లిఙ్గపురాణమ్

రక్షార్థమాగతస్త్వద్య మమ బాలేన్దుభూషణః కో ఽన్యః సమో మయా లోకే దేవో వా దానవో ఽపి వా

'బాలచంద్రుడైన ఆయన నేడు నన్ను రక్షించడానికి వచ్చాడు. లోకంలో దేవుడు అయినా, దానవుడు అయినా, నాకి సమానుడు ఇంకెవరు?'

అథ తస్మిన్క్షణాదేవ దదర్శ దివి సంస్థితమ్ పితరం భ్రాతృభిః సార్ధం శాక్తేయస్తు పరాశరః

అప్పుడే ఆ క్షణంలోనే, శక్తికి భక్తుడైన పరాశరుడు, ఆకాశంలో తన తండ్రిని సోదరులతో కలిసి చూశాడు.

సూర్యమణ్డలసంకాశే విమానే విశ్వతోముఖే భ్రాతృభిః సహితం దృష్ట్వా ననామ చ జహర్ష చ

సూర్య మండలంలా ప్రకాశించే, అన్ని దిక్కులకూ ముఖం ఉన్న విమానంలో తన తండ్రిని, సోదరులతో కలిసి చూసి, నమస్కరించి, ఆనందించాడు.

తదా వృషధ్వజో దేవః సభార్యః సగణేశ్వరః వసిష్ఠపుత్రం ప్రాహేదం పుత్రదర్శనతత్పరమ్

అప్పుడు వృషధ్వజుడైన దేవుడు, తన భార్యతో, గణాధిపతులతో కలిసి, తన కుమారుడిని చూడాలని ఉత్సాహంగా ఉన్న వశిష్ఠుని కుమారుడిని ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు:

శక్తే పశ్య సుతం బాలమ్ ఆనన్దాస్రావిలేక్షణమ్ అదృశ్యన్తీం చ విప్రేన్ద్ర వసిష్ఠం పితరం తవ

'శక్తీ, ఆనంద కన్నీళ్ళతో కళ్లు నిండిన నీ కుమారుడిని చూడు. బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, నీ తండ్రి వశిష్ఠుడు ఇంకా కనబడడం లేదు.'

అరున్ధతీం మహాభాగాం కల్యాణీం దేవతోపమామ్ మాతరం పితరం చోభౌ నమస్కురు మహామతే

'అరుంధతిని చూడు, మహాభాగ్యవంతురాలు, మంగళకరమైనది, దేవతలకు సమానమైనది—నీ తల్లి. మహామతివంతుడా, తల్లి తండ్రి ఇద్దరికీ నమస్కరించు.'

తదా హరం ప్రణమ్యాశు దేవదేవముమాం తథా వసిష్ఠం చ తదా శ్రేష్ఠం శక్తిర్ వై శఙ్కరాజ్ఞయా

అప్పుడు శంకరుని ఆజ్ఞతో శక్తి, హరుడికి, దేవదేవుడైన ఉమాకూ, వశిష్ఠునికీ వెంటనే నమస్కరించాడు.

మాతరం చ మహాభాగాం కల్యాణీం పతిదేవతామ్ అరున్ధతీం జగన్నాథనియోగాత్ప్రాహ శక్తిమాన్

జగన్నాథుని ఆజ్ఞతో, శక్తిమంతుడు తన తల్లి అరుంధతిని—మహాభాగ్యవంతురాలు, మంగళకరమైనది, భర్తను దేవతగా భావించే ఆమెను—ఆమాటాడాడు.

భో వత్స వత్స విప్రేన్ద్ర పరాశర మహాద్యుతే రక్షితో ఽహం త్వయా తాత గర్భస్థేన మహాత్మనా

'వత్సా, వత్సా, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, పరాశరా, మహోద్యోతుడా, తాతా, నీవు గర్భంలో ఉన్నప్పుడే నన్ను రక్షించావు, మహాత్ముడా.'

అణిమాదిగుణైశ్వర్యం మయా వత్స పరాశర లబ్ధమద్యాననం దృష్టం తవ బాల మమాజ్ఞయా

పరాశరా, నా ఆజ్ఞతో నీకు అణిమాది శక్తులన్నీ లభించాయి. బిడ్డా, నేడు నీ ముఖాన్ని నేను చూశాను.

