లిఙ్గపురాణమ్

కాలీ తదా కాలనిశాప్రకాశం శూలం కపాలాభరణా కరేణ ప్రకమ్పయన్తీ చ తదా సురేన్ద్రాన్ మహాసురాసృఙ్మధుపానమత్తా

ఆ సమయంలో, కాలినిశా వంటి చీకటి ప్రకాశంతో ఉన్న శూలాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, కపాలాలతో అలంకరించబడిన కాళీ, మహాసురుల రక్తాన్ని తాగి మత్తులో, శూలాన్ని ఊపుతూ, దేవేంద్రులను కూడా భయపెట్టింది.

మత్తేభగామీ మదలోలనేత్రా మత్తైః పిశాచైశ్ చ గణైశ్ చ మత్తైః మత్తేభచర్మాంబరవేష్టితాఙ్గీ యయౌ పురస్తాచ్చ గణేశ్వరస్య

ఆమె మత్తులో ఉన్న ఏనుగును పోలి, మత్తులో తేలుతున్న కళ్లతో, మత్తులో ఉన్న పిశాచులు, గణాలతో కలిసి, ఏనుగు చర్మాన్ని దేహానికి చుట్టుకుని, గణపతికి ముందుగా వెళ్లింది.

తాం సిద్ధగన్ధర్వపిశాచయక్షవిద్యాధరాహీన్ద్రసురేన్ద్రముఖ్యాః ప్రణేమురుచ్చైరభితుష్టువుశ్ చ జయేతి దేవీం హిమశైలపుత్రీమ్

సిద్ధులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, యక్షులు, విద్యాధరులు, నాగాధిపతులు, ముఖ్యమైన దేవతలు, హిమవంతుని కుమార్తె అయిన దేవిని, విజయధ్వని పలుకుతూ, ప్రణామాలు చేసి, గొప్పగా స్తుతించారు.

మాతరః సురవరారిసూదనాః సాదరం సురగణైః సుపూజితాః మాతరం యయురథ స్వవాహనైః స్వైర్గణైర్ధ్వజధరైః సమన్తతః

దేవతల శత్రువులను సంహరించే మాతృకలు, దేవతల గణాలచే గౌరవంతో పూజింపబడి, తమ తమ వాహనాలు, గణాలు, ధ్వజాలతో చుట్టూ ఉండగా, రథానికి చేరారు.

దుర్గారూఢమృగాధిపా దురతిగా దోర్దణ్డవృన్దైః శివా బిభ్రాణాఙ్కుశశూలపాశపరశుం చక్రాసిశఙ్ఖాయుధమ్ ప్రౌఢాదిత్యసహస్రసదృశైర్నేత్రైర్దహన్తీ పథం బాలాబాలపరాక్రమా భగవతీ దైత్యాన్ప్రహర్తుం యయౌ

దుర్గాదేవి, మృగాధిపతిని ఎక్కి, చేరలేని రూపంతో, బలమైన భుజాలతో, అంకుశం, శూలం, పాశం, పరశు, చక్రం, ఖడ్గం, శంఖాయుధాన్ని ధరించి, వేలాది ఎండుల్లాంటి కళ్లతో మార్గాన్ని కాల్చుతూ, యవ్వనంతో కూడిన పరాక్రమంతో, దైత్యులను సంహరించేందుకు బయలుదేరింది.

తం దేవమీశం త్రిపురం నిహన్తుం తదా తు దేవేన్ద్రరవిప్రకాశాః గజైర్హయైః సింహవరై రథైశ్ చ వృషైర్యయుస్తే గణరాజముఖ్యాః

ఆ సమయంలో, త్రిపురాసురుని సంహరించేందుకు, ఇంద్రుడు, సూర్యుడిని పోలిన కాంతితో మెరిసే గణాధిపతులు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, సింహాలు, రథాలు, వృషభాలతో బయలుదేరారు.

హలైశ్ చ ఫాలైర్ ముసలైర్ భుశుణ్డైర్ గిరీన్ద్రకూటైర్ గిరిసన్నిభాస్తే యయుః పురస్తాద్ధి మహేశ్వరస్య సురేశ్వరా భూతగణేశ్వరాశ్ చ

హలాలు, ఫలాలు, ముసలాలు, బుశుండాలు, పర్వతశిఖరాలు ధరించి, తామే పర్వతాల్లా కనిపిస్తూ, దేవతాధిపతులు, భూతగణాధిపతులు, మహేశ్వరునికి ముందుగా వెళ్లారు.

తథేన్ద్రపద్మోద్భవవిష్ణుముఖ్యాః సురా గణేశాశ్ చ గణేశమీశమ్ జయేతి వాగ్భిర్ భగవన్తమూచుః కిరీటదత్తాఞ్జలయః సమన్తాత్

తర్వాత ఇంద్రుడు, పద్మజుడు, విష్ణువు, ఇతర దేవతలు, గణాధిపతులు, గణేశ్వరునికి చుట్టూ నిలబడి, కిరీటాలతో నమస్కరించి, విజయవాక్యాలతో స్తుతించారు.

