లిఙ్గపురాణమ్

భగవన్బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠ తవ దేహమ్ ఇదం శుభమ్ పాలయస్వ విభో ద్రష్టుం తవ పౌత్రం మమాత్మజమ్

భగవంతుడా, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, ప్రభూ! నా కుమారుడిని, అంటే మీ మనవడిని చూడటానికి, ఈ పవిత్రమైన మీ శరీరాన్ని కాపాడుకోండి.

న త్యాజ్యం తవ విప్రేన్ద్ర దేహమేతత్సుశోభనమ్ గర్భస్థో మమ సర్వార్థసాధకః శక్తిజో యతః

విప్రేంద్రా! మీకు ఈ శరీరాన్ని వదిలిపెట్టడం తగదు. ఎందుకంటే, నా గర్భంలో ఉన్న శక్తి కుమారుడు అన్ని ఆశయాలను నెరవేర్చే వాడు.

ఏవముక్త్వాథ ధర్మజ్ఞా కరాభ్యాం కమలేక్షణా ఉత్థాప్య శ్వశురం నత్వా నేత్రే సంమృజ్య వారిణా

అలా చెప్పి, ధర్మాన్ని తెలిసిన కమలనయనురాలు తన మామగారిని చేతులతో లేపి, నమస్కరించి, నీటితో ఆయన కన్నీళ్లను తుడిచింది.

దుఃఖితాపి పరిత్రాతుం శ్వశురం దుఃఖితం తదా అరున్ధతీం చ కల్యాణీం ప్రార్థయామాస దుఃఖితామ్

తనకు ఎంత బాధ ఉన్నా, ఆ సమయంలో తన మామగారిని ఓదార్చేందుకు ప్రయత్నించింది. అంతేకాదు, బాధతో ఉన్న అరుంధతిని కూడా ప్రార్థించింది.

స్నుషావాక్యం తతః శ్రుత్వా వసిష్ఠ ఉత్థాయ భూతలాత్ సంజ్ఞామవాప్య చాలిఙ్గ్య సా పపాత సుదుఃఖితా

తన కోడలు మాటలు విని, వసిష్ఠుడు నేలపై నుండి లేచి, స్పృహను పొందాడు. ఆమెను ఆలింగనం చేయగా, ఆవిడ తీవ్రమైన దుఃఖంతో కూలిపోయింది.

అరున్ధతీ కరాభ్యాం తాం సంస్పృశ్యాస్రాకులేక్షణామ్ రురోద మునిశార్దూలో భార్యయా సుతవత్సలః

అరుంధతి కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిన ఆవిడను చేతులతో తాకి, తన భార్యను కొడుకు లాగా ప్రేమించే మహర్షి వసిష్ఠుడు కూడా ఏడ్చాడు.

అథ నాభ్యంబుజే విష్ణోర్ యథా తస్యాశ్చతుర్ముఖః ఆసీనో గర్భశయ్యాయాం కుమార ఋచమాహ సః

అప్పుడు, విష్ణువు నాభికమలంలో బ్రహ్ముడు కూర్చున్నట్టు, ఆ గర్భంలో ఉన్న బాలుడు వేదమంత్రాన్ని ఉచ్చరించాడు.

తతో నిశమ్య భగవాన్ వసిష్ఠ ఋచమాదరాత్ కేనోక్తమితి సంచిన్త్య తదాతిష్ఠత్సమాహితః

ఆ వేదమంత్రాన్ని వినగానే, వసిష్ఠ మహర్షి గౌరవంతో ఎవరు పలికారో ఆలోచిస్తూ, మనస్సును దానిపై కేంద్రీకరించాడు.

వ్యోమాఙ్గణస్థో ఽథ హరిః పుణ్డరీకనిభేక్షణః వసిష్ఠమాహ విశ్వాత్మా ఘృణయా స ఘృణానిధిః

ఆ సమయంలో, ఆకాశంలో నిలబడి, పద్మాకారమైన కళ్లతో, జగత్తుకు ఆత్మ అయిన హరి, దయతో వసిష్ఠునితో మాట్లాడాడు.

భో వత్స వత్స విప్రేన్ద్ర వసిష్ఠ సుతవత్సల తవ పౌత్రముఖామ్భోజాద్ ఋగ్ ఏషాద్య వినిఃసృతా

బాలా, బాలా, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా వసిష్ఠా, నీ కుమారుడిని ఎంతో ప్రేమించే వాడా! నీ మనవడి ముఖ పద్మం నుండి ఈ వేదమంత్రము ఇప్పుడు వెలువడింది.

