లిఙ్గపురాణమ్

కాలాగ్నిరుద్రసంకాశాన్ కాలరుద్రోపమాంస్తదా ప్రాహ దేవో హరిః సాక్షాత్ ప్రణిపత్య స్థితాన్ ప్రభుః

కాళాగ్ని రుద్రుని వంటి రూపంతో, కాలాంతకుడి పోలికతో ఉన్న వారిని, హరిదేవుడు నమస్కరించి, ఎదుట నిలిచిన వారిని ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.

దగ్ధ్వా భిత్త్వా చ భుక్త్వా చ గత్వా దైత్యపురత్రయమ్ పునర్యథాగతం వీరా గన్తుమర్హథ భూతయే

దైత్యుల మూడు పురాలను కాల్చి, ఛేదించి, భుజించి, మీరు వచ్చిన దారిలో తిరిగి వెళ్లండి, భూతజాతికి మేలు కలిగించండి.

తతః ప్రణమ్య దేవేశం భూతసంఘాః పురత్రయమ్ ప్రవిశ్య నష్టాస్తే సర్వే శలభా ఇవ పావకమ్

తర్వాత దేవేశ్వరునికి నమస్కరించి, భూతగణాలు మూడు పురాలలోకి ప్రవేశించి, అందరూ జ్వాలల్లో పడి పురుగుల్లా నశించిపోయారు.

తతస్తు నష్టాస్తే సర్వే భూతా దేవేశ్వరాజ్ఞయా ననృతుర్ ముముదుశ్ చైవ జగుర్ దైత్యాః సహస్రశః

అప్పుడా దేవతాధిపతి ఆజ్ఞతో ఆ ప్రాణులు అన్నీ నశించిపోయాయి. వేలాది దైత్యులు ఆనందంతో నాట్యం చేశారు, సంతోషంగా పాటలు పాడారు.

తుష్టువుర్దేవదేవేశం పరమాత్మానమీశ్వరమ్ తతః పరాజితా దేవా ధ్వస్తవీర్యాః క్షణేన తు

వారు దేవతల దేవుడైన పరమాత్మను, ఈశ్వరుడిని స్తుతించారు. వెంటనే ఓడిపోయిన దేవతలు, వారి శక్తి క్షణంలో పోయింది.

సేన్ద్రాః సంగమ్య దేవేశమ్ ఉపేన్ద్రం ధిష్ఠితా భయాత్ తాన్దృష్ట్వా చిన్తయామాస భగవాన్పురుషోత్తమః

ఇంద్రునితో కలిసి దేవతలు ఉపేంద్రుని, దేవతల అధిపతిని భయంతో ఆశ్రయించారు. వారిని చూసి భగవంతుడు, పురుషోత్తముడు ఆలోచనలో పడ్డాడు.

కిం కృత్యమితి సంతప్తః సంతప్తాన్సేన్ద్రకాన్క్షణమ్ కథం తు తేషాం దైత్యానాం బలం హత్వా ప్రయత్నతః

ఆయన మనసులో బాధతో 'ఇప్పుడు ఏం చేయాలి?' అని ఆలోచించాడు. ఇంద్రునితో ఉన్న బాధపడుతున్న దేవతలను చూసి, ఆ దైత్యుల బలాన్ని ఎలా నశింపజేయాలో కొంతసేపు తలంచాడు.

దేవకార్యం కరిష్యామి ప్రసాదాత్పరమేష్ఠినః పాపం విచారతో నాస్తి ధర్మిష్ఠానాం న సంశయః

'పరమేశ్వరుని కృపతో దేవతల పని నేను నెరవేర్చుతాను. ధర్మబద్ధంగా చేయడంలో పాపం లేదు. ధర్మమార్గంలో నడిచేవారికి ఈ విషయంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'

తస్మాద్దైత్యా న వధ్యాస్తే భూతైశ్చోపసదోద్భవైః పాపం నుదతి ధర్మేణ ధర్మే సర్వం ప్రతిష్ఠితమ్

'కాబట్టి ఆ దైత్యులను యజ్ఞఫలితంగా పుట్టినవారు లేదా భూతాలు చంపరాదు. పాపం ధర్మంతో పోతుంది. అన్ని విషయాలు ధర్మంలోనే నిలుస్తాయి.'

ధర్మాదైశ్వర్యమిత్యేషా శ్రుతిరేషా సనాతనీ దైత్యాశ్చైతే హి ధర్మిష్ఠాః సర్వే త్రిపురవాసినః

'ధర్మంతో ఐశ్వర్యం వస్తుంది — ఇదే శాశ్వతమైన ఉపదేశం. ఈ త్రిపుర వాసి దైత్యులందరూ ధర్మపరులు.'

