లిఙ్గపురాణమ్

సర్వార్థజ్ఞాననిష్పత్తిర్ ఆత్మనో యోగ ఉచ్యతే ఏకాగ్రతా భవేచ్చైవ సర్వదా తత్ప్రసాదతః

ఆత్మకు అన్ని విషయాల జ్ఞానం సిద్ధించడమే యోగం. ఆయన కృప వల్ల ఎప్పుడూ మనస్సు ఏకాగ్రత పొందుతుంది.

ప్రసాదస్య స్వరూపం యత్ స్వసంవేద్యం ద్విజోత్తమాః వక్తుం న శక్యం బ్రహ్మాద్యైః క్రమశో జాయతే నృణామ్

ద్విజోత్తములారా! స్వయంగా అనుభవించేది అయిన కృప యొక్క స్వరూపాన్ని బ్రహ్మ మొదలైనవారు కూడా వివరించలేరు. అది మనుషుల్లో క్రమంగా కలుగుతుంది.

యోగశబ్దేన నిర్వాణం మాహేశం పదముచ్యతే తస్య హేతురృషేర్జ్ఞానం జ్ఞానం తస్య ప్రసాదతః

యోగ అనే పదం ద్వారా మహేశుని పరమ స్థితి అయిన నిర్వాణాన్ని సూచిస్తారు. దానికి కారణం ఋషుల జ్ఞానం, ఆ జ్ఞానం ఆయన కృప వల్ల కలుగుతుంది.

జ్ఞానేన నిర్దహేత్పాపం నిరుధ్య విషయాన్ సదా నిరుద్ధేన్ద్రియవృత్తేస్తు యోగసిద్ధిర్భవిష్యతి

జ్ఞానంతో పాపాలను కాల్చివేయాలి, ఎప్పుడూ ఇంద్రియాలను విషయాల నుంచి అదుపులో ఉంచాలి. ఇంద్రియాల ప్రవర్తనను నియంత్రించినవారికి యోగసిద్ధి కలుగుతుంది.

యోగో నిరోధో వృత్తేషు చిత్తస్య ద్విజసత్తమాః సాధనాన్యష్టధా చాస్య కథితానీహ సిద్ధయే

మంచి బ్రాహ్మణులారా! మనస్సు యొక్క వృత్తులను నియంత్రించడమే యోగం. దానికి సాధించడానికి ఎనిమిది విధాలుగా మార్గాలు ఇక్కడ వివరించబడ్డాయి.

యమస్తు ప్రథమః ప్రోక్తో ద్వితీయో నియమస్ తథా తృతీయమాసనం ప్రోక్తం ప్రాణాయామస్తతః పరమ్

మొదటిది యమం, రెండవది నియమం, మూడవది ఆసనం, నాల్గవది ప్రాణాయామం అని చెప్పబడింది.

ప్రత్యాహారం పఞ్చమో వై ధారణా చ తతః పరా ధ్యానం సప్తమమిత్యుక్తం సమాధిస్త్వష్టమః స్మృతః

ఐదవది ప్రత్యాహారం, ఆ తరువాత ధారణ, ఏడవది ధ్యానం, ఎనిమిదవది సమాధి అని గుర్తించబడింది.

తపస్యుపరమశ్చైవ యమ ఇత్యభిధీయతే అహింసా ప్రథమో హేతుర్ యమస్య యమినాం వరాః

తపస్సు, ఉపరమణం ఇవే యమంగా పిలవబడతాయి. యమంలో మొదటిది అహింసే కారణం, నియమితులలో ఉత్తములారా!

సత్యమస్తేయమపరం బ్రహ్మచర్యాపరిగ్రహౌ నియమస్యాపి వై మూలం యమ ఏవ న సంశయః

సత్యం, అపహరణ చేయకపోవడం, బ్రహ్మచర్యం, అపరిగ్రహం ఇవన్నీ నియమానికి మూలాలు. నిజంగా యమమే దీనికి ఆధారం, ఇందులో సందేహం లేదు.

ఆత్మవత్ సర్వభూతానాం హితాయైవ ప్రవర్తనమ్ అహింసైషా సమాఖ్యాతా యా చాత్మజ్ఞానసిద్ధిదా

ప్రతి జీవిని తనను తాను ప్రేమించుకున్నట్టు హితంగా ప్రవర్తించడం అహింసగా పిలవబడుతుంది. ఇది ఆత్మజ్ఞానం సాధించడానికి దోహదపడుతుంది.

