ఇత్యుక్తః స మునిః శ్రీమాన్ ప్రహసన్న్ ఇదమ్ అబ్రవీత్ రాజపుత్ర శృణుష్వేదం స్థానముత్తమమాప్స్యసి
ఇలా అడిగినపుడు, ఆ మహర్షి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: 'రాజకుమార! విను, నీవు ఆ శ్రేష్ఠమైన స్థానం పొందుతావు.'
ఆరాధ్య జగతామీశం కేశవం క్లేశనాశనమ్ దక్షిణాఙ్గభవం శంభోర్ మహాదేవస్య ధీమతః
ప్రపంచానికి అధిపతియైన, కష్టాలను తొలగించేవాడైన, మహాదేవుడి కుడివైపు నుండి ఉద్భవించిన, జ్ఞానవంతుడైన కేశవుని భక్తితో ఆరాధించు.
జప నిత్యం మహాప్రాజ్ఞ సర్వపాపవినాశనమ్ ఇష్టదం పరమం శుద్ధం పవిత్రమమలం పరమ్
మహాజ్ఞానీ! అన్ని పాపాలను నాశనం చేసే, కోరికలను తీరుస్తున్న, అత్యంత పవిత్రమైన, నిర్మలమైన, శ్రేష్ఠమైన మంత్రాన్ని నిత్యం జపించు.
బ్రూహి మన్త్రమిమం దివ్యం ప్రణవేన సమన్వితమ్ నమో ఽస్తు వాసుదేవాయ ఇత్యేవం నియతేన్ద్రియః
ఈ దివ్యమైన మంత్రాన్ని ప్రణవంతో కలిపి పలుకు: 'వాసుదేవునికి నమస్కారం.' ఇంద్రియాలను నియంత్రించి ఇలా ఉచ్చరించు.
ధ్యాయన్సనాతనం విష్ణుం జపహోమపరాయణః ఇత్యుక్తః ప్రణిపత్యైనం విశ్వామిత్రం మహాయశాః
శాశ్వతమైన విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, జపం మరియు హోమంలో నిమగ్నుడై, మహా కీర్తి పొందిన వాడు, విశ్వామిత్రుని ముందు నమస్కరించి, ఆయన చెప్పినట్లు వినిపించాడు.
ప్రాఙ్ముఖో నియతో భూత్వా జజాప ప్రీతమానసః శాకమూలఫలాహారః సంవత్సరమతన్ద్రితః
తూర్పు దిశగా కూర్చుని, నియమంగా ఉండి, హర్షభరితమైన మనసుతో, ఆకులు, మూలికలు, పండ్లు మాత్రమే తింటూ, ఏడాది పాటు అలసట లేకుండా జపం చేశాడు.
జజాప మన్త్రమనిశమ్ అజస్రం స పునః పునః వేతాలా రాక్షసా ఘోరాః సింహాద్యాశ్ చ మహామృగాః
ఆయన రాత్రింబవళ్ళు, విరామం లేకుండా, మంత్రాన్ని పదే పదే జపించేవాడు. అప్పుడు భయంకరమైన వేతాళులు, రాక్షసులు, సింహాలు వంటి పెద్ద జంతువులు సమీపించాయి.
తమభ్యయుర్మహాత్మానం బుద్ధిమోహాయ భీషణాః జపన్ స వాసుదేవేతి న కించిత్ ప్రత్యపద్యత
ఆ భయంకరమైన ప్రాణులు, అతని మనసు మాయ చేయాలని వచ్చాయి. కానీ అతను 'వాసుదేవ' అని జపిస్తూ ఉండగా, ఏమాత్రం కూడా చలించలేదు.
సునీతిర్ అస్య యా మాతా తస్యా రూపేణ సంవృతా పిశాచి సమనుప్రాప్తా రురోద భృశదుఃఖితా
అతని తల్లి సునీతి రూపంలో ఒక పిశాచిగా వచ్చి, తీవ్రమైన దుఃఖంతో ఏడవడం ప్రారంభించింది.
మమ త్వమేకః పుత్రో ఽసి కిమర్థం క్లిశ్యతే భవాన్ మామనాథామపహాయ తప ఆస్థితవానసి
"నీవు నా ఒక్కడే కుమారవు. ఎందుకు ఇంత బాధ పడుతున్నావు? నీ అశరణమైన తల్లిని వదిలేసి, ఎందుకు తపస్సు చేస్తావు?" అని అడిగింది.
