లిఙ్గపురాణమ్

తతః ప్రశేముః సర్వత్ర విఘ్నరూపాణి తత్ర వై తతో గరుడమారుహ్య కాలమేఘసమద్యుతిః

అప్పుడతని చుట్టూ ఉన్న అన్ని విఘ్నాలు అంతా తొలగిపోయాయి. ఆ తరువాత, మేఘంలా మెరిసే విష్ణువు, గరుత్మంతుడిపై కూర్చొని అక్కడికి వచ్చాడు.

సర్వదేవైః పరివృతః స్తూయమానో మహర్షిభిః ఆయయౌ భగవాన్విష్ణుః ధ్రువాన్తికమ్ అరాతిహా

అన్ని దేవతలు చుట్టూ ఉండగా, మహర్షులు స్తుతిస్తూ, శత్రువులను సంహరించే భగవంతుడు విష్ణువు, ధ్రువుని దగ్గరకు వచ్చాడు.

సమాగతం విలోక్యాథ కో ఽసావిత్యేవ చిన్తయన్ పిబన్నివ హృషీకేశం నయనాభ్యాం జగత్పతిమ్

ఆయన వస్తున్నాడని చూసి, 'ఇతడు ఎవరు?' అని ఆశ్చర్యపడి, తన కన్నులతో జగత్పతియైన హృషీకేశుని తిలకించసాగాడు.

జపన్ స వాసుదేవేతి ధ్రువస్తస్థౌ మహాద్యుతిః శఙ్ఖప్రాన్తేన గోవిన్దః పస్పర్శాస్యం హి తస్య వై

ధ్రువుడు, మహా తేజస్సుతో నిలబడి 'వాసుదేవ' అని జపిస్తూ ఉండగా, గోవిందుడు తన శంఖపు అంచుతో అతని ముఖాన్ని తాకాడు.

తతః స పరమం జ్ఞానమ్ అవాప్య పురుషోత్తమమ్ తుష్టావ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా సర్వలోకేశ్వరం హరిమ్

అప్పుడతడు పరమ జ్ఞానాన్ని, ఉత్తమ పురుషుడిని పొందినవాడై, రెండు చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాల అధిపతియైన హరిని స్తుతించాడు.

ప్రసీద దేవదేవేశ శఙ్ఖచక్రగదాధర లోకాత్మన్ వేదగుహ్యాత్మన్ త్వాం ప్రపన్నో ఽస్మి కేశవ

దేవదేవా, శంఖ, చక్ర, గదను ధరించినవాడా, లోకమంతటికి ప్రాణమయుడా, వేద రహస్యాలను తెలిసినవాడా, కేశవా! నేను నీ శరణు వచ్చాను. దయచూపు.

న విదుస్త్వాం మహాత్మానం సనకాద్యా మహర్షయః తత్కథం త్వామహం విద్యాం నమస్తే భువనేశ్వర

సనకాది మహర్షులు కూడా నిన్ను పూర్తిగా తెలుసుకోలేరు, ఓ మహాత్మా! నేను నిన్ను ఎలా తెలుసుకోగలను? భువనేశ్వరా! నీకు నమస్కారం.

తమాహ ప్రహసన్విష్ణుర్ ఏహి వత్స ధ్రువో భవాన్ స్థానం ధ్రువం సమాసాద్య జ్యోతిషామ్ అగ్రభుగ్ భవ

విష్ణువు చిరునవ్వుతో, "రా నా బిడ్డ ధ్రువా! నీవు స్థిరమైన స్థానం పొందినవాడవు. నక్షత్రాలలో అగ్రస్థానాన్ని పొందు" అని చెప్పాడు.

మాత్రా త్వం సహితస్తత్ర జ్యోతిషాం స్థానమాప్నుహి మత్స్థానమేతత్పరమం ధ్రువం నిత్యం సుశోభనమ్

అక్కడ నీ తల్లితో కలిసి నక్షత్రాల స్థానాన్ని పొందు. ఇది నా పరమమైన, శాశ్వతమైన, అతి అందమైన నివాసం.

