లిఙ్గపురాణమ్

రుదన్తం పుత్రమాహేదం మాతా శోకపరిప్లుతా సురుచిర్దయితా భర్తుస్ తస్యాః పుత్రో ఽపి తాదృశః

తన కుమారుడు ఏడుస్తున్నదాన్ని చూసి, తల్లి శోకంతో నిండిపోయి మాట్లాడింది. భర్తకు ప్రియమైన సురుచికి కూడా అలాంటి కుమారుడు ఉన్నాడు.

మమ త్వం మన్దభాగ్యాయా జాతః పుత్రో ఽప్యభాగ్యవాన్ కిం శోచసి కిమర్థం త్వం రోదమానః పునః పునః

నీవు నా వంటి దురదృష్టవతికి పుట్టావు, నీ కుమారుడికీ అదృష్టం లేదు. ఎందుకు బాధపడుతున్నావు? మళ్లీ మళ్లీ ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?

సంతప్తహృదయో భూత్వా మమ శోకం కరిష్యసి స్వస్థస్థానం ధ్రువం పుత్ర స్వశక్త్యా త్వం సమాప్నుయాః

నీ హృదయం బాధతో నిండితే, నా శోకాన్ని మరింత పెంచుతావు. ధృవా! నీవు నీ శక్తితో నీ స్థానం పొందాలి.

ఇత్యుక్తః స తు మాత్రా వై నిర్జగామ తదా వనమ్ విశ్వామిత్రం తతో దృష్ట్వా ప్రణిపత్య యథావిధి

తల్లి ఇలా చెప్పిన తరువాత, ధృవుడు అప్పుడు అడవికి వెళ్లాడు. అక్కడ విశ్వామిత్రుడిని చూసి, విధిగా నమస్కరించాడు.

ఉవాచ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా భగవన్ వక్తుమర్హసి సర్వేషాముపరిస్థానం కేన ప్రాప్స్యామి సత్తమ

ఆ బాలుడు చేతులు జోడించి, 'భగవన్! అందరిలోనూ అగ్రస్థానం ఎలా పొందగలను? దయచేసి చెప్పండి' అని అడిగాడు.

పితురఙ్కే సమాసీనం మాతా మాం సురుచిర్మునే వ్యధూనయత్స తం రాజా పితా నోవాచ కించన

మునీశ్వరా! నేను తండ్రి మడిలో కూర్చున్నప్పుడు, నా తల్లి సురుచి నన్ను పక్కన పెట్టింది. రాజైన తండ్రి ఏమీ చెప్పలేదు.

ఏతస్మాత్ కారణాద్ బ్రహ్మంస్ త్రస్తో ఽహం మాతరం గతః సునీతిరాహ మే మాతా మా కృథాః శోకముత్తమమ్

ఈ కారణంగా, బ్రహ్మన్, భయపడి తల్లిదగ్గరకు వెళ్లాను. నా తల్లి సునీతి, 'బాగా బాధపడకూ' అని చెప్పింది.

స్వకర్మణా పరం స్థానం ప్రాప్తుమర్హసి పుత్రక తస్యా హి వచనం శ్రుత్వా స్థానం తవ మహామునే

నీ స్వంత కర్మతో, బిడ్డా, నీవు అగ్రస్థానం పొందాలి. ఆమె మాటలు విని, మహామునీ! నీ స్థానం స్థిరమవుతుంది.

ప్రాప్తో వనమిదం బ్రహ్మన్న్ అద్య త్వాం దృష్టవాన్ప్రభో తవ ప్రసాదాత్ ప్రాప్స్యే ఽహం స్థానమద్భుతముత్తమమ్

బ్రహ్మన్! ఈ అడవికి వచ్చాను, నిన్ను ఈ రోజు చూశాను ప్రభూ! నీ కృపతో నేను అద్భుతమైన, శ్రేష్ఠమైన స్థానం పొందుతాను.

ఇత్యుక్తః స మునిః శ్రీమాన్ ప్రహసన్న్ ఇదమ్ అబ్రవీత్ రాజపుత్ర శృణుష్వేదం స్థానముత్తమమాప్స్యసి

ఇలా అడిగినపుడు, ఆ మహర్షి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: 'రాజకుమార! విను, నీవు ఆ శ్రేష్ఠమైన స్థానం పొందుతావు.'

