లిఙ్గపురాణమ్

న చైకం న పృథగ్భావమ్ అధికం న తతో విదుః ఏతదేవం చ నైకం చ నామభేదేన నాప్యుభే

దాన్ని ఒక్కటిగా కూడా, పూర్తిగా వేరుగా కూడా, దాని కంటే ఎక్కువగా కూడా ఎవరూ తెలుసుకోరు; అది ఒక్కటి కాదు, పేర్లు వేరుగా పెట్టినదీ కాదు, రెండూ కలిపినదీ కాదు.

కర్మస్థా విషమం బ్రూయుః సత్త్వస్థాః సమదర్శనాః నామ రూపం చ భూతానాం కృతానాం చ ప్రపఞ్చనమ్

కర్మలో ఆసక్తి ఉన్నవారు భేదాన్ని మాట్లాడతారు; సత్త్వంలో స్థిరమైనవారు సమంగా చూస్తారు; భూతాల పేర్లు, రూపాలు, వాటి సృష్టి విస్తరణే.

వేదశబ్దేభ్య ఏవాదౌ నిర్మమే స మహేశ్వరః ఋషీణాం నామధేయాని యాశ్ చ వేదేషు వృత్తయః

ఆదిలో మహేశ్వరుడు వేద శబ్దాల నుండి ఋషుల పేర్లను, వేదాల్లో చెప్పిన కర్మాచరణలను రూపొందించాడు.

శర్వర్యన్తే ప్రసూతానాం తాన్యేవైభ్యో దదాత్యజః ఏవంవిధాః సృష్టయస్తు బ్రహ్మణో ఽవ్యక్తజన్మనః

రాత్రి చివర్లో పుట్టినవారికి కూడా అవే విషయాలను ఇస్తాడు; ఇలా అవ్యక్త జననుడైన బ్రహ్మ సృష్టులు జరుగుతుంటాయి.

శర్వర్యన్తే ప్రదృశ్యన్తే సిద్ధిమాశ్రిత్య మానసీమ్ ఏవంభూతాని సృష్టాని స్థావరాణి చరాణి చ

రాత్రి చివర్లో, మానసిక సిద్ధిని పొంది, ఆ స్థిరమైనవి, చలించే జీవులు కనిపిస్తాయి; అటువంటి జీవులే సృష్టించబడతాయి.

యదాస్య తాః ప్రజాః సృష్టా న వ్యవర్ధన్త సత్తమాః తమోమాత్రావృతో బ్రహ్మా తదా శోకేన దుఃఖితః

ఆ ఉత్తమమైన జీవులు పుట్టిన తర్వాత పెరగకపోయినప్పుడు, బ్రహ్మ తిమిరంతో కప్పబడి, దుఃఖంతో బాధపడిపోయాడు.

తతః స విదధే బుద్ధిమ్ అర్థనిశ్చయగామినీమ్ అథాత్మని సమద్రాక్షీత్ తమోమాత్రాం నియామికామ్

అప్పుడు బ్రహ్మ తన మనస్సును స్పష్టమైన నిర్ణయానికి దారితీసేలా మళ్లించాడు; తనలో తానే ఆ అంధకారమే కారణమని గ్రహించాడు.

రజఃసత్త్వం పరిత్యజ్య వర్తమానాం స్వధర్మతః తతః స తేన దుఃఖేన దుఃఖం చక్రే జగత్పతిః

రజస్సు, సత్త్వాన్ని వదిలి, తన స్వభావంలో నిలిచాడు; ఆ దుఃఖం వల్ల జగత్పతి దుఃఖాన్ని సృష్టించాడు.

తమశ్ చ వ్యనుదత్పశ్చాద్ రజః సత్త్వం తమావృణోత్ తత్తమః ప్రతినున్నం వై మిథునం సమజాయత

తర్వాత ఆయన ఆ అంధకారాన్ని తొలగించాడు; రజస్సు, సత్త్వం దాన్ని కప్పాయి; ఆ తిమిరం తొలగినప్పుడు ఒక జంట జన్మించింది.

అధర్మస్తమసో జజ్ఞే హింసా శోకాదజాయత తతస్తస్మిన్సముద్భూతే మిథునే దారుణాత్మికే

అంధకారంలో నుండి అధర్మం పుట్టింది; శోకంలో నుండి హింస జన్మించింది. ఆ ఇద్దరి కలయికతో, ఇద్దరూ భయంకరమైన స్వభావం కలిగి ఉండగా, ఇంకొకటి ఉద్భవించింది.