తపసారాధ్య దేవేశం పురా లబ్ధం హి శఙ్కరాత్ వాసుదేవేతి యో నిత్యం ప్రణవేన సమన్వితమ్

పూర్వం తపస్సుతో దేవతాధిపతిని ఆరాధించి, శంకరుని నుండి ఈ వరం పొందారు. ఎవరైతే 'వాసుదేవ' అనే నామాన్ని ప్రణవంతో కలిపి ఎప్పుడూ జపిస్తారో—

నమస్కారసమాయుక్తం భగవచ్ఛబ్దసంయుతమ్ జపేదేవం హి యో విద్వాన్ ధ్రువం స్థానం ప్రపద్యతే

భక్తితో, 'భగవత్' అనే పదంతో, నమస్కారంతో కూడిన జపాన్ని చేసే జ్ఞాని, ధ్రువుని స్థిరమైన స్థానాన్ని పొందుతాడు.

తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్ చ పరమర్షయః మాత్రా సహ ధ్రువం సర్వే తస్మిన్ స్థానే న్యవేశయన్

ఆ సమయంలో దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు, వాళ్ల తల్లులతో కలిసి అందరూ ఆ స్థలంలో స్థిరంగా నివసించారు.

విష్ణోరాజ్ఞాం పురస్కృత్య జ్యోతిషాం స్థానమాప్తవాన్ ఏవం ధ్రువో మహాతేజా ద్వాదశాక్షరవిద్యయా

విష్ణువు ఆజ్ఞను స్వీకరించిన ధృవుడు, ద్వాదశాక్షర మంత్రంతో ప్రకాశవంతుడై, నక్షత్రాల మధ్య తన స్థానాన్ని పొందాడు.

అవాప మహతీం సిద్ధిమ్ ఏతత్తే కథితం మయా

అతడు గొప్ప సిద్ధిని పొందాడు; ఇదంతా నేను నీకు చెప్పాను.

తస్మాద్యో వాసుదేవాయ ప్రణామం కురుతే నరః స యాతి ధ్రువసాలోక్యం ధ్రువత్వం తస్య తత్తథా

కాబట్టి, ఎవరు వాసుదేవునికి నమస్కరిస్తారో వారు ధృవుని లోకాన్ని పొందుతారు; వారి స్థిరత్వం కూడా ధృవునిలా అవుతుంది.

దేవానాం దానవానాం చ గన్ధర్వోరగరక్షసామ్ ఉత్పత్తిం బ్రూహి సూతాద్య యథాక్రమమనుత్తమమ్

సూతా! ఇప్పుడు దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, పాములు, రాక్షసుల ఉత్తమమైన ఉద్భవాన్ని క్రమంగా చెప్పు.

సంకల్పాద్దర్శనాత్స్పర్శాత్ పూర్వేషాం సృష్టిరుచ్యతే దక్షాత్ప్రాచేతసాదూర్ధ్వం సృష్టిర్మైథునసంభవా

ముందుగా సంకల్పం, దర్శనం, స్పర్శ ద్వారా సృష్టి జరిగినదని అంటారు; ప్రాచేతసుడు దక్షుడు తరువాత సృష్టి మైతున సంబంధం ద్వారా జరిగింది.

యదా తు సృజతస్తస్య దేవర్షిగణపన్నగాన్ న వృద్ధిమగమల్లోకస్ తదా మైథునయోగతః

అప్పుడు దక్షుడు దేవతలు, ఋషులు, పాములను సృష్టించగా, లోకాలు అభివృద్ధి చెందలేదు; ఆ తర్వాత మైతున సంబంధంతో వృద్ధి కలిగింది.

దక్షః పుత్రసహస్రాణి పఞ్చ సూత్యామజీజనత్ తాంస్తు దృష్ట్వా మహాభాగాన్ సిసృక్షుర్వివిధాః ప్రజాః

దక్షుడు జననంతో ఐదు వేల మంది కుమారులను పుట్టించాడు; వారిని చూసి, వివిధ ప్రజలను సృష్టించాలనే కోరికతో, అతడు ఎంతో భాగ్యవంతుడయ్యాడు.

