లిఙ్గపురాణమ్

తతః ప్రణమ్య తం మాయీ మాయాశాస్త్రవిశారదః ప్రవిశ్య తత్పురం తూర్ణం మునిర్మాయాం తదాకరోత్

అప్పుడు ఆ మాయావాది, మాయాశాస్త్రంలో నిపుణుడు, భగవంతుడికి నమస్కరించి, వెంటనే ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించి, అక్కడ తన మాయను ప్రదర్శించాడు.

మాయయా తస్య తే దైత్యాః పురత్రయనివాసినః శ్రౌతం స్మార్తం చ సంత్యజ్య తస్య శిష్యాస్తదాభవన్

ఆ మాయతో, ఆ త్రిపురంలో నివసించే దైత్యులు వేదమార్గాన్ని, సంప్రదాయ కర్మలను వదిలేసి, అతని శిష్యులయ్యారు.

తత్యజుశ్ చ మహాదేవం శఙ్కరం పరమేశ్వరమ్ నారదో ఽపి తదా మాయీ నియోగాన్మాయినః ప్రభోః

వారు మహాదేవుడైన శంకరుడిని, పరమేశ్వరుడిని కూడా వదిలిపెట్టారు. ఆ సమయంలో నారదుడు కూడా ఆ మాయవంతుడి ఆజ్ఞతో మాయలో పడిపోయాడు.

ప్రవిశ్య తత్పురం తేన మాయినా సహ దీక్షితః మునిః శిష్యైః ప్రశిష్యైశ్ చ సంవృతః సర్వతః స్వయమ్

ఆ మాయవంతుడితో కలిసి ఆ ముని ఆ నగరంలో ప్రవేశించి, తన శిష్యులతో, శిష్యుల శిష్యులతో四వైపులా చుట్టుముట్టబడి దీక్ష తీసుకున్నాడు.

స్త్రీధర్మం చాకరోత్స్త్రీణాం దుశ్చారఫలసిద్ధిదమ్ చక్రుస్తాః సర్వదా లబ్ధ్వా సద్య ఏవ ఫలం స్త్రియః

ఆయన స్త్రీల ధర్మాన్ని ఆచరించాడు, అది కష్టమైన ఫలితాలను సులభంగా ఇస్తుంది. ఆ స్త్రీలు వెంటనే ఫలితం పొందినందున ఎప్పుడూ ఆ విధానాన్ని పాటించేవారు.

జనాసక్తా బభూవుస్తా వినిన్ద్య పతిదేవతాః అద్యాపి గౌరవాత్తస్య నారదస్య కలౌ మునేః

వారు లోకంలో మునిగిపోయి, భర్తను దేవతలుగా పూజించడాన్ని నిందించేవారు. ఈ నారద మునికి గౌరవంగా, కలియుగంలో కూడా ఇది కొనసాగుతోంది.

నార్యశ్చరన్తి సంత్యజ్య భర్తౄన్ స్వైరం వృథాధమాః స్త్రీణాం మాతా పితా బన్ధుః సఖా మిత్రం చ బాన్ధవః

స్త్రీలు భర్తలను వదిలేసి, స్వేచ్ఛగా, తక్కువగా ప్రవర్తించేవారు. స్త్రీలకు తల్లి, తండ్రి, బంధువు, స్నేహితుడు, మిత్రుడు, బంధువు—

భర్తా ఏవ న సందేహస్ తథాప్య్ ఆసహమాయయా కృత్వాపి సుమహత్పాపం యా భర్తుః ప్రేమసంయుతా

—ఈ అన్నీ కూడా భర్తే అనడంలో సందేహం లేదు. అయినా మాయవశాన, ఎంత పెద్ద పాపం చేసినా, భర్తపై ప్రేమతో కలిసిన స్త్రీ—

ప్రాప్నుయాత్ పరమం స్వర్గం నరకం చ విపర్యయాత్ పురైకా మునిశార్దూలాః సర్వధర్మాన్ సదా పతిమ్

—అతిపెద్ద స్వర్గాన్ని పొందుతుంది, లేకపోతే వ్యతిరేకంగా నరకాన్ని పొందుతుంది. ఒక పట్టణంలో, మునిశార్దూలులారా, స్త్రీలు ఎల్లప్పుడూ భర్తనే ధర్మంగా భావించేవారు.