ఏవమాదీని వాక్యాని భాషమాణాం మహాతపాః అనిరీక్ష్యైవ హృష్టాత్మా హరేర్నామ జజాప సః
ఆమె ఇలా పలికినా, ఆ మహాతపస్వి ఆమె వైపు చూడకుండానే, ఆనందంతో హరినామాన్ని జపిస్తూ ఉండిపోయాడు.
తతః ప్రశేముః సర్వత్ర విఘ్నరూపాణి తత్ర వై తతో గరుడమారుహ్య కాలమేఘసమద్యుతిః
అప్పుడతని చుట్టూ ఉన్న అన్ని విఘ్నాలు అంతా తొలగిపోయాయి. ఆ తరువాత, మేఘంలా మెరిసే విష్ణువు, గరుత్మంతుడిపై కూర్చొని అక్కడికి వచ్చాడు.
సర్వదేవైః పరివృతః స్తూయమానో మహర్షిభిః ఆయయౌ భగవాన్విష్ణుః ధ్రువాన్తికమ్ అరాతిహా
అన్ని దేవతలు చుట్టూ ఉండగా, మహర్షులు స్తుతిస్తూ, శత్రువులను సంహరించే భగవంతుడు విష్ణువు, ధ్రువుని దగ్గరకు వచ్చాడు.
సమాగతం విలోక్యాథ కో ఽసావిత్యేవ చిన్తయన్ పిబన్నివ హృషీకేశం నయనాభ్యాం జగత్పతిమ్
ఆయన వస్తున్నాడని చూసి, 'ఇతడు ఎవరు?' అని ఆశ్చర్యపడి, తన కన్నులతో జగత్పతియైన హృషీకేశుని తిలకించసాగాడు.
జపన్ స వాసుదేవేతి ధ్రువస్తస్థౌ మహాద్యుతిః శఙ్ఖప్రాన్తేన గోవిన్దః పస్పర్శాస్యం హి తస్య వై
ధ్రువుడు, మహా తేజస్సుతో నిలబడి 'వాసుదేవ' అని జపిస్తూ ఉండగా, గోవిందుడు తన శంఖపు అంచుతో అతని ముఖాన్ని తాకాడు.
తతః స పరమం జ్ఞానమ్ అవాప్య పురుషోత్తమమ్ తుష్టావ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా సర్వలోకేశ్వరం హరిమ్
అప్పుడతడు పరమ జ్ఞానాన్ని, ఉత్తమ పురుషుడిని పొందినవాడై, రెండు చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాల అధిపతియైన హరిని స్తుతించాడు.
ప్రసీద దేవదేవేశ శఙ్ఖచక్రగదాధర లోకాత్మన్ వేదగుహ్యాత్మన్ త్వాం ప్రపన్నో ఽస్మి కేశవ
దేవదేవా, శంఖ, చక్ర, గదను ధరించినవాడా, లోకమంతటికి ప్రాణమయుడా, వేద రహస్యాలను తెలిసినవాడా, కేశవా! నేను నీ శరణు వచ్చాను. దయచూపు.
న విదుస్త్వాం మహాత్మానం సనకాద్యా మహర్షయః తత్కథం త్వామహం విద్యాం నమస్తే భువనేశ్వర
సనకాది మహర్షులు కూడా నిన్ను పూర్తిగా తెలుసుకోలేరు, ఓ మహాత్మా! నేను నిన్ను ఎలా తెలుసుకోగలను? భువనేశ్వరా! నీకు నమస్కారం.
తమాహ ప్రహసన్విష్ణుర్ ఏహి వత్స ధ్రువో భవాన్ స్థానం ధ్రువం సమాసాద్య జ్యోతిషామ్ అగ్రభుగ్ భవ
విష్ణువు చిరునవ్వుతో, "రా నా బిడ్డ ధ్రువా! నీవు స్థిరమైన స్థానం పొందినవాడవు. నక్షత్రాలలో అగ్రస్థానాన్ని పొందు" అని చెప్పాడు.
మాత్రా త్వం సహితస్తత్ర జ్యోతిషాం స్థానమాప్నుహి మత్స్థానమేతత్పరమం ధ్రువం నిత్యం సుశోభనమ్
అక్కడ నీ తల్లితో కలిసి నక్షత్రాల స్థానాన్ని పొందు. ఇది నా పరమమైన, శాశ్వతమైన, అతి అందమైన నివాసం.