ననృతుర్మునయః సర్వే దణ్డహస్తా జటాధరాః వవృషుః పుష్పవర్షాణి ఖేచరాః సిద్ధచారణాః పురత్రయం చ విప్రేన్ద్రాః ప్రాణదత్సర్వతస్ తథా

అందరు మునులు, చేతిలో దండలు పట్టుకుని, జటలు వేసుకుని నాట్యం చేశారు. ఆకాశంలో సంచరించే సిద్ధులు, చారణులు పుష్పవర్షం కురిపించారు. ఉత్తమ బ్రాహ్మణులు అన్ని వైపులా త్రిపురానికి ప్రాణం పోశారు.

గణేశ్వరైర్ దేవగణైశ్ చ భృఙ్గీ సహావృతః సర్వగణేన్ద్రవర్యః జగామ యోగీ త్రిపురం నిహన్తుం విమానమారుహ్య యథా మహేన్ద్రః

గణేశ్వరులు, దేవతాగణాలతో, భృంగితో కలిసి, సమస్త గణాధిపతుల్లో శ్రేష్ఠుడైన యోగి, మహేంద్రునిలా విమానం ఎక్కి త్రిపురాసురుని సంహరించేందుకు బయలుదేరాడు.

కేశో విగతవాసాశ్ చ మహాకేశో మహాజ్వరః సోమవల్లీ సవర్ణశ్ చ సోమపః సేనకస్ తథా

కేశుడు, దుస్తులు లేకుండా, మహాకేశుడు, మహాజ్వరుడు, సోమవల్లీ, సవర్ణుడు, సోమపుడు, సేనకుడు కూడా ఉన్నారు.

సోమధృక్ సూర్యవాచశ్ చ సూర్యపేషణకస్ తథా సూర్యాక్షః సూరినామా చ సురః సున్దర ఏవ చ

సోమధృకు, సూర్యవాచుడు, సూర్యపేషణకుడు, సూర్యాక్షుడు, సూరినాముడు, అందమైన దేవుడు సుందరుడు కూడా ఉన్నారు.

ప్రకుదః కకుదన్తశ్ చ కమ్పనశ్ చ ప్రకమ్పనః ఇన్ద్రశ్ చేన్ద్రజయశ్చైవ మహాభీర్ భీమకస్ తథా

ప్రకుడుడు, కకుదంతుడు, కంపనుడు, ప్రకంపనుడు, ఇంద్రుడు, ఇంద్రజయుడు, మహాభీరు, భీమకుడు కూడా ఉన్నారు.

శతాక్షశ్చైవ పఞ్చాక్షః సహస్రాక్షో మహోదరః యమజిహ్వః శతాశ్వశ్ చ కణ్ఠనః కణ్ఠపూజనః

వంద కన్నులు కలవాడు, ఐదు కన్నులు ఉన్నవాడు, వెయ్యి కన్నులు గలవాడు, పెద్ద పొట్ట ఉన్నవాడు, యముని నాలుకలా ఉన్నవాడు, వంద గుర్రాలు కలవాడు, మెడ ఉన్నవాడు, మెడ వద్ద పూజింపబడే వాడు—

ద్విశిఖస్ త్రిశిఖశ్చైవ తథా పఞ్చశిఖో ద్విజాః ముణ్డో ఽర్ధముణ్డో దీర్ఘశ్ చ పిశాచాస్యః పినాకధృక్

రెండు జటలు ఉన్నవాడు, మూడు జటలు ఉన్నవాడు, అలాగే ఐదు జటలు కలవాడు, ద్విజులారా! ముండగా ఉన్నవాడు, అర ముండగా ఉన్నవాడు, పొడవుగా ఉన్నవాడు, పిశాచపు నోరు ఉన్నవాడు, పినాకాన్ని ధరించినవాడు—

పిప్పలాయతనశ్చైవ తథా హ్యఙ్గారకాశనః శిథిలః శిథిలాస్యశ్ చ అక్షపాదో హ్యజః కుజః

అరటి చెట్టు వద్ద నివసించేవాడు, అంగారాలను తినేవాడు, అలసత్వంగా ఉన్నవాడు, వదులుగా నోరు ఉన్నవాడు, కాళ్లపై కన్నులు ఉన్నవాడు, జననం లేని వాడు, మంగళగ్రహపు స్వభావం ఉన్నవాడు—

అజవక్త్రో హయవక్త్రో గజవక్త్రో ఽర్ధ్వవక్త్రకః ఇత్యాద్యాః పరివార్యేశం లక్ష్యలక్షణవర్జితాః

మేక ముఖం ఉన్నవాడు, గుర్రం ముఖం ఉన్నవాడు, ఏనుగు ముఖం ఉన్నవాడు, పైకి తిరిగిన ముఖం ఉన్నవాడు—ఇలాంటి వారు, లక్షణాలు లేని వారు, ప్రభువును చుట్టుముట్టి ఉన్నారు—

వృన్దశస్తం సమావృత్య జగ్ముః సోమం గణైర్వృతాః సహస్రాణాం సహస్రాణి రుద్రాణామూర్ధ్వరేతసామ్

