లిఙ్గపురాణమ్

కాఞ్చనం దివి తత్రాసీద్ అన్తరిక్షే చ రాజతమ్ ఆయసం చాభవద్ భూమౌ పురం తేషాం మహాత్మనామ్

వారికి ఒక నగరం ఆకాశంలో బంగారంతో, ఒకటి మధ్యలో వెండితో, మరొకటి భూమిపై ఇనుముతో నిర్మించబడింది.

ఏకైకం యోజనశతం విస్తారాయామతః సమమ్ కాఞ్చనం తారకాక్షస్య కమలాక్షస్య రాజతమ్

ప్రతి నగరం వెడల్పు, పొడవు రెండూ వంద యోజనాలు. బంగారు నగరం తారకాక్షునికి, వెండి నగరం కమలాక్షునికి.

విద్యున్మాలేశ్చాయసం వై త్రివిధం దుర్గముత్తమమ్ మయశ్ చ బలవాంస్తత్ర దైత్యదానవపూజితః

ఇనుము నగరం విద్యున్మాలికి. ఇలా మూడు అద్భుతమైన కోటలు నిర్మించబడ్డాయి. అక్కడ మయుడు, దైత్య దానవులందరి గౌరవాన్ని పొందుతూ నివసించాడు.

హైరణ్యే రాజతే చైవ కృష్ణాయసమయే తథా ఆలయం చాత్మనః కృత్వా తత్రాస్తే బలవాంస్తదా

బంగారు, వెండి, నల్ల ఇనుము నగరాల్లో మయుడు తన ఇంటిని నిర్మించుకుని, అక్కడ శక్తివంతుడిగా ఉండేవాడు.

ఏవం బభూవుర్దైత్యానామ్ అతిదుర్గాణి సువ్రతాః పురాణి త్రీణి విప్రేన్ద్రాస్ త్రైలోక్యమివ చాపరమ్

అలా, దైత్యులకు మూడు గొప్ప కోటలు ఏర్పడ్డాయి, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడా! అవి మూడు లోకాలను పోలినవిగా వెలిగిపోయాయి.

పురత్రయే తదా జాతే సర్వే దైత్యా జగత్త్రయే పురత్రయం ప్రవిశ్యైవ బభూవుస్తే బలాధికాః

ఆ మూడు నగరాలు నిర్మించబడిన తరువాత, అన్ని దైత్యులు వాటిలో ప్రవేశించి, మూడు లోకాలలో అపారమైన శక్తిని పొందారు.

కల్పద్రుమసమాకీర్ణం గజవాజిసమాకులమ్ నానాప్రసాదసంకీర్ణం మణిజాలైః సమావృతమ్

అవి కల్పవృక్షాలతో నిండిపోయి, ఏనుగులు, గుర్రాలతో కిక్కిరిసిపోయి, అనేక రకాల భవనాలతో అలంకరించబడి, మణుల జాలులతో మెరిసిపోయేవి.

సూర్యమణ్డలసంకాశైర్ విమానైర్విశ్వతోముఖైః పద్మరాగమయైః శుభ్రైః శోభితం చన్ద్రసంనిభైః

సూర్య మండలంలా ప్రకాశించే, అన్ని దిక్కులవైపు తిరిగి ఉన్న, పద్మరాగ మణులతో నిర్మించిన, చంద్రుని వెలుగు పోయే శోభతో మెరిసే ఆకాశ భవనాలతో ఆ నగరం అలంకరించబడింది.

ప్రాసాదైర్గోపురైర్దివ్యైః కైలాసశిఖరోపమైః శోభితం త్రిపురం తేషాం పృథక్పృథగనుత్తమైః

దివ్యమైన ప్రాసాదాలు, గొప్ప గోపురాలు, కైలాస శిఖరాల్లాంటి అద్భుత నిర్మాణాలతో, ప్రతి ఒక్కటి వేర్వేరుగా, అత్యుత్తమంగా మెరిసిపోతూ, త్రిపుర నగరాన్ని అలంకరించాయి.

దివ్యస్త్రీభిః సుసమ్పూర్ణం గన్ధర్వైః సిద్ధచారణైః రుద్రాలయైః ప్రతిగృహం సాగ్నిహోత్రైర్ ద్విజోత్తమాః

ఆ నగరం దివ్య స్త్రీలతో, గంధర్వులు, సిద్ధులు, చారణులతో నిండిపోయి, ప్రతి ఇంట్లో శ్రేష్ఠ ద్విజులు, అగ్నిహోత్రాలతో కూడిన రుద్రాలయాలలో పూజలు నిర్వహించేవారు.