తపసారాధ్య దేవేశం పురా లబ్ధం హి శఙ్కరాత్ వాసుదేవేతి యో నిత్యం ప్రణవేన సమన్వితమ్
పూర్వం తపస్సుతో దేవతాధిపతిని ఆరాధించి, శంకరుని నుండి ఈ వరం పొందారు. ఎవరైతే 'వాసుదేవ' అనే నామాన్ని ప్రణవంతో కలిపి ఎప్పుడూ జపిస్తారో—
నమస్కారసమాయుక్తం భగవచ్ఛబ్దసంయుతమ్ జపేదేవం హి యో విద్వాన్ ధ్రువం స్థానం ప్రపద్యతే
భక్తితో, 'భగవత్' అనే పదంతో, నమస్కారంతో కూడిన జపాన్ని చేసే జ్ఞాని, ధ్రువుని స్థిరమైన స్థానాన్ని పొందుతాడు.
తతో దేవాః సగన్ధర్వాః సిద్ధాశ్ చ పరమర్షయః మాత్రా సహ ధ్రువం సర్వే తస్మిన్ స్థానే న్యవేశయన్
ఆ సమయంలో దేవతలు, గంధర్వులు, సిద్ధులు, మహర్షులు, వాళ్ల తల్లులతో కలిసి అందరూ ఆ స్థలంలో స్థిరంగా నివసించారు.
విష్ణోరాజ్ఞాం పురస్కృత్య జ్యోతిషాం స్థానమాప్తవాన్ ఏవం ధ్రువో మహాతేజా ద్వాదశాక్షరవిద్యయా
విష్ణువు ఆజ్ఞను స్వీకరించిన ధృవుడు, ద్వాదశాక్షర మంత్రంతో ప్రకాశవంతుడై, నక్షత్రాల మధ్య తన స్థానాన్ని పొందాడు.
అవాప మహతీం సిద్ధిమ్ ఏతత్తే కథితం మయా
అతడు గొప్ప సిద్ధిని పొందాడు; ఇదంతా నేను నీకు చెప్పాను.
తస్మాద్యో వాసుదేవాయ ప్రణామం కురుతే నరః స యాతి ధ్రువసాలోక్యం ధ్రువత్వం తస్య తత్తథా
కాబట్టి, ఎవరు వాసుదేవునికి నమస్కరిస్తారో వారు ధృవుని లోకాన్ని పొందుతారు; వారి స్థిరత్వం కూడా ధృవునిలా అవుతుంది.
దేవానాం దానవానాం చ గన్ధర్వోరగరక్షసామ్ ఉత్పత్తిం బ్రూహి సూతాద్య యథాక్రమమనుత్తమమ్
సూతా! ఇప్పుడు దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, పాములు, రాక్షసుల ఉత్తమమైన ఉద్భవాన్ని క్రమంగా చెప్పు.
సంకల్పాద్దర్శనాత్స్పర్శాత్ పూర్వేషాం సృష్టిరుచ్యతే దక్షాత్ప్రాచేతసాదూర్ధ్వం సృష్టిర్మైథునసంభవా
ముందుగా సంకల్పం, దర్శనం, స్పర్శ ద్వారా సృష్టి జరిగినదని అంటారు; ప్రాచేతసుడు దక్షుడు తరువాత సృష్టి మైతున సంబంధం ద్వారా జరిగింది.
యదా తు సృజతస్తస్య దేవర్షిగణపన్నగాన్ న వృద్ధిమగమల్లోకస్ తదా మైథునయోగతః
అప్పుడు దక్షుడు దేవతలు, ఋషులు, పాములను సృష్టించగా, లోకాలు అభివృద్ధి చెందలేదు; ఆ తర్వాత మైతున సంబంధంతో వృద్ధి కలిగింది.
దక్షః పుత్రసహస్రాణి పఞ్చ సూత్యామజీజనత్ తాంస్తు దృష్ట్వా మహాభాగాన్ సిసృక్షుర్వివిధాః ప్రజాః
దక్షుడు జననంతో ఐదు వేల మంది కుమారులను పుట్టించాడు; వారిని చూసి, వివిధ ప్రజలను సృష్టించాలనే కోరికతో, అతడు ఎంతో భాగ్యవంతుడయ్యాడు.