లిఙ్గపురాణమ్

స్వచ్ఛన్దతః స్వచ్ఛన్దాంసి వయసా చ వయాంసి చ పశూన్సృష్ట్వా స దేవేశో ఽసృజత్పక్షిగణానపి

తన ఇష్టానుసారం, వయస్సు ప్రకారం పక్షులను సృష్టించాడు. పశువులను సృష్టించిన తరువాత దేవతల అధిపతి పక్షుల గణాలను కూడా పుట్టించాడు.

ముఖతో ఽజాః ససర్జాథ వక్షసశ్ చావయో ఽసృజత్ గాశ్చైవాథోదరాద్బ్రహ్మా పార్శ్వాభ్యాం చ వినిర్మమే

తన నోటిలోంచి మేకలను, వక్షస్సులోంచి గొర్రెలను, పొట్టలోంచి ఆవులను, పక్కలలోంచి బ్రహ్మా వాటిని సృష్టించాడు.

పద్భ్యాం చాశ్వాన్ సమాతఙ్గాన్ రాసభాన్ ఆవయాన్ మృగాన్ ఉష్ట్రానశ్వతరాంశ్చైవ తథాన్యాశ్చైవ జాతయః

తన కాళ్లతో గుర్రాలు, ఏనుగులు, గాడిదలు, ఒంటెలు, జింకలు, ముళ్లు, అలాగే ఇతర జాతులను సృష్టించాడు.

ఓషధ్యః ఫలమూలిన్యో రోమభ్యస్తస్య జజ్ఞిరే ఏవం పశ్వోషధీః సృష్ట్వా యూయుజత్ సో ఽధ్వరే ప్రభుః

ఆయన రోమాల నుంచి ఔషధులు, పండ్లు, కందులు పుట్టాయి. ఇలా పశువులు, మొక్కలను సృష్టించిన తరువాత ప్రభువు వాటిని యజ్ఞంలో భాగం చేశాడు.

గౌరజః పూరుషో మేషో హ్య్ అశ్వో ఽశ్వతరగర్దభౌ ఏతాన్గ్రామ్యాన్పశూనాహుర్ ఆరణ్యాన్వై నిబోధత

ఎద్దు, మనిషి, గొర్రె, గుర్రం, ముళ్లు, గాడిద—ఇవి ఇంటి పశువులు. ఇప్పుడు అడవి పశువుల గురించి విను.

శ్వాపదో ద్విఖురో హస్తీ వానరాః పక్షిపఞ్చమాః ఔదకాః పశవః షష్ఠాః సప్తమాస్తు సరీసృపాః

మాంసాహార జంతువులు, రెండు కాళ్లతో ఉన్నవి, ఏనుగులు, కోతులు, పక్షులు ఐదవ వర్గం, నీటిలో ఉండే జంతువులు ఆరవ వర్గం, పాములు ఏడవ వర్గం.

మహిషా గవయాక్షాశ్ చ ప్లవంగాః శరభా వృకాః సింహస్తు సప్తమస్తేషామ్ ఆరణ్యాః పశవః స్మృతాః

మహిషులు, అడవి ఎద్దులు, రీచులు, కోతులు, శరభాలు, నక్కలు, సింహాలు—ఇవి ఏడవ వర్గం. ఇవన్నీ అడవి పశువులుగా గుర్తించబడ్డాయి.

గాయత్రం చ ఋచం చైవ త్రివృత్సామరథంతరమ్ అగ్నిష్టోమం చ యజ్ఞానాం నిర్మమే ప్రథమాన్ ముఖాత్

ఆయన తన నోటిలోంచి గాయత్రి, ఋక్, త్రివృత్, సామ, రథంతరం, అగ్నిష్టోమ అనే మొదటి యజ్ఞాలను సృష్టించాడు.

యజూంషి త్రైష్టుభం ఛన్దస్తోమం పఞ్చదశం తథా బృహత్సామ తథోక్థ్యం చ దక్షిణాదసృజన్ముఖాత్

యజుర్వేదం, త్రిష్టుప్ ఛందస్సు, ఛందస్తోమ, పందొమ్మిది, బృహత్సామ, ఉక్త్యము, దక్షిణా—ఇవన్నీ ఆయన నోటిలోంచే పుట్టాయి.

సామాని జగతీఛన్దస్తోమం సప్తదశం తథా వైరూపమతిరాత్రం చ పశ్చిమాదసృజన్ముఖాత్

సామవేద గీతలు, జగతీ ఛందస్సు, ఛందస్తోమ, పదిహేడు, వైరూప, అతిరాత్ర—ఇవన్నీ ఆయన పడమర నోటిలోంచి పుట్టాయి.