దృష్టం శ్రుతం చానుమితం స్వానుభూతం యథార్థతః కథనం సత్యమిత్యుక్తం పరపీడావివర్జితమ్

తనకు కనిపించినది, వినిపించినది, ఊహించినది, అనుభవించినదాన్ని యథార్థంగా చెప్పడం, ఇతరులకు హాని చేయకుండా ఉండడం — ఇదే సత్యంగా చెప్పబడింది.

నాశ్లీలం కీర్తయేదేవం బ్రాహ్మణానామితి శ్రుతిః పరదోషాన్ పరిజ్ఞాయ న వదేదితి చాపరమ్

బ్రాహ్మణుల గురించి అసభ్యంగా మాట్లాడకూడదని శాస్త్రం చెబుతోంది. ఇతరుల లోపాలను తెలుసుకున్నా వాటిని చెప్పకూడదనేది మరో నియమం.

అనాదానం పరస్వానామ్ ఆపద్యపి విచారతః మనసా కర్మణా వాచా తదస్తేయం సమాసతః

ఇతరుల సొత్తును, కష్టసమయంలోనైనా, మనసుతో, చేతితో, మాటతో తీసుకోకపోవడమే సంక్షిప్తంగా అపహరణ చేయకపోవడం.

మైథునస్యాప్రవృత్తిర్హి మనోవాక్కాయకర్మణా బ్రహ్మచర్యమితి ప్రోక్తం యతీనాం బ్రహ్మచారిణామ్

మనస్సు, మాట, శరీరంతో मैथునంలో పాల్గొనకపోవడమే బ్రహ్మచర్యం అని యతులు, బ్రహ్మచారులకు చెప్పబడింది.

ఇహ వైఖానసానాం చ విదారాణాం విశేషతః సదారాణాం గృహస్థానం తథైవ చ వదామి వః

ఇక్కడ వైఖానసులు, విదారులు, భార్య ఉన్నవారు, గృహస్థులు — వీరందరికీ ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది అని నేను చెబుతున్నాను.

స్వదారే విధివత్కృత్వా నివృత్తిశ్చాన్యతః సదా మనసా కర్మణా వాచా బ్రహ్మచర్యమితి స్మృతమ్

తన భార్యతో విధిగా సంయోగం జరిపి, ఇతరుల నుంచి ఎప్పుడూ దూరంగా ఉండడం, మనస్సు, చేత, మాటతో నియమంగా ఉండడమే బ్రహ్మచర్యంగా గుర్తించబడింది.

మేధ్యా స్వనారీ సమ్భోగం కృత్వా స్నానం సమాచరేత్ ఏవం గృహస్థో యుక్తాత్మా బ్రహ్మచారీ న సంశయః

తన స్వంత పవిత్ర భార్యతో సంయోగం తర్వాత స్నానం చేయాలి. ఇలా గృహస్థుడు ఆత్మ నియంత్రణతో ఉంటే, అతడు నిజమైన బ్రహ్మచారి అనడంలో సందేహం లేదు.

అహింసాప్యేవమేవైషా ద్విజగుర్వగ్నిపూజనే విధినా యాదృశీ హింసా సా త్వహింసా ఇతి స్మృతా

ఇదే విధంగా, ద్విజులు, గురువులు, అగ్ని పూజలో నియమంగా జరిగే హింస కూడా అహింసగా గుర్తించబడుతుంది.

స్త్రియః సదా పరిత్యాజ్యాః సఙ్గం నైవ చ కారయేత్ కుణపేషు యథా చిత్తం తథా కుర్యాద్విచక్షణః

స్త్రీలను ఎప్పుడూ దూరంగా ఉంచాలి, వారితో సాంగత్యం చేయకూడదు. మృతదేహాల విషయంలో మనస్సు ఎలా ఉంటుందో, అలాగే జాగ్రత్తగా ఉండాలి.

విణ్మూత్రోత్సర్గకాలేషు బహిర్భూమౌ యథా మతిః తథా కార్యా రతౌ చాపి స్వదారే చాన్యతః కుతః

విసర్జన సమయంలో బయట నేలపై మనస్సు చెప్పినట్టు ప్రవర్తించాలి. అలాగే తన భార్యతో సంయోగంలో కూడా అలాగే ఉండాలి, ఇతరుల విషయంలో మాత్రం ఎప్పుడూ కాదు.