నారదః ప్రాహ హర్యశ్వాన్ దక్షపుత్రాన్ సమాగతాన్ భువః ప్రమాణం సర్వం తు జ్ఞాత్వోర్ధ్వమధ ఏవ చ

దక్షుని కుమారులైన హర్యశ్వులు కూడినప్పుడు, నారదుడు వారితో ఇలా అన్నాడు: 'భూమి మొత్తం, పైకీ క్రిందకీ పరిమాణాన్ని తెలుసుకొని—'

తతః సృష్టిం విశేషేణ కురుధ్వం మునిసత్తమాః తే తు తద్వచనం శ్రుత్వా ప్రయాతాః సర్వతోదిశమ్

'అందుకే, మునిశ్రేష్ఠులారా, మీరు సృష్టిని విశేషంగా చేయండి.' ఆ మాటలు విని, వారు అన్ని దిశలకు వెళ్లిపోయారు.

అద్యాపి న నివర్తన్తే సముద్రాదివ సిన్ధవః హర్యశ్వేషు చ నష్టేషు పునర్దక్షః ప్రజాపతిః

నదులు సముద్రంలో కలిసిపోతున్నట్టు, వారు ఇప్పటికీ తిరిగి రారు; హర్యశ్వులు పోయిన తరువాత, ప్రజాపతి దక్షుడు మళ్లీ—

సూత్యామేవ చ పుత్రాణాం సహస్రమసృజత్ప్రభుః శబలా నామ తే విప్రాః సమేతాః సృష్టిహేతవః

ఆ ప్రభువు మళ్లీ జననంతో వెయ్యి మంది కుమారులను పుట్టించాడు; వారు శబలాలు అని పిలవబడే వారు, మునులారా, సృష్టి కోసం ఒక్కచోట చేరారు.

నారదో ఽనుగతాన్ప్రాహ పునస్తాన్సూర్యవర్చసః భువః ప్రమాణం సర్వం తు జ్ఞాత్వా భ్రాతౄన్ పునః పునః

నారదుడు మళ్లీ ఆ సూర్యప్రభలైన శబలాలతో ఇలా అన్నాడు: 'భూమి మొత్తం పరిమాణాన్ని తెలుసుకొని, మీ అన్నదమ్ములను పునఃపునః ఆలోచించండి.'

ఆగత్య వాథ సృష్టిం వై కరిష్యథ విశేషతః తే ఽపి తేనైవ మార్గేణ జగ్ముర్భ్రాతృగతిం తథా

'మీరు వచ్చి, తర్వాత సృష్టిని విశేషంగా చేయండి.' వారు కూడా అదే మార్గంలో, తమ అన్నదమ్ముల బాటలో వెళ్లిపోయారు.

తతస్తేష్వపి నష్టేషు షష్టికన్యాః ప్రజాపతిః వైరిణ్యాం జనయామాస దక్షః ప్రాచేతసస్తదా

వారు కూడా పోయిన తర్వాత, ప్రాచేతసుడు దక్షుడు, వైరిణిలో అరవై మంది కుమార్తెలను పుట్టించాడు.

ప్రాదాత్స దశకం ధర్మే కశ్యపాయ త్రయోదశ వింశత్సప్త చ సోమాయ చతస్రో ఽరిష్టనేమయే

వాటిలో పది ధర్మునికి, పదమూడు కశ్యపునికి, ఇరవైఏడు సోమునికి, నలుగురు అరిష్టనేమికి ఇచ్చాడు.

ద్వే చైవ భృగుపుత్రాయ ద్వే కృశాశ్వాయ ధీమతే ద్వే చైవాఙ్గిరసే తద్వత్ తాసాం నామాని విస్తరాత్

రెండు భృగుపుత్రునికి, రెండు ధీరుడైన కృశాశ్వునికి, అలాగే రెండు అంగిరసునికి ఇచ్చాడు; వాటి పేర్లు విస్తృతంగా వివరించబడ్డాయి.

శృణుధ్వం దేవమాతౄణాం ప్రజావిస్తారమాదితః మరుత్వతీ వసూర్ యామిర్ లమ్బా భానురరున్ధతీ

ఇప్పుడు దేవతామాతల సంతాన విస్తారాన్ని మొదటి నుంచి వినండి: మరుత్వతీ, వసూ, యామి, లంబా, భాను, అరుంధతి.