వాపీకూపతడాగైశ్ చ దీర్ఘికాభిస్తు సర్వతః మత్తమాతఙ్గయూథైశ్ చ తురఙ్గైశ్ చ సుశోభనైః

అన్ని వైపులా బావులు, చెరువులు, పెద్ద నీటి కుంటలు, పొడవాటి కుంటలు, మత్తుగా ఉన్న ఏనుగుల గుంపులు, అందమైన గుర్రాలతో ఆ నగరం చుట్టుముట్టబడి ఉంది.

రథైశ్ చ వివిధాకారైర్ విచిత్రైర్విశ్వతోముఖైః సభాప్రపాదిభిశ్ చైవ క్రీడాస్థానైః పృథక్ పృథక్

వివిధ ఆకారాల రథాలు, అద్భుతంగా అన్ని దిక్కులవైపు తిరిగినవి, సభామండపాలు, ద్వారాలు, వేర్వేరు ఆట స్థలాలతో ఆ నగరం అలంకరించబడింది.

వేదాధ్యయనశాలాభిర్ వివిధాభిః సమన్తతః అధృష్యం మనసాప్యన్యైర్ మయస్యైవ చ మాయయా

చుట్టూ అన్ని వైపులా వేదాధ్యయనశాలలు ఉండి, ఇతరులు మనసులో కూడా తలపించలేని విధంగా, మాయాసురుని మాయ వల్ల ఆ నగరం రక్షించబడింది.

పతివ్రతాభిః సర్వత్ర సేవితం మునిపుఙ్గవాః కృత్వాపి సుమహత్ పాపమ్ అపాపైః శఙ్కరార్చనాత్

ప్రతి చోటా పతివ్రతలు సేవ చేస్తూ ఉండేవారు. మహా పాపం చేసినా కూడా, శంకరుని ఆరాధన వల్ల వారు పాపరహితులయ్యారు, మునిశ్రేష్ఠులారా.

దైత్యేశ్వరైర్మహాభాగైః సదారైః ససుతైర్ద్విజాః శ్రౌతస్మార్తార్థధర్మజ్ఞైస్ తద్ధర్మనిరతైః సదా

మహాభాగ్యశాలి అయిన దైత్యాధిపతులు, తమ భార్యలతో, కుమారులతో కలిసి, శ్రౌత, స్మార్త ధర్మాలలో నిపుణులై, ఆ ధర్మాల్లో నిత్యం నిమగ్నులై ఉండేవారు.

మహాదేవేతరం త్యక్త్వా దేవం తస్యార్చనే స్థితైః వ్యూఢోరస్కైర్ వృషస్కన్ధైః సర్వాయుధధరైః సదా

మహాదేవుడిని తప్ప మరే దేవునిని పూజించకుండా, విస్తారమైన ఛాతీలతో, వృషభ భుజాలతో, అన్ని ఆయుధాలు ధరించి, శంకరుని ఆరాధనలో నిలిచేవారు.

సర్వదా క్షుధితైశ్చైవ దావాగ్నిసదృశేక్షణైః ప్రశాన్తైః కుపితైశ్చైవ కుబ్జైర్ వామనకైస్ తథా

ఎప్పుడూ ఆకలితో ఉన్నవారు, అగ్నిలా మండే కళ్లతో, ప్రశాంతంగా లేదా కోపంగా ఉండేవారు. అలాగే, కొంతమంది వంకరదేహంతో, మరికొంతమంది చిన్నపుడుగా ఉండేవారు.

నీలోత్పలదలప్రఖ్యైర్ నీలకుఞ్చితమూర్ధజైః నీలాద్రిమేరుసంకాశైర్ నీరదోపమనిఃస్వనైః మయేన రక్షితైః సర్వైః శిక్షితైర్యుద్ధలాలసైః

నీలోత్పల దళాల్లాంటి నీలిరంగు వాలులతో, నీలంగా వంకరగా ఉన్న జుట్టుతో, నీలగిరి, మేరు పర్వతాల్లాంటి రూపంతో, మేఘగర్జనలాంటి స్వరంతో, మాయాసురుని చేత శిక్షణ పొందిన యుద్ధానికి తహతహలాడే వీరులందరూ ఆ నగరాన్ని కాపాడేవారు.

అథ సమరరతైః సదా సమన్తాచ్ ఛివపదపూజనయా సులబ్ధవీర్యైః రవిమరుదమరేన్ద్రసంనికాశైః సురమథనైః సుదృఢైః సుసేవితం తత్

అప్పుడు ఎప్పుడూ యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉండే, శివుని పాదపూజ వల్ల సులభంగా బలాన్ని పొందిన, సూర్యుడు, వాయువు, ఇంద్రుడిలాంటి, దృఢమైన, పరాక్రమశాలి దేవతలతో ఆ నగరం బలంగా రక్షించబడింది.

