లిఙ్గపురాణమ్

నరకం చ జగామాన్యా తస్మాద్భర్తా పరా గతిః తథాపి భర్తౄన్ స్వాంస్ త్యక్త్వా బభూవుః స్వైరవృత్తయః

ఇంకొకరు నరకానికి వెళ్లారు. అందువల్ల భర్తే పరమగతి. అయినా తమ భర్తలను వదిలేసి, స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తించే స్త్రీలయ్యారు.

మాయయా దేవదేవస్య విష్ణోస్తస్యాజ్ఞయా ప్రభోః అలక్ష్మీశ్ చ స్వయం తస్య నియోగాత్త్రిపురం గతా

దేవదేవుడైన విష్ణువు మాయవశంతో, ఆ ప్రభువు ఆజ్ఞతో, అలక్ష్మి కూడా స్వయంగా అతని ఆదేశంతో త్రిపురానికి వెళ్లింది.

యా లక్ష్మీస్తపసా తేషాం లబ్ధా దేవేశ్వరాదజాత్ బహిర్గతా పరిత్యజ్య నియోగాద్బ్రహ్మణః ప్రభోః

వారు తపస్సుతో దేవేశ్వరుని నుండి పొందిన లక్ష్మీ, బ్రహ్మ ప్రభువు ఆజ్ఞతో వారిని వదిలిపెట్టి బయటకు వెళ్లిపోయింది.

బుద్ధిమోహం తథాభూతం విష్ణుమాయావినిర్మితమ్ తేషాం దత్త్వా క్షణం దేవస్ తాసాం మాయీ చ నారదః

విష్ణు మాయతో కలిగిన అటువంటి బుద్ధిమోహాన్ని వారికి కొంతసేపు ఇచ్చి, ఆ దేవుడు, మాయలో ఉన్న నారదుడు కూడా వారికి దయచేశారు.

సుఖాసీనౌ హ్యసంభ్రాన్తౌ ధర్మవిఘ్నార్థమవ్యయౌ ఏవం నష్టే తదా ధర్మే శ్రౌతస్మార్తే సుశోభనే

వారు సుఖంగా, ఆందోళన లేకుండా కూర్చొని, ధర్మాన్ని అడ్డుకునేందుకు అచంచలంగా ఉన్నారు. అలా ఆ సమయంలో, వేదధర్మం, సంప్రదాయధర్మం నశించిపోయింది.

పాషణ్డే ఖ్యాపితే తేన విష్ణునా విశ్వయోనినా త్యక్తే మహేశ్వరే దైత్యైస్ త్యక్తే లిఙ్గార్చనే తథా

విశ్వయోనియైన విష్ణువు ఆ పాశండాన్ని ప్రకటించినప్పుడు, దైత్యులు మహేశ్వరుడిని, లింగార్చనను వదిలిపెట్టారు.

స్త్రీధర్మే నిఖిలే నష్టే దురాచారే వ్యవస్థితే కృతార్థ ఇవ దేవేశో దేవైః సార్ధముమాపతిమ్

స్త్రీధర్మం అంతా నశించి, దుష్టాచారం ప్రబలినప్పుడు, దేవతలతో కలిసి దేవేశుడు, ఉమాపతిని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.

తపసా ప్రాప్య సర్వజ్ఞం తుష్టావ పురుషోత్తమః మహేశ్వరాయ దేవాయ నమస్తే పరమాత్మనే

తపస్సుతో సర్వజ్ఞుడిని చేరుకుని, పురుషోత్తముడు అతనిని స్తుతించాడు: 'మహేశ్వరుడైన దేవా, పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం.'

నారాయణాయ శర్వాయ బ్రహ్మణే బ్రహ్మరూపిణే శాశ్వతాయ హ్యనన్తాయ అవ్యక్తాయ చ తే నమః

నారాయణుడికి, శర్వుడికి, బ్రహ్మకు, బ్రహ్మరూపుడైనవాడికి, శాశ్వతుడికి, అనంతుడికి, అవ్యక్తుడైన నీకు నమస్కారం.

ఏవం స్తుత్వా మహాదేవం దణ్డవత్ప్రణిపత్య చ జజాప రుద్రం భగవాన్ కోటివారం జలే స్థితః

ఈ విధంగా మహాదేవుడిని స్తుతించి, భూమిపై దండంగా నమస్కరించి, ఆ భగవంతుడు నీటిలో నిలబడి కోటి సార్లు రుద్ర మంత్రాన్ని జపించాడు.