అదృశ్యన్తీం మహాభాగాం రక్ష వత్స మహామతే అరున్ధతీం చ పితరం వసిష్ఠం మమ సర్వదా

మహామతివంతుడా, నా కోసమే మహాభాగురాలైన, కనబడని అరుంధతిని, అలాగే నీ తండ్రి వశిష్ఠుడిని ఎప్పుడూ రక్షించు.

అన్వయః సకలో వత్స మమ సంతారితస్త్వయా పుత్రేణ లోకాఞ్జయతీత్య్ ఉక్తం సద్భిః సదైవ హి

బిడ్డా, నా వంశాన్ని నీవే కాపాడావు. మంచి వారు ఎప్పుడూ, తన సంతానంతోనే లోకాలను జయించగలడని అంటారు.

ఈప్సితం వరయేశానం జగతాం ప్రభవం ప్రభుమ్ గమిష్యామ్యభివన్ద్యేశం భ్రాతృభిః సహ శఙ్కరమ్

నేను కోరుకున్న వరంగా జగతికి ఆదియైన ప్రభువును ఎంచుకుంటాను. నా సోదరులతో కలిసి శంకరుని దర్శించడానికి వెళ్తాను.

ఏవం పుత్రముపామన్త్ర్య ప్రణమ్య చ మహేశ్వరమ్ నిరీక్ష్య భార్యాం సదసి జగామ పితరం వశీ

ఇలా తన కుమారునితో మాట్లాడి, మహేశ్వరునికి నమస్కరించి, సభలో భార్యవైపు చూసి, వశీ తన తండ్రివద్దకు వెళ్లాడు.

గతం దృష్ట్వాథ పితరం తదాభ్యర్చ్యైవ శఙ్కరమ్ తుష్టావ వాగ్భిర్ ఇష్టాభిః శాక్తేయః శశిభూషణమ్

తండ్రి వెళ్లిన తర్వాత, శాక్తేయుడు శంకరుని పూజించి, ఇష్టమైన మాటలతో చంద్రుడిని అలంకరించుకున్న ప్రభువును స్తుతించాడు.

తతస్తుష్టో మహాదేవో మన్మథాన్ధకమర్దనః అనుగృహ్యాథ శాక్తేయం తత్రైవాన్తరధీయత

అప్పుడా కామాసురుడిని, అంధకాసురుడిని సంహరించిన మహాదేవుడు సంతోషించి, శాక్తేయుడిని అనుగ్రహించి అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

గతే మహేశ్వరే సాంబే ప్రణమ్య చ మహేశ్వరమ్ దదాహ రాక్షసానాం తు కులం మన్త్రేణ మన్త్రవిత్

మహేశ్వరుడు వెళ్లిన తర్వాత, శాంబుడు మహేశ్వరునికి నమస్కరించి, మంత్రజ్ఞుడిగా మంత్రంతో రాక్షసుల వంశాన్ని కాల్చేశాడు.

తదాహ పౌత్రం ధర్మజ్ఞో వసిష్ఠో మునిభిర్ వృతః అలమ్ అత్యన్తకోపేన తాత మన్యుమిమం జహి

ఆ సమయంలో వశిష్ఠుడు, మునులతో కూడి, ధర్మాన్ని తెలిసినవాడిగా తన మనవడితో ఇలా అన్నాడు: 'తాతా, ఈ అధిక కోపం చాలును, ఈ కోపాన్ని వదిలిపెట్టు.'

రాక్షసా నాపరాధ్యన్తి పితుస్ తే విహితం తథా మూఢానామేవ భవతి క్రోధో బుద్ధిమతాం న హి

రాక్షసులు ఏ తప్పూ చేయలేదు; ఇది నీ తండ్రి నిర్ణయించినదే. జ్ఞానులకే కాదు, మూర్ఖులకే కోపం వస్తుంది.

హన్యతే తాత కః కేన యతః స్వకృతభుక్పుమాన్ సంచితస్యాతిమహతా వత్స క్లేశేన మానవైః

తాతా, ఎవరు ఎవరి చేత మరణిస్తారు? ప్రతి ఒక్కరు తమ కర్మఫలాన్ని అనుభవిస్తారు. బిడ్డా, మనుషులు తమ సొంత పాపాల వల్లే ఎక్కువగా బాధపడతారు.