మత్సమస్తవ పౌత్రో ఽసౌ శక్తిజః శక్తిమాన్మునే తస్మాదుత్తిష్ఠ సంత్యజ్య శోకం బ్రహ్మసుతోత్తమ

మహర్షీ, శక్తి కుమారుడు నీ మనవడు, నాది కూడా. అతడు బలవంతుడు. కాబట్టి బ్రహ్మపుత్రులలో ఉత్తముడా, నీ దుఃఖాన్ని వదిలి లేవు.

రుద్రభక్తశ్ చ గర్భస్థో రుద్రపూజాపరాయణః రుద్రదేవప్రభావేణ కులం తే సంతరిష్యతి

అతడు గర్భంలో నుంచే రుద్రుని భక్తుడు, రుద్రపూజలో నిమగ్నుడవుతాడు. రుద్రుని కృపతో నీ వంశం నిలబడుతుంది.

ఏవముక్త్వా ఘృణీ విప్రం భగవాన్ పురుషోత్తమః వసిష్ఠం మునిశార్దూలం తత్రైవాన్తరధీయత

అలా చెప్పి, దయామయుడైన పరమాత్మ, మహర్షి వసిష్ఠుని దృష్టికి అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.

తతః ప్రణమ్య శిరసా వసిష్ఠో వారిజేక్షణమ్ అదృశ్యన్త్యా మహాతేజాః పస్పర్శోదరమాదరాత్

తర్వాత, వసిష్ఠుడు మహాతేజస్సుతో, పద్మనయనుడికి మునిగిపోతూ నమస్కరించి, ఆయన కనబడకపోయినా గర్భాన్ని భక్తితో తాకాడు.

హా పుత్ర పుత్ర పుత్రేతి పపాత చ సుదుఃఖితః లలాపారున్ధతీ ప్రేక్ష్య తదాసౌ రుదతీం ద్విజాః

అయ్యో నా కుమారా, నా కుమారా అని వసిష్ఠుడు తీవ్ర దుఃఖంతో కూలిపోయాడు. అరుంధతి ఏడుస్తూ ఉండగా, బ్రాహ్మణులు ఆమెను ఓదార్చారు.

స్వపుత్రం చ స్మరన్ దుఃఖాత్ పునరేహ్యేహి పుత్రక తవ పుత్రమిమం దృష్ట్వా భో శక్తే కులధారణమ్

తన కుమారుడిని గుర్తు చేసుకుంటూ, దుఃఖంతో మళ్లీ 'రా రా నా కుమారా! శక్తీ, నీ కుమారుడు వంశాన్ని నిలబెడుతున్నాడని చూడు' అని పిలిచాడు.

తవాన్తికం గమిష్యామి తవ మాత్రా న సంశయః ఏవముక్త్వా రుదన్విప్ర ఆలిఙ్గ్యారున్ధతీం తదా

'నీ దగ్గరకు నేను, నీ తల్లితో కలిసి వస్తాను, సందేహం లేదు' అని చెప్పి, బ్రాహ్మణుడు ఏడుస్తూ అరుంధతిని ఆలింగనం చేశాడు.

పపాత తాడయన్తీవ స్వస్య కుక్షీ కరేణ వై అదృశ్యన్తీ జఘానాథ శక్తిజస్యాలయం శుభా

ఆమె తన చేతితో పొట్టను కొట్టుకుంటూ, బాధతో నేలపై పడిపోయింది. శక్తి భార్య అయిన ఆ సతీమణి, శక్తి నివాసాన్ని నాశనం చేసి, కనబడకుండా పోయింది.

స్వోదరం దుఃఖితా భూమౌ లలాప చ పపాత చ అరున్ధతి తదా భీతా వసిష్ఠశ్ చ మహామతిః

ఆమె బాధతో నేలపై విలపిస్తూ, కూలిపోయింది. ఆ సమయంలో అరుంధతి భయంతో వణికింది. మహామతి వసిష్ఠుడు కూడా భయపడ్డాడు.

సముత్థాప్య స్నుషాం బాలామ్ ఊచతుర్భయవిహ్వలౌ

భయంతో వణికిన వారు ఇద్దరూ, తమ చిన్న కోడలిని లేపి నిలబెట్టారు.