ఆరాధ్య జగతామీశం కేశవం క్లేశనాశనమ్ దక్షిణాఙ్గభవం శంభోర్ మహాదేవస్య ధీమతః

ప్రపంచానికి అధిపతియైన, కష్టాలను తొలగించేవాడైన, మహాదేవుడి కుడివైపు నుండి ఉద్భవించిన, జ్ఞానవంతుడైన కేశవుని భక్తితో ఆరాధించు.

జప నిత్యం మహాప్రాజ్ఞ సర్వపాపవినాశనమ్ ఇష్టదం పరమం శుద్ధం పవిత్రమమలం పరమ్

మహాజ్ఞానీ! అన్ని పాపాలను నాశనం చేసే, కోరికలను తీరుస్తున్న, అత్యంత పవిత్రమైన, నిర్మలమైన, శ్రేష్ఠమైన మంత్రాన్ని నిత్యం జపించు.

బ్రూహి మన్త్రమిమం దివ్యం ప్రణవేన సమన్వితమ్ నమో ఽస్తు వాసుదేవాయ ఇత్యేవం నియతేన్ద్రియః

ఈ దివ్యమైన మంత్రాన్ని ప్రణవంతో కలిపి పలుకు: 'వాసుదేవునికి నమస్కారం.' ఇంద్రియాలను నియంత్రించి ఇలా ఉచ్చరించు.

ధ్యాయన్సనాతనం విష్ణుం జపహోమపరాయణః ఇత్యుక్తః ప్రణిపత్యైనం విశ్వామిత్రం మహాయశాః

శాశ్వతమైన విష్ణువును ధ్యానిస్తూ, జపం మరియు హోమంలో నిమగ్నుడై, మహా కీర్తి పొందిన వాడు, విశ్వామిత్రుని ముందు నమస్కరించి, ఆయన చెప్పినట్లు వినిపించాడు.

ప్రాఙ్ముఖో నియతో భూత్వా జజాప ప్రీతమానసః శాకమూలఫలాహారః సంవత్సరమతన్ద్రితః

తూర్పు దిశగా కూర్చుని, నియమంగా ఉండి, హర్షభరితమైన మనసుతో, ఆకులు, మూలికలు, పండ్లు మాత్రమే తింటూ, ఏడాది పాటు అలసట లేకుండా జపం చేశాడు.

జజాప మన్త్రమనిశమ్ అజస్రం స పునః పునః వేతాలా రాక్షసా ఘోరాః సింహాద్యాశ్ చ మహామృగాః

ఆయన రాత్రింబవళ్ళు, విరామం లేకుండా, మంత్రాన్ని పదే పదే జపించేవాడు. అప్పుడు భయంకరమైన వేతాళులు, రాక్షసులు, సింహాలు వంటి పెద్ద జంతువులు సమీపించాయి.

తమభ్యయుర్మహాత్మానం బుద్ధిమోహాయ భీషణాః జపన్ స వాసుదేవేతి న కించిత్ ప్రత్యపద్యత

ఆ భయంకరమైన ప్రాణులు, అతని మనసు మాయ చేయాలని వచ్చాయి. కానీ అతను 'వాసుదేవ' అని జపిస్తూ ఉండగా, ఏమాత్రం కూడా చలించలేదు.

సునీతిర్ అస్య యా మాతా తస్యా రూపేణ సంవృతా పిశాచి సమనుప్రాప్తా రురోద భృశదుఃఖితా

అతని తల్లి సునీతి రూపంలో ఒక పిశాచిగా వచ్చి, తీవ్రమైన దుఃఖంతో ఏడవడం ప్రారంభించింది.

మమ త్వమేకః పుత్రో ఽసి కిమర్థం క్లిశ్యతే భవాన్ మామనాథామపహాయ తప ఆస్థితవానసి

"నీవు నా ఒక్కడే కుమారవు. ఎందుకు ఇంత బాధ పడుతున్నావు? నీ అశరణమైన తల్లిని వదిలేసి, ఎందుకు తపస్సు చేస్తావు?" అని అడిగింది.