యశసస్తపసశ్చైవ క్రోధో నాశకరః స్మృతః అలం హి రాక్షసైర్ దగ్ధైర్ దీనైర్ అనపరాధిభిః

యశస్సు, తపస్సు రెండింటినీ కోపం నాశనం చేస్తుందని అంటారు. దయచేసి, నిర్దోషులైన, బాధపడుతున్న రాక్షసులను కాల్చడం చాలించు.

సత్రం తే విరమత్వేతత్ క్షమాసారా హి సాధవః ఏవం వసిష్ఠవాక్యేన శాక్తేయో మునిపుఙ్గవః

నీ యజ్ఞాన్ని ఆపివేయు; క్షమే సద్గుణాల మూర్తిరని సద్గురులు చెబుతారు. వశిష్ఠుని మాట విని శాక్తేయుడు...

ఉపసంహృతవాన్ సత్రం సద్యస్తద్వాక్యగౌరవాత్ తతః ప్రీతశ్ చ భగవాన్ వసిష్ఠో మునిసత్తమః

...ఆ మాటలకు గౌరవంగా వెంటనే యజ్ఞాన్ని ఆపేశాడు. దాంతో మునుల్లో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠుడు సంతోషించాడు.

సమ్ప్రాప్తశ్ చ తదా సత్రం పులస్త్యో బ్రహ్మణః సుతః వసిష్ఠేన తు దత్తార్ఘ్యః కృతాసనపరిగ్రహః

అప్పుడు బ్రహ్మ కుమారుడైన పులస్త్యుడు ఆ యజ్ఞానికి వచ్చాడు. వశిష్ఠుడు అతనికి అరఘ్యం ఇచ్చి, అతడు ఆసనం స్వీకరించాడు.

పరాశరమువాచేదం ప్రణిపత్య స్థితం మునిః వైరే మహతి యద్వాక్యాద్ గురోర్ అద్యాశ్రితా క్షమా

పరాశరుడు నమస్కరించి నిలుచున్నప్పుడు, ఆ ముని ఇలా అన్నాడు: 'నీ గురువు మాట వల్ల నీవు ఈ గొప్ప శత్రుత్వంలోనూ నేడు క్షమను ఆశ్రయించావు.'

త్వయా తస్మాత్సమస్తాని భవాఞ్ఛాస్త్రాణి వేత్స్యతి సంతతేర్మమ న ఛేదః క్రుద్ధేనాపి యతః కృతః

అందువల్ల నీవు అన్ని శాస్త్రాలను తెలుసుకుంటావు. నా వంశానికి ఎలాంటి అంతరాయం ఉండదు; కోపంతో కూడినదైనా అది నశించదు.

త్వయా తస్మాన్మహాభాగ దదామ్యన్యం మహావరమ్ పురాణసంహితాకర్తా భవాన్వత్స భవిష్యతి

కాబట్టి, మహాభాగుడా, నీకు ఇంకొక గొప్ప వరం ఇస్తాను: బిడ్డా, నువ్వే పురాణసంహితను రచించే వాడవవుతావు.

దేవతాపరమార్థం చ యథావద్వేత్స్యతే భవాన్ ప్రవృత్తౌ వా నివృత్తౌ వా కర్మణస్ తే ఽమలా మతిః

భగవంతుడు, నీవు చేసే పనుల్లో పాల్గొన్నా, వాటి నుండి విడివడినా, నీ మనసు నిర్మలంగా ఉండటం వల్ల దేవతల పరమార్థాన్ని నిజంగా తెలుసుకుంటావు.

మత్ప్రసాదాదసందిగ్ధా తవ వత్స భవిష్యతి తతశ్ చ ప్రాహ భగవాన్ వసిష్ఠో వదతాం వరః

నా అనుగ్రహంతో, నా బిడ్డా, నీకు ఎలాంటి సందేహమూ ఉండదు. ఆ తరువాత, వాక్చాతుర్యంలో ప్రఖ్యాతుడైన వసిష్ఠుడు మాట్లాడాడు.