తస్మాదవధ్యతాం ప్రాప్తా నాన్యథా ద్విజపుఙ్గవాః కృత్వాపి సుమహత్పాపం రుద్రమభ్యర్చయన్తి యే

'కాబట్టి, ద్విజోత్తములారా, వారు చంపలేనివారయ్యారు. ఎంత పెద్ద పాపం చేసినా, రుద్రుని ఆరాధించే వారు వేరేలా ఉండరు.'

ముచ్యన్తే పాతకైః సర్వైః పద్మపత్రమివాంభసా పూజయా భోగసంపత్తిర్ అవశ్యం జాయతే ద్విజాః

'పూజచేసినవారికి అన్ని పాపాలు పోతాయి, నీటిలో తడవని కమలదళంలా. ద్విజులారా, పూజ వల్ల అనుభవాలు, ఐశ్వర్యం తప్పక కలుగుతాయి.'

తస్మాత్తే భోగినో దైత్యా లిఙ్గార్చనపరాయణాః తస్మాత్కృత్వా ధర్మవిఘ్నమ్ అహం దేవాః స్వమాయయా

'అందుకే, లింగార్చనలో నిమగ్నమైన ఆ దైత్యులు సుఖాలు అనుభవిస్తున్నారు. అందుకే, వారి ధర్మానికి అడ్డంకి కలిగించేందుకు, దేవతలారా, నా మాయతోనే—'

దైత్యానాం దేవకార్యార్థం జేష్యే ఽహం త్రిపురం క్షణాత్ విచార్యైవం తతస్తేషాం భగవాన్పురుషోత్తమః కర్తుం వ్యవసితశ్చాభూద్ ధర్మవిఘ్నం సురారిణామ్

'—దేవతల పనికోసం, నేను త్రిపురను, దైత్యులను క్షణంలో జయిస్తాను. ఇలా ఆలోచించిన భగవంతుడు, పురుషోత్తముడు, దేవతలకు శత్రువులైన వారి ధర్మానికి అడ్డంకి కలిగించేందుకు సంకల్పించాడు.'

అసృజచ్చ మహాతేజాః పురుషం చాత్మసంభవమ్ మాయీ మాయామయం తేషాం ధర్మవిఘ్నార్థమచ్యుతః

అప్పుడా మహాతేజస్సుతో ఉన్న అచ్యుతుడు తనలో నుండే ఒక మహాశక్తివంతుడైన పురుషుడిని సృష్టించాడు. అతడు మాయతో నిండినవాడు, వారి ధర్మానికి అడ్డంకి కలిగించేందుకు పుట్టాడు.

శాస్త్రం చ శాస్తా సర్వేషామ్ అకరోత్కామరూపధృక్ సర్వసంమోహనం మాయీ దృష్టప్రత్యయసంయుతమ్

ఆ మాయావాది, కావలసిన రూపం ధరించి, అందరికీ ఒక గ్రంథాన్ని రచించాడు. అది మాయతో నిండినది, అందరినీ మోహింపజేసేది, చూపుతో నమ్మకం కలిగించేది.

ఏతత్స్వాఙ్గభవాయైవ పురుషాయోపదిశ్య తు మాయీ మాయామయం శాస్త్రం గ్రన్థషోడశలక్షకమ్

తన స్వయంగా పుట్టిన ఆ పురుషుడికి, అచ్యుతుడు ఆ మాయాగ్రంథాన్ని బోధించాడు. అది పదహారు వేల శ్లోకాలతో కూడిన మాయతో నిండిన గ్రంథం.

శ్రౌతస్మార్తవిరుద్ధం చ వర్ణాశ్రమవివర్జితమ్ ఇహైవ స్వర్గనరకం ప్రత్యయం నాన్యథా పునః

అది శ్రౌత, స్మార్త సంప్రదాయాలకు విరుద్ధంగా ఉంది. varnashrama విధానం లేనిది. స్వర్గం, నరకం ఈ లోకంలోనే ఉంటాయని, వేరేలా లేదని బోధిస్తుంది.

తచ్ఛాస్త్రముపదిశ్యైవ పురుషాయాచ్యుతః స్వయమ్ పురత్రయవినాశాయ ప్రాహైనం పురుషం హరిః

ఆ మాయాగ్రంథాన్ని ఆ పురుషుడికి బోధించిన తర్వాత, అచ్యుతుడు త్రిపుర వినాశనార్థంగా ఆ పురుషుడిని హరిః ఇలా ఆదేశించాడు.