ఏవమాదీని వాక్యాని భాషమాణాం మహాతపాః అనిరీక్ష్యైవ హృష్టాత్మా హరేర్నామ జజాప సః

ఆమె ఇలా పలికినా, ఆ మహాతపస్వి ఆమె వైపు చూడకుండానే, ఆనందంతో హరినామాన్ని జపిస్తూ ఉండిపోయాడు.

తతః ప్రశేముః సర్వత్ర విఘ్నరూపాణి తత్ర వై తతో గరుడమారుహ్య కాలమేఘసమద్యుతిః

అప్పుడతని చుట్టూ ఉన్న అన్ని విఘ్నాలు అంతా తొలగిపోయాయి. ఆ తరువాత, మేఘంలా మెరిసే విష్ణువు, గరుత్మంతుడిపై కూర్చొని అక్కడికి వచ్చాడు.

సర్వదేవైః పరివృతః స్తూయమానో మహర్షిభిః ఆయయౌ భగవాన్విష్ణుః ధ్రువాన్తికమ్ అరాతిహా

అన్ని దేవతలు చుట్టూ ఉండగా, మహర్షులు స్తుతిస్తూ, శత్రువులను సంహరించే భగవంతుడు విష్ణువు, ధ్రువుని దగ్గరకు వచ్చాడు.

సమాగతం విలోక్యాథ కో ఽసావిత్యేవ చిన్తయన్ పిబన్నివ హృషీకేశం నయనాభ్యాం జగత్పతిమ్

ఆయన వస్తున్నాడని చూసి, 'ఇతడు ఎవరు?' అని ఆశ్చర్యపడి, తన కన్నులతో జగత్పతియైన హృషీకేశుని తిలకించసాగాడు.

జపన్ స వాసుదేవేతి ధ్రువస్తస్థౌ మహాద్యుతిః శఙ్ఖప్రాన్తేన గోవిన్దః పస్పర్శాస్యం హి తస్య వై

ధ్రువుడు, మహా తేజస్సుతో నిలబడి 'వాసుదేవ' అని జపిస్తూ ఉండగా, గోవిందుడు తన శంఖపు అంచుతో అతని ముఖాన్ని తాకాడు.

తతః స పరమం జ్ఞానమ్ అవాప్య పురుషోత్తమమ్ తుష్టావ ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా సర్వలోకేశ్వరం హరిమ్

అప్పుడతడు పరమ జ్ఞానాన్ని, ఉత్తమ పురుషుడిని పొందినవాడై, రెండు చేతులు జోడించి, అన్ని లోకాల అధిపతియైన హరిని స్తుతించాడు.

ప్రసీద దేవదేవేశ శఙ్ఖచక్రగదాధర లోకాత్మన్ వేదగుహ్యాత్మన్ త్వాం ప్రపన్నో ఽస్మి కేశవ

దేవదేవా, శంఖ, చక్ర, గదను ధరించినవాడా, లోకమంతటికి ప్రాణమయుడా, వేద రహస్యాలను తెలిసినవాడా, కేశవా! నేను నీ శరణు వచ్చాను. దయచూపు.

న విదుస్త్వాం మహాత్మానం సనకాద్యా మహర్షయః తత్కథం త్వామహం విద్యాం నమస్తే భువనేశ్వర

సనకాది మహర్షులు కూడా నిన్ను పూర్తిగా తెలుసుకోలేరు, ఓ మహాత్మా! నేను నిన్ను ఎలా తెలుసుకోగలను? భువనేశ్వరా! నీకు నమస్కారం.

తమాహ ప్రహసన్విష్ణుర్ ఏహి వత్స ధ్రువో భవాన్ స్థానం ధ్రువం సమాసాద్య జ్యోతిషామ్ అగ్రభుగ్ భవ

విష్ణువు చిరునవ్వుతో, "రా నా బిడ్డ ధ్రువా! నీవు స్థిరమైన స్థానం పొందినవాడవు. నక్షత్రాలలో అగ్రస్థానాన్ని పొందు" అని చెప్పాడు.

మాత్రా త్వం సహితస్తత్ర జ్యోతిషాం స్థానమాప్నుహి మత్స్థానమేతత్పరమం ధ్రువం నిత్యం సుశోభనమ్

అక్కడ నీ తల్లితో కలిసి నక్షత్రాల స్థానాన్ని పొందు. ఇది నా పరమమైన, శాశ్వతమైన, అతి అందమైన నివాసం.