గతాసుర్ భగవాన్ ఆసీత్ ప్రీతిశ్ చైనమ్ అశిశ్రియత్ స్వాం తనుం స తతో బ్రహ్మా తామపోహత భాస్వరామ్

ఆ ప్రభువు ప్రాణం విడిచినప్పుడు, ప్రేమ ఆయనను చుట్టుముట్టింది. అప్పుడు బ్రహ్మ తన ప్రకాశవంతమైన రూపాన్ని విడిచిపెట్టాడు.

ద్విధా కృత్వా స్వకం దేహమ్ అర్ధేన పురుషో ఽభవత్ అర్ధేన నారీ సా తస్య శతరూపా వ్యజాయత

తన శరీరాన్ని రెండుగా చేసి, ఒక భాగంతో పురుషుడిగా, మరో భాగంతో ఆడగా మారాడు—ఆమె శతరూపగా జన్మించింది.

ప్రకృతిం భూతధాత్రీం తాం కామాద్వై సృష్టవాన్ప్రభుః సా దివం పృథివీం చైవ మహిమ్నా వ్యాప్యధిష్ఠితా

ప్రభువు, కోరికతో, ఆమెను భూతధాత్రిగా సృష్టించాడు. ఆమె మహిమతో ఆకాశాన్ని, భూమిని వ్యాపించి, వాటిలో స్థిరపడింది.

బ్రహ్మణః సా తనుః పూర్వా దివమావృత్య తిష్ఠతి యా త్వర్ధాత్సృజతో నారీ శతరూపా వ్యజాయత

బ్రహ్మ యొక్క ఆ పూర్వ శరీరం ఆకాశాన్ని కప్పి నిలిచింది; ఆయన ఆడగా సృష్టించిన భాగం నుండి శతరూప జన్మించింది.

సా దేవీ నియుతం తప్త్వా తపః పరమదుశ్చరమ్ భర్తారం దీప్తయశసం పురుషం ప్రత్యపద్యత

ఆ దేవి అనేక సంవత్సరాలు కఠినమైన తపస్సు చేసి, మహిమగల పురుషుడిని భర్తగా పొందింది.

స వై స్వాయంభువః పూర్వం పురుషో మనురుచ్యతే తస్యైవ సప్తతియుగం మన్వన్తరమిహోచ్యతే

ఆ పురుషుడు ముందుగా స్వాయంభువ మనువుగా పిలవబడతాడు. ఆయన యెపుడు డెబ్బై యుగాల కాలాన్ని మన్వంతరంగా అంటారు.

లేభే స పురుషః పత్నీం శతరూపామ్ అయోనిజామ్ తయా సార్ధం స రమతే తస్మాత్సా రతిరుచ్యతే

ఆ పురుషుడు గర్భంలో పుట్టని శతరూపను భార్యగా పొందాడు. ఆమెతో కలిసి ఆనందించాడు కనుక ఆమెను రతి అని పిలుస్తారు.

ప్రథమః సంప్రయోగాత్మా కల్పాదౌ సమపద్యత విరాజమ్ అసృజద్ బ్రహ్మా సో ఽభవత్ పురుషో విరాట్

కల్ప ప్రారంభంలో వారి మొదటి కలయిక జరిగింది. బ్రహ్మ విరాట్‌ను సృష్టించాడు, అతడు విరాట్పురుషుడయ్యాడు.

సమ్రాట్ చ శతరూపా వై వైరాజః స మనుః స్మృతః స వైరాజః ప్రజాసర్గం ససర్జ పురుషో మనుః

శతరూప సామ్రాజ్ఞిగా మారింది, విరాట్ నుండి పుట్టిన మనువును వైరాజమనువు అంటారు. ఆ వైరాజమనువు ప్రజలను సృష్టించాడు.

వైరాజాత్పురుషాద్ వీరాచ్ ఛతరూపా వ్యజాయత ప్రియవ్రతోత్తానపాదౌ పుత్రౌ ద్వౌ లోకసంమతౌ

విరాట్ పురుషుని నుండి శతరూప జన్మించింది. ఆమెకు ప్రియవ్రతుడు, ఉత్తానపాదుడు అనే ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు, వీరిద్దరూ లోకంలో ప్రసిద్ధులు.