సంత్యజ్యాపూజయన్సాధ్వ్యో దేవానన్యాఞ్జగద్గురూన్ తాః స్వర్గలోకమాసాద్య మోదన్తే విగతజ్వరాః

ఇతర దేవతలను, జగద్గురువులను పూజించకుండా వదిలేసిన ఆ సతీస్త్రీలు, స్వర్గాన్ని చేరుకుని, బాధలేకుండా ఆనందంగా ఉండేవారు.

నరకం చ జగామాన్యా తస్మాద్భర్తా పరా గతిః తథాపి భర్తౄన్ స్వాంస్ త్యక్త్వా బభూవుః స్వైరవృత్తయః

ఇంకొకరు నరకానికి వెళ్లారు. అందువల్ల భర్తే పరమగతి. అయినా తమ భర్తలను వదిలేసి, స్వేచ్ఛగా ప్రవర్తించే స్త్రీలయ్యారు.

మాయయా దేవదేవస్య విష్ణోస్తస్యాజ్ఞయా ప్రభోః అలక్ష్మీశ్ చ స్వయం తస్య నియోగాత్త్రిపురం గతా

దేవదేవుడైన విష్ణువు మాయవశంతో, ఆ ప్రభువు ఆజ్ఞతో, అలక్ష్మి కూడా స్వయంగా అతని ఆదేశంతో త్రిపురానికి వెళ్లింది.

యా లక్ష్మీస్తపసా తేషాం లబ్ధా దేవేశ్వరాదజాత్ బహిర్గతా పరిత్యజ్య నియోగాద్బ్రహ్మణః ప్రభోః

వారు తపస్సుతో దేవేశ్వరుని నుండి పొందిన లక్ష్మీ, బ్రహ్మ ప్రభువు ఆజ్ఞతో వారిని వదిలిపెట్టి బయటకు వెళ్లిపోయింది.

బుద్ధిమోహం తథాభూతం విష్ణుమాయావినిర్మితమ్ తేషాం దత్త్వా క్షణం దేవస్ తాసాం మాయీ చ నారదః

విష్ణు మాయతో కలిగిన అటువంటి బుద్ధిమోహాన్ని వారికి కొంతసేపు ఇచ్చి, ఆ దేవుడు, మాయలో ఉన్న నారదుడు కూడా వారికి దయచేశారు.

సుఖాసీనౌ హ్యసంభ్రాన్తౌ ధర్మవిఘ్నార్థమవ్యయౌ ఏవం నష్టే తదా ధర్మే శ్రౌతస్మార్తే సుశోభనే

వారు సుఖంగా, ఆందోళన లేకుండా కూర్చొని, ధర్మాన్ని అడ్డుకునేందుకు అచంచలంగా ఉన్నారు. అలా ఆ సమయంలో, వేదధర్మం, సంప్రదాయధర్మం నశించిపోయింది.

పాషణ్డే ఖ్యాపితే తేన విష్ణునా విశ్వయోనినా త్యక్తే మహేశ్వరే దైత్యైస్ త్యక్తే లిఙ్గార్చనే తథా

విశ్వయోనియైన విష్ణువు ఆ పాశండాన్ని ప్రకటించినప్పుడు, దైత్యులు మహేశ్వరుడిని, లింగార్చనను వదిలిపెట్టారు.

స్త్రీధర్మే నిఖిలే నష్టే దురాచారే వ్యవస్థితే కృతార్థ ఇవ దేవేశో దేవైః సార్ధముమాపతిమ్

స్త్రీధర్మం అంతా నశించి, దుష్టాచారం ప్రబలినప్పుడు, దేవతలతో కలిసి దేవేశుడు, ఉమాపతిని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.

తపసా ప్రాప్య సర్వజ్ఞం తుష్టావ పురుషోత్తమః మహేశ్వరాయ దేవాయ నమస్తే పరమాత్మనే

తపస్సుతో సర్వజ్ఞుడిని చేరుకుని, పురుషోత్తముడు అతనిని స్తుతించాడు: 'మహేశ్వరుడైన దేవా, పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం.'

నారాయణాయ శర్వాయ బ్రహ్మణే బ్రహ్మరూపిణే శాశ్వతాయ హ్యనన్తాయ అవ్యక్తాయ చ తే నమః

నారాయణుడికి, శర్వుడికి, బ్రహ్మకు, బ్రహ్మరూపుడైనవాడికి, శాశ్వతుడికి, అనంతుడికి, అవ్యక్తుడైన నీకు నమస్కారం.