వారి సమూహం, సోమునితో కలిసి, అనేక గణాలతో కూడి, వేలాది వేల ఉర్ధ్వరేతస్సు రుద్రులతో, ఆ ప్రభువును చుట్టుముట్టి ముందుకు సాగారు—

సమావృత్య మహాదేవం దేవదేవం మహేశ్వరమ్ దగ్ధుం పురత్రయం జగ్ముః కోటికోటిగణైర్వృతాః

మహాదేవుడిని, దేవతల దేవుడిని, మహేశ్వరుడిని చుట్టుముట్టి, కోటి కోటి గణాలతో కలిసి, మూడుపురాలను కాల్చేందుకు బయలుదేరారు—

త్రయస్త్రింశత్సురాశ్చైవ త్రయశ్ చ త్రిశతాస్ తథా త్రయశ్ చ త్రిసహస్రాణి జగ్ముర్దేవాః సమన్తతః

ముప్పత్తుమూడు దేవతలు, అలాగే మూడు వందలు, మూడు వేల దేవతలు కూడా అన్ని వైపుల నుంచి వచ్చారు—

మాతరః సర్వలోకానాం గణానాం చైవ మాతరః భూతానాం మాతరశ్చైవ జగ్ముర్దేవస్య పృష్ఠతః

అన్ని లోకాల తల్లులు, గణాల తల్లులు, భూతాల తల్లులు కూడా ఆ దేవుని వెనుక అనుసరించాయి—

భాతి మధ్యే గణానాం చ రథమధ్యే గణేశ్వరః నభస్యమలనక్షత్రే తారామధ్య ఇవోడురాట్

గణాల మధ్యలో, రథమధ్యంలో, గణాధిపతి ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాడు; మలినం లేని ఆకాశంలో నక్షత్రాల మధ్య చంద్రుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో అలా—

రరాజ దేవీ దేవస్య గిరిజా పార్శ్వసంస్థితా తదా ప్రభావతో గౌరీ భవస్యేవ జగన్మయీ

ఆ సమయంలో దేవుని భార్య గిరిజా, ఆయన పక్కన నిలబడి, తన మహిమతో ప్రకాశిస్తూ, భవుని శక్తిలా, జగత్తంతా వ్యాపించి ఉన్న గౌరీ వెలిగింది—

శుభావతీ తదా దేవీ పార్శ్వసంస్థా విభాతి సా చామరాసక్తహస్తాగ్రా సా హేమాంబుజవర్ణికా

ఆ శుభమయి దేవి, పక్కన నిలబడి, చేతిలో చామరంతో, బంగారు పద్మంలా తళతళలాడుతూ, ప్రకాశించింది—

అథ విభాతి విభోర్విశదం వపుర్ భసితభాసితమంబికయా తయా సితమివాభ్రమహో సహ విద్యుతా నభసి దేవపతేః పరమేష్ఠినః

అప్పుడు పరమేశ్వరుని నిర్మలమైన రూపం, బస్మంతో మెరిసిపోతూ, అంబికతో కలిసి, ఆకాశంలో మెరుపుతో కూడిన తెల్ల మేఘంలా ప్రకాశించింది—

భాతీన్ద్రధనుషాకాశం మేరుణా చ యథా జగత్ హిరణ్యధనుషా సౌమ్యం వపుః శంభోః శశిద్యుతి

ఇంద్రధనస్సుతో కూడిన ఆకాశంలా, మెరుపుతో కూడిన చంద్రుని వలె, హిరణ్యధనుస్సుతో, శంభువు మృదువైన రూపం, మెరిసిపోతూ ఉంది—

సితాతపత్రం రత్నాంశుమిశ్రితం పరమేష్ఠినః యథోదయే శశాఙ్కస్య భాత్యఖణ్డం హి మణ్డలమ్

పరమేశ్వరుని తెల్ల గొడుగు, రత్న కాంతులతో కలసి, ఉదయించే చంద్రుని పూర్ణచంద్ర మండలంలా ప్రకాశిస్తోంది—

సదుకూలా శివే రక్తా లమ్బితా భాతి మాలికా ఛత్రాన్తా రత్నజాకాశాత్ పతన్తీవ సరిద్వరా

శివునిపై, మెత్తని వస్త్రంతో కూడిన ఎర్ర మాల, గొడుగు చివరకు వేలాడుతూ, రత్నశిఖరాల నుంచి ప్రవహించే పవిత్ర నదిలా మెరిసిపోతుంది—

అథ మహేన్ద్రవిరిఞ్చివిభావసుప్రభృతిభిర్ నతపాదసరోరుహః సహ తదా చ జగామ తయాంబయా సకలలోకహితాయ పురత్రయమ్

అప్పుడు ఇంద్రుడు, బ్రహ్మ, అగ్ని మొదలైన వారు ఆయన పద్మపాదాలకు వందనం చేసి, అంబికతో కలిసి, అన్ని లోకాల మేలుకోసం, మూడుపురాలకు వెళ్లాడు—