విచారముగ్ధే తవ గర్భమణ్డలం కరాంబుజాభ్యాం వినిహత్య దుర్లభమ్ కులం వసిష్ఠస్య సమస్తమప్యహో నిహన్తుమార్యే కథముద్యతా వద

ఓ మూర్ఖా! నీ కమలవంటి చేతులతో పొట్టను కొట్టి, వసిష్ఠుల వంశాన్ని అంతమొందించాలనే ఉద్దేశంతో ఇలా ఎందుకు చేశావో చెప్పు, ఆర్యే!

తవాత్మజం శక్తిసుతం చ దృష్ట్వా చాస్వాద్య వక్త్రామృతమ్ ఆర్యసూనోః త్రాతుం యతో దేహమిమం మునీన్ద్రః సునిశ్చితః పాహి తతః శరీరమ్

నీ కుమారుడిని, శక్తి కుమారుడిని చూసి, అతని నోట మధురమైన మాటలు విని, ఆ మహర్షి తన శరీరాన్ని కాపాడాలని నిశ్చయించాడు. అందువల్ల, నీవు కూడా నీ శరీరాన్ని కాపాడు.

ఏవం స్నుషాముపాలభ్య మునిం చారున్ధతీ స్థితా అరున్ధతీ వసిష్ఠస్య ప్రాహ చార్తేతి విహ్వలా

ఈ విధంగా కోడలిని మందలించి, అరుంధతి మహర్షి వద్ద నిలబడింది. బాధతో వణికిన అరుంధతి, వసిష్ఠునితో మాట్లాడింది.

త్వయ్యేవ జీవితం చాస్య మునేర్ యత్ సువ్రతే మమ జీవితం రక్ష దేహస్య ధాత్రీ చ కురు యద్ధితమ్

ఓ సతీ! ఈ మహర్షి ప్రాణం నీ చేతిలోనే ఉంది. నా ప్రాణాన్ని కాపాడు. శరీరానికి తల్లిగా, ఏది మేలైతదో అదే చేయు.

మయా యది మునిశ్రేష్ఠస్ త్రాతుం వై నిశ్చితం స్వకమ్ మమాశుభం శుభం దేహం కథంచిత్ పాలయామ్యహమ్

నేను ఈ మహర్షిని కాపాడాలని నిశ్చయించుకుంటే, నా శరీరం శుభమైనదైనా, అశుభమైనదైనా, ఏదో విధంగా దాన్ని కాపాడుతాను.

ప్రియదుఃఖమహం ప్రాప్తా హ్య్ అసతీ నాత్ర సంశయః మునే దుఃఖాదహం దగ్ధా యతః పుత్రీ మునే తవ

ప్రియమైన ఆనందం, బాధ రెండూ నాకు వచ్చాయి. నేను పతితురాలినే — దీనిలో సందేహం లేదు మహర్షీ! నేను నీ కుమార్తె అయినందున, బాధతో కాలిపోయాను.

అహో ఽద్భుతం మయా దృష్టం దుఃఖపాత్రీ హ్యహం విభో దుఃఖత్రాతా భవ బ్రహ్మన్ బ్రహ్మసూనో జగద్గురో

ఓ ప్రభూ! నేను ఒక అద్భుతాన్ని చూశాను. నేను నిజంగా బాధకు పాత్రమే. ఓ బ్రహ్మసూత! జగద్గురూ! నీవు నా బాధను తొలగించు.

తథాపి భర్తృరహితా దీనా నారీ భవేదిహ పాహి మాం తత ఆర్యేన్ద్ర పరిభూతా భవిష్యతి

అయినా, భర్త లేని స్త్రీ ఇక్కడ దయనీయురాలవుతుంది. ఓ ఆర్యేంద్రా! నన్ను కాపాడు. లేకపోతే నేను అపహాస్యం పాలవుతాను.

పితా మాతా చ పుత్రాశ్చ పౌత్రాః శ్వశుర ఏవ చ ఏతే న బాన్ధవాః స్త్రీణాం భర్తా బన్ధుః పరా గతిః

తండ్రి, తల్లి, కుమారులు, మనవళ్లు, మామ — వీరంతా స్త్రీలకు నిజమైన బంధువులు కారు. భర్తే ఆమెకు నిజమైన బంధువు, పరమ ఆశ్రయం.