అఙ్గారసదృశీ నారీ ఘృతకుమ్భసమః పుమాన్ తస్మాన్నారీషు సంసర్గం దూరతః పరివర్జయేత్

స్త్రీ అంగారంలా, పురుషుడు నెయ్యి కుండిలా ఉంటాడు. అందువల్ల స్త్రీలతో సాంగత్యాన్ని దూరంగా నివారించాలి.

భోగేన తృప్తిర్నైవాస్తి విషయాణాం విచారతః తస్మాద్విరాగః కర్తవ్యో మనసా కర్మణా గిరా

ఇంద్రియ సుఖాలు అనుభవించినా, వాటిలో నిజమైన తృప్తి కలగదు అని యథార్థంగా ఆలోచిస్తే తెలుస్తుంది. అందుకే మనసుతో, మాటతో, చేతలతో విరక్తి పెంపొందించుకోవాలి.

న జాతు కామః కామానామ్ ఉపభోగేన శామ్యతి హవిషా కృష్ణవర్త్మేవ భూయ ఏవాభివర్ధతే

కామాలు అనుభవించడంవల్ల కోరికలు ఎప్పుడూ తీరవు. నెయ్యి పోసిన అగ్నిలా అవి మరింత పెరుగుతాయి.

తస్మాత్త్యాగః సదా కార్యస్ త్వ్ అమృతత్వాయ యోగినా అవిరక్తో యతో మర్త్యో నానాయోనిషు వర్తతే

కాబట్టి, యోగులు అమృతత్వం కోసం ఎప్పుడూ త్యాగాన్ని ఆచరించాలి. విరక్తి లేని మానవుడు మరణించేవాడు, ఎన్నో జన్మల్లో తిరుగుతూనే ఉంటాడు.

త్యాగేనైవామృతత్వం హి శ్రుతిస్మృతివిదాం వరాః కర్మణా ప్రజయా నాస్తి ద్రవ్యేణ ద్విజసత్తమాః

శ్రుతి, స్మృతి గ్రంథాలను బాగా తెలిసినవారు, త్యాగం ద్వారానే అమృతత్వం లభిస్తుంది అంటారు. కర్మ, సంతానం, ధనంతో కాదు, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా!

తస్మాద్విరాగః కర్తవ్యో మనోవాక్కాయకర్మణా ఋతౌ ఋతౌ నివృత్తిస్తు బ్రహ్మచర్యమితి స్మృతమ్

అందుకే, మనసు, మాట, శరీర కర్మల ద్వారా విరక్తి పెంపొందించాలి. సమయానుసారంగా నియమితంగా ఉపశమనాన్ని పాటించడమే బ్రహ్మచర్యం అని చెప్పబడింది.

యమాః సంక్షేపతః ప్రోక్తా నియమాంశ్ చ వదామి వః శౌచమిజ్యా తపో దానం స్వాధ్యాయోపస్థనిగ్రహః

యమాలను సంక్షిప్తంగా చెప్పాను. ఇప్పుడు నియమాలను చెబుతాను: శుద్ధి, యజ్ఞం, తపస్సు, దానం, స్వాధ్యాయం, ఇంద్రియ నిగ్రహం.

వ్రతోపవాసమౌనం చ స్నానం చ నియమా దశ నియమః స్యాదనీహా చ శౌచం తుష్టిస్తపస్ తథా

వ్రతాలు, ఉపవాసం, మౌనం, స్నానం — ఇవన్నీ పది నియమాలలో ఉన్నాయి. అలాగే, ఆశలేమి, శుద్ధి, సంతృప్తి, తపస్సు కూడా ఉన్నాయి.

జపః శివప్రణీధానం పద్మకాద్యం తథాసనమ్ బాహ్యమాభ్యన్తరం ప్రోక్తం శౌచమాభ్యన్తరం వరమ్

జపం, శివునిపై ధ్యానం, పద్మాసనాది ఆసనాలు, బాహ్య, అంతఃశుద్ధి — వీటిలో అంతఃశుద్ధి మిక్కిలి ముఖ్యమైనది.