భవక్షేత్రే సుగుప్తే వా భవారామే వనే ఽపి వా గృహే తు సుశుభే దేశే విజనే జన్తువర్జితే
పొలంలోనైనా, బాగా దాచిన ప్రదేశంలోనైనా, సుందరమైన అడవిలోనైనా, ఇంట్లో అత్యంత శుభ్రమైన ప్రదేశంలోనైనా, జనులు లేని, జంతువులు లేని ఒంటరి ప్రదేశంలోనైనా—
అత్యన్తనిర్మలే సమ్యక్ సుప్రలిప్తే విచిత్రితే దర్పణోదరసంకాశే కృష్ణాగరుసుధూపితే
అత్యంత పరిశుద్ధంగా, బాగా పూతపూసిన, అందంగా అలంకరించిన, అద్దపు లోపలి వలె మెరిసే, కృష్ణాగరు వాసనతో పరిమళించే ప్రదేశంలో—
నానాపుష్పసమాకీర్ణే వితానోపరి శోభితే ఫలపల్లవమూలాఢ్యే కుశపుష్పసమన్వితే
వివిధ పూలతో అలంకరించబడిన, పై భాగంలో తలుపులతో మెరిసే, పండ్లు, కొత్త ఆకులతో నిండిన, దర్భలు, పువ్వులతో కూడిన ప్రదేశంలో—
సమాసనస్థో యోగాఙ్గాన్య్ అభ్యసేద్ధృషితః స్వయమ్ ప్రణిపత్య గురుం పశ్చాద్ భవం దేవీం వినాయకమ్
సరైన ఆసనంలో కూర్చొని, ముందుగా గురువుకు నమస్కరించి, తరువాత భవుడికి, దేవికి, వినాయకునికి నమస్కరించి, యోగాంగాలను ఉత్సాహంగా అభ్యసించాలి.
యోగీశ్వరాన్ సశిష్యాంశ్ చ యోగం యుఞ్జీత యోగవిత్ ఆసనం స్వస్తికం బద్ధ్వా పద్మమర్ధాసనం తు వా
యోగాన్ని తెలిసినవాడు, యోగేశ్వరులు మరియు వారి శిష్యుల సమక్షంలో, స్వస్తికాసనం, బద్ధాసనం, పద్మాసనం లేదా అర్ధపద్మాసనంలో కూర్చొని యోగాన్ని అభ్యసించాలి.
సమజానుస్ తథా ధీమాన్ ఏకజానురథాపివా సమం దృఢాసనో భూత్వా సంహృత్య చరణావుభౌ
రెండు మోకాళ్లు సమంగా లేదా ఒక మోకాలు మడిచి, స్థిరంగా, దృఢంగా ఆసనంలో కూర్చొని, రెండు పాదాలను దగ్గరగా ఉంచాలి.
సంవృతాస్యోపబద్ధాక్ష ఉరో విష్టభ్య చాగ్రతః పార్ష్ణిభ్యాం వృషణౌ రక్షంస్ తథా ప్రజననం పునః
నోరు మూసి, కళ్లను నియంత్రించి, ఛాతీను నేరుగా ఉంచి, మడమలతో వృషణాలను, అలాగే జననాంగాన్ని రక్షిస్తూ కూర్చోవాలి.
కించిదున్నామితశిర దన్తైర్దన్తాన్న సంస్పృశేత్ సమ్ప్రేక్ష్య నాసికాగ్రం స్వం దిశశ్చానవలోకయన్
తల కొద్దిగా పైకి ఎత్తి, పళ్ళు ఒకదానికొకటి తాకకుండా, తన ముక్కు చివరను చూస్తూ, ఇతర దిక్కులను చూడకుండా ఉండాలి.
తమః ప్రచ్ఛాద్య రజసా రజః సత్త్వేన ఛాదయేత్ తతః సత్త్వస్థితో భూత్వా శివధ్యానం సమభ్యసేత్
అంధకారాన్ని రాజసంతో, రాజసాన్ని సాత్వికతతో కప్పి, సాత్విక స్థితిలో స్థిరమై, శివుని ధ్యానం చేయాలి.
ఓంకారవాచ్యం పరమం శుద్ధం దీపశిఖాకృతిమ్ ధ్యాయేద్వై పుణ్డరీకస్య కర్ణికాయాం సమాహితః
ఓంకార రూపమైన, పరమ పవిత్రమైన, దీపశిఖ వంటి స్వరూపాన్ని, కమలపు మధ్యభాగంలో ఏకాగ్రతతో ధ్యానించాలి.