సేన్ద్రా దేవా ద్విజశ్రేష్ఠా ద్రుమా దావాగ్నినా యథా పురత్రయాగ్నినా దగ్ధా హ్య్ అభవన్ దైత్యవైభవాత్

అయితే, ద్విజశ్రేష్ఠులారా, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలు, చెట్లు, త్రిపుర నగరం నుండి వచ్చిన అగ్నిచేత అడవి అగ్నిలా కాలిపోగా, దైత్యుల శక్తివల్ల అంతా నాశనం అయిపోయింది.

అథైవం తే తదా దగ్ధా దేవా దేవేశ్వరం హరిమ్ అభివన్ద్య తదా ప్రాహుస్ తమప్రతిమవర్చసమ్

అప్పుడు, అలా నాశనం అయిన తర్వాత, దేవతలు దేవతాధిపతియైన హరిని దర్శించి, అతని అపూర్వ తేజస్సును స్తుతిస్తూ వందనం చేశారు.

సో ఽపి నారాయణః శ్రీమాన్ చిన్తయామాస చేతసా కిం కార్యం దేవకార్యేషు భగవానితి స ప్రభుః

ఆ మహిమయైన నారాయణుడు, దేవతల కోసం ఏమి చేయాలో తన మనసులో ఆలోచించాడు.

తదా సస్మార వై యజ్ఞం యజ్ఞమూర్తిర్జనార్దనః యజ్వా యజ్ఞభుగీశానో యజ్వనాం ఫలదః ప్రభుః

అప్పుడు యజ్ఞమూర్తియైన జనార్దనుడు, యజ్ఞాన్ని స్మరించాడు. యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేవారికి ఫలితాన్ని ఇచ్చే ప్రభువు, యజ్ఞ భోక్తా, యజ్ఞాధిపతి ఆయనే.

తతో యజ్ఞః స్మృతస్తేన దేవకార్యార్థసిద్ధయే దేవం తే పురుషం చైవ ప్రణేముస్తుష్టువుస్తదా

అలా దేవతల కార్యసిద్ధి కోసం యజ్ఞాన్ని స్మరించి, వారు ఆ దైవపురుషుడిని నమస్కరించి స్తుతించారు.

భగవానపి తం దృష్ట్వా యజ్ఞం ప్రాహ సనాతనమ్ సనాతనస్తదా సేన్ద్రాన్ దేవాన్ ఆలోక్య చాచ్యుతః

అప్పుడు భగవంతుడు ఆ శాశ్వత యజ్ఞాన్ని చూసి పలికాడు. శాశ్వతుడైన అచ్యుతుడు, ఇంద్రునితో కూడిన దేవతలను చూసి వారితో మాట్లాడాడు.

అనేనోపసదా దేవా యజధ్వం పరమేశ్వరమ్ పురత్రయవినాశాయ జగత్త్రయవిభూతయే

ఈ విధంగా మీరు, దేవతలారా, పరమేశ్వరుని పూజించండి. ఆయనను పూజిస్తే మూడు పురాలు నశించడానికి, మూడు లోకాల్లో శక్తి ప్రదర్శించడానికి కారణమవుతాడు.

అథ తస్య వచః శ్రుత్వా దేవదేవస్య ధీమతః సింహనాదం మహత్కృత్వా యజ్ఞేశం తుష్టువుః సురాః

ఆ దేవదేవుడి జ్ఞానమయమైన మాటలు విని, దేవతలు గొప్ప గర్జనతో యజ్ఞేశ్వరుని స్తుతించారు.

తతః సంచిన్త్య భగవాన్ స్వయమేవ జనార్దనః పునః ప్రాహ స సర్వాంస్తాంస్ త్రిదశాంస్త్రిదశేశ్వరః

తర్వాత భగవంతుడు జనార్దనుడు ఆలోచించి, మళ్లీ ఆ అమరేశ్వరుడు అందరినీ ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు.

హత్వా దగ్ధ్వా చ భూతాని భుక్త్వా చాన్యాయతో ఽపి వా యజేద్యది మహాదేవమ్ అపాపో నాత్ర సంశయః

ఎవరైనా అన్యాయంగా ప్రాణులను చంపినా, కాల్చినా, తినినా, మహాదేవుని పూజిస్తే పాపం తొలగిపోతుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.