దేవాశ్ చ సర్వే తే దేవం తుష్టువుః పరమేశ్వరమ్ సేన్ద్రాః ససాధ్యాః సయమాః సరుద్రాః సమరుద్గణాః

అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడు, సాధ్యులు, యముడు, రుద్రులు, మరుత్ గణాలతో కలిసి పరమేశ్వరుడిని స్తుతించారు.

నమః సర్వాత్మనే తుభ్యం శఙ్కరాయార్తిహారిణే రుద్రాయ నీలరుద్రాయ కద్రుద్రాయ ప్రచేతసే

సర్వాంతర్యామినైన శంకరా! బాధలను తొలగించేవాడా! రుద్రా! నీలరుద్రా! కద్రుద్రా! ప్రచేతసా! నీకు నమస్కారం.

గతిర్నః సర్వదాస్మాభిర్ వన్ద్యో దేవారిమర్దనః త్వమాదిస్త్వమనన్తశ్ చ అనన్తశ్చాక్షయః ప్రభుః

నీవు ఎప్పుడూ మా ఆశ్రయం; మేము నిన్ను పూజించాలి. దేవతల శత్రువులను సంహరించేవాడవు. నీవే ఆదియవు, అనంతుడవు, నశించని ప్రభువవు.

ప్రకృతిః పురుషః సాక్షాత్ స్రష్టా హర్తా జగద్గురో త్రాతా నేతా జగత్యస్మిన్ ద్విజానాం ద్విజవత్సల

నీవే ప్రకృతి, నీవే పురుషుడు, నీవే సృష్టికర్త, సంహారకుడు, జగత్తుకు గురువు, రక్షకుడు, ఈ లోకానికి నాయకుడు, ద్విజులను తండ్రిలా ప్రేమించేవాడవు.

వరదో వాఙ్మయో వాచ్యో వాచ్యవాచకవర్జితః యాజ్యో ముక్త్యర్థమీశానో యోగిభిర్ యోగవిభ్రమైః

నీవు వరాలిచ్చేవాడవు, మాటకు మూలమైనవాడవు, వర్ణించదగినవాడవు, మాటకీ అర్థానికీ అతీతుడవు. ముక్తికోసం యోగులు యోగబలంతో నిన్ను ఆరాధిస్తారు, ఈశానా!

హృత్పుణ్డరీకసుషిరే యోగినాం సంస్థితః సదా వదన్తి సూరయః సన్తం పరం బ్రహ్మస్వరూపిణమ్

యోగుల హృదయ పద్మ మధ్యలో నీవు ఎప్పుడూ స్థితుడవు. జ్ఞానులు నిన్ను సత్యమైన పరబ్రహ్మస్వరూపుడని చెబుతారు.

భవన్తం తత్త్వమ్ ఇత్యార్యాస్ తేజోరాశిం పరాత్పరమ్ పరమాత్మానమిత్యాహుర్ అస్మిఞ్జగతి తద్విభో

ఆర్యులు నిన్ను తత్త్వమని, వెలుగుల సముదాయమని, పరమాత్మ అని, ఈ లోకంలో పరముని పరమునిగా పిలుస్తారు, ప్రభూ!

దృష్టం శ్రుతం స్థితం సర్వం జాయమానం జగద్గురో అణోరల్పతరం ప్రాహుర్ మహతో ఽపి మహత్తరమ్

ఈ లోకంలో కనిపించేది, వినిపించేది, ఉన్నదంతా, జనించేది — ఓ జగద్గురూ! — సూక్ష్మమైనదానికన్నా సూక్ష్మంగా, గొప్పదానికన్నా గొప్పదిగా చెప్పబడుతుంది.

సర్వతః పాణిపాదం త్వాం సర్వతో ఽక్షిశిరోముఖమ్ సర్వతః శ్రుతిమల్లోకే సర్వమావృత్య తిష్ఠసి

నీకు అన్నిచోట్ల చేతులు, కాళ్లు, ముఖాలు, తలలు, కళ్ళు ఉన్నాయి. లోకంలో అన్నిచోట్ల చెవులు కలిగి, నీవు అన్నింటినీ వ్యాపించి ఉన్నావు.

మహాదేవమనిర్దేశ్యం సర్వజ్ఞం త్వామనామయమ్ విశ్వరూపం విరూపాక్షం సదాశివమ్ అనామయమ్

నీవే మహాదేవుడు, వర్ణించలేని వాడు, సర్వజ్ఞుడు, రోగరహితుడు, విశ్వరూపుడు, విరూపాక్షుడు, శాశ్వత శివుడు, ఎటువంటి బాధలేని వాడు.

కోటిభాస్కరసంకాశం కోటిశీతాంశుసన్నిభమ్ కోటికాలాగ్నిసంకాశం షడ్వింశకమనీశ్వరమ్

నీవు కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశించే వాడు, కోటి చంద్రుల్లా శాంతంగా ఉన్నవాడు, కోటి కాలాగ్నిలా దహించే వాడు, ఇరవై ఆరు తత్త్వాలకు అధిపతివి.

ప్రవర్తకం జగత్యస్మిన్ ప్రకృతేః ప్రపితామహమ్ వదన్తి వరదం దేవం సర్వావాసం స్వయంభువమ్

ఈ లోకంలో సృష్టికర్తగా, ప్రకృతికి ప్రపితామహుడిగా, వరదాయినిగా, అన్నివాసాల దేవుడిగా, స్వయంభువుగా నిన్ను పిలుస్తారు.

శ్రుతయః శ్రుతిసారం త్వాం శ్రుతిసారవిదో జనాః

వేదాలు నిన్నే తమ సారమని చెబుతున్నాయి. వేదసారాన్ని తెలిసినవారు నిన్నే సారమని గుర్తిస్తారు.

అదృష్టమస్మాభిర్ అనేకమూర్తే వినా కృతం యద్భవతాథ లోకే త్వమేవ దైత్యాసురభూతసంఘాన్ దేవాన్ నరాన్ స్థావరజఙ్గమాంశ్ చ

ఓ అనేక రూపాలవాడా! ఈ లోకంలో నీవు చేసిన అనేక కార్యాలు మాకు కనబడవు. నీవే దానవ, దేవత, మానవ, స్థావరజంగమ సమూహాలకు మూలకారణవు.

పాహి నాన్యా గతిః శంభో వినిహత్యాసురోత్తమాన్ మాయయా మోహితాః సర్వే భవతః పరమేశ్వర

ఓ శంభో! మాకు రక్షణ కల్పించు; నీ తప్ప మాకు మరొక ఆశ్రయం లేదు. అసురులను సంహరించి, నీ మాయతో అందరినీ మోహింపజేస్తావు, పరమేశ్వరా!

యథా తరఙ్గా లహరీసమూహా యుధ్యన్తి చాన్యోన్యమపాంనిధౌ చ జలాశ్రయాదేవ జడీకృతాశ్ చ సురాసురాస్తద్వదజస్య సర్వమ్

ఎలా సముద్రంలో అలలు ఒకదానితో ఒకటి పోరాడి, చివరికి ఆ నీటివల్లే నిశ్చలమవుతాయో, అలాగే దేవతలు, దానవులు అన్నీ నీ వల్లే శాంతించిపోతాయి, ప్రభూ!

య ఇదం ప్రాతరుత్థాయ శుచిర్భూత్వా జపేన్నరః శృణుయాద్వా స్తవం పుణ్యం సర్వకామమ్ అవాప్నుయాత్

ఈ పవిత్ర స్తోత్రాన్ని ఉదయాన్నే లేచి, పవిత్రుడై జపించినా, వినినా, ఆ మనిషికి అన్ని కోరికలు నెరవేరుతాయి.

స్తుతస్త్వేవం సురైర్విష్ణోర్ జపేన చ మహేశ్వరః సోమః సోమామ్ అథాలిఙ్గ్య నన్దిదత్తకరః స్మయన్

దేవతలు, విష్ణువు ప్రార్థన చేయగా, మహేశ్వరుడు సోముని ఆలింగనం చేసి, నంది ఇచ్చిన చేయిని చిరునవ్వుతో పట్టుకున్నాడు.

ప్రాహ గంభీరయా వాచా దేవానాలోక్య శఙ్కరః జ్ఞాతం మయేదమధునా దేవకార్యం సురేశ్వరాః

శంకరుడు దేవతలను చూచి, గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవతాధిపతులారా, ఇప్పుడు ఈ దేవకార్యం నాకు తెలియజేసారు.'