నాభేరధస్తాద్వా విద్వాన్ ధ్యాత్వా కమలముత్తమమ్ త్ర్యఙ్గులే చాష్టకోణం వా పఞ్చకోణమథాపి వా
లేదా, జ్ఞాని తన నాభికి దిగువన, మూడు వేల్ల పరిమాణంలో, ఎనిమిది లేదా ఐదు కొమ్మలతో కూడిన ఉత్తమ కమలాన్ని ధ్యానించవచ్చు.
త్రికోణం చ తథాగ్నేయం సౌమ్యం సౌరం స్వశక్తిభిః సౌరం సౌమ్య తథాగ్నేయమ్ అథ వానుక్రమేణ తు
అలాగే, అగ్నిమండలంలో త్రికోణాన్ని, చంద్రమండలాన్ని, సూర్యమండలాన్ని వాటి తగిన శక్తులతో, సూర్య, చంద్ర, అగ్ని క్రమంగా ధ్యానించాలి.
ఆగ్నేయం చ తతః సౌరం సౌమ్యమేవం విధానతః అగ్నేరధః ప్రకల్ప్యైవం ధర్మాదీనాం చతుష్టయమ్
ముందుగా అగ్నిమండలాన్ని, తరువాత సూర్యమండలాన్ని, తరువాత చంద్రమండలాన్ని, ఈ క్రమంలో, అగ్నిమండలానికి దిగువన వాటిని స్థాపించి, ధర్మాది నాలుగు భాగాలను కూడా అలాగే ఉంచాలి.
గుణత్రయం క్రమేణైవ మణ్డలోపరి భావయేత్ సత్త్వస్థం చిన్తయేద్రుద్రం స్వశక్త్యా పరిమణ్డితమ్
మండలంపై మూడు గుణాలను క్రమంగా ధ్యానించి, సాత్విక స్థితిలో స్థిరమై, తన శక్తితో చుట్టబడిన రుద్రుని ధ్యానించాలి.
నాభౌ వాథ గలే వాపి భ్రూమధ్యే వా యథావిధి లలాటఫలికాయాం వా మూర్ధ్ని ధ్యానం సమాచరేత్
ఒకవేళ నాభిలో, లేక గొంతులో, లేక కనుబొమ్మల మధ్యలో, లేక నుదుటిపై, లేక తలపై యోగి ధ్యానం చేయాలి.
ద్విదలే షోడశారే వా ద్వాదశారే క్రమేణ తు దశారే వా షడస్రే వా చతురస్రే స్మరేచ్ఛివమ్
రెండు దళాలున్నదానిలోనైనా, పదహారు spokes ఉన్నదానిలోనైనా, పన్నెండు spokes ఉన్నదానిలోనైనా, పదిహేను spokes ఉన్నదానిలోనైనా, ఆరు కోణాలున్నదానిలోనైనా, నాలుగు కోణాలున్నదానిలోనైనా శివుని ధ్యానం చేయాలి.
కనకాభే తథాగారసంనిభే సుసితే ఽపి వా ద్వాదశాదిత్యసంకాశే చన్ద్రబిమ్బసమే ఽపి వా
ఆ స్థలం బంగారు వర్ణంలోనైనా, రాజమహల్ లాంటి ఆకారంలోనైనా, తెల్లగా మెరిసేలా ఉన్నదైనా, పన్నెండు సూర్యుల్లా ప్రకాశించేలా ఉన్నదైనా, చంద్రబింబంలా మెరిసేలా ఉన్నదైనా,
విద్యుత్కోటినిభే స్థానే చిన్తయేత్పరమేశ్వరమ్ అగ్నివర్ణే ఽథవా విద్యుద్ వలయాభే సమాహితః
విద్యుత్ మెరుపులా మెరిసే చోటయినా, అగ్ని వర్ణంలోనైనా, విద్యుత్ వలయంలా ఉన్న చోటయినా, పరమేశ్వరుని మనస్సు స్థిరపరచి ధ్యానం చేయాలి.
వజ్రకోటిప్రభే స్థానే పద్మరాగనిభే ఽపి వా నీలలోహితబిమ్బే వా యోగీ ధ్యానం సమభ్యసేత్
వజ్రపు అంచులా మెరిసే చోటయినా, పద్మరాగ రత్నంలా ఉన్న చోటయినా, నీలం-ఎరుపు రంగు బింబంలా ఉన్న చోటయినా, యోగి ధ్యానం చేయాలి.
మహేశ్వరం హృది ధ్యాయేన్ నాభిపద్మే సదాశివమ్ చన్ద్రచూడం లలాటే తు భ్రూమధ్యే శంకరం స్వయమ్
హృదయంలో మహేశ్వరుని, నాభిపద్మంలో సదాశివుని, నుదుటిపై చంద్రచూడుడిని, కనుబొమ్మల మధ్యలో శంకరుని ధ్యానం చేయాలి.