కన్యే ద్వే చ మహాభాగే యాభ్యాం జాతా ఇమాః ప్రజాః దేవీ నామ తథాకూతిః ప్రసూతిశ్చైవ తే ఉభే

మరియు ఆమెకు ఇద్దరు మహిమాన్వితమైన కుమార్తెలు పుట్టారు, వీరి ద్వారా ఈ ప్రజలు జన్మించారు. ఒకరు దేవహూతి, మరొకరు ఆకూతి—ఇవే ఆ ఇద్దరు.

స్వాయంభువః ప్రసూతిం తు దక్షాయ ప్రదదౌ ప్రభుః ప్రాణో దక్ష ఇతి జ్ఞేయః సంకల్పో మనురుచ్యతే

స్వాయంభువ మనువు ప్రసూతిని దక్షుడికి ఇచ్చాడు. దక్షుడు ప్రాణుడిగా, మనువు సంకల్పుడిగా పిలవబడతారు.

రుచేః ప్రజాపతేః సో ఽథ ఆకూతిం ప్రత్యపాదయత్ ఆకూత్యాం మిథునం జజ్ఞే మానసస్య రుచేః శుభమ్

తర్వాత ప్రజాపతి రుచికి ఆకూతిని భార్యగా ఇచ్చారు. ఆకూతి ద్వారా రుచికి మనసుతో ఒక మంచి జంట పుట్టింది.

యజ్ఞశ్ చ దక్షిణా చైవ యమలౌ సంబభూవతుః యజ్ఞస్య దక్షిణాయాం తు పుత్రా ద్వాదశ జజ్ఞిరే

యజ్ఞుడు, దక్షిణ అనే ఇద్దరు కవలలు పుట్టారు. యజ్ఞుడు, దక్షిణ నుండి పన్నెండు మంది కుమారులు జన్మించారు.

యామా ఇతి సమాఖ్యాతా దేవాః స్వాయంభువే ఽన్తరే ఏతస్య పుత్రా యజ్ఞస్య తస్మాద్యామాశ్ చ తే స్మృతాః

వారిని యాములు అని పిలుస్తారు, వీరు స్వాయంభువ మన్వంతరపు దేవతలు. వీరే యజ్ఞుని కుమారులు, అందుకే యాములు అనే పేరు వచ్చింది.

అజితశ్చైవ శుక్రశ్ చ గణౌ ద్వౌ బ్రహ్మణా కృతౌ యామాః పూర్వం ప్రజాతా యే తే ఽభవంస్తు దివౌకసః

అజితుడు, శుక్రుడు అనే రెండు గణాలను బ్రహ్మ సృష్టించాడు. యాములు ముందుగా పుట్టి, స్వర్గంలో నివసించేవారు.

స్వాయంభువసుతాయాం తు ప్రసూత్యాం లోకమాతరః తస్యాం కన్యాశ్చతుర్వింశద్ దక్షస్ త్వజనయత్ ప్రభుః

స్వాయంభువుని కుమార్తె ప్రసూతి ద్వారా లోకమాతలు పుట్టారు. ఆ ప్రసూతిలో ప్రభువు దక్షుడు ఇరవై నాలుగు మంది కుమార్తెలను కనెను.

సర్వాస్తాశ్ చ మహాభాగాః సర్వాః కమలలోచనాః భోగవత్యశ్ చ తాః సర్వాః సర్వాస్తా యోగమాతరః

అవి అన్నీ మహాభాగ్యవంతులై, అందరూ కమలాలాంటి కళ్లతో, సర్వసంపదలతో నిండినవారు. అవన్నీ యోగమాతృకలు.

సర్వాశ్ చ బ్రహ్మవాదిన్యః సర్వా విశ్వస్య మాతరః శ్రద్ధా లక్ష్మీర్ధృతిస్తుష్టిః పుష్టిర్మేధా క్రియా తథా

అందరూ బ్రహ్మవిద్య మాట్లాడేవారు, విశ్వానికి తల్లులవారు. శ్రద్ధ, లక్ష్మి, ధృతి, తృప్తి, పోషణ, మేధ, క్రియ కూడా ఉన్నారు.