

క్వచిదశేషసురద్రుమసంకులం కురబకైః ప్రియకైస్తిలకైస్ తథా బహుకదమ్బతమాలలతావృతం గిరివరం శిఖరైర్వివిధైస్ తథా

కొన్ని చోట్ల అన్ని రకాల దివ్యవృక్షాలతో, కురబక, ప్రియక, తిలక, అనేక కదంబ, తమాల, లతలతో, వివిధ శిఖరాలతో ఆ గొప్ప పర్వతం కప్పబడి ఉంది.

గిరేః పృష్ఠే పరం శార్వం కల్పితం విశ్వకర్మణా క్రీడార్థం దేవదేవస్య భవస్య పరమేష్ఠినః

ఆ పర్వత శిఖరంపై, దేవదేవుడైన భవుని వినోదార్థంగా, విశ్వకర్మ సృష్టించిన పరమ శైవ మందిరం ఉంది.

అపశ్యంస్తత్పురం దేవాః సేన్ద్రోపేన్ద్రాః సమాహితాః ప్రణేముర్దూరతశ్చైవ ప్రభావాదేవ శూలినః

ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు సహా దేవతలు ఆ పురాన్ని చూశారు. వారు మనస్సు స్థిరపరిచి, శూలధారుడి మహిమచేత దూరం నుంచే నమస్కరించారు.

సహస్రసూర్యప్రతిమం మహాన్తం సహస్రశః సర్వగుణైశ్ చ భిన్నమ్ జగామ కైలాసగిరిం మహాత్మా మేరుప్రభాగే పురమాదిదేవః

వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే, అనేక గుణాలతో అలంకరించబడిన, మహాత్ముడైన కైలాసేశ్వరుడు, ఆదిదేవుడు, మేరు పర్వతపు ఒడిలో ఉన్న ఆ పురంలో ప్రవేశించాడు.

తతో ఽథ నారిగజవాజిసంకులం రథైర్ అనేకైర్ అమరారిసూదనః గణైర్గణేశైశ్ చ గిరీన్ద్రసంనిభం మహాపురద్వారమజో హరిశ్ చ

అక్కడ స్త్రీలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, అనేక రథాలతో నిండిన ఆ మహాపురద్వారానికి, అమరారిశత్రువు, గణసమూహాలతో, గణనాయకులతో, అజుడు, హరిదితో కలిసి, పర్వతాధిపతిని పోలినవాడిగా చేరాడు.

అథ జాంబూనదమయైర్ భవనైర్మణిభూషితైః విమానైర్వివిధాకారైః ప్రాకారైశ్ చ సమావృతమ్

అక్కడ బంగారంతో చేసిన, మణులతో అలంకరించిన భవనాలు, వివిధాకారాల విమానాలు, ప్రాకారాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉన్న నగరాన్ని వారు చూశారు.

దృష్ట్వా శంభోః పురం బాహ్యం దేవైః సబ్రహ్మకైర్హరిః ప్రహృష్టవదనో భూత్వా ప్రవివేశ తతః పురమ్

శంభువు నగరాన్ని వెలుపల నుండి చూసిన విష్ణువు, బ్రహ్మతో పాటు ఇతర దేవతలతో కలిసి ముఖంలో ఆనందంతో ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించాడు.

హర్మ్యప్రాసాదసమ్బాధం మహాట్టాలసమన్వితమ్ ద్వితీయం దేవదేవస్య చతుర్ద్వారం సుశోభనమ్

దేవదేవుని రెండవ నగరం భవనాలు, రాజప్రాసాదాలతో నిండిపోయి, ఎత్తయిన గోపురాలతో అలంకరించబడి, నాలుగు అందమైన ద్వారాలు కలిగి ఉంది.

వజ్రవైడూర్యమాణిక్యమణిజాలైః సమావృతమ్ దోలావిక్షేపసంయుక్తం ఘణ్టాచామరభూషితమ్

ఆ నగరం వజ్రాలు, వైడూర్యాలు, మాణిక్యాలు, ఇతర రత్నాల వలయాలతో కప్పబడి, ఊగే ఊయలలు, గంటలు, యక్షపుచ్చాలాలతో అలంకరించబడి ఉంది.

మృదఙ్గమురజైర్జుష్టం వీణావేణునినాదితమ్ నృత్యద్భిర్ అప్సరఃసంఘైర్ భూతసంఘైశ్ చ సంవృతమ్ దేవేన్ద్రభవనాకారైర్ భవనైర్ దృష్టిమోహనైః

మృదంగాలు, మురజాలు మోగుతుండగా, వీణలు, వంశీలు గానమాడుతుండగా, అప్సరసల నృత్య సమూహాలు, భూతగణాలు చుట్టూ ఉన్నాయ. ఇంద్రుని భవనాల్లా ఆకర్షణీయంగా ఉన్న భవనాలు అక్కడ కనిపించాయి.

ప్రాసాదశృఙ్గేష్వథ పౌరనార్యః సహస్రశః పుష్పఫలాక్షతాద్యైః స్థితాః కరైస్తస్య హరేః సమన్తాత్ ప్రచిక్షిపుర్మూర్ధ్ని యథా భవస్య

ఆ ప్రాసాదాల పైభాగాల్లో నగర స్త్రీలు వేలాదిగా నిలబడి, పుష్పాలు, పండ్లు, అక్షతలు చేతుల్లో పెట్టుకుని, భవునికి చేసేలా విష్ణువు తలపై చల్లారు.

దృష్ట్వా నార్యస్తదా విష్ణుం మదాఘూర్ణితలోచనాః

ఆ సమయంలో ఆ స్త్రీలు విష్ణువును చూసి మదంలో కళ్ళు తేలిపోతూ చూశారు.