దివ్యే చ శాశ్వతస్థానే శివధ్యానం సమభ్యసేత్ నిర్మలం నిష్కలం బ్రహ్మ సుశాన్తం జ్ఞానరూపిణమ్
దివ్యమైన, శాశ్వతమైన స్థలంలో శివుని ధ్యానం చేయాలి. ఆయన నిర్మలుడు, నిష్కలుడు, బ్రహ్మస్వరూపుడు, పరమ శాంతుడు, జ్ఞానరూపుడు.
అలక్షణమనిర్దేశ్యమ్ అణోరల్పతరం శుభమ్ నిరాలమ్బమ్ అతర్క్యం చ వినాశోత్పత్తివర్జితమ్
ఆయనకు లక్షణాలేవీ లేవు, వర్ణించలేం, అత్యంత సూక్ష్ముడు, మంగళకరుడు, ఆధారములేని వాడు, ఊహించలేని వాడు, neither ఆది లేని వాడు, అంత్యమూ లేని వాడు.
కైవల్యం చైవ నిర్వాణం నిఃశ్రేయసమ్ అనుత్తమమ్ అమృతం చాక్షరం బ్రహ్మ హ్య్ అపునర్భవమ్ అద్భుతమ్
అది మోక్షం, నిర్వాణం, అత్యుత్తమమైన శ్రేయస్సు, అమృతం, అక్షరమైన బ్రహ్మం, పునర్జన్మ లేనిది, అద్భుతమైనది.
మహానన్దం పరానన్దం యోగానన్దమనామయమ్ హేయోపాదేయరహితం సూక్ష్మాత్సూక్ష్మతరం శివమ్
అది మహానందం, పరానందం, యోగానందం, బాధలేని ఆనందం, తీసుకోవడమూ వదిలిపెట్టడమూ లేనిది, అత్యంత సూక్ష్మమైన శివుడు.
స్వయంవేద్యమవేద్యం తచ్ ఛివం జ్ఞానమయం పరమ్ అతీన్ద్రియమ్ అనాభాసం పరం తత్త్వం పరాత్పరమ్
ఆ శివుడు జ్ఞానమయుడు, తనంతట తానే తెలిసినవాడు, తెలియనిది, పరముడు, ఇంద్రియాలకు అందని వాడు, రూపరహితుడు, పరమ తత్త్వం, పరతరమైన వాడు.
సర్వోపాధివినిర్ముక్తం ధ్యానగమ్యం విచారతః అద్వయం తమసశ్చైవ పరస్తాత్సంస్థితం పరమ్
అన్ని పరిమితులనుండి విముక్తుడు, ధ్యానం, విచారణ ద్వారా పొందదగినవాడు, ద్వైతరహితుడు, చీకటి దాటి ఉన్న పరముడు.
మనస్యేవం మహాదేవం హృత్పద్మే వాపి చిన్తయేత్ నాభౌ సదాశివం చాపి సర్వదేవాత్మకం విభుమ్
ఇలా మహాదేవుని మనస్సులోనో, హృదయ పద్మంలోనో, లేక నాభిలో సదాశివుని, అన్నిదేవతల సారమైన విభుని ధ్యానం చేయాలి.
దేహమధ్యే శివం దేవం శుద్ధజ్ఞానమయం విభుమ్ కన్యసేనైవ మార్గేణ చోద్ఘాతేనాపి శంకరమ్
దేహమధ్యంలో శివుని, శుద్ధజ్ఞానమయుడైన విభుని, కన్యాసా మార్గంలోనో, లేక ప్రాణాన్ని పైకి లేపే విధానంలోనో శంకరుని ధ్యానం చేయాలి.
క్రమశః కన్యసేనైవ మధ్యమేనాపి సువ్రతః ఉత్తమేనాపి వై విద్వాన్ కుమ్భకేన సమభ్యసేత్
క్రమంగా కన్యాసా మార్గంలోనో, మధ్యమార్గంలోనో, ఉత్తమ మార్గంలోనో, కుంభకాన్ని ఉపయోగించి జ్ఞానులు సాధన చేయాలి.
ద్వాత్రింశద్ రేచయేద్ధీమాన్ హృది నాభౌ సమాహితః రేచకం పూరకం త్యక్త్వా కుమ్భకం చ ద్విజోత్తమాః
హృదయంలోనో, నాభిలోనో ఏకాగ్రతతో ఉండి, ముప్పై రెండు సార్లు శ్వాసను బయటకు వదిలి, పూరక, రేచకాలను వదిలిపెట్టి, కుంభకాన్ని సాధించాలి.