ఏకవింశమథర్వాణమ్ ఆప్తోర్యామాణమ్ ఏవ చ అనుష్టుభం సవైరాజమ్ ఉత్తరాదసృజన్ముఖాత్

అథర్వణ, ఆప్తోర్యామ, అనుష్టుప్, సవైరాజ అనే యజ్ఞాలు ఆయన ఉత్తర నోటిలోంచి పుట్టాయి.

విద్యుతో ఽశనిమేఘాంశ్ చ రోహితేన్ద్రధనూంషి చ తేజాంసి చ ససర్జాదౌ కల్పస్య భగవాన్ప్రభుః

కాలపు ఆరంభంలో భగవంతుడు మెరుపులు, మబ్బులు, ఇంద్రధనస్సు, ఇంకా ఇతర ప్రకాశవంతమైన వస్తువులను సృష్టించాడు.

ఉచ్చావచాని భూతాని గాత్రేభ్యస్తస్య జజ్ఞిరే బ్రహ్మణస్తు ప్రజాసర్గం సృజతో హి ప్రజాపతేః

బ్రహ్మ దేవుడు సృష్టిని ప్రారంభించినప్పుడు, ఆయన శరీర భాగాల నుండి ఉన్నతమైనవి, తక్కువవైనవి ఇలా వివిధ రకాల జీవులు పుట్టుకొచ్చాయి.

సృష్ట్వా చతుష్టయం పూర్వం దేవాసురనరాన్పితౄన్ తతో ఽసృజత్ స భూతాని స్థావరాణి చరాణి చ

మొదట దేవతలు, అసురులు, మనుషులు, పితృదేవతలు అనే నాలుగు వర్గాలను సృష్టించాడు; తర్వాత స్థిరమైనవి, చలించే అన్ని జీవులను వెలికితీశాడు.

యక్షాన్పిశాచాన్ గన్ధర్వాంస్ త్వ్ అథైవాప్సరసాం గణాన్ నరకిన్నరరక్షాంసి వయఃపశుమృగోరగాన్

తర్వాత యక్షులు, పిశాచులు, గంధర్వులు, అప్సరసల గణాలు, నాగులు, కిన్నరులు, రాక్షసులు, పక్షులు, పశువులు, అడవి జంతువులు, సర్పాలు ఇలా అన్నింటినీ సృష్టించాడు.

అవ్యయం చ వ్యయం చాపి యదిదం స్థాణుజఙ్గమమ్ తేషాం వై యాని కర్మాణి ప్రాక్సృష్ట్యాం ప్రతిపేదిరే

నశించని వాటిని, నశించే వాటిని, స్థిరమైనదీ, కదిలే దీ అన్నీ ఆయన సృష్టించాడు; అవి గత సృష్టిలో చేసిన పనులను మళ్లీ చేపట్టాయి.

తాన్యేవ ప్రతిపద్యన్తే సృజ్యమానాః పునః పునః హింస్రాహింస్రే మృదుక్రూరే ధర్మాధర్మే నృతానృతే

ప్రతి సృష్టిలో జీవులు మళ్లీ మళ్లీ అదే పనులను చేస్తుంటాయి—అవి హింసాత్మకమైనా, అహింసాత్మకమైనా, మృదువైనా, క్రూరమైనా, ధర్మమైనా, అధర్మమైనా, నిజమైనా, అబద్ధమైనా.

తద్భావితాః ప్రపద్యన్తే తస్మాత్తత్తస్య రోచతే మహాభూతేషు సృష్టేషు ఇన్ద్రియార్థేషు మూర్తిషు

ఆ పనుల ప్రభావంతో జీవులు తగిన స్థితిని పొందుతాయి; అందువల్ల, వారు తమ స్వభావానికి అనుగుణంగా మహాభూతాలు, ఇంద్రియాలు, రూపాలలో ఆకర్షితులవుతారు.

వినియోగం చ భూతానాం ధాతైవ వ్యదధాత్ స్వయమ్ కేచిత్పురుషకారం తు ప్రాహుః కర్మ సుమానవాః

భూతాల కర్తవ్యాలను స్వయంగా ధాతా నిర్ణయించాడు; అయినా, కొంతమంది జ్ఞానులు పురుష ప్రయత్నమే కర్మకు కారణమని అంటారు.