గన్తుమర్హసి నాశాయ భో తూర్ణం పురవాసినామ్ ధర్మాస్ తథా ప్రణశ్యన్తు శ్రౌతస్మార్తా న సంశయః

'ఓయ్! నగరవాసులను నాశనం చేయడానికి వెంటనే వెళ్లు. శ్రౌత, స్మార్త ధర్మాలు నశించిపోవాలి — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'

తతః ప్రణమ్య తం మాయీ మాయాశాస్త్రవిశారదః ప్రవిశ్య తత్పురం తూర్ణం మునిర్మాయాం తదాకరోత్

అప్పుడు ఆ మాయావాది, మాయాశాస్త్రంలో నిపుణుడు, భగవంతుడికి నమస్కరించి, వెంటనే ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించి, అక్కడ తన మాయను ప్రదర్శించాడు.

మాయయా తస్య తే దైత్యాః పురత్రయనివాసినః శ్రౌతం స్మార్తం చ సంత్యజ్య తస్య శిష్యాస్తదాభవన్

ఆ మాయతో, ఆ త్రిపురంలో నివసించే దైత్యులు వేదమార్గాన్ని, సంప్రదాయ కర్మలను వదిలేసి, అతని శిష్యులయ్యారు.

తత్యజుశ్ చ మహాదేవం శఙ్కరం పరమేశ్వరమ్ నారదో ఽపి తదా మాయీ నియోగాన్మాయినః ప్రభోః

వారు మహాదేవుడైన శంకరుడిని, పరమేశ్వరుడిని కూడా వదిలిపెట్టారు. ఆ సమయంలో నారదుడు కూడా ఆ మాయవంతుడి ఆజ్ఞతో మాయలో పడిపోయాడు.

ప్రవిశ్య తత్పురం తేన మాయినా సహ దీక్షితః మునిః శిష్యైః ప్రశిష్యైశ్ చ సంవృతః సర్వతః స్వయమ్

ఆ మాయవంతుడితో కలిసి ఆ ముని ఆ నగరంలో ప్రవేశించి, తన శిష్యులతో, శిష్యుల శిష్యులతో四వైపులా చుట్టుముట్టబడి దీక్ష తీసుకున్నాడు.

స్త్రీధర్మం చాకరోత్స్త్రీణాం దుశ్చారఫలసిద్ధిదమ్ చక్రుస్తాః సర్వదా లబ్ధ్వా సద్య ఏవ ఫలం స్త్రియః

ఆయన స్త్రీల ధర్మాన్ని ఆచరించాడు, అది కష్టమైన ఫలితాలను సులభంగా ఇస్తుంది. ఆ స్త్రీలు వెంటనే ఫలితం పొందినందున ఎప్పుడూ ఆ విధానాన్ని పాటించేవారు.

జనాసక్తా బభూవుస్తా వినిన్ద్య పతిదేవతాః అద్యాపి గౌరవాత్తస్య నారదస్య కలౌ మునేః

వారు లోకంలో మునిగిపోయి, భర్తను దేవతలుగా పూజించడాన్ని నిందించేవారు. ఈ నారద మునికి గౌరవంగా, కలియుగంలో కూడా ఇది కొనసాగుతోంది.

నార్యశ్చరన్తి సంత్యజ్య భర్తౄన్ స్వైరం వృథాధమాః స్త్రీణాం మాతా పితా బన్ధుః సఖా మిత్రం చ బాన్ధవః

స్త్రీలు భర్తలను వదిలేసి, స్వేచ్ఛగా, తక్కువగా ప్రవర్తించేవారు. స్త్రీలకు తల్లి, తండ్రి, బంధువు, స్నేహితుడు, మిత్రుడు, బంధువు—

భర్తా ఏవ న సందేహస్ తథాప్య్ ఆసహమాయయా కృత్వాపి సుమహత్పాపం యా భర్తుః ప్రేమసంయుతా

—ఈ అన్నీ కూడా భర్తే అనడంలో సందేహం లేదు. అయినా మాయవశాన, ఎంత పెద్ద పాపం చేసినా, భర్తపై ప్రేమతో కలిసిన స్త్రీ—

ప్రాప్నుయాత్ పరమం స్వర్గం నరకం చ విపర్యయాత్ పురైకా మునిశార్దూలాః సర్వధర్మాన్ సదా పతిమ్

—అతిపెద్ద స్వర్గాన్ని పొందుతుంది, లేకపోతే వ్యతిరేకంగా నరకాన్ని పొందుతుంది. ఒక పట్టణంలో, మునిశార్దూలులారా, స్త్రీలు ఎల్లప్పుడూ భర్తనే ధర్మంగా భావించేవారు.