ఏవం స్తుత్వా మహాదేవం దణ్డవత్ప్రణిపత్య చ జజాప రుద్రం భగవాన్ కోటివారం జలే స్థితః

ఈ విధంగా మహాదేవుడిని స్తుతించి, భూమిపై దండంగా నమస్కరించి, ఆ భగవంతుడు నీటిలో నిలబడి కోటి సార్లు రుద్ర మంత్రాన్ని జపించాడు.

దేవాశ్ చ సర్వే తే దేవం తుష్టువుః పరమేశ్వరమ్ సేన్ద్రాః ససాధ్యాః సయమాః సరుద్రాః సమరుద్గణాః

అందరు దేవతలు, ఇంద్రుడు, సాధ్యులు, యముడు, రుద్రులు, మరుత్ గణాలతో కలిసి పరమేశ్వరుడిని స్తుతించారు.

నమః సర్వాత్మనే తుభ్యం శఙ్కరాయార్తిహారిణే రుద్రాయ నీలరుద్రాయ కద్రుద్రాయ ప్రచేతసే

సర్వాంతర్యామినైన శంకరా! బాధలను తొలగించేవాడా! రుద్రా! నీలరుద్రా! కద్రుద్రా! ప్రచేతసా! నీకు నమస్కారం.

గతిర్నః సర్వదాస్మాభిర్ వన్ద్యో దేవారిమర్దనః త్వమాదిస్త్వమనన్తశ్ చ అనన్తశ్చాక్షయః ప్రభుః

నీవు ఎప్పుడూ మా ఆశ్రయం; మేము నిన్ను పూజించాలి. దేవతల శత్రువులను సంహరించేవాడవు. నీవే ఆదియవు, అనంతుడవు, నశించని ప్రభువవు.

ప్రకృతిః పురుషః సాక్షాత్ స్రష్టా హర్తా జగద్గురో త్రాతా నేతా జగత్యస్మిన్ ద్విజానాం ద్విజవత్సల

నీవే ప్రకృతి, నీవే పురుషుడు, నీవే సృష్టికర్త, సంహారకుడు, జగత్తుకు గురువు, రక్షకుడు, ఈ లోకానికి నాయకుడు, ద్విజులను తండ్రిలా ప్రేమించేవాడవు.

వరదో వాఙ్మయో వాచ్యో వాచ్యవాచకవర్జితః యాజ్యో ముక్త్యర్థమీశానో యోగిభిర్ యోగవిభ్రమైః

నీవు వరాలిచ్చేవాడవు, మాటకు మూలమైనవాడవు, వర్ణించదగినవాడవు, మాటకీ అర్థానికీ అతీతుడవు. ముక్తికోసం యోగులు యోగబలంతో నిన్ను ఆరాధిస్తారు, ఈశానా!

హృత్పుణ్డరీకసుషిరే యోగినాం సంస్థితః సదా వదన్తి సూరయః సన్తం పరం బ్రహ్మస్వరూపిణమ్

యోగుల హృదయ పద్మ మధ్యలో నీవు ఎప్పుడూ స్థితుడవు. జ్ఞానులు నిన్ను సత్యమైన పరబ్రహ్మస్వరూపుడని చెబుతారు.

భవన్తం తత్త్వమ్ ఇత్యార్యాస్ తేజోరాశిం పరాత్పరమ్ పరమాత్మానమిత్యాహుర్ అస్మిఞ్జగతి తద్విభో

ఆర్యులు నిన్ను తత్త్వమని, వెలుగుల సముదాయమని, పరమాత్మ అని, ఈ లోకంలో పరముని పరమునిగా పిలుస్తారు, ప్రభూ!

దృష్టం శ్రుతం స్థితం సర్వం జాయమానం జగద్గురో అణోరల్పతరం ప్రాహుర్ మహతో ఽపి మహత్తరమ్

ఈ లోకంలో కనిపించేది, వినిపించేది, ఉన్నదంతా, జనించేది — ఓ జగద్గురూ! — సూక్ష్మమైనదానికన్నా సూక్ష్మంగా, గొప్పదానికన్నా గొప్పదిగా చెప్పబడుతుంది.

సర్వతః పాణిపాదం త్వాం సర్వతో ఽక్షిశిరోముఖమ్ సర్వతః శ్రుతిమల్లోకే సర్వమావృత్య తిష్ఠసి

నీకు అన్నిచోట్ల చేతులు, కాళ్లు, ముఖాలు, తలలు, కళ్ళు ఉన్నాయి. లోకంలో అన్నిచోట్ల చెవులు కలిగి, నీవు అన్నింటినీ వ్యాపించి ఉన్నావు.