దైవమిత్యపరే విప్రాః స్వభావం భూతచిన్తకాః పౌరుషం కర్మ దైవం చ ఫలవృత్తిస్వభావతః

మరికొందరు దీనిని విధి అంటారు; భూతాల స్వభావాన్ని ఆలోచించే వారు దాన్ని సహజ స్వభావమని చెబుతారు; ఇంకొందరు ప్రయత్నం, కర్మ, విధి అన్నీ కలిసి ఫలితాన్ని ఇస్తాయని అంటారు.

న చైకం న పృథగ్భావమ్ అధికం న తతో విదుః ఏతదేవం చ నైకం చ నామభేదేన నాప్యుభే

దాన్ని ఒక్కటిగా కూడా, పూర్తిగా వేరుగా కూడా, దాని కంటే ఎక్కువగా కూడా ఎవరూ తెలుసుకోరు; అది ఒక్కటి కాదు, పేర్లు వేరుగా పెట్టినదీ కాదు, రెండూ కలిపినదీ కాదు.

కర్మస్థా విషమం బ్రూయుః సత్త్వస్థాః సమదర్శనాః నామ రూపం చ భూతానాం కృతానాం చ ప్రపఞ్చనమ్

కర్మలో ఆసక్తి ఉన్నవారు భేదాన్ని మాట్లాడతారు; సత్త్వంలో స్థిరమైనవారు సమంగా చూస్తారు; భూతాల పేర్లు, రూపాలు, వాటి సృష్టి విస్తరణే.

వేదశబ్దేభ్య ఏవాదౌ నిర్మమే స మహేశ్వరః ఋషీణాం నామధేయాని యాశ్ చ వేదేషు వృత్తయః

ఆదిలో మహేశ్వరుడు వేద శబ్దాల నుండి ఋషుల పేర్లను, వేదాల్లో చెప్పిన కర్మాచరణలను రూపొందించాడు.

శర్వర్యన్తే ప్రసూతానాం తాన్యేవైభ్యో దదాత్యజః ఏవంవిధాః సృష్టయస్తు బ్రహ్మణో ఽవ్యక్తజన్మనః

రాత్రి చివర్లో పుట్టినవారికి కూడా అవే విషయాలను ఇస్తాడు; ఇలా అవ్యక్త జననుడైన బ్రహ్మ సృష్టులు జరుగుతుంటాయి.

శర్వర్యన్తే ప్రదృశ్యన్తే సిద్ధిమాశ్రిత్య మానసీమ్ ఏవంభూతాని సృష్టాని స్థావరాణి చరాణి చ

రాత్రి చివర్లో, మానసిక సిద్ధిని పొంది, ఆ స్థిరమైనవి, చలించే జీవులు కనిపిస్తాయి; అటువంటి జీవులే సృష్టించబడతాయి.

యదాస్య తాః ప్రజాః సృష్టా న వ్యవర్ధన్త సత్తమాః తమోమాత్రావృతో బ్రహ్మా తదా శోకేన దుఃఖితః

ఆ ఉత్తమమైన జీవులు పుట్టిన తర్వాత పెరగకపోయినప్పుడు, బ్రహ్మ తిమిరంతో కప్పబడి, దుఃఖంతో బాధపడిపోయాడు.

తతః స విదధే బుద్ధిమ్ అర్థనిశ్చయగామినీమ్ అథాత్మని సమద్రాక్షీత్ తమోమాత్రాం నియామికామ్

అప్పుడు బ్రహ్మ తన మనస్సును స్పష్టమైన నిర్ణయానికి దారితీసేలా మళ్లించాడు; తనలో తానే ఆ అంధకారమే కారణమని గ్రహించాడు.

రజఃసత్త్వం పరిత్యజ్య వర్తమానాం స్వధర్మతః తతః స తేన దుఃఖేన దుఃఖం చక్రే జగత్పతిః

రజస్సు, సత్త్వాన్ని వదిలి, తన స్వభావంలో నిలిచాడు; ఆ దుఃఖం వల్ల జగత్పతి దుఃఖాన్ని సృష్టించాడు.

తమశ్ చ వ్యనుదత్పశ్చాద్ రజః సత్త్వం తమావృణోత్ తత్తమః ప్రతినున్నం వై మిథునం సమజాయత

తర్వాత ఆయన ఆ అంధకారాన్ని తొలగించాడు; రజస్సు, సత్త్వం దాన్ని కప్పాయి; ఆ తిమిరం తొలగినప్పుడు ఒక